Evangelo Di S. Giovanni 5
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1DOPO queste cose v'era una festa de' Giudei; e Gesù salì in Gerusalemme.
1Дупэ ачея ера ун празник ал иудеилор; ши Исус С-а суит ла Иерусалим.
2Or in Gerusalemme, presso della porta delle pecore, v'è una pescina, detta in Ebreo Betesda, che ha cinque portici.
2Ын Иерусалим, лынгэ Поарта Оилор, есте о скэлдэтоаре, нумитэ ын еврееште Бетесда, каре аре чинч придвоаре.
3In essi giaceva gran moltitudine d'infermi, di ciechi, di zoppi, di secchi, aspettando il movimento dell'acqua.
3Ын придвоареле ачестя зэчяу о мулциме де болнавь, орбь, шкьопь, ускаць, каре аштептау мишкаря апей.
4Perciocchè di tempo in tempo un angelo scendeva nella pescina, ed intorbidava l'acqua; e il primo che vi entrava, dopo l'intorbidamento dell'acqua, era sanato, di qualunque malattia egli fosse tenuto.
4Кэч ун ынӂер ал Домнулуй се кобора, дин кынд ын кынд, ын скэлдэтоаре ши тулбура апа. Ши чел динтый каре се кобора ын еа, дупэ тулбураря апей, се фэчя сэнэтос, орьче боалэ ар фи авут.
5Or quivi era un certo uomo, ch'era stato infermo trentotto anni.
5Аколо се афла ун ом болнав де трейзечь ши опт де ань.
6Gesù, veduto costui giacere, e sapendo che già lungo tempo era stato infermo , gli disse: Vuoi tu esser sanato?
6Исус, кынд л-а вэзут зэкынд ши фииндкэ штия кэ есте болнав де мултэ време, й-а зис: „Врей сэ те фачь сэнэтос?”
7L'infermo gli rispose: Signore, io non ho alcuno che mi metta nella pescina, quando l'acqua è intorbidata; e quando io vi vengo, un altro vi scende prima di me.
7„Доамне”, Й-а рэспунс болнавул, „н-ам пе нимень сэ мэ баӂе ын скэлдэтоаре кынд се тулбурэ апа ши, пынэ сэ мэ дук еу, се кобоарэ алтул ынаинтя мя.”
8Gesù gli disse: Levati, togli il tuo letticello, e cammina.
8„Скоалэ-те” , й-а зис Исус, „ридикэ-ць патул ши умблэ.”
9E in quello stante quell'uomo fu sanato, e tolse il suo letticello, e camminava. Or in quel giorno era sabato.
9Ындатэ омул ачела с-а фэкут сэнэтос, шь-а луат патул ши умбла. Зиуа ачея ера о зи де Сабат.
10Laonde i Giudei dissero a colui ch'era stato sanato: Egli è sabato; non ti è lecito di togliere il tuo letticello.
10Иудеий зичяу деч челуй че фусесе виндекат: „Есте зиуа Сабатулуй, ну-ць есте ынгэдуит сэ-ць ридичь патул.”
11Egli rispose loro: Colui che mi ha sanato mi ha detto: Togli il tuo letticello, e cammina.
11Ел ле-а рэспунс: „Чел че м-а фэкут сэнэтос мь-а зис: ‘Ридикэ-ць патул ши умблэ.’ ”
12Ed essi gli domandarono: Chi è quell'uomo che ti ha detto: Togli il tuo letticello, e cammina?
12Ей л-ау ынтребат: „Чине есте омул ачела каре ць-а зис: ‘Ридикэ-ць патул ши умблэ’ ?”
13Or colui ch'era stato sanato non sapeva chi egli fosse; perciocchè Gesù s'era sottratto dalla moltitudine ch'era in quel luogo.
13Дар чел виндекат ну штия чине есте, кэч Исус Се фэкусе невэзут дин нородул каре ера ын локул ачела.
14Di poi Gesù lo trovò nel tempio, e gli disse: Ecco, tu sei stato sanato; non peccar più, che peggio non ti avvenga.
14Дупэ ачея, Исус л-а гэсит ын Темплу ши й-а зис: „Ятэ кэ те-ай фэкут сэнэтос; де акум сэ нумай пэкэтуешть, ка сэ ну ци се ынтымпле чева май рэу.”
15Quell'uomo se ne andò, e rapportò ai Giudei che Gesù era quel che l'avea sanato.
15Омул ачела с-а дус ши а спус иудеилор кэ Исус есте Ачела каре-л фэкусе сэнэтос.
16E PERCIÒ i Giudei perseguivano Gesù, e cercavano d'ucciderlo, perciocchè avea fatte quelle cose in sabato.
16Дин причина ачаста, иудеий ау ынчепут сэ урмэряскэ пе Исус ши кэутау сэ-Л омоаре, фииндкэ фэчя ачесте лукрурь ын зиуа Сабатулуй.
17Ma Gesù rispose loro: Il Padre mio opera infino ad ora, ed io ancora opero.
17Дар Исус ле-а рэспунс: „ТатэлМеу лукрязэ пынэ акум ши Еу, де асеменя, лукрез.”
18Perciò adunque i Giudei cercavano vie più d'ucciderlo, perciocchè non solo violava il sabato, ma ancora diceva Iddio esser suo Padre, facendosi uguale a Dio.
18Токмай де ачея кэутау ши май мулт иудеий сэ-Л омоаре, ну нумай фииндкэ дезлега зиуа Сабатулуй, дар ши пентру кэ зичя кэ Думнезеу есте Татэл Сэу ши Се фэчя, астфел, деопотривэ ку Думнезеу.
19Laonde Gesù rispose, e disse loro: In verità, in verità, io vi dico, che il Figliuolo non può far nulla da sè stesso, ma fa ciò che vede fare al Padre, perciocchè le cose ch'esso fa, il Figliuolo le fa anch'egli simigliantemente.
19Исус а луат дин ноу кувынтул ши ле-а зис: „Адевэрат, адевэрат вэ спун кэ Фиулну поате фаче нимик де ла Сине; Ел ну фаче декыт че веде пе Татэл фэкынд ши тот че фаче Татэл, фаче ши Фиул ынтокмай.
20Poichè il Padre ama il Figliuolo, e gli mostra tutte le cose ch'egli fa; ed anche gli mostrerà opere maggiori di queste, acciocchè voi vi maravigliate.
20КэчТатэл юбеште пе Фиул ши-Й аратэ тот че фаче; ши-Й ва арэта лукрэрь май марь декыт ачестя, ка вой сэ вэ минунаць.
21Perciocchè, siccome il Padre suscita i morti, e li vivifica, così ancora il Figliuolo vivifica coloro ch'egli vuole.
21Ын адевэр, дупэ кум Татэл ынвие морций ши ле дэ вяцэ, тот ашаши Фиул дэ вяцэ куй вря.
22Poichè il Padre non giudica alcuno, ma ha dato tutto il giudicio al Figliuolo;
22Татэл нич ну жудекэ пе нимень, чи тоатэ жудеката адат-о Фиулуй,
23acciocchè tutti onorino il Figliuolo, come onorano il Padre; chi non onora il Figliuolo, non onora il Padre che l'ha mandato.
23пентру ка тоць сэ чинстяскэ пе Фиул кум чинстеск пе Татэл. Чинену чинстеште пе Фиул ну чинстеште пе Татэл, каре Л-а тримис.
24In verità, in verità, io vi dico, che chi ode la mia parola, e crede a colui che mi ha mandato, ha vita eterna, e non viene in giudicio; anzi è passato dalla morte alla vita.
24Адевэрат, адевэрат вэ спун кэ чинеаскултэ кувинтеле Меле ши креде ын Чел че М-а тримис аре вяца вешникэ ши ну вине ла жудекатэ, чиа трекут дин моарте ла вяцэ.
25In verità, in verità, io vi dico, che l'ora viene, e già al presente è, che i morti udiranno la voce del Figliuol di Dio, e coloro che l'avranno udita viveranno.
25Адевэрат, адевэрат вэ спун кэ вине часул, ши акум а ши венит, кынд чей морцьвор аузи гласул Фиулуй луй Думнезеу ши чей че-л вор аскулта вор ынвия.
26Perciocchè, siccome il Padre ha vita in sè stesso,
26Кэч, дупэ кум Татэл аре вяца ын Сине, тот аша а дат ши Фиулуй сэ айбэ вяца ын Сине.
27così ha dato ancora al Figliuolo d'aver vita in sè stesso; e gli ha data podestà eziandio di far giudicio, in quanto egli è Figliuol d'uomo.
27Ши Й-адат путере сэ жудече, ынтрукытесте Фиу ал омулуй.
28Non vi maravigliate di questo; perciocchè l'ora viene, che tutti coloro che son ne' monumenti udiranno la sua voce;
28Ну вэ мираць де лукрул ачеста, пентру кэ вине часул кынд тоць чей дин морминте вор аузи гласул Луй
29ed usciranno, coloro che avranno fatto bene, in risurrezion di vita; e coloro che avranno fatto male, in risurrezion di condannazione.
29шивор еши афарэ дин еле. Чей че ау фэкут бинеле вор ынвия пентру вяцэ, яр чей чеау фэкут рэул вор ынвия пентру жудекатэ.
30Io non posso da me stesso far cosa alcuna; io giudico secondo che io odo; e il mio giudicio è giusto, perciocchè io non cerco la mia volontà, me la volontà del Padre che mi ha mandato.
30Еуну пот фаче нимик де ла Мине Ынсумь: жудек дупэ кум ауд; ши жудеката Мя есте дряптэ, пентру кэ нукаут сэ фак воя Мя, чи воя Татэлуй, каре М-а тримис.
31Se io testimonio di me stesso, la mia testimonianza non è verace.
31Дакэ Еу мэртурисеск деспре Мине Ынсумь, мэртурия Мя ну есте адевэратэ.
32V'è un altro che rende testimonianza di me, ed io so che la testimonianza ch'egli rende di me è verace.
32Есте ун Алтулкаре мэртурисеште деспре Мине; ши штиу кэ мэртурисиря пе каре о фаче Ел деспре Мине есте адевэратэ.
33Voi mandaste a Giovanni, ed egli rendette testimonianza alla verità.
33Вой аць тримис ла Иоан, шиел а мэртурисит пентру адевэр.
34Or io non prendo testimonianza da uomo alcuno, ma dico queste cose, acciocchè siate salvati.
34Ну кэ мэртурия пе каре о примеск Еу вине де ла ун ом, дар спун лукруриле ачестя пентру ка сэ фиць мынтуиць.
35Esso era una lampana ardente, e lucente; e voi volentieri gioiste, per un breve tempo, alla sua luce.
35Иоан ера лумина каре есте апринсэ шилуминязэ ши войаць врут сэ вэ веселиць кытэва време ла лумина луй.
36Ma io ho la testimonianza maggiore di quella di Giovanni, poichè le opere che il Padre mi ha date ad adempiere, quelle opere, dico , le quali io fo, testimoniano di me, che il Padre mio mi ha mandato.
36Дар Еуам о мэртурие май маре декыт а луй Иоан, кэч лукрэриле пе каре Ми ле-а дат Татэл сэ ле сэвыршеск, токмай лукрэрилеачестя пе каре ле фак Еу, мэртурисеск деспре Мине кэ Татэл М-а тримис.
37Ed anche il Padre stesso che mi ha mandato ha testimoniato di me; voi non udiste giammai la sua voce, nè vedeste la sua sembianza;
37Ши Татэл, каре М-а тримис, амэртурисит Ел Ынсушь деспре Мине. Вой нуЙ-аць аузит ничодатэ гласул, ну Й-аць вэзут делок фаца
38e non avete la sua parola dimorante in voi, perchè non credete a colui ch'egli ha mandato.
38ши Кувынтул Луй ну рэмыне ын вой, пентру кэ ну кредець ын Ачела пе каре Л-а тримис Ел.
39Investigate le scritture, perciocchè voi pensate per esse aver vita eterna; ed esse son quelle che testimoniano di me.
39ЧерчетацьСкриптуриле, пентру кэ сокотиць кэ ын елеавець вяца вешникэ, дар токмай еле мэртурисеск деспре Мине.
40Ma voi non volete venire a me, acciocchè abbiate vita.
40Шину врець сэ вениць ла Мине, ка сэ авець вяца!
41Io non prendo gloria dagli uomini.
41Еуну умблу дупэ слава каре вине де ла оамень.
42Ma io vi conosco, che non avete l'amor di Dio in voi.
42Дар штиу кэ н-авець ын вой драгосте де Думнезеу.
43Io son venuto nel nome del Padre mio, e voi non mi ricevete; se un altro viene nel suo proprio nome, quello riceverete.
43Еу ам венит ын Нумеле Татэлуй Меу, ши ну Мэ примиць; дакэ ва вени ун алтул, ын нумеле луй ынсушь, пе ачела ыл вець прими.
44Come potete voi credere, poichè prendete gloria gli uni dagli altri, e non cercate la gloria che viene da un solo Dio?
44Кумпутець креде вой, каре умблаць дупэ слава пе каре в-о даць уний алтора ши ну кэутаць славакаре вине де ла сингурул Думнезеу?
45Non pensate che io vi accusi appo il Padre; v'è chi vi accusa, cioè Mosè, nel qual voi avete riposta la vostra speranza.
45Сэ ну кредець кэ вэ вой ынвинуи ынаинтя Татэлуй; естечине сэ вэ ынвинуяскэ: Мойсе, ын каре в-аць пус нэдеждя.
46Perciocchè, se voi credeste a Mosè, credereste ancora a me; poichè egli ha scritto di me.
46Кэч, дакэ аць креде пе Мойсе, М-аць креде ши пе Мине, пентру кэел а скрис деспре Мине.
47Ma se non credete agli scritti d'esso, come crederete alle mie parole?
47Дар, дакэ ну кредець челе скрисе де ел, кум вець креде кувинтеле Меле?”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.