Ii Samuele 3
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Or la guerra fu lunga fra la casa di Saulle e la casa di Davide. Ma Davide si andava fortificando, e la casa di Saulle si andava indebolendo.
1Рэзбоюл а цинут мулт ынтре каса луй Саул ши каса луй Давид. Давид ера тот май таре, ши каса луй Саул мерӂя слэбинд.
2ED a Davide nacquero figliuoli in Hebron; e il suo primogenito fu Ammon, di Ahinoam Izreelita;
2Луй Давид и с-ау нэскут фий ла Хеброн. Ынтыюл луй нэскут а фост Амнон, дин Ахиноам дин Изреел;
3e il suo secondo fu Chileab, di Abigail che era stata moglie di Nabal da Carmel; e il terzo fu Absalom, figliuolo di Maaca, figliuola di Talmai, re di Ghesur;
3ал дойля, Килеаб, дин Абигаил дин Кармел, неваста луй Набал; ал трейля, Абсалом, фиул Маакей, фата луй Талмай, ымпэратул Гешурулуй;
4e il quarto fu Adonia, figliuolo di Hagghit; e il quinto fu Sefatia, figliuolo di Abital.
4ал патруля, Адония, фиул Хагитей; ал чинчиля, Шефатия, фиул Абиталей,
5E il sesto fu Itream, figliuolo di Egla, donna di Davide. Questi nacquero a Davide in Hebron.
5ши ал шаселя, Итреам, дин Егла, неваста луй Давид. Ачештя и с-ау нэскут луй Давид ла Хеброн.
6ORA, mentre durò la guerra fra la casa di Saulle e la casa di Davide, Abner si fece potente nella casa di Saulle.
6Ын тимпул рэзбоюлуй динтре каса луй Саул ши каса луй Давид, Абнер а цинут ку тэрие ла каса луй Саул.
7Or Saulle avea avuta una concubina, il cui nome era Rispa, figliuola di Aia. E Isboset disse ad Abner: Perchè sei tu entrato dalla concubina di mio padre?
7Дар Саул авусесе о циитоаре, нумитэ Рицпа, фата луй Аия. Ши Иш-Бошет а зис луй Абнер: „Пентру че ай интрат ла циитоаря татэлуй меу?”
8Ed Abner si adirò forte per le parole d'Isboset, e disse: Son io la testa di un cane, io che uso oggi benignità inverso la casa di Saulle, tuo padre, ed inverso i suoi fratelli ed amici, contro a Giuda, e non ti ho dato nelle mani di Davide, che tu mi ricerchi oggi per questa donna, come per un misfatto?
8Абнер с-а мыният фоарте рэу де кувинтеле луй Иш-Бошет ши а рэспунс: „Оаре кап де кыне сунт еу ши цин ку Иуда? Еу дау астэзь довадэ де бунэвоинцэ фацэ де каса татэлуй тэу Саул, фацэ де фраций ши приетений луй, ну те-ам дат ын мыниле луй Давид, ши астэзь ымь баӂь винэ пентру ун пэкат фэкут ку фемея ачаста?
9Così faccia Iddio ad Abner, e così gli aggiunga, se io non fo a Davide, secondo che il Signore gli ha giurato,
9Думнезеу сэ педепсяскэ ку тоатэ аспримя пе Абнер, дакэ ну вой фаче кум а журат Домнул луй Давид,
10trasportando il reame fuor della casa di Saulle, e fermando il trono di Davide sopra Israele, e sopra Giuda, da Dan fino in Beerseba.
10кынд й-а спус кэ ымпэрэция ва фи луатэ де ла каса луй Саул ши кэ скаунул де домние ал луй Давид ва фи ридикат песте Исраел ши песте Иуда, де ла Дан пынэ ла Беер-Шеба.”
11Ed Isboset non potè più risponder nulla ad Abner, per la tema ch'egli avea di lui.
11Иш-Бошет н-а ындрэзнит сэ май рэспундэ о ворбэ луй Абнер, пентру кэ се темя де ел.
12Ed Abner mandò in quello stante dei messi a Davide, a dirgli: A cui appartiene il paese? Ed anche per dirgli: Patteggia meco, ed ecco, io mi giugnerò teco, per rivolgere a te tutto Israele.
12Абнер а тримис соль ла Давид сэ-й спунэ дин партя луй: „А куй есте цара? Фэ легэмынт ку мине, ши мына мя те ва ажута сэ ынторчь ла тине пе тот Исраелул.”
13E Davide disse: Bene sta ; io patteggerò teco; sol ti chieggio una cosa, cioè, che tu non mi venga davanti, che prima tu non mi rimeni Mical, figliuola di Saulle, quando tu verrai per presentarti a me.
13Ел а рэспунс: „Бине, вой фаче легэмынт ку тине, дар ыць чер ун лукру: сэ ну-мь везь фаца декыт дакэ-мь вей адуче май ынтый пе Микал, фата луй Саул, кынд вей вени ла мине.”
14Davide ancora mandò ambasciadori a Isboset, figliuolo di Saulle, a dirgli: Dammi Mical, mia moglie, la quale io mi sposai per cento prepuzii de' Filistei.
14Ши Давид а тримис соль луй Иш-Бошет, фиул луй Саул, сэ-й спунэ: „Дэ-мь пе невастэ-мя Микал, ку каре м-ам логодит пентру о сутэ де препуцурь де ла филистень.”
15Ed Isboset mandò a torla d'appresso a Paltiel, figliuolo di Lais, suo marito.
15Иш-Бошет а тримис с-о я де ла бэрбатул ей, Палтиел, фиул луй Лаиш.
16E il marito di essa andò con lei, seguitandola e piangendo fino a Bahurim. Poi Abner gli disse: Va', ritornatene. Ed egli se ne ritornò.
16Ши бэрбатул ей а мерс дупэ еа плынгынд пынэ ла Бахурим. Атунч, Абнер й-а зис: „Плякэ ши ынтоарче-те!” Ши ел с-а ынторс.
17Or Abner tenne ragionamento con gli Anziani d'Israele, dicendo: Per addietro voi avete procacciato che Davide fosse re sopra voi;
17Абнер а стат де ворбэ ку бэтрыний луй Исраел ши ле-а зис: „Одиниоарэ вой доряць сэ авець ымпэрат пе Давид;
18ora dunque, fate, perciocchè il Signore ha parlato intorno a Davide, dicendo: Per la mano di Davide, mio servitore, io salverò il mio popolo Israele dalla mano de' Filistei, e dalla mano di tutti i loro nemici.
18пунеци-л акум, кэч Домнул а зис деспре ел: ‘Прин робул Меу Давид вой избэви пе попорул Меу Исраел дин мына филистенилор ши дин мына тутурор врэжмашилор луй.’”
19Abner parlò eziandio co' Beniaminiti. Poi andò ancora in Hebron, per fare intendere a Davide tutto ciò che parea buono ad Israele, ed a tutta la casa di Beniamino.
19Абнер а ворбит ши луй Бениамин ши с-а дус сэ спунэ ын аузул луй Давид ла Хеброн че хотэрысе Исраел ши тоатэ каса луй Бениамин.
20Abner adunque venne a Davide in Hebron, avendo seco vent'uomini. E Davide fece un convito ad Abner, e agli uomini che erano con lui.
20А ажунс ла Давид, ын Хеброн, ынсоцит де доуэзечь де оамень, ши Давид а дат ун оспэц ын чинстя луй Абнер ши а челор каре ерау ку ел.
21Poi Abner disse a Davide: Io mi leverò, ed andrò, e raunerò tutto Israele appresso al re, mio signore, acciocchè patteggino teco, e che tu regni interamente a tua volontà. E Davide diede commiato ad Abner; ed egli se ne andò in pace.
21Абнер а зис луй Давид: „Мэ вой скула ши вой плека сэ стрынг тот Исраелул ла домнул меу, ымпэратул, ка сэ факэ легэмынт ку тине ши сэ домнешть ын тотул дупэ доринца та.” Давид а дат друмул луй Абнер, каре а плекат ын паче.
22Or ecco, la gente di Davide e Ioab tornavano d'una correria, e portavano con loro una gran preda. Ed Abner non era più con Davide in Hebron; perciocchè egli gli avea dato commiato, ed egli se n'era andato in pace.
22Иоаб ши оамений луй Давид с-ау ынторс де ла урмэриря уней чете ши ау адус ку ей о маре прадэ. Абнер ну май ера ла Давид, ын Хеброн, кэч Давид ый дэдусе друмул ши плекасе ын паче.
23E quando Ioab fu ritornato, con tutto l'esercito ch' era con lui, alcuni rapportarono a Ioab il fatto , dicendo: Abner, figliuolo di Ner, è venuto al re, ed egli gli ha dato commiato,
23Кынд а венит Иоаб ку тоатэ чата луй, и с-а спус: „Абнер, фиул луй Нер, а венит ла ымпэрат, каре й-а дат друмул ши с-а дус ын паче.”
24ed egli se n'è andato in pace. E Ioab venne al re, e disse: Che hai fatto? ecco, Abner era venuto a te; e perchè l'hai lasciato andare, sì ch'egli se n'è andato liberamente?
24Иоаб с-а дус ла ымпэрат ши а зис: „Че ай фэкут? Абнер а венит ла тине. Пентру че й-ай дат друмул ши л-ай лэсат сэ плече?
25Conosci tu bene Abner, figliuolo di Ner? Certo, egli è venuto per ingannarti, e per conoscere i tuoi andamenti, e per saper tutto quello che tu fai.
25Ту куношть пе Абнер, фиул луй Нер! А венит сэ те ыншеле, ка сэ-ць пындяскэ паший ши сэ штие тот че фачь.”
26E Ioab uscì d'appresso a Davide, e mandò messi dietro ad Abner, i quali lo ricondussero dalla fossa di Sira, senza che Davide ne sapesse nulla .
26Ши Иоаб, дупэ че а плекат де ла Давид, а тримис пе урмеле луй Абнер ниште соль каре л-ау адус ынапой де ла фынтына фэрэ апэ Сира: Давид ну штия нимик.
27E come Abner fu ritornato in Hebron, Ioab lo tirò da parte dentro della porta, per parlargli in segreto; e quivi lo ferì nella quinta costa , ed egli morì, per cagion del sangue di Asael, fratello di Ioab.
27Кынд с-а ынторс Абнер ла Хеброн, Иоаб л-а трас деопарте ын мижлокул порций ка сэ-й ворбяскэ ын тайнэ ши л-а ловит аколо ын пынтече ши л-а оморыт, ка сэ рэзбуне моартя фрателуй сэу Асаел.
28E Davide, avendo dipoi udita la cosa , disse: Io e il mio regno siamo innocenti appo il Signore, in perpetuo, del sangue di Abner, figliuolo di Ner.
28Давид а афлат апой ши а зис: „Невиноват сунт еу ши ымпэрэция мя пе вечие ынаинтя Домнулуй де сынӂеле луй Абнер, фиул луй Нер.
29Dimori quello sopra il capo di Ioab, e sopra tutta la casa di suo padre; e non avvenga giammai che nella casa di Ioab manchi uomo che abbia la colagione, o che sia lebbroso, o che si appoggi al bastone, o che muoia di spada, o che abbia mancamento di pane.
29Сынӂеле ачеста сэ кадэ асупра луй Иоаб ши асупра ынтреӂий касе а татэлуй сэу! Тотдяуна сэ фие ын каса луй Иоаб чинева атинс де о скурӂере де сэмынцэ сау де лепрэ, сау каре сэ се реземе ын кыржэ, сау сэ кадэ учис де сабие, сау сэ дукэ липсэ де пыне!”
30Così Ioab, e Abisai, suo fratello, uccisero Abner; perciocchè egli avea ammazzato Asael, lor fratello, presso a Gabaon, in battaglia.
30Астфел, Иоаб ши фрателе сэу Абишай ау оморыт пе Абнер пентру кэ оморысе пе фрателе лор Асаел ын лупта де ла Габаон.
31E Davide disse a Ioab, e a tutto il popolo ch' era seco: Stracciatevi i vestimenti, e cignetevi di sacchi, e fate duolo, andando davanti ad Abner. E il re Davide andava dietro alla bara.
31Давид а зис луй Иоаб ши ынтрегулуй попор каре ера ку ел: „Рупеци-вэ хайнеле, ынчинӂеци-вэ ку сачь ши бочици-вэ ынаинтя луй Абнер!” Ши ымпэратул Давид мерӂя ын урма сикриулуй.
32Ed Abner fu seppellito in Hebron. E il re alzò la voce, e pianse presso alla sepoltura di Abner; tutto il popolo ancora pianse.
32Ау ынгропат пе Абнер ла Хеброн. Ымпэратул а ридикат гласул ши а плынс ла мормынтул луй Абнер, ши тот попорул плынӂя.
33E il re fece un lamento sopra Abner, e disse: Abner deve egli esser morto, come muore un uomo da nulla?
33Ымпэратул а фэкут урмэтоаря кынтаре де жале пентру Абнер ши а зис: „Сэ моарэ Абнер кум моаре ун мишел?
34Le tue mani non erano legate, e i tuoi piedi non erano stati messi ne' ceppi; Tu sei morto come altri muore per mano d'uomini scellerati.
34Н-авяй нич мыниле легате, Нич пичоареле пусе ын ланцурь Ай кэзут кум каде чинева ынаинтя челор рэй!” Ши тот попорул а плынс ши май мулт дупэ Абнер.
35E tutto il popolo da capo fece duolo sopra Abner. Poi tutto il popolo venne per far prender cibo a Davide, mentre era ancora giorno. Ma Davide giurò, e disse: Così mi faccia Iddio, e così aggiunga, se io assaggio pane, o cosa altra veruna, avanti che il sole sia tramontato.
35Тот попорул с-а апропият де Давид ка сэ-л факэ сэ мэнынче чева кыт ера ынкэ зиуэ, дар Давид а журат зикынд: „Сэ мэ педепсяскэ Думнезеу ку тоатэ аспримя дакэ вой густа пыне сау алтчева ынаинте де апусул соарелуй!”
36E tutto il popolo riconobbe la verità del fatto , e la cosa gli piacque: tutto quello che il re fece aggradì al popolo.
36Лукрул ачеста а фост куноскут ши плэкут ла тот попорул; тоць ау гэсит кэ ера бине че фэкусе ымпэратул.
37E tutto il popolo e tutto Israele, conobbe in quel dì che non era proceduto dal re il far morire Abner, figliuolo di Ner.
37Тот попорул ши тот Исраелул ау ынцелес ын зиуа ачея кэ Абнер, фиул луй Нер, ну фусесе учис дин порунка ымпэратулуй.
38E il re disse a' suoi servitori: Non riconoscete voi che un capitano, eziandio grande, è oggi morto in Israele?
38Ымпэратул а зис служиторилор сэй: „Ну штиць кэ о кэпетение, ун ом маре, а кэзут астэзь ын Исраел?
39Ma oggi, benchè io sia unto re, pur non sono ancora bene stabilito; e questi uomini, figliuoli di Seruia, son troppo violenti per me. Faccia il Signore la retribuzione a colui che ha fatto il male, secondo la sua malvagità.
39Еу сунт ынкэ слаб, мэкар кэ ам примит унӂеря ымпэрэтяскэ, ши оамений ачештя, фиий Церуей, сунт пря путерничь пентру мине. Домнул сэ рэсплэтяскэ дупэ рэутатя луй челуй че а фэкут рэул!”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.