Marku 9
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1Te phoeiah amih te, “ Nangmih taengah rhep ka thui hekah aka pai khuiah hlangvang loh thaomnah neh aka pai Pathen ram te a hmuh hlan atah dueknah ten mueh mahpawh,” a ti nah.
1また彼らに言われた。 「まことに、あなたがたに言う。ここに立っている者の中には、神の御国が力をもって来るのを見るまでは、決して死を味わわない者がいる。」
2Hnin rhuk phoeiah tah Jesuh loh Peter, James neh Johan te a khue tih amamih bueng tlang sang la hloep a caeh puei hatah amih hmaiah thohai uh.
2六日後、イエスはペテロ、ヤコブ、ヨハネだけを連れ、高い山へ導いて行かれた。そして彼らの目の前で姿が変わった。
3A himbai te khaw bok kathik la om tih phaeng aa. Diklai hmankah mebang hnosuk long khaw te tlam te bok sak thai pawh.
3その衣は輝き、雪のように真っ白になった。地上のどんな布さらし職人にも、それほど白くすることはできなかった。
4Amih taengah Elijah neh Moses khaw phoe tih Jesuh neh cal uh.
4すると、エリヤがモーセと共に彼らに現れ、イエスと語り合っていた。
5Te dongah Peter loh Jesuh te a doo tih, “Rhabbi, heah he mamih om ham then tih, dap pathum saii uh sih lamtah, nang ham pakhat, Moses ham pakhat, Elijah ham pakhat saeh,” a ti nah.
5ペテロはイエスに言った。「先生、私たちがここにいるのは良いことです。仮小屋を三つ造りましょう。一つはあなたのため、一つはモーセのため、一つはエリヤのためです。」
6Tedae lakuengngaiha la a om uh dongah metla a doo khaw ming pawh.
6彼は何を言えばよいか分からなかったのである。弟子たちは非常に恐れていた。
7Te vaengah khomai aka thoeng loh amih a dah tih khomai khui lamkah, “Anih tah ka ca thintlo ni, anih ol hnatun uh,” tila ol ha thoeng.
7すると雲が現れて彼らを覆い、雲の中から声がした。「これは私の愛する子。彼の言うことを聞きなさい。」
8Tedae koe a sawt uh vaengah ukhaw om pawt tih amih taengah Jesuh bueng te a hmuh uh.
8彼らがふと辺りを見回すと、もはやだれも見えず、ただイエスだけが彼らと一緒におられた。
9Tlang lamkah a suntlak uh phoeiah a hmuh uh te duek khui lamkah loh hlang capa a thoh hlan atah thui pawt ham amih te ol a paek.
9山を下りて来る途中、イエスは、人の子が死者の中からよみがえるまでは、見たことをだれにも話さないよう彼らに命じられた。
10Te dongah olka te a kuem uh tih, “Aka duek rhoek taeng lamkah loh a thoh ham te metlam a om eh?” tila amamih te oelh uh thae.
10彼らはこの言葉を心に留め、「死者の中からよみがえる」とはどういうことかと互いに論じ合った。
11Te phoeiah amah te a dawt uh tih, “Balae tih cadaek rhoek loh, 'Elijah te ha pawk lamhma ham a kuek,’ a ti uh,” a ti nah.
11そしてイエスに尋ねた。「なぜ律法学者たちは、まずエリヤが来なければならないと言っているのですか。」
12Te dongah Jesuh loh amih te, “ Elijah he lamhma la ha pawk coeng tih boeih a thoh coeng ngawn. Tedae hlang capa muep a patang phoeiah a voeih ham te metlam a daek?
12イエスは彼らに言われた。 「確かにエリヤがまず来て、すべてのものを元どおりにする。ではなぜ、人の子は多くの苦しみを受け、さげすまれると書かれているのか。
13Tedae nangmih taengah ka thui tah Elijah khaw ha pawk coeng tih anih ham a daek pah vanbangla anih te a ngaih bangla boeih a saii uh,” a ti nah.
13しかし、あなたがたに言う。エリヤはすでに来た。彼について書かれているとおり、人々は彼に対してしたい放題のことをした。」
14Hnukbang rhoek taengla aka pawk rhoek loh amih taengkah hlangping neh cadaek rhoek neh muep a oelh uh te a hmuh uh.
14彼らがほかの弟子たちのところへ来ると、その周りに大勢の群衆がおり、律法学者たちが彼らと議論しているのをご覧になった。
15Hlangping boeih loh Jesuh te lawt a hmuh uh hatah a ngaihmang uh. Te dongah anih te a cuk thil uh tih a doe uh.
15群衆はみな、イエスを見るとすぐに非常に驚き、駆け寄って来て挨拶した。
16Te dongah amih te, “ Amih neh balae na oelh uh thae,” tila a dawt.
16イエスは律法学者たちに尋ねられた。 「あなたがたは彼らと何を議論しているのか。」
17Te vaengah hlangping lamkah pakhat loh saya, “Mueihla olmueh aka kaem ka capa te nang taengla kang khuen.
17群衆の一人が答えた。「先生、口を利けなくする霊につかれた息子を、あなたのもとに連れて来ました。
18Anih he a tuuk vaengah tah bung tih a hom phoeiah no a rhueng tih koh. Te te haek ham na hnukbang rhoek te khaw ka dawt dae noeng uh pawh,” a ti nah.
18霊が息子を捕らえると、どこででも地面に倒します。すると息子は口から泡を吹き、歯ぎしりし、体をこわばらせます。あなたの弟子たちに霊を追い出してくれるよう頼みましたが、できませんでした。」
19Te dongah Jesuh loh amih te a doo tih, “ Aw aka tangnahmueh kah cadil, nangmih taengah meyet nim ka om ve, nangmih taengah mevaeng hil nim kan yaknaem ve? Anih te ka taengla hang khuen uh,” a ti nah.
19イエスは彼に答えられた。 「ああ、不信仰な時代よ。いつまで私はあなたがたと一緒にいなければならないのか。いつまであなたがたに耐えなければならないのか。その子を私のところに連れて来なさい。」
20Te daengah camoe te Jesuh taengla a khuen uh. Tedae Mueihla loh camoe te koe a doek te a hmuh. Te vaengah diklai la bung tih a hom neh bol.
20人々はその子をイエスのもとに連れて来た。霊はイエスを見ると、すぐにその子を激しくけいれんさせた。その子は地面に倒れ、転げ回って口から泡を吹いた。
21Te vaengah a napa te, “ Anih taengah aka thoeng he kum meyet lamkah lae a om coeng? ” tila a dawt.
21イエスは父親に尋ねられた。 「このようになってから、どれほどになるか。」 父親は言った。「幼いころからです。
22Te dongah a napa loh, “A cahni lamkah coeng tih anih poci sak ham hmai khuiah khaw tui khuiah khaw a voeih taitu. Tedae pakhat khaw na saii thai khaming, kaimih soah thinphat la kaimih m'bom mai,” a ti nah.
22霊はこの子を滅ぼそうとして、たびたび火の中にも水の中にも投げ込みました。しかし、もし何かおできになるなら、私たちをあわれんで、お助けください。」
23Te dongah Jesuh loh anih te, “ Na saii thai atah e te ! Aka tangnah ham boeih coeng thai ta,” a ti nah.
23イエスは彼に言われた。 「信じることができるなら、信じる者にはすべてのことが可能である。」
24Camoe kah a napa te tlek pang tih, “ Ka tangnah, ka hnalvalnah te m'bom mai ,” a ti nah.
24その子の父親はすぐに涙を流して叫んだ。「信じます。信仰のない私をお助けください。」
25Jesuh loh hlangping a khong te a hmuh vaengah, mueihla thae te a ho tih, “ Olmueh neh hnapang mueihla Kai loh nang kan tueih. Anih taeng lamkah loh cet lamtah anih khuiah kun voel boeh,” a ti nah.
25イエスは群衆が駆け寄って来るのをご覧になると、汚れた霊を叱って言われた。 「口を利けなくし、耳を聞こえなくする霊よ、私がおまえに命じる。この子から出て行け。二度と入るな。」
26Te dongah pang tih muep a suvaih phoeiah cet. Tedae camoe te aka duek bangla a om dongah, “Duek coeng, “tila muep a thui uh.
26霊は叫び声を上げ、その子を激しくけいれんさせて出て行った。子どもは死人のようになり、多くの人が「死んだ」と言うほどであった。
27Tedae Jesuh loh a kut te a tuuk tih a thoh hatah koe thoo hang.
27しかしイエスがその手を取って起こされると、彼は立ち上がった。
28Im khuila a kun phoeiah tah a hnukbang rhoek loh, “Kaimih loh balae tih tih anih te ka haek uh thai pawh,” tila amah bueng hloep a dawt uh.
28イエスが家に入られると、弟子たちはひそかに尋ねた。「なぜ私たちは、あの霊を追い出せなかったのですか。」
29Te dongah amih te, “ He bang he thangthuinah nen pawt atah haek thai mahpawh,” a ti nah.
29イエスは彼らに言われた。 「この種のものは、祈りと断食によらなければ、どうしても追い出すことはできない。」
30Te lamkah loh thoo uh tih Galilee longah van uh dae pakhat khaw ming sak ham ngaih pawh.
30一行はそこを出て、ガリラヤを通って行った。イエスはだれにも知られたくないと思っておられた。
31A hnukbang rhoek a thuituen vaengah khaw, “ Hlang Capa tah hlang kut ah a voeih vetih a ngawn uh ni. Tedae a ngawn uh phoeikah hnin thum ah thoo ni,” a ti nah coeng.
31イエスは弟子たちを教えて、こう言っておられた。 「人の子は人々の手に引き渡され、彼らは彼を殺す。しかし殺されてから三日目に、彼はよみがえる。」
32Amih loh olthui te a mangvawt uh dae amah dawt ham khaw a rhih uh.
32しかし弟子たちはその言葉を理解できず、イエスに尋ねることを恐れていた。
33Kapernaum te a pha uh tih im ah a om vaengah, “ Longpueng ah balae na thui uh?,” tila amih te a dawt.
33一行はカペナウムに来た。イエスは家におられたとき、弟子たちに尋ねられた。 「途中で何を論じ合っていたのか。」
34Tedae long ah khat neh khat te ulae tanglue tila a thuingong uh dongah a hil a phah uh.
34しかし弟子たちは黙っていた。途中で、だれが一番偉いかと互いに議論していたからである。
35Te vaengah Ngol tih hlainit te a khue. Amih te khaw, “ Khat khat loh lamhma la om ham a ngaih atah hnukkhoem koek neh tueihyoeih koek la om ni,” a ti nah.
35イエスは座り、十二人を呼び寄せて言われた。 「だれでも一番になりたいなら、すべての人の最後となり、すべての人に仕える者となりなさい。」
36Te phoeiah camoe te a khue tih amih lakli ah a pai sak tih a poem.
36そして一人の幼い子どもを連れて来て、彼らの真ん中に立たせ、その子を腕に抱いて言われた。
37Amih te khaw, “ Kai ming neh hebang camoe pakhat khaw aka doe long tah kai ni n' doe. Tedae kai aka doe long tah kai bueng kolla ka tueih te khaw a doe,” a ti nah.
37「私の名のゆえに、このような幼い子どもの一人を受け入れる者は、私を受け入れる。また、私を受け入れる者は、私ではなく、私を遣わされた方を受け入れる。」
38Johan loh Jesuh taengah, “Boeipa, na ming neh rhaithae aka haek hlang khat te ka hmuh uh. Tedae mamih hnuk ham vai pawt dongah anih te ka paa sak uh,” a ti nah.
38ヨハネがイエスに言った。「先生、私たちについて来ない人が、あなたの名によって悪霊を追い出しているのを見たので、やめさせました。私たちについて来ないからです。」
39Tedae Jesuh loh, “ Anih te paa sak uh boeh. Ka ming neh thaomnah aka tueng sak te a om pawt vaengah koeloe la kai n'thet ve .
39しかしイエスは言われた。 「やめさせてはならない。私の名によって力あるわざを行いながら、すぐに私を悪く言える者はいないからである。
40Te dongah mamih neh kingkalh la aka om pawt te tah mamih ham ni a om .
40私たちに反対しない者は、私たちの味方である。
41Khrih kah hut la na om uh dongah ka ming neh tui boengloeng khat nangmih aka tul te tah a thapang te poci loengloeng mahpawh tila nangmih taengah rhep ka thui .
41まことに、あなたがたに言う。あなたがたがキリストの者だからという理由で、私の名によって一杯の水を飲ませる者は、決してその報いを失わない。
42U long khaw kai aka tangnah camoe rhoek he pakhat khaw a khah atah a rhawn ah laak phaklung a oi tih tuili ah voei koinih anih ham hnothen la lat om coeng .
42私を信じるこれらの小さい者の一人をつまずかせる者は、首にひき臼をかけられて海に投げ込まれるほうがよい。
43Nang khaw na kut loh n'khah atah hlueng mai. Kut panit om tih hmai aka duek pawh hell la caeh lakah hingnah khuiah a ngun la kun te nang ham hnothen la om .
43もしあなたの手があなたをつまずかせるなら、切り捨てなさい。両手がそろったままゲヘナ、 すなわち消えることのない火に入るより、片手を失ってもいのちに入るほうがよい。
44Na kho long khaw nang n'khah atah hlueng mai .
44『そこでは、彼らを食ううじは死なず、火は消されない。』
45Kho rhoi om tih hell khuila m'voeih lakah a ngun neh hingnah khuila kun te nang hnothen la om .
45もしあなたの足があなたをつまずかせるなら、切り捨てなさい。両足がそろったままゲヘナ、 すなわち決して消えることのない火に投げ込まれるより、足が不自由でもいのちに入るほうがよい。
46Na mik long khaw nang n'khah atah koeih mai .
46『そこでは、彼らを食ううじは死なず、火は消されない。』
47Mik panit om tih hell la m'voeih lakah mikvang neh Pathen ram khuiah kun te nang ham hnothen la om .
47もしあなたの目があなたをつまずかせるなら、えぐり出しなさい。両目がそろったまま火のゲヘナに 投げ込まれるより、片目でも神の御国に入るほうがよい。
48Te ah tah amih kah a rhiit khaw duek pawt tih hmai khaw thi pawh .
48『そこでは、彼らを食ううじは死なず、火は消されない。』
49Rhoepsaep boeih te hmai dongah a baek ni .
49すべての人は火によって塩味をつけられ、すべてのいけにえは塩で味つけられる。
50Lungkaeh tah then, tedae lungkaeh te a duu la om koinih ba nen lae na hlihlim sak eh. Namamih khuiah lungkaeh khueh uh lamtah khat neh khat taengah rhoep uh thae,” a ti nah.
50塩は良いものである。しかし、塩が塩気を失ったなら、何によって塩味をつけるのか。あなたがた自身のうちに塩を保ち、互いに平和に過ごしなさい。」
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.