1 Manghai 22
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1Aram laklo neh Israel laklo ah kum thum caemtloek om kolla kho a sak uh.
1アラムとイスラエルの間に戦いのないまま、三年が過ぎた。
2A kum thum dongla a pha vaengah tah Judah manghai Jehoshaphat te Israel manghai taengla suntla.
2三年目に、ユダの王ヨシャファテがイスラエルの王のもとに下って来た。
3Te vaengah Israel manghai loh a sal rhoek te, “Ramothgilead te mamih kah la na ming nama? Tedae Aram manghai kut lamloh te te n'lat parhi mamih n'ngam uh coeng,” a ti nah.
3イスラエルの王は家臣たちに言った。「ラモテ・ギレアデがわれわれのものだと知っているだろう。それなのに、われわれはアラムの王の手から奪い返さず、何もしないでいるのか。」
4Te phoeiah Jehoshaphat te Ramothgilead ah caemtloek ham kai neh cet sih ne? a ti nah. Jehoshaphat loh Israel manghai taengah, “Kai khaw nang banghui ni, ka pilnam khaw na pilnam banghui, ka marhang khaw na marhang banghui,” a ti nah.
4彼はヨシャファテに言った。「わたしとともにラモテ・ギレアデへ戦いに行ってくれますか。」 ヨシャファテはイスラエルの王に言った。「わたしもあなたも、わたしの民もあなたの民も、馬もあなたの馬も同じです。」
5Tedae Jehoshaphat loh Israel manghai taengah, “Tihnin kah bangla BOEIPA ol te dawtlet mai,” a ti nah.
5ヨシャファテはさらにイスラエルの王に言った。「まず、主のことばを伺ってください。」
6Te dongah Israel manghai loh tonghma hlang ya li tluk te a coi. Te phoeiah amih te, “Ramothgilead ah caemtloek la ka cet aya? Ka paa aya?,” a ti nah vaengah, “Cet, ka Boeipa loh manghai kut ah m'paek bitni,” a ti uh.
6そこでイスラエルの王は約四百人の預言者を集め、彼らに言った。「わたしはラモテ・ギレアデへ戦いに行くべきか、それともやめるべきか。」 彼らは言った。「上って行きなさい。主がそれを王の手に引き渡されます。」
7Jehoshaphat loh, “Amah n'dawtlet uh thil ham khaw heah he BOEIPA kah tonghma om pawt nim?” a ti nah.
7ヨシャファテは言った。「ここには、われわれが伺いを立てることができるような主の預言者が、まだだれかいないのでしょうか。」
8Israel manghai loh Jehoshaphat te, “BOEIPA dawtlet ham hlang pakhat om pueng sitoe cakhaw , Imlah capa Mikhaiah long he kai ham tah hnothen neh a tonghma pawt dongah anih te ka hmuhuet. Tedae Imlah capa Mikhaiah tah a boethae bueng ni,” a ti nah. Jehoshaphat loh, “Manghai he te tla a cal moenih,” a ti nah.
8イスラエルの王はヨシャファテに言った。「主に伺うことのできる者が、まだ一人います。イムラの息子ミカヤです。しかし、わたしは彼を憎んでいます。彼はわたしについて良いことを預言せず、悪いことばかり預言するからです。」 ヨシャファテは言った。「王よ、そのようなことを言わないでください。」
9Te dongah Israel manghai loh imkhoem pakhat te a khue tih, “Imlah capa Mikhaiah te a loe la lo,” a ti nah.
9そこでイスラエルの王は一人の役人を呼び、「イムラの息子ミカヤを急いで連れて来い」と言った。
10Te vaengah hlang he Israel manghai khaw, Judah manghai Jehoshaphat khaw a himbai bai neh a ngolkhoel neh Samaria vongka thohka kah cangtilhmuen ah ngol uh. Te vaengah tonghma tom khaw amih mikhmuh ah tonghma uh van.
10イスラエルの王とユダの王ヨシャファテは、それぞれ王服を着て、サマリアの門の入り口にある広場で、王座に座っていた。すべての預言者が彼らの前で預言していた。
11Kenaanah capa Zedekiah long tah amah ham thi kii a saii tih, “BOEIPA loh he ni a thui. Amih Aram te a thok hil he nen he na thoeh ni,” a ti nah.
11ケナアナの息子ゼデキヤは鉄の角を造って言った。「主はこう言われる。『これらの角でアラム人を突き倒し、ついに滅ぼす。』」
12Tonghma boeih khaw tonghma uh tangloeng tih, “Ramothgilead te paan lamtah thaihtak laeh, BOEIPA loh manghai kut ah a tloeng bitni,” a ti uh.
12すべての預言者たちも同じように預言して言った。「ラモテ・ギレアデへ上って行き、勝利を収めなさい。主はそれを王の手に引き渡されます。」
13Mikhaiah khue ham aka cet puencawn loh anih te a voek tih, “Tonghma rhoek kah ol he a ka pakhat la a caeh dongah manghai ham khaw then coeng ke. Ol he tah nang ol khaw amih neh ol pakhat la om saeh lamtah a then mah thui laeh,” a ti nah.
13ミカヤを呼びに行った使者は彼に言った。「預言者たちは皆、口をそろえて王に良いことを告げています。どうか、あなたも彼らと同じように、良いことを告げてください。」
14Tedae Mikhaiah loh, “BOEIPA kah hingnah bangla BOEIPA loh kai taengah a thui bueng te ni ka thui,” a ti nah.
14ミカヤは言った。「主は生きておられる。主がわたしに告げられること、それだけをわたしは語る。」
15Manghai taeng a pha vaengah manghai loh anih te, “Mikhaiah, caemtloek ham Ramothgilead la ka paan aya? ka paa aya?,” a ti nah. Te dongah manghai te, “Paan lamtah thaihtak laeh, BOEIPA loh manghai kut ah a paek bitni,” a ti nah.
15彼が王のところに来ると、王は彼に言った。「ミカヤよ、われわれはラモテ・ギレアデへ戦いに行くべきか、それともやめるべきか。」 ミカヤは答えた。「上って行き、勝利を収めなさい。主はそれを王の手に引き渡されます。」
16Tedae manghai loh anih te, “Kai taengah tah BOEIPA ming neh oltak dawk na thui pawt ham Kai loh nang te voei me yet hil lae kan caeng aih,” a ti nah.
16王は彼に言った。「主の名によって真実だけを語れと、何度あなたに誓わせればよいのか。」
17Te vaengah, “Israel pum he tlang ah a taekyak boiva bangla ka hmuh. Amih aka dawn ham he om pawh. Te dongah BOEIPA loh, 'He rhoek he a boei a om moenih. Hlang loh amah im te ngaimong la paan uh saeh,’ a ti,” a ti nah.
17そこで彼は言った。「全イスラエルが羊飼いのいない羊のように山々に散っているのを、わたしは見ました。主は『彼らに主人がない。それぞれ自分の家に平安のうちに帰らせよ』と言われました。」
18Israel manghai loh Jehoshaphat taengah,” Nang taengah ka thui moenih a? Kai ham tah a thae bueng tih a then la a tonghma tlaih moenih,” a ti nah.
18イスラエルの王はヨシャファテに言った。「彼がわたしについて良いことは預言せず、悪いことばかりを預言すると言ったではないか。」
19Te phoeiah, “Te dongah BOEIPA ol he hnatun. BOEIPA he amah ngolkhoel dongah ngol tih a banvoei a bantang kah amah taengah vaan caempuei boeih a pai te ka hmuh.
19ミカヤは言った。「それでは、主のことばを聞いてください。わたしは主が王座に座り、天の全軍勢がその左右に立っているのを見ました。
20BOEIPA loh, 'Ramothgilead a paan vaengah cungku sak ham Ahab te ulong a cuek eh? ' a ti. Te dongah he tlam he a thui pah tih ke tlam khaw a thui pah.
20主は言われました。『だれがアハブを誘い出し、ラモテ・ギレアデへ上って行って倒れるようにするのか。』すると、ある者はこう答え、別の者はああ答えました。
21Mueihla ha pawk tih BOEIPA mikhmuh ah a pai phoeiah tah, 'Anih te kamah loh ka cuek eh?,’ a ti. Te vaengah BOEIPA loh anih te, 'Me nen nim?' a ti nah.
21すると一人の霊が出て来て主の前に立ち、『わたしが彼を誘い出します』と言いました。
22Te vaengah, 'Ka paan vetih a tonghma boeih kah a ka dongah laithae mueihla la ka om pah ni,’ a ti nah. Te dongah, 'Na cuek vetih na coeng pataeng bitni, cet lamtah saii tangloeng,’ a ti nah.
22主が「どのようにするのか」と尋ねると、霊は答えました。『出て行って、彼のすべての預言者の口に偽りの霊となります。』主は言われました。『あなたは彼を誘い出し、成功する。行って、そのようにせよ。』
23Te dongah BOEIPA loh laithae mueihla te na tonghma boeih kah ka dongah a khueh coeng he. BOEIPA loh nang ham yoethae kawng ni a thui,” a ti nah.
23ですから今、主はこれらすべての預言者の口に偽りの霊を置かれました。主はあなたに災いが臨むと語られたのです。」
24Te vaengah Kenaanah capa Zedekiah te thoeih tih Mikhaiah te a kam ah a thoek. Te phoeiah, “Nang aka voek ham BOEIPA mueihla he kai taeng lamloh melam a kat,” a ti nah.
24ケナアナの息子ゼデキヤは近づき、ミカヤの頬を打って言った。「主の霊は、どの道を通ってわたしから離れ、おまえに語ったのか。」
25Te dongah Mikhaiah loh, “Imkhui kah imkhui ah thuh hamla na mop khohnin daengah nang loh hmu ne,” a ti nah.
25ミカヤは言った。「見よ、あなたが身を隠すために奥の部屋に入るその日に、あなたは知ることになる。」
26Te vaengah Israel manghai loh, “Mikhaiah te khuen uh lamtah khopuei mangpa Amon taeng neh manghai capa Joash taengla thak uh.
26イスラエルの王は言った。「ミカヤを取り、町の長官アモンと王の息子ヨアシュのところへ連れ戻せ。
27Te phoeiah, 'Manghai loh he ni a thui. Anih he thongim ah khueh uh. Kai sading la ka pawk hil anih he hnaemtaeknah tui neh hnaemtaeknah buh mah cah uh,’ ti nah,” a ti nah.
27そして言え。『王はこう言う。「この男を牢に入れ、わたしが無事に帰るまで、苦しみのパンと水だけを与えよ。」』」
28Tedae Mikhaiah loh, “Sading neh na mael la na mael atah kai dongah BOEIPA cal pawt mako,” a ti nah. Te phoeiah amih pilnam pum te khaw, “Hnatun uh he,” a ti nah.
28ミカヤは言った。「もしあなたが平安のうちに帰るなら、主はわたしを通して語られなかった。」そして彼は言った。「聞け、すべての民よ!」
29Te phoeiah Israel manghai neh Judah manghai Jehoshaphat loh Ramothgilead te a paan.
29イスラエルの王とユダの王ヨシャファテは、ラモテ・ギレアデへ上って行った。
30Israel manghai loh Jehoshaphat te, “Ka sa uh vetih caemtloek la ka cet ni, nang te namah kah himbai bai ngawn,” a ti nah. Te dongah Israel manghai te sa uh tih caemtloek la cet.
30イスラエルの王はヨシャファテに言った。「わたしは変装して戦いに入ります。あなたは王服を着ていてください。」イスラエルの王は変装して戦いに入った。
31Aram manghai loh leng mangpa rhoek sawmthum panit te a uen tih, “Israel manghai amah bueng phoeiah tah, a tanoe a kangham khaw tloek uh boeh,” a ti nah.
31アラムの王は、彼の戦車の長たち三十二人に命じて言った。「身分の低い者とも高い者とも戦わず、ただイスラエルの王だけを相手にせよ。」
32Leng mangpa rhoek loh Jehoshaphat te a hmuh vaengah amih loh Israel manghai rhep a ti uh. Te dongah anih te tloek ham dong uh dae Jehoshaphat lo a pang thil.
32戦車の長たちがヨシャファテを見たとき、彼らは「確かにこれはイスラエルの王だ」と言い、彼を攻撃しようと向きを変えた。ヨシャファテは叫び声を上げた。
33Tedae anih te Israel manghai moenih tila leng mangpa rhoek loh a hmuh van neh anih hnuk lamloh mael uh.
33戦車の長たちは、彼がイスラエルの王ではないのを見て、彼を追うのをやめた。
34Tedae hlang pakhat loh amah thincaknah neh lii a phuk hatah Israel manghai te rhuhcong laklo neh caempho laklo ah a kah. Te dongah amah kah lengboei te, “Na kut hooi lamtah caem lamloh kai n'khuen laeh, ka nue coeng,” a ti nah.
34ところが、ある男が狙いを定めずに弓を引くと、矢がイスラエルの王の鎧の継ぎ目に当たった。王は御者に言った。「向きを変え、戦場からわたしを連れ出せ。傷を負った。」
35Hnin at puet caemtloek khaw a caeh vaengah tah manghai te Aram dan kah leng dongah pai sut. Hlaem vaengah tah duek tih a hmasoe thii te leng kah tungngol dongla long.
35その日の戦いは激しくなった。王は戦車の中でアラム人に向かって身を支えていたが、夕方に死んだ。傷口から流れた血が戦車の底にたまっていた。
36Khomik a tlak vaengah tah caem khuiah tamlung cet tih, “Hlang te amah khopuei la, amah khohmuen la rhip mael saeh,” a ti.
36日が沈むころ、陣営のすべての者に叫びが広まった。「それぞれ自分の町へ、それぞれ自分の土地へ!」
37Manghai te a duek daengah Samaria la pawk tih Samaria ah manghai te a up uh.
37王は死に、サマリアに運ばれ、彼らはサマリアで王を葬った。
38Leng te Samaria tuibuem ah a lae tih BOEIPA ol loh a thui bangla pumyoi tuihluk ah a thii te ui loh a laeh.
38彼らはサマリアの池で戦車を洗った。犬が彼の血をなめ、娼婦たちがそこで身を洗った。それは主が語られた言葉のとおりであった。
39Ahab kah ol noi neh a saii boeih, vueino im a sak te khaw, khopuei tom a sak te khaw, Israel manghai rhoek kah khokhuen olka cabu dongah a daek uh moenih a?
39アハブのその他の事績、彼が行ったすべてのこと、彼が建てた象牙の家、彼が建てたすべての町々は、イスラエルの王たちの年代記の書に記されているではないか。
40A napa rhoek taengla Ahab a khoem uh phoeiah tah a capa Ahaziah he anih yueng la manghai.
40アハブは父祖たちとともに眠りにつき、その息子アハズヤが彼に代わって王となった。
41Israel manghai Ahab kah a kum li dongah Asa capa Jehoshaphat te Judah ah manghai.
41イスラエルの王アハブの第四年に、アサの息子ヨシャファテがユダの王となった。
42Jehoshaphat he sawmthum kum nga a lo ca vaengah manghai tih Jerusalem ah kum kul kum nga manghai. A manu ming tah Shilhi canu Azubah ni.
42ヨシャファテは王となったとき三十五歳で、エルサレムで二十五年間統治した。彼の母の名はアズバといい、シルヒの娘であった。
43BOEIPA mikhmuh ah a thuem saii ham he a napa Asa kah longpuei cungkuem dongah pongpa tih anih lamkah te phaelh pawh.
43彼は父アサの道をことごとく歩み、そこからそれず、主の目にかなうことを行った。しかし高き所は取り除かれず、民はなお高き所でいけにえをささげ、香をたいていた。
44Tedae hmuensang a khoe uh kolla pilnam a nawn pueng tih hmuensang ah a phum uh.
44ヨシャファテはイスラエルの王と和睦した。
45Jehoshaphat loh Israel manghai te a thuung. Jehoshaphat kah ol noi neh a thayung thamal a saii khaw, a vathoh te khaw Judah manghai rhoek kah khokhuen olka cabu dongah a daek uh moenih a?
45ヨシャファテのその他の事績、彼が示した力、彼がどのように戦ったかは、ユダの王たちの年代記の書に記されているではないか。
46Hlanghalh kah a coih, a napa Asa tue lamloh aka om te khohmuen lamloh a khoe.
46彼の父アサの時代に残っていた神殿男娼の残党を、彼はその地から一掃した。
47Edom ah manghai tal tih manghai a khueh pah.
47当時、エドムには王がなく、総督が統治していた。
48Ophir sui te paan hamla Jehoshaphat loh Tarshish sangpho te a saii tah a saii dae Eziongeber ah sangpho te a rhek la a rhek pah tih hlaikan pawh.
48ヨシャファテはオフィルに金を取りに行くためにタルシシュの船を造ったが、それらはエツヨン・ゲベルで難破したので、行けなかった。
49Ahab capa Ahaziah loh Jehoshaphat taengah, “Ka sal rhoek he na sal rhoek taengah sangpho neh pongpa uh mai saeh,” a ti nah dae Jehoshaphat loh ngaih pawh.
49その時、アハブの息子アハズヤはヨシャファテに、「わたしの家臣たちも、あなたの家臣たちと一緒に船に乗せてほしい」と言ったが、ヨシャファテは承諾しなかった。
50Jehoshaphat khaw a napa taengla a khoem uh vaengah a napa David khopuei kah a napa rhoek taengah a up uh tih a capa Jehoram te anih yueng la manghai.
50ヨシャファテは父祖たちとともに眠りにつき、父ダビデの町に父祖たちとともに葬られた。そしてその息子エホラムが彼に代わって王となった。
51Judah manghai Jehoshaphat kah kum hlai rhih vaengah Ahab capa Ahaziah loh Samaria ah Israel a manghai thil tih Israel soah kum nit manghai.
51ユダの王ヨシャファテの第十七年に、アハブの息子アハズヤがサマリアでイスラエルの王となり、二年間イスラエルを治めた。
52BOEIPA mikhmuh ah boethae a saii tih a napa longpuei ah, a manu longpuei ah, Israel aka tholh sak Nebat capa Jeroboam kah longpuei ah pongpa.
52彼は主の目に悪とされることを行い、彼の父の道、彼の母の道、またイスラエルに罪を犯させたネバテの息子ヤロブアムの道を歩んだ。
53Baal te tho a thueng thil tih a taengah a bakop dongah a napa kah a saii bangla a cungkuem dongah Israel Pathen BOEIPA te a veet.
53彼はバアルに仕えてこれを拝み、彼の父が行ったすべてのことと同じように、イスラエルの神、主を怒らせた。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.