וַיִּקְרָא

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 17
Modern Hebrew Bible
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

וַיִּקְרָא 17

Modern Hebrew Bible
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1וידבר יהוה אל משה לאמר׃
1O SENHOR falou a Moisés, dizendo:
2דבר אל אהרן ואל בניו ואל כל בני ישראל ואמרת אליהם זה הדבר אשר צוה יהוה לאמר׃
2“Fale a Arão, aos seus filhos e a todos os filhos de Israel, e diga-lhes: ‘Isto é o que o SENHOR ordenou:
3איש איש מבית ישראל אשר ישחט שור או כשב או עז במחנה או אשר ישחט מחוץ למחנה׃
3Qualquer homem da casa de Israel que abater um boi, ou cordeiro, ou cabra no acampamento, ou que o abater fora do acampamento,
4ואל פתח אהל מועד לא הביאו להקריב קרבן ליהוה לפני משכן יהוה דם יחשב לאיש ההוא דם שפך ונכרת האיש ההוא מקרב עמו׃
4e não o trouxer à porta da Tenda do Encontro para oferecê-lo como oferta ao SENHOR diante do tabernáculo do SENHOR: culpa de sangue será imputada a esse homem. Ele derramou sangue. Esse homem será eliminado do meio do seu povo.
5למען אשר יביאו בני ישראל את זבחיהם אשר הם זבחים על פני השדה והביאם ליהוה אל פתח אהל מועד אל הכהן וזבחו זבחי שלמים ליהוה אותם׃
5Isso é para que os filhos de Israel tragam os seus sacrifícios, que eles sacrificam em campo aberto, para que os tragam ao SENHOR, à porta da Tenda do Encontro, ao sacerdote, e os sacrifiquem como sacrifícios de ofertas pacíficas ao SENHOR.
6וזרק הכהן את הדם על מזבח יהוה פתח אהל מועד והקטיר החלב לריח ניחח ליהוה׃
6O sacerdote aspergirá o sangue no altar do SENHOR, à porta da Tenda do Encontro, e queimará a gordura como um aroma agradável ao SENHOR.
7ולא יזבחו עוד את זבחיהם לשעירם אשר הם זנים אחריהם חקת עולם תהיה זאת להם לדרתם׃
7Eles não sacrificarão mais os seus sacrifícios aos ídolos em forma de bode, com os quais eles se prostituem. Este será um estatuto perpétuo para eles, por todas as suas gerações.’
8ואלהם תאמר איש איש מבית ישראל ומן הגר אשר יגור בתוכם אשר יעלה עלה או זבח׃
8“Você lhes dirá: ‘Qualquer homem da casa de Israel, ou dos estrangeiros que vivem como forasteiros entre eles, que oferecer um holocausto ou sacrifício,
9ואל פתח אהל מועד לא יביאנו לעשות אתו ליהוה ונכרת האיש ההוא מעמיו׃
9e não o trouxer à porta da Tenda do Encontro para sacrificá-lo ao SENHOR, esse homem será eliminado do seu povo.
10ואיש איש מבית ישראל ומן הגר הגר בתוכם אשר יאכל כל דם ונתתי פני בנפש האכלת את הדם והכרתי אתה מקרב עמה׃
10“‘Qualquer homem da casa de Israel, ou dos estrangeiros que vivem como forasteiros entre eles, que comer qualquer tipo de sangue, eu voltarei o meu rosto contra aquela alma que comer sangue, e o eliminarei do meio do seu povo.
11כי נפש הבשר בדם הוא ואני נתתיו לכם על המזבח לכפר על נפשתיכם כי הדם הוא בנפש יכפר׃
11Pois a vida da carne está no sangue. Eu o dei a vocês sobre o altar para fazer expiação pelas suas almas; pois é o sangue que faz expiação em virtude da vida.
12על כן אמרתי לבני ישראל כל נפש מכם לא תאכל דם והגר הגר בתוככם לא יאכל דם׃
12Portanto, eu disse aos filhos de Israel: “Nenhuma pessoa entre vocês poderá comer sangue, nem qualquer estrangeiro que vive como forasteiro entre vocês poderá comer sangue.”
13ואיש איש מבני ישראל ומן הגר הגר בתוכם אשר יצוד ציד חיה או עוף אשר יאכל ושפך את דמו וכסהו בעפר׃
13“‘Qualquer homem dos filhos de Israel, ou dos estrangeiros que vivem como forasteiros entre eles, que caçar qualquer animal ou ave que se pode comer, ele derramará o seu sangue e o cobrirá com pó.
14כי נפש כל בשר דמו בנפשו הוא ואמר לבני ישראל דם כל בשר לא תאכלו כי נפש כל בשר דמו הוא כל אכליו יכרת׃
14Pois, quanto à vida de toda carne, o seu sangue está com a sua vida. Portanto, eu disse aos filhos de Israel: “Vocês não comerão o sangue de nenhum tipo de carne; pois a vida de toda carne é o seu sangue. Qualquer pessoa que o comer será eliminada.”
15וכל נפש אשר תאכל נבלה וטרפה באזרח ובגר וכבס בגדיו ורחץ במים וטמא עד הערב וטהר׃
15“‘Toda pessoa que comer daquilo que morre por si mesmo, ou o que é despedaçado por animais, seja ele natural da terra ou estrangeiro, lavará as suas roupas, se banhará em água e ficará impuro até a tarde. Então ele estará puro.
16ואם לא יכבס ובשרו לא ירחץ ונשא עונו׃
16Mas, se não as lavar, nem banhar a sua carne, então ele levará a sua iniquidade.’”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.