קֹהֶלֶת 10

Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)Original language

Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)

Freedom Bible (Thai)

1זְב֣וּבֵי מָ֔וֶת יַבְאִ֥ישׁ יַבִּ֖יעַ שֶׁ֣מֶן רוֹקֵ֑חַ יָקָ֛ר מֵחָכְמָ֥ה מִכָּב֖וֹד סִכְל֥וּת מְעָֽט׃

1แมลงวันตายทำให้น้ำมันหอมของช่างปรุงน้ำหอมส่งกลิ่นเหม็นฉันใด ความโง่เขลาเพียงเล็กน้อยก็หนักกว่าปัญญาและเกียรติยศฉันนั้น

2לֵ֤ב חָכָם֙ לִֽימִינ֔וֹ וְלֵ֥ב כְּסִ֖יל לִשְׂמֹאלֽוֹ׃

2ใจของคนมีปัญญาอยู่ทางขวา แต่ใจของคนโง่อยู่ทางซ้าย

3וְגַם־בַּדֶּ֛רֶךְ כשהסכל הֹלֵ֖ךְ לִבּ֣וֹ חָסֵ֑ר וְאָמַ֥ר לַכֹּ֖ל סָכָ֥ל הֽוּא׃

3แม้ขณะเดินไปตามทาง คนโง่ก็ขาดความเข้าใจ และแสดงให้ทุกคนเห็นว่าตนเป็นคนโง่

4אִם־ר֤וּחַ הַמּוֹשֵׁל֙ תַּעֲלֶ֣ה עָלֶ֔יךָ מְקוֹמְךָ֖ אַל־תַּנַּ֑ח כִּ֣י מַרְפֵּ֔א יַנִּ֖יחַ חֲטָאִ֥ים גְּדוֹלִֽים׃

4ถ้าผู้ปกครองโกรธเกรี้ยวขึ้นมา ก็อย่าละทิ้งตำแหน่งของตน เพราะความสงบเยือกเย็นช่วยระงับความผิดร้ายแรงได้

5יֵ֣שׁ רָעָ֔ה רָאִ֖יתִי תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ כִּשְׁגָגָ֕ה שֶׁיֹּצָ֖א מִלִּפְנֵ֥י הַשַּׁלִּֽיט׃

5ฉันเห็นเรื่องเลวร้ายอย่างหนึ่งภายใต้ดวงอาทิตย์ เป็นความผิดพลาดที่เกิดจากผู้ปกครอง

6נִתַּ֣ן הַסֶּ֔כֶל בַּמְּרוֹמִ֖ים רַבִּ֑ים וַעֲשִׁירִ֖ים בַּשֵּׁ֥פֶל יֵשֵֽׁבוּ׃

6คนโง่ถูกยกให้อยู่ในตำแหน่งสูง ส่วนคนมั่งคั่งกลับนั่งในที่ต่ำต้อย

7רָאִ֥יתִי עֲבָדִ֖ים עַל־סוּסִ֑ים וְשָׂרִ֛ים הֹלְכִ֥ים כַּעֲבָדִ֖ים עַל־הָאָֽרֶץ׃

7ฉันเห็นคนรับใช้ขี่ม้า ส่วนเจ้านายกลับเดินเท้าบนแผ่นดินเหมือนคนรับใช้

8חֹפֵ֥ר גּוּמָּ֖ץ בּ֣וֹ יִפּ֑וֹל וּפֹרֵ֥ץ גָּדֵ֖ר יִשְּׁכֶ֥נּוּ נָחָֽשׁ׃

8คนขุดหลุมอาจตกลงไปในหลุมนั้น และคนที่พังกำแพงอาจถูกงูกัด

9מַסִּ֣יעַ אֲבָנִ֔ים יֵעָצֵ֖ב בָּהֶ֑ם בּוֹקֵ֥עַ עֵצִ֖ים יִסָּ֥כֶן בָּֽם׃

9คนสกัดหินอาจบาดเจ็บเพราะหิน และคนผ่าฟืนอาจตกอยู่ในอันตรายเพราะฟืน

10אִם־קֵהָ֣ה הַבַּרְזֶ֗ל וְהוּא֙ לֹא־פָנִ֣ים קִלְקַ֔ל וַחֲיָלִ֖ים יְגַבֵּ֑ר וְיִתְר֥וֹן הכשיר חָכְמָֽה׃

10ถ้าขวานทื่อและไม่ลับคม ก็ต้องออกแรงมากขึ้น แต่ความชำนาญช่วยให้ประสบความสำเร็จ

11אִם־יִשֹּׁ֥ךְ הַנָּחָ֖שׁ בְּלוֹא־לָ֑חַשׁ וְאֵ֣ין יִתְר֔וֹן לְבַ֖עַל הַלָּשֽׁוֹן׃

11ถ้างูกัดก่อนที่หมองูจะทันสะกดมัน ลิ้นของหมองูก็ไร้ประโยชน์

12דִּבְרֵ֥י פִי־חָכָ֖ם חֵ֑ן וְשִׂפְת֥וֹת כְּסִ֖יל תְּבַלְּעֶֽנּוּ׃

12ถ้อยคำจากปากของคนมีปัญญาน่าฟัง แต่ริมฝีปากของคนโง่กลับกลืนกินตัวเขาเอง

13תְּחִלַּ֥ת דִּבְרֵי־פִ֖יהוּ סִכְל֑וּת וְאַחֲרִ֣ית פִּ֔יהוּ הוֹלֵל֖וּת רָעָֽה׃

13คำพูดจากปากของเขาเริ่มต้นด้วยความโง่เขลา และจบลงด้วยความบ้าคลั่งอันก่อความหายนะ

14וְהַסָּכָ֖ל יַרְבֶּ֣ה דְבָרִ֑ים לֹא־יֵדַ֤ע הָאָדָם֙ מַה־שֶׁיִּֽהְיֶ֔ה וַאֲשֶׁ֤ר יִֽהְיֶה֙ מֵֽאַחֲרָ֔יו מִ֖י יַגִּ֥יד לֽוֹ׃

14คนโง่ยังพูดไม่หยุด มนุษย์ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น และใครจะบอกเขาได้ว่าภายหลังจะมีอะไรเกิดขึ้น?

15עֲמַ֥ל הַכְּסִילִ֖ים תְּיַגְּעֶ֑נּוּ אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יָדַ֖ע לָלֶ֥כֶת אֶל־עִֽיר׃

15งานหนักทำให้คนโง่เหน็ดเหนื่อย เพราะเขาไม่รู้แม้แต่ทางไปเมือง

16אִֽי־לָ֣ךְ אֶ֔רֶץ שֶׁמַּלְכֵּ֖ךְ נָ֑עַר וְשָׂרַ֖יִךְ בַּבֹּ֥קֶר יֹאכֵֽלוּ׃

16วิบัติแก่เจ้า แผ่นดินเอ๋ย เมื่อกษัตริย์ของเจ้ายังเป็นเด็ก และเหล่าเจ้านายของเจ้ากินเลี้ยงกันตั้งแต่เช้า!

17אַשְׁרֵ֣יךְ אֶ֔רֶץ שֶׁמַּלְכֵּ֖ךְ בֶּן־חוֹרִ֑ים וְשָׂרַ֙יִךְ֙ בָּעֵ֣ת יֹאכֵ֔לוּ בִּגְבוּרָ֖ה וְלֹ֥א בַשְּׁתִֽי׃

17เจ้าเป็นสุข แผ่นดินเอ๋ย เมื่อกษัตริย์ของเจ้าเป็นผู้สืบเชื้อสายจากตระกูลสูงศักดิ์ และเหล่าเจ้านายของเจ้ากินตามเวลาอันควร เพื่อเสริมกำลัง ไม่ใช่เพื่อเมามาย!

18בַּעֲצַלְתַּ֖יִם יִמַּ֣ךְ הַמְּקָרֶ֑ה וּבְשִׁפְל֥וּת יָדַ֖יִם יִדְלֹ֥ף הַבָּֽיִת׃

18เพราะความเกียจคร้าน หลังคาจึงทรุดลง และเพราะมืออยู่เฉย บ้านจึงรั่ว

19לִשְׂחוֹק֙ עֹשִׂ֣ים לֶ֔חֶם וְיַ֖יִן יְשַׂמַּ֣ח חַיִּ֑ים וְהַכֶּ֖סֶף יַעֲנֶ֥ה אֶת־הַכֹּֽל׃

19งานเลี้ยงจัดขึ้นเพื่อเสียงหัวเราะ เหล้าองุ่นทำให้ชีวิตเบิกบาน และเงินก็ใช้ได้กับทุกสิ่ง

20גַּ֣ם בְּמַדָּֽעֲךָ֗ מֶ֚לֶךְ אַל־תְּקַלֵּ֔ל וּבְחַדְרֵי֙ מִשְׁכָּ֣בְךָ֔ אַל־תְּקַלֵּ֖ל עָשִׁ֑יר כִּ֣י ע֤וֹף הַשָּׁמַ֙יִם֙ יוֹלִ֣יךְ אֶת־הַקּ֔וֹל וּבַ֥עַל הכנפים יַגֵּ֥יד דָּבָֽר׃

20อย่าแช่งกษัตริย์ แม้แต่ในความคิด และอย่าแช่งคนร่ำรวย แม้แต่ในห้องนอน เพราะนกบนท้องฟ้าอาจนำเสียงของเจ้าไป และสัตว์มีปีกอาจนำเรื่องไปบอก

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.