שמואל א 5

Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)Original language

Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)

Freedom Bible (Thai)

1וּפְלִשְׁתִּים֙ לָֽקְח֔וּ אֵ֖ת אֲר֣וֹן הָאֱלֹהִ֑ים וַיְבִאֻ֛הוּ מֵאֶ֥בֶן הָעֵ֖זֶר אַשְׁדּֽוֹדָה׃

1ชาวฟีลิสเตียยึดหีบของพระเจ้าได้แล้ว ก็นำจากเอเบนเอเซอร์ไปยังอัชโดด

2וַיִּקְח֤וּ פְלִשְׁתִּים֙ אֶת־אֲר֣וֹן הָאֱלֹהִ֔ים וַיָּבִ֥יאוּ אֹת֖וֹ בֵּ֣ית דָּג֑וֹן וַיַּצִּ֥יגוּ אֹת֖וֹ אֵ֥צֶל דָּגֽוֹן׃

2พวกเขานำหีบเข้าไปไว้ในวิหารของดาโกน ตั้งไว้ข้างรูปดาโกน

3וַיַּשְׁכִּ֤מוּ אַשְׁדּוֹדִים֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת וְהִנֵּ֣ה דָג֗וֹן נֹפֵ֤ל לְפָנָיו֙ אַ֔רְצָה לִפְנֵ֖י אֲר֣וֹן יְהוָ֑ה וַיִּקְחוּ֙ אֶת־דָּג֔וֹן וַיָּשִׁ֥בוּ אֹת֖וֹ לִמְקוֹמֽוֹ׃

3เช้าวันต่อมา ชาวอัชโดดเห็นดาโกนล้มหน้าคว่ำอยู่บนพื้นต่อหน้าหีบของพระยาห์เวห์ พวกเขาจึงยกรูปนั้นขึ้นตั้งไว้ที่เดิม

4וַיַּשְׁכִּ֣מוּ בַבֹּקֶר֮ מִֽמָּחֳרָת֒ וְהִנֵּ֣ה דָג֗וֹן נֹפֵ֤ל לְפָנָיו֙ אַ֔רְצָה לִפְנֵ֖י אֲר֣וֹן יְהוָ֑ה וְרֹ֨אשׁ דָּג֜וֹן וּשְׁתֵּ֣י ׀ כַּפּ֣וֹת יָדָ֗יו כְּרֻתוֹת֙ אֶל־הַמִּפְתָּ֔ן רַ֥ק דָּג֖וֹן נִשְׁאַ֥ר עָלָֽיו׃

4เช้าถัดมา ดาโกนล้มหน้าคว่ำอยู่บนพื้นต่อหน้าหีบของพระยาห์เวห์อีก แต่คราวนี้ศีรษะและฝ่ามือทั้งสองข้างของดาโกนถูกตัดขาดอยู่บนธรณีประตู เหลือเพียงลำตัวที่ยังสมบูรณ์

5עַל־כֵּ֡ן לֹֽא־יִדְרְכוּ֩ כֹהֲנֵ֨י דָג֜וֹן וְכָֽל־הַבָּאִ֧ים בֵּית־דָּג֛וֹן עַל־מִפְתַּ֥ן דָּג֖וֹן בְּאַשְׁדּ֑וֹד עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ ס

5ด้วยเหตุนี้ จนถึงทุกวันนี้ปุโรหิตของดาโกนและทุกคนที่เข้าไปในวิหารดาโกนที่อัชโดดจึงไม่เหยียบธรณีประตูนั้น

6וַתִּכְבַּ֧ד יַד־יְהוָ֛ה אֶל־הָאַשְׁדּוֹדִ֖ים וַיְשִׁמֵּ֑ם וַיַּ֤ךְ אֹתָם֙ בעפלים אֶת־אַשְׁדּ֖וֹד וְאֶת־גְּבוּלֶֽיהָ׃

6พระหัตถ์ของพระยาห์เวห์กดทับชาวอัชโดดอย่างหนัก ทรงทำลายพวกเขาและให้เกิดเนื้องอกทั้งในเมืองอัชโดดและเขตโดยรอบ

7וַיִּרְא֥וּ אַנְשֵֽׁי־אַשְׁדּ֖וֹד כִּֽי־כֵ֑ן וְאָמְר֗וּ לֹֽא־יֵשֵׁ֞ב אֲר֨וֹן אֱלֹהֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ עִמָּ֔נוּ כִּֽי־קָשְׁתָ֤ה יָדוֹ֙ עָלֵ֔ינוּ וְעַ֖ל דָּג֥וֹן אֱלֹהֵֽינוּ׃

7เมื่อชาวอัชโดดเห็นเช่นนั้นก็พูดว่า “หีบของพระเจ้าแห่งอิสราเอลอยู่กับเราต่อไปไม่ได้ เพราะพระหัตถ์ของพระองค์กดทับทั้งเราและดาโกนเทพเจ้าของเราอย่างหนัก”

8וַיִּשְׁלְח֡וּ וַיַּאַסְפוּ֩ אֶת־כָּל־סַרְנֵ֨י פְלִשְׁתִּ֜ים אֲלֵיהֶ֗ם וַיֹּֽאמְרוּ֙ מַֽה־נַּעֲשֶׂ֗ה לַֽאֲרוֹן֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיֹּ֣אמְר֔וּ גַּ֣ת יִסֹּ֔ב אֲר֖וֹן אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיַּסֵּ֕בּוּ אֶת־אֲר֖וֹן אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ ס

8พวกเขาจึงส่งคนไปเรียกเจ้าเมืองทั้งหมดของชาวฟีลิสเตียมาประชุมและถามว่า “เราจะทำอย่างไรกับหีบของพระเจ้าแห่งอิสราเอล?” พวกเจ้าเมืองตอบว่า “ส่งหีบของพระเจ้าแห่งอิสราเอลไปเมืองกัท” พวกเขาจึงส่งหีบไปที่นั่น

9וַיְהִ֞י אַחֲרֵ֣י ׀ הֵסַ֣בּוּ אֹת֗וֹ וַתְּהִ֨י יַד־יְהוָ֤ה ׀ בָּעִיר֙ מְהוּמָה֙ גְּדוֹלָ֣ה מְאֹ֔ד וַיַּךְ֙ אֶת־אַנְשֵׁ֣י הָעִ֔יר מִקָּטֹ֖ן וְעַד־גָּד֑וֹל וַיִּשָּׂתְר֥וּ לָהֶ֖ם עפלים׃

9แต่หลังจากนำหีบไป พระหัตถ์ของพระยาห์เวห์ลงหนักต่อเมืองกัทจนเกิดความแตกตื่นอย่างหนัก และทรงทำให้คนในเมืองทั้งคนเล็กคนใหญ่เป็นเนื้องอก

10וַֽיְשַׁלְּח֛וּ אֶת־אֲר֥וֹן הָאֱלֹהִ֖ים עֶקְר֑וֹן וַיְהִ֗י כְּב֨וֹא אֲר֤וֹן הָאֱלֹהִים֙ עֶקְר֔וֹן וַיִּזְעֲק֨וּ הָֽעֶקְרֹנִ֜ים לֵאמֹ֗ר הֵסַ֤בּוּ אֵלַי֙ אֶת־אֲרוֹן֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לַהֲמִיתֵ֖נִי וְאֶת־עַמִּֽי׃

10พวกเขาจึงส่งหีบของพระเจ้าไปเอโครน เมื่อหีบมาถึง ชาวเอโครนร้องว่า “พวกเขานำหีบของพระเจ้าแห่งอิสราเอลมาหาเราเพื่อฆ่าเราและคนของเรา!”

11וַיִּשְׁלְח֨וּ וַיַּאַסְפ֜וּ אֶת־כָּל־סַרְנֵ֣י פְלִשְׁתִּ֗ים וַיֹּֽאמְרוּ֙ שַׁלְּח֞וּ אֶת־אֲר֨וֹן אֱלֹהֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ וְיָשֹׁ֣ב לִמְקֹמ֔וֹ וְלֹֽא־יָמִ֥ית אֹתִ֖י וְאֶת־עַמִּ֑י כִּֽי־הָיְתָ֤ה מְהֽוּמַת־מָ֙וֶת֙ בְּכָל־הָעִ֔יר כָּבְדָ֥ה מְאֹ֛ד יַ֥ד הָאֱלֹהִ֖ים שָֽׁם׃

11พวกเขาจึงส่งคนไปเรียกเจ้าเมืองทั้งหมดของชาวฟีลิสเตียมาประชุม และกล่าวว่า “ส่งหีบของพระเจ้าแห่งอิสราเอลกลับไปที่เดิมเถอะ มิฉะนั้นหีบนั้นจะทำให้เราและคนของเราตาย” ทั้งเมืองแตกตื่นด้วยความกลัวตาย เพราะพระหัตถ์ของพระเจ้ากดทับที่นั่นอย่างหนัก

12וְהָֽאֲנָשִׁים֙ אֲשֶׁ֣ר לֹא־מֵ֔תוּ הֻכּ֖וּ בעפלים וַתַּ֛עַל שַֽׁוְעַ֥ת הָעִ֖יר הַשָּׁמָֽיִם׃

12คนที่ไม่ตายก็เป็นเนื้องอก เสียงร้องของชาวเมืองดังขึ้นไปถึงสวรรค์

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.