נְחֶמְיָה
Chapter 8

נְחֶמְיָה

Hebrew Old Testament (Ma…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

נְחֶמְיָה 8

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיֵּאָסְפ֤וּ כָל־הָעָם֙ כְּאִ֣ישׁ אֶחָ֔ד אֶל־הָ֣רְחֹ֔וב אֲשֶׁ֖ר לִפְנֵ֣י שַֽׁעַר־הַמָּ֑יִם וַיֹּֽאמְרוּ֙ לְעֶזְרָ֣א הַסֹּפֵ֔ר לְהָבִ֗יא אֶת־סֵ֙פֶר֙ תֹּורַ֣ת מֹשֶׁ֔ה אֲשֶׁר־צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־יִשְׂרָאֵֽל׃
1ประชาชน​ทั้งหมด​พร้อมใจ​กัน​มา​รวม​ตัว​ที่​ลาน​กว้าง​หน้า​ประตูน้ำ พวกเขา​ขอ​ให้​เอสรา อาลักษณ์ นำ​หนังสือ​ธรรมบัญญัติ​ของ​โมเสส​ซึ่ง​พระยาห์เวห์​บัญชา​แก่​อิสราเอล​มา
2וַיָּבִ֣יא עֶזְרָ֣א הַ֠כֹּהֵן אֶֽת־הַתֹּורָ֞ה לִפְנֵ֤י הַקָּהָל֙ מֵאִ֣ישׁ וְעַד־אִשָּׁ֔ה וְכֹ֖ל מֵבִ֣ין לִשְׁמֹ֑עַ בְּיֹ֥ום אֶחָ֖ד לַחֹ֥דֶשׁ הַשְּׁבִיעִֽי׃
2ใน​วัน​ที่​หนึ่ง​ของ​เดือน​ที่​เจ็ด เอสรา ปุโรหิต นำ​ธรรมบัญญัติ​มา​ต่อ​หน้า​ผู้​มา​ประชุม ทั้ง​ชาย​หญิง​และ​ทุก​คน​ที่​ฟัง​รู้​เรื่อง
3וַיִּקְרָא־בֹו֩ לִפְנֵ֨י הָרְחֹ֜וב אֲשֶׁ֣ר ׀ לִפְנֵ֣י שַֽׁעַר־הַמַּ֗יִם מִן־הָאֹור֙ עַד־מַחֲצִ֣ית הַיֹּ֔ום נֶ֛גֶד הָאֲנָשִׁ֥ים וְהַנָּשִׁ֖ים וְהַמְּבִינִ֑ים וְאָזְנֵ֥י כָל־הָעָ֖ם אֶל־סֵ֥פֶר הַתֹּורָֽה׃
3เขา​อ่าน​จาก​หนังสือ​นั้น​ที่​หน้า​ลาน​กว้าง​หน้า​ประตูน้ำ ตั้งแต่​เช้า​ตรู่​จน​เที่ยง ให้​ชาย​หญิง​และ​ผู้​ที่​เข้าใจ​ได้​ฟัง ประชาชน​ทั้งหมด​ตั้งใจ​ฟัง​หนังสือ​ธรรมบัญญัติ
4וֽ͏ַיַּעֲמֹ֞ד עֶזְרָ֣א הַסֹּפֵ֗ר עַֽל־מִגְדַּל־עֵץ֮ אֲשֶׁ֣ר עָשׂ֣וּ לַדָּבָר֒ וַיַּֽעֲמֹ֣ד אֶצְלֹ֡ו מַתִּתְיָ֡ה וְשֶׁ֡מַע וַ֠עֲנָיָה וְאוּרִיָּ֧ה וְחִלְקִיָּ֛ה וּמַעֲשֵׂיָ֖ה עַל־יְמִינֹ֑ו וּמִשְּׂמֹאלֹ֗ו פְּ֠דָיָה וּמִֽישָׁאֵ֧ל וּמַלְכִּיָּ֛ה וְחָשֻׁ֥ם וְחַשְׁבַּדָּ֖נָה זְכַרְיָ֥ה מְשֻׁלָּֽם׃ פ
4เอสรา อาลักษณ์ ยืน​บน​แท่น​ไม้​ที่​ทำ​ไว้​สำหรับ​การ​นี้ ทาง​ขวา​ของ​เขา​มี​มัททิธยาห์ เชมา อานายาห์ อุรียาห์ ฮิลคียาห์ และ​มาอาเสยาห์ ยืน​อยู่ ทาง​ซ้าย​มี​เปดายาห์ มิชาเอล มัลคิยาห์ ฮาชูม ฮัชบัดดานา เศคาริยาห์ และ​เมชุลลัม
5וַיִּפְתַּ֨ח עֶזְרָ֤א הַסֵּ֙פֶר֙ לְעֵינֵ֣י כָל־הָעָ֔ם כִּֽי־מֵעַ֥ל כָּל־הָעָ֖ם הָיָ֑ה וּכְפִתְחֹ֖ו עָֽמְד֥וּ כָל־הָעָֽם׃
5เอสรา​เปิด​หนังสือ​ต่อ​หน้า​ประชาชน​ทั้งหมด เพราะ​เขา​ยืน​สูง​กว่า​ทุก​คน เมื่อ​เขา​เปิด​หนังสือ ประชาชน​ทั้งหมด​ก็​ยืน​ขึ้น
6וַיְבָ֣רֶךְ עֶזְרָ֔א אֶת־יְהוָ֥ה הָאֱלֹהִ֖ים הַגָּדֹ֑ול וַיַּֽעֲנ֨וּ כָל־הָעָ֜ם אָמֵ֤ן ׀ אָמֵן֙ בְּמֹ֣עַל יְדֵיהֶ֔ם וַיִּקְּד֧וּ וַיִּשְׁתַּחֲוֻּ֛ לַיהוָ֖ה אַפַּ֥יִם אָֽרְצָה׃
6เอสรา​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่ ประชาชน​ทั้งหมด​ชู​มือ​ขึ้น​และ​ตอบ​ว่า “อาเมน อาเมน” แล้ว​ก้ม​ศีรษะ กราบ​พระยาห์เวห์​โดย​ซบ​หน้า​ลง​กับ​พื้น
7וְיֵשׁ֡וּעַ וּבָנִ֡י וְשֵׁרֵ֥בְיָ֣ה ׀ יָמִ֡ין עַקּ֡וּב שַׁבְּתַ֣י ׀ הֹֽודִיָּ֡ה מַעֲשֵׂיָ֡ה קְלִיטָ֣א עֲזַרְיָה֩ יֹוזָבָ֨ד חָנָ֤ן פְּלָאיָה֙ וְהַלְוִיִּ֔ם מְבִינִ֥ים אֶת־הָעָ֖ם לַתֹּורָ֑ה וְהָעָ֖ם עַל־עָמְדָֽם׃
7เยชูอา บานี เชเรบิยาห์ ยามีน อักคูบ ชับเบธัย โฮดิยาห์ มาอาเสยาห์ เคลิทา อาซาริยาห์ โยซาบาด ฮานัน เปลายาห์ และ​ชาวเลวี ช่วย​ให้​ประชาชน​เข้าใจ​ธรรมบัญญัติ ขณะ​ที่​ประชาชน​ยัง​อยู่​ประจำ​ที่
8וַֽיִּקְרְא֥וּ בַסֵּ֛פֶר בְּתֹורַ֥ת הָאֱלֹהִ֖ים מְפֹרָ֑שׁ וְשֹׂ֣ום שֶׂ֔כֶל וַיָּבִ֖ינוּ בַּמִּקְרָֽא׃ ס
8พวกเขา​อ่าน​หนังสือ​ธรรมบัญญัติ​ของ​พระเจ้า​อย่าง​ชัดเจน และ​อธิบาย​ความ​หมาย​เพื่อ​ให้​ประชาชน​เข้าใจ​สิ่ง​ที่​อ่าน
9וַיֹּ֣אמֶר נְחֶמְיָ֣ה ה֣וּא הַתִּרְשָׁ֡תָא וְעֶזְרָ֣א הַכֹּהֵ֣ן ׀ הַסֹּפֵ֡ר וְהַלְוִיִּם֩ הַמְּבִינִ֨ים אֶת־הָעָ֜ם לְכָל־הָעָ֗ם הַיֹּ֤ום קָדֹֽשׁ־הוּא֙ לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֔ם אַל־תִּֽתְאַבְּל֖וּ וְאַל־תִּבְכּ֑וּ כִּ֤י בֹוכִים֙ כָּל־הָעָ֔ם כְּשָׁמְעָ֖ם אֶת־דִּבְרֵ֥י הַתֹּורָֽה׃
9เนหะมีย์ ผู้ว่าราชการ เอสรา ปุโรหิต​และ​อาลักษณ์ รวม​ทั้ง​ชาวเลวี​ที่​สอน​ประชาชน บอก​ทุก​คน​ว่า “วันนี้​เป็น​วัน​บริสุทธิ์​แด่​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​พวกคุณ อย่า​โศกเศร้า​หรือ​ร้องไห้​เลย” เพราะ​ประชาชน​ทั้งหมด​ร้องไห้​เมื่อ​ได้ยิน​ถ้อยคำ​ใน​ธรรมบัญญัติ
10וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֡ם לְכוּ֩ אִכְל֨וּ מַשְׁמַנִּ֜ים וּשְׁת֣וּ מַֽמְתַקִּ֗ים וְשִׁלְח֤וּ מָנֹות֙ לְאֵ֣ין נָכֹ֣ון לֹ֔ו כִּֽי־קָדֹ֥ושׁ הַיֹּ֖ום לַאֲדֹנֵ֑ינוּ וְאַל־תֵּ֣עָצֵ֔בוּ כִּֽי־חֶדְוַ֥ת יְהוָ֖ה הִ֥יא מָֽעֻזְּכֶֽם׃
10แล้ว​เขา​บอก​พวกเขา​ว่า “ไป​กิน​อาหาร​มัน ๆ ดื่ม​เครื่องดื่ม​รส​หวาน และ​แบ่ง​ส่วน​ไป​ให้​คน​ที่​ไม่ได้​เตรียม​อะไร​ไว้ เพราะ​วันนี้​เป็น​วัน​บริสุทธิ์​แด่​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา อย่า​ทุกข์​ใจ​เลย เพราะ​ความยินดี​ใน​พระยาห์เวห์​เป็น​กำลัง​ของ​พวกคุณ”
11וְהַלְוִיִּ֞ם מַחְשִׁ֤ים לְכָל־הָעָם֙ לֵאמֹ֣ר הַ֔סּוּ כִּ֥י הַיֹּ֖ום קָדֹ֑שׁ וְאַל־תֵּעָצֵֽבוּ׃
11ชาวเลวี​จึง​ปลอบ​ประชาชน​ทั้งหมด​ว่า “สงบ​ใจ​กัน​เถอะ วันนี้​เป็น​วัน​บริสุทธิ์ อย่า​ทุกข์​ใจ​เลย”
12וַיֵּלְכ֨וּ כָל־הָעָ֜ם לֶאֱכֹ֤ל וְלִשְׁתֹּות֙ וּלְשַׁלַּ֣ח מָנֹ֔ות וְלַעֲשֹׂ֖ות שִׂמְחָ֣ה גְדֹולָ֑ה כִּ֤י הֵבִ֙ינוּ֙ בַּדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר הֹודִ֖יעוּ לָהֶֽם׃ ס
12ประชาชน​ทั้งหมด​จึง​ไป​กิน ดื่ม ส่ง​อาหาร​เป็น​ส่วน ๆ ไป​ให้​ผู้​อื่น และ​เฉลิมฉลอง เพราะ​เข้าใจ​ถ้อยคำ​ที่​ประกาศ​แก่​พวกเขา​แล้ว
13וּבַיֹּ֣ום הַשֵּׁנִ֡י נֶאֶסְפוּ֩ רָאשֵׁ֨י הָאָבֹ֜ות לְכָל־הָעָ֗ם הַכֹּֽהֲנִים֙ וְהַלְוִיִּ֔ם אֶל־עֶזְרָ֖א הַסֹּפֵ֑ר וּלְהַשְׂכִּ֖יל אֶל־דִּבְרֵ֥י הַתֹּורָֽה׃
13วัน​ที่​สอง หัวหน้า​ตระกูล​ฝ่ายบิดา​ของ​ประชาชน​ทั้งหมด พร้อม​กับ​ปุโรหิต​และ​ชาวเลวี มา​รวม​กัน​ที่​เอสรา อาลักษณ์ เพื่อ​ศึกษา​ถ้อยคำ​ใน​ธรรมบัญญัติ
14וַֽיִּמְצְא֖וּ כָּת֣וּב בַּתֹּורָ֑ה אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהוָה֙ בְּיַד־מֹשֶׁ֔ה אֲשֶׁר֩ יֵשְׁב֨וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֧ל בַּסֻּכֹּ֛ות בֶּחָ֖ג בַּחֹ֥דֶשׁ הַשְּׁבִיעִֽי׃
14พวกเขา​พบ​ข้อความ​ที่​เขียน​ไว้​ใน​ธรรมบัญญัติ​ว่า พระยาห์เวห์​บัญชา​ผ่าน​โมเสส​ให้​ชาว​อิสราเอล​อยู่​ใน​ที่พักชั่วคราว​ระหว่าง​เทศกาล​ใน​เดือน​ที่​เจ็ด
15וַאֲשֶׁ֣ר יַשְׁמִ֗יעוּ וְיַעֲבִ֨ירוּ קֹ֥ול בְּכָל־עָרֵיהֶם֮ וּבִירוּשָׁלַ֣͏ִם לֵאמֹר֒ צְא֣וּ הָהָ֗ר וְהָבִ֙יאוּ֙ עֲלֵי־זַ֙יִת֙ וַעֲלֵי־עֵ֣ץ שֶׁ֔מֶן וַעֲלֵ֤י הֲדַס֙ וַעֲלֵ֣י תְמָרִ֔ים וַעֲלֵ֖י עֵ֣ץ עָבֹ֑ת לַעֲשֹׂ֥ת סֻכֹּ֖ת כַּכָּתֽוּב׃ פ
15และ​ให้​แจ้ง​ข่าว​ประกาศ​ใน​ทุก​เมือง​ของ​พวกเขา​และ​ใน​เยรูซาเล็ม​ว่า “จง​ออก​ไป​ที่​ภูเขา นำ​กิ่ง​มะกอก กิ่ง​มะกอก​ป่า กิ่ง​เมอร์เทิล กิ่ง​ปาล์ม และ​กิ่ง​ไม้​ใบ​ดก​มา​ทำ​ที่พักชั่วคราว ตาม​ที่​เขียน​ไว้”
16וַיֵּצְא֣וּ הָעָם֮ וַיָּבִיאוּ֒ וַיַּעֲשׂוּ֩ לָהֶ֨ם סֻכֹּ֜ות אִ֤ישׁ עַל־גַּגֹּו֙ וּבְחַצְרֹ֣תֵיהֶ֔ם וּבְחַצְרֹ֖ות בֵּ֣ית הָאֱלֹהִ֑ים וּבִרְחֹוב֙ שַׁ֣עַר הַמַּ֔יִם וּבִרְחֹ֖וב שַׁ֥עַר אֶפְרָֽיִם׃
16ประชาชน​จึง​ออก​ไป​นำ​กิ่ง​ไม้​มา ทำ​ที่พักชั่วคราว​ให้​ตนเอง แต่ละ​คน​ทำ​บน​ดาดฟ้า​บ้าน ใน​ลาน​บ้าน ใน​ลาน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า ที่​ลาน​กว้าง​ประตูน้ำ และ​ที่​ลาน​กว้าง​ประตู​เอฟราอิม
17וַיַּֽעֲשׂ֣וּ כָֽל־הַ֠קָּהָל הַשָּׁבִ֨ים מִן־הַשְּׁבִ֥י ׀ סֻכֹּות֮ וַיֵּשְׁב֣וּ בַסֻּכֹּות֒ כִּ֣י לֹֽא־עָשׂ֡וּ מִימֵי֩ יֵשׁ֨וּעַ בִּן־נ֥וּן כֵּן֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל עַ֖ד הַיֹּ֣ום הַה֑וּא וַתְּהִ֥י שִׂמְחָ֖ה גְּדֹולָ֥ה מְאֹֽד׃
17ผู้​มา​ประชุม​ทั้งหมด​ที่​กลับ​มา​จาก​การ​เป็น​เชลย​ทำ​ที่พักชั่วคราว​และ​อยู่​ใน​ที่พัก​นั้น นับ​แต่​สมัย​โยชูวา บุตร​นูน จนถึง​วัน​นั้น ชาว​อิสราเอล​ไม่​เคย​ทำ​เช่น​นี้ มี​ความ​ชื่นชมยินดี​อย่าง​ยิ่ง
18וַ֠יִּקְרָא בְּסֵ֨פֶר תֹּורַ֤ת הָאֱלֹהִים֙ יֹ֣ום ׀ בְּיֹ֔ום מִן־הַיֹּום֙ הָֽרִאשֹׁ֔ון עַ֖ד הַיֹּ֣ום הָאַחֲרֹ֑ון וַיַּֽעֲשׂוּ־חָג֙ שִׁבְעַ֣ת יָמִ֔ים וּבַיֹּ֧ום הַשְּׁמִינִ֛י עֲצֶ֖רֶת כַּמִּשְׁפָּֽט׃ פ
18เขา​อ่าน​หนังสือ​ธรรมบัญญัติ​ของ​พระเจ้า​ทุก​วัน ตั้งแต่​วัน​แรก​ถึง​วัน​สุดท้าย พวกเขา​จัด​เทศกาล​เจ็ด​วัน และ​ใน​วัน​ที่​แปด​มี​การ​รวม​ตัวอย่าง​เคร่งขรึม​ตาม​ข้อกำหนด

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.