מְלָכִים א 19
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיַּגֵּ֤ד אַחְאָב֙ לְאִיזֶ֔בֶל אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה אֵלִיָּ֑הוּ וְאֵ֨ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר הָרַ֛ג אֶת־כָּל־הַנְּבִיאִ֖ים בֶּחָֽרֶב׃
1อาหับเล่าให้เยเซเบลฟังทุกสิ่งที่เอลียาห์ทำ รวมทั้งเรื่องที่เขาฆ่าผู้เผยพระวจนะทั้งหมดด้วยดาบ
2וַתִּשְׁלַ֤ח אִיזֶ֙בֶל֙ מַלְאָ֔ךְ אֶל־אֵלִיָּ֖הוּ לֵאמֹ֑ר כֹּֽה־יַעֲשׂ֤וּן אֱלֹהִים֙ וְכֹ֣ה יֹוסִפ֔וּן כִּֽי־כָעֵ֤ת מָחָר֙ אָשִׂ֣ים אֶֽת־נַפְשְׁךָ֔ כְּנֶ֖פֶשׁ אַחַ֥ד מֵהֶֽם׃
2เยเซเบลจึงส่งคนไปบอกเอลียาห์ว่า “ขอให้บรรดาพระเจ้าลงโทษข้าอย่างหนัก หากพรุ่งนี้เวลานี้ข้ายังไม่ได้ทำให้ชีวิตของเจ้าเป็นเหมือนชีวิตของคนเหล่านั้น!”
3וַיַּ֗רְא וַיָּ֙קָם֙ וַיֵּ֣לֶךְ אֶל־נַפְשֹׁ֔ו וַיָּבֹ֕א בְּאֵ֥ר שֶׁ֖בַע אֲשֶׁ֣ר לִֽיהוּדָ֑ה וַיַּנַּ֥ח אֶֽת־נַעֲרֹ֖ו שָֽׁם׃
3เมื่อเอลียาห์เห็นเช่นนั้น เขาก็ลุกขึ้นหนีเอาชีวิตรอด ไปถึงเบเออร์เชบาที่อยู่ในยูดาห์ แล้วให้คนรับใช้พักอยู่ที่นั่น
4וְהֽוּא־הָלַ֤ךְ בַּמִּדְבָּר֙ דֶּ֣רֶךְ יֹ֔ום וַיָּבֹ֕א וַיֵּ֕שֶׁב תַּ֖חַת רֹ֣תֶם *אֶחָת (אֶחָ֑ד) וַיִּשְׁאַ֤ל אֶת־נַפְשֹׁו֙ לָמ֔וּת וַיֹּ֣אמֶר ׀ רַ֗ב עַתָּ֤ה יְהוָה֙ קַ֣ח נַפְשִׁ֔י כִּֽי־לֹא־טֹ֥וב אָנֹכִ֖י מֵאֲבֹתָֽי׃
4ส่วนเขาเดินเข้าไปในถิ่นทุรกันดารอีกหนึ่งวัน แล้วนั่งใต้ต้นจูนิเปอร์ เขาอธิษฐานขอให้ตนตาย โดยพูดว่า “พอแล้ว พระยาห์เวห์ บัดนี้โปรดเอาชีวิตข้าพระองค์ไป เพราะข้าพระองค์ไม่ได้ดีกว่าบรรพบุรุษของข้าพระองค์”
5וַיִּשְׁכַּב֙ וַיִּישַׁ֔ן תַּ֖חַת רֹ֣תֶם אֶחָ֑ד וְהִנֵּֽה־זֶ֤ה מַלְאָךְ֙ נֹגֵ֣עַ בֹּ֔ו וַיֹּ֥אמֶר לֹ֖ו ק֥וּם אֱכֹֽול׃
5เขานอนหลับใต้ต้นจูนิเปอร์ ทันใดนั้น ทูตสวรรค์องค์หนึ่งแตะตัวเขาแล้วพูดว่า “ลุกขึ้นกินเถิด”
6וַיַּבֵּ֕ט וְהִנֵּ֧ה מְרַאֲשֹׁתָ֛יו עֻגַ֥ת רְצָפִ֖ים וְצַפַּ֣חַת מָ֑יִם וַיֹּ֣אכַל וַיֵּ֔שְׁתְּ וַיָּ֖שָׁב וַיִּשְׁכָּֽב׃
6เขามองดู เห็นขนมปังแผ่นที่อบบนถ่านกับเหยือกน้ำวางอยู่ข้างศีรษะ เขากินและดื่มแล้วนอนลงอีก
7וַיָּשָׁב֩ מַלְאַ֨ךְ יְהוָ֤ה ׀ שֵׁנִית֙ וַיִּגַּע־בֹּ֔ו וַיֹּ֖אמֶר ק֣וּם אֱכֹ֑ל כִּ֛י רַ֥ב מִמְּךָ֖ הַדָּֽרֶךְ׃
7ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์กลับมาเป็นครั้งที่สอง แตะตัวเขาแล้วพูดว่า “ลุกขึ้นกินเถิด เพราะการเดินทางไกลเกินกำลังของเจ้า”
8וַיָּ֖קָם וַיֹּ֣אכַל וַיִּשְׁתֶּ֑ה וַיֵּ֜לֶךְ בְּכֹ֣חַ ׀ הָאֲכִילָ֣ה הַהִ֗יא אַרְבָּעִ֥ים יֹום֙ וְאַרְבָּעִ֣ים לַ֔יְלָה עַ֛ד הַ֥ר הָאֱלֹהִ֖ים חֹרֵֽב׃
8เขาลุกขึ้นกินและดื่ม อาหารนั้นทำให้เขามีกำลังเดินทางสี่สิบวันสี่สิบคืนไปถึงโฮเรบ ภูเขาของพระเจ้า
9וַיָּבֹא־שָׁ֥ם אֶל־הַמְּעָרָ֖ה וַיָּ֣לֶן שָׁ֑ם וְהִנֵּ֤ה דְבַר־יְהוָה֙ אֵלָ֔יו וַיֹּ֣אמֶר לֹ֔ו מַה־לְּךָ֥ פֹ֖ה אֵלִיָּֽהוּ׃
9เขาเข้าไปพักในถ้ำแห่งหนึ่งที่นั่น แล้วพระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงเขาว่า “เอลียาห์ เจ้ามาทำอะไรที่นี่?”
10וַיֹּאמֶר֩ קַנֹּ֨א קִנֵּ֜אתִי לַיהוָ֣ה ׀ אֱלֹהֵ֣י צְבָאֹ֗ות כִּֽי־עָזְב֤וּ בְרִֽיתְךָ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶת־מִזְבְּחֹתֶ֣יךָ הָרָ֔סוּ וְאֶת־נְבִיאֶ֖יךָ הָרְג֣וּ בֶחָ֑רֶב וֽ͏ָאִוָּתֵ֤ר אֲנִי֙ לְבַדִּ֔י וַיְבַקְשׁ֥וּ אֶת־נַפְשִׁ֖י לְקַחְתָּֽהּ׃
10เขาตอบว่า “ข้าพระองค์มีใจร้อนรนอย่างยิ่งเพื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งกองทัพ เพราะชาวอิสราเอลละทิ้งพันธสัญญาของพระองค์ ทำลายแท่นบูชาของพระองค์ และฆ่าผู้เผยพระวจนะของพระองค์ด้วยดาบ เหลือแต่ข้าพระองค์คนเดียว และพวกเขากำลังตามเอาชีวิตข้าพระองค์”
11וַיֹּ֗אמֶר צֵ֣א וְעָמַדְתָּ֣ בָהָר֮ לִפְנֵ֣י יְהוָה֒ וְהִנֵּ֧ה יְהוָ֣ה עֹבֵ֗ר וְר֣וּחַ גְּדֹולָ֡ה וְחָזָ֞ק מְפָרֵק֩ הָרִ֨ים וּמְשַׁבֵּ֤ר סְלָעִים֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה לֹ֥א בָר֖וּחַ יְהוָ֑ה וְאַחַ֤ר הָר֨וּחַ רַ֔עַשׁ לֹ֥א בָרַ֖עַשׁ יְהוָֽה׃
11พระองค์ตรัสว่า “ออกไปยืนบนภูเขาต่อหน้าพระยาห์เวห์” แล้วพระยาห์เวห์เสด็จผ่านไป ลมแรงจัดพัดกระหน่ำจนภูเขาแยกและหินแตกต่อหน้าพระยาห์เวห์ แต่พระยาห์เวห์ไม่ได้อยู่ในลมนั้น หลังลมมีแผ่นดินไหว แต่พระยาห์เวห์ไม่ได้อยู่ในแผ่นดินไหวนั้น
12וְאַחַ֤ר הָרַ֙עַשׁ֙ אֵ֔שׁ לֹ֥א בָאֵ֖שׁ יְהוָ֑ה וְאַחַ֣ר הָאֵ֔שׁ קֹ֖ול דְּמָמָ֥ה דַקָּֽה׃
12หลังแผ่นดินไหวมีไฟ แต่พระยาห์เวห์ไม่ได้อยู่ในไฟนั้น หลังไฟมีเสียงเบาแผ่วสงบ
13וַיְהִ֣י ׀ כִּשְׁמֹ֣עַ אֵלִיָּ֗הוּ וַיָּ֤לֶט פָּנָיו֙ בְּאַדַּרְתֹּ֔ו וַיֵּצֵ֕א וַֽיַּעֲמֹ֖ד פֶּ֣תַח הַמְּעָרָ֑ה וְהִנֵּ֤ה אֵלָיו֙ קֹ֔ול וַיֹּ֕אמֶר מַה־לְּךָ֥ פֹ֖ה אֵלִיָּֽהוּ׃
13เมื่อเอลียาห์ได้ยิน เขาก็เอาเสื้อคลุมปิดหน้า ออกไปยืนที่ปากถ้ำ แล้วมีเสียงมาถึงเขาว่า “เอลียาห์ เจ้ามาทำอะไรที่นี่?”
14וַיֹּאמֶר֩ קַנֹּ֨א קִנֵּ֜אתִי לַיהוָ֣ה ׀ אֱלֹהֵ֣י צְבָאֹ֗ות כִּֽי־עָזְב֤וּ בְרִֽיתְךָ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶת־מִזְבְּחֹתֶ֣יךָ הָרָ֔סוּ וְאֶת־נְבִיאֶ֖יךָ הָרְג֣וּ בֶחָ֑רֶב וָאִוָּתֵ֤ר אֲנִי֙ לְבַדִּ֔י וַיְבַקְשׁ֥וּ אֶת־נַפְשִׁ֖י לְקַחְתָּֽהּ׃ ס
14เขาตอบว่า “ข้าพระองค์มีใจร้อนรนอย่างยิ่งเพื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งกองทัพ เพราะชาวอิสราเอลละทิ้งพันธสัญญาของพระองค์ ทำลายแท่นบูชาของพระองค์ และฆ่าผู้เผยพระวจนะของพระองค์ด้วยดาบ เหลือแต่ข้าพระองค์คนเดียว และพวกเขากำลังตามเอาชีวิตข้าพระองค์”
15וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֵלָ֔יו לֵ֛ךְ שׁ֥וּב לְדַרְכְּךָ֖ מִדְבַּ֣רָה דַמָּ֑שֶׂק וּבָ֗אתָ וּמָשַׁחְתָּ֧ אֶת־חֲזָאֵ֛ל לְמֶ֖לֶךְ עַל־אֲרָֽם׃
15พระยาห์เวห์ตรัสกับเขาว่า “ไปเถิด กลับไปตามทางของเจ้า ไปยังถิ่นทุรกันดารแห่งดามัสกัส เมื่อไปถึง จงเจิมฮาซาเอลเป็นกษัตริย์เหนือซีเรีย
16וְאֵת֙ יֵה֣וּא בֶן־נִמְשִׁ֔י תִּמְשַׁ֥ח לְמֶ֖לֶךְ עַל־יִשְׂרָאֵ֑ל וְאֶת־אֱלִישָׁ֤ע בֶּן־שָׁפָט֙ מֵאָבֵ֣ל מְחֹולָ֔ה תִּמְשַׁ֥ח לְנָבִ֖יא תַּחְתֶּֽיךָ׃
16จงเจิมเยฮูบุตรนิมชีเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล และเจิมเอลีชาบุตรชาฟัทจากอาเบลเมโฮลาห์เป็นผู้เผยพระวจนะแทนเจ้า
17וְהָיָ֗ה הַנִּמְלָ֛ט מֵחֶ֥רֶב חֲזָאֵ֖ל יָמִ֣ית יֵה֑וּא וְהַנִּמְלָ֛ט מֵחֶ֥רֶב יֵה֖וּא יָמִ֥ית אֱלִישָֽׁע׃
17ผู้ใดรอดจากดาบของฮาซาเอล เยฮูจะฆ่าผู้นั้น และผู้ใดรอดจากดาบของเยฮู เอลีชาจะฆ่าผู้นั้น
18וְהִשְׁאַרְתִּ֥י בְיִשְׂרָאֵ֖ל שִׁבְעַ֣ת אֲלָפִ֑ים כָּל־הַבִּרְכַּ֗יִם אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־כָֽרְעוּ֙ לַבַּ֔עַל וְכָ֨ל־הַפֶּ֔ה אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־נָשַׁ֖ק לֹֽו׃
18แต่เราเก็บคนไว้ในอิสราเอลเจ็ดพันคน คือผู้ที่ไม่คุกเข่าลงต่อบาอัลและไม่จูบเขา”
19וַיֵּ֣לֶךְ מִ֠שָּׁם וַיִּמְצָ֞א אֶת־אֱלִישָׁ֤ע בֶּן־שָׁפָט֙ וְה֣וּא חֹרֵ֔שׁ שְׁנֵים־עָשָׂ֤ר צְמָדִים֙ לְפָנָ֔יו וְה֖וּא בִּשְׁנֵ֣ים הֶעָשָׂ֑ר וַיַּעֲבֹ֤ר אֵלִיָּ֙הוּ֙ אֵלָ֔יו וַיַּשְׁלֵ֥ךְ אַדַּרְתֹּ֖ו אֵלָֽיו׃
19เอลียาห์จึงออกจากที่นั่นและพบเอลีชาบุตรชาฟัทกำลังไถนา มีวัวเทียมแอกสิบสองคู่อยู่ข้างหน้า และเขาอยู่กับคู่ที่สิบสอง เอลียาห์เดินเข้าไปหาแล้วเอาเสื้อคลุมวางบนตัวเขา
20וַיַּעֲזֹ֣ב אֶת־הַבָּקָ֗ר וַיָּ֙רָץ֙ אַחֲרֵ֣י אֽ͏ֵלִיָּ֔הוּ וַיֹּ֗אמֶר אֶשְּׁקָה־נָּא֙ לְאָבִ֣י וּלְאִמִּ֔י וְאֵלְכָ֖ה אַחֲרֶ֑יךָ וַיֹּ֤אמֶר לֹו֙ לֵ֣ךְ שׁ֔וּב כִּ֥י מֶה־עָשִׂ֖יתִי לָֽךְ׃
20เอลีชาทิ้งวัว วิ่งตามเอลียาห์ไปแล้วพูดว่า “ขอให้ข้ากลับไปจูบลาพ่อกับแม่ก่อน แล้วข้าจะตามท่านไป” เอลียาห์ตอบว่า “กลับไปเถิด ข้าได้ทำอะไรกับเจ้าไว้?”
21וַיָּ֨שָׁב מֵאַחֲרָ֜יו וַיִּקַּ֣ח אֶת־צֶ֧מֶד הַבָּקָ֣ר וַיִּזְבָּחֵ֗הוּ וּבִכְלִ֤י הַבָּקָר֙ בִּשְּׁלָ֣ם הַבָּשָׂ֔ר וַיִּתֵּ֥ן לָעָ֖ם וַיֹּאכֵ֑לוּ וַיָּ֗קָם וַיֵּ֛לֶךְ אַחֲרֵ֥י אֵלִיָּ֖הוּ וַיְשָׁרְתֵֽהוּ׃ פ
21เอลีชาจึงกลับไปจากเอลียาห์ นำวัวคู่ที่เทียมแอกอยู่มาฆ่า ใช้อุปกรณ์เทียมวัวเป็นฟืนต้มเนื้อ แจกให้ประชาชนกิน แล้วเขาก็ลุกขึ้นตามเอลียาห์ไปและรับใช้เขา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.