ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
Chapter 7

ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄

Greek New Testament: Byz…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄ 7

Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)
Clementine Vulgate, 1598
1περι δε ων εγραψατε μοι καλον ανθρωπω γυναικοσ μη απτεσθαι
1De quibus autem scripsistis mihi: Bonum est homini mulierem non tangere:
2δια δε τασ πορνειασ εκαστοσ την εαυτου γυναικα εχετω και εκαστη τον ιδιον ανδρα εχετω
2propter fornicationem autem unusquisque suam uxorem habeat, et unaquæque suum virum habeat.
3τη γυναικι ο ανηρ την οφειλομενην ευνοιαν αποδιδοτω ομοιωσ δε και η γυνη τω ανδρι
3Uxori vir debitum reddat: similiter autem et uxor viro.
4η γυνη του ιδιου σωματοσ ουκ εξουσιαζει αλλ ο ανηρ ομοιωσ δε και ο ανηρ του ιδιου σωματοσ ουκ εξουσιαζει αλλ η γυνη
4Mulier sui corporis potestatem non habet, sed vir. Similiter autem et vir sui corporis potestatem non habet, sed mulier.
5μη αποστερειτε αλληλουσ ει μητι αν εκ συμφωνου προσ καιρον ινα σχολαζητε τη νηστεια και τη προσευχη και παλιν επι το αυτο συνερχησθε ινα μη πειραζη υμασ ο σατανασ δια την ακρασιαν υμων
5Nolite fraudare invicem, nisi forte ex consensu ad tempus, ut vacetis orationi: et iterum revertimini in idipsum, ne tentet vos Satanas propter incontinentiam vestram.
6τουτο δε λεγω κατα συγγνωμην ου κατ επιταγην
6Hoc autem dico secundum indulgentiam, non secundum imperium.
7θελω γαρ παντασ ανθρωπουσ ειναι ωσ και εμαυτον αλλ εκαστοσ ιδιον χαρισμα εχει εκ θεου οσ μεν ουτωσ οσ δε ουτωσ
7Volo enim omnes vos esse sicut meipsum: sed unusquisque proprium donum habet ex Deo: alius quidem sic, alius vero sic.
8λεγω δε τοισ αγαμοισ και ταισ χηραισ καλον αυτοισ εστιν εαν μεινωσιν ωσ καγω
8Dico autem non nuptis, et viduis: bonum est illis si sic permaneant, sicut et ego.
9ει δε ουκ εγκρατευονται γαμησατωσαν κρεισσον γαρ εστιν γαμησαι η πυρουσθαι
9Quod si non se continent, nubant. Melius est enim nubere, quam uri.
10τοισ δε γεγαμηκοσιν παραγγελλω ουκ εγω αλλ ο κυριοσ γυναικα απο ανδροσ μη χωρισθηναι
10Iis autem qui matrimonio juncti sunt, præcipio non ego, sed Dominus, uxorem a viro non discedere:
11εαν δε και χωρισθη μενετω αγαμοσ η τω ανδρι καταλλαγητω και ανδρα γυναικα μη αφιεναι
11quod si discesserit, manere innuptam, aut viro suo reconciliari. Et vir uxorem non dimittat.
12τοισ δε λοιποισ εγω λεγω ουχ ο κυριοσ ει τισ αδελφοσ γυναικα εχει απιστον και αυτη συνευδοκει οικειν μετ αυτου μη αφιετω αυτην
12Nam ceteris ego dico, non Dominus. Si quis frater uxorem habet infidelem, et hæc consentit habitare cum illo, non dimittat illam.
13και γυνη ητισ εχει ανδρα απιστον και αυτοσ συνευδοκει οικειν μετ αυτησ μη αφιετω αυτον
13Et si qua mulier fidelis habet virum infidelem, et hic consentit habitare cum illa, non dimittat virum:
14ηγιασται γαρ ο ανηρ ο απιστοσ εν τη γυναικι και ηγιασται η γυνη η απιστοσ εν τω ανδρι επει αρα τα τεκνα υμων ακαθαρτα εστιν νυν δε αγια εστιν
14sanctificatus est enim vir infidelis per mulierem fidelem, et sanctificata est mulier infidelis per virum fidelem: alioquin filii vestri immundi essent, nunc autem sancti sunt.
15ει δε ο απιστοσ χωριζεται χωριζεσθω ου δεδουλωται ο αδελφοσ η η αδελφη εν τοισ τοιουτοισ εν δε ειρηνη κεκληκεν ημασ ο θεοσ
15Quod si infidelis discedit, discedat: non enim servituti subjectus est frater, aut soror in hujusmodi: in pace autem vocavit nos Deus.
16τι γαρ οιδασ γυναι ει τον ανδρα σωσεισ η τι οιδασ ανερ ει την γυναικα σωσεισ
16Unde enim scis mulier, si virum salvum facies? aut unde scis vir, si mulierem salvam facies?
17ει μη εκαστω ωσ εμερισεν ο θεοσ εκαστον ωσ κεκληκεν ο κυριοσ ουτωσ περιπατειτω και ουτωσ εν ταισ εκκλησιαισ πασαισ διατασσομαι
17Nisi unicuique sicut divisit Dominus, unumquemque sicut vocavit Deus, ita ambulet, et sicut in omnibus ecclesiis doceo.
18περιτετμημενοσ τισ εκληθη μη επισπασθω εν ακροβυστια τισ εκληθη μη περιτεμνεσθω
18Circumcisus aliquis vocatus est? non adducat præputium. In præputio aliquis vocatus est? non circumcidatur.
19η περιτομη ουδεν εστιν και η ακροβυστια ουδεν εστιν αλλα τηρησισ εντολων θεου
19Circumcisio nihil est, et præputium nihil est: sed observatio mandatorum Dei.
20εκαστοσ εν τη κλησει η εκληθη εν ταυτη μενετω
20Unusquisque in qua vocatione vocatus est, in ea permaneat.
21δουλοσ εκληθησ μη σοι μελετω αλλ ει και δυνασαι ελευθεροσ γενεσθαι μαλλον χρησαι
21Servus vocatus es? non sit tibi curæ: sed et si potes fieri liber, magis utere.
22ο γαρ εν κυριω κληθεισ δουλοσ απελευθεροσ κυριου εστιν ομοιωσ και ο ελευθεροσ κληθεισ δουλοσ εστιν χριστου
22Qui enim in Domino vocatus est servus, libertus est Domini: similiter qui liber vocatus est, servus est Christi.
23τιμησ ηγορασθητε μη γινεσθε δουλοι ανθρωπων
23Pretio empti estis: nolite fieri servi hominum.
24εκαστοσ εν ω εκληθη αδελφοι εν τουτω μενετω παρα θεω
24Unusquisque in quo vocatus est, fratres, in hoc permaneat apud Deum.
25περι δε των παρθενων επιταγην κυριου ουκ εχω γνωμην δε διδωμι ωσ ηλεημενοσ υπο κυριου πιστοσ ειναι
25De virginibus autem præceptum Domini non habeo: consilium autem do, tamquam misericordiam consecutus a Domino, ut sim fidelis.
26νομιζω ουν τουτο καλον υπαρχειν δια την ενεστωσαν αναγκην οτι καλον ανθρωπω το ουτωσ ειναι
26Existimo ergo hoc bonum esse propter instantem necessitatem, quoniam bonum est homini sic esse.
27δεδεσαι γυναικι μη ζητει λυσιν λελυσαι απο γυναικοσ μη ζητει γυναικα
27Alligatus es uxori? noli quærere solutionem. Solutus es ab uxore? noli quærere uxorem.
28εαν δε και γημησ ουχ ημαρτεσ και εαν γημη η παρθενοσ ουχ ημαρτεν θλιψιν δε τη σαρκι εξουσιν οι τοιουτοι εγω δε υμων φειδομαι
28Si autem acceperis uxorem, non peccasti. Et si nupserit virgo, non peccavit: tribulationem tamen carnis habebunt hujusmodi. Ego autem vobis parco.
29τουτο δε φημι αδελφοι ο καιροσ συνεσταλμενοσ το λοιπον εστιν ινα και οι εχοντεσ γυναικασ ωσ μη εχοντεσ ωσιν
29Hoc itaque dico, fratres: tempus breve est: reliquum est, ut et qui habent uxores, tamquam non habentes sint:
30και οι κλαιοντεσ ωσ μη κλαιοντεσ και οι χαιροντεσ ωσ μη χαιροντεσ και οι αγοραζοντεσ ωσ μη κατεχοντεσ
30et qui flent, tamquam non flentes: et qui gaudent, tamquam non gaudentes: et qui emunt, tamquam non possidentes:
31και οι χρωμενοι τω κοσμω τουτω ωσ μη καταχρωμενοι παραγει γαρ το σχημα του κοσμου τουτου
31et qui utuntur hoc mundo, tamquam non utantur: præterit enim figura hujus mundi.
32θελω δε υμασ αμεριμνουσ ειναι ο αγαμοσ μεριμνα τα του κυριου πωσ αρεσει τω κυριω
32Volo autem vos sine sollicitudine esse. Qui sine uxore est, sollicitus est quæ Domini sunt, quomodo placeat Deo.
33ο δε γαμησασ μεριμνα τα του κοσμου πωσ αρεσει τη γυναικι
33Qui autem cum uxore est, sollicitus est quæ sunt mundi, quomodo placeat uxori, et divisus est.
34μεμερισται και η γυνη και η παρθενοσ η αγαμοσ μεριμνα τα του κυριου ινα η αγια και σωματι και πνευματι η δε γαμησασα μεριμνα τα του κοσμου πωσ αρεσει τω ανδρι
34Et mulier innupta, et virgo, cogitat quæ Domini sunt, ut sit sancta corpore, et spiritu. Quæ autem nupta est, cogitat quæ sunt mundi, quomodo placeat viro.
35τουτο δε προσ το υμων αυτων συμφερον λεγω ουχ ινα βροχον υμιν επιβαλω αλλα προσ το ευσχημον και ευπροσεδρον τω κυριω απερισπαστωσ
35Porro hoc ad utilitatem vestram dico: non ut laqueum vobis injiciam, sed ad id, quod honestum est, et quod facultatem præbeat sine impedimento Dominum obsecrandi.
36ει δε τισ ασχημονειν επι την παρθενον αυτου νομιζει εαν η υπερακμοσ 5230 A-NSM και ουτωσ οφειλει γινεσθαι ο θελει ποιειτω ουχ αμαρτανει γαμειτωσαν
36Si quis autem turpem se videri existimat super virgine sua, quod sit superadulta, et ita oportet fieri: quod vult faciat: non peccat, si nubat.
37οσ δε εστηκεν εδραιοσ εν τη καρδια μη εχων αναγκην εξουσιαν δε εχει περι του ιδιου θεληματοσ και τουτο κεκρικεν εν τη καρδια αυτου του τηρειν την εαυτου παρθενον καλωσ ποιει
37Nam qui statuit in corde suo firmus, non habens necessitatem, potestatem autem habens suæ voluntatis, et hoc judicavit in corde suo, servare virginem suam, bene facit.
38ωστε και ο εκγαμιζων καλωσ ποιει ο δε μη εκγαμιζων κρεισσον ποιει
38Igitur et qui matrimonio jungit virginem suam, bene facit: et qui non jungit, melius facit.
39γυνη δεδεται νομω εφ οσον χρονον ζη ο ανηρ αυτησ εαν δε και κοιμηθη ο ανηρ ελευθερα εστιν ω θελει γαμηθηναι μονον εν κυριω
39Mulier alligata est legi quanto tempore vir ejus vivit, quod si dormierit vir ejus, liberata est: cui vult nubat, tantum in Domino.
40μακαριωτερα δε εστιν εαν ουτωσ μεινη κατα την εμην γνωμην δοκω δε καγω πνευμα θεου εχειν
40Beatior autem erit si sic permanserit secundum meum consilium: puto autem quod et ego Spiritum Dei habeam.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.