Psaumes 80
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Tongan Bible, Revised West Version
1Au chef des chantres. Sur les lis lyriques. D’Asaph. Psaume.
1Fakafanongo ʻae Tauhi ʻo ʻIsileli, ʻa koe ʻoku ke tataki ʻa Siosefa ʻo hangē ko e fanga sipi; ʻa koe ʻoku ke ʻafio ʻi he vahaʻa ʻoe selupimi, ke ke ulo mai.
2Prête l’oreille, berger d’Israël, Toi qui conduis Joseph comme un troupeau! Parais dans ta splendeur, Toi qui es assis sur les chérubins!
2ʻI he ʻao ʻo ʻIfalemi mo Penisimani mo Manase ke ke ueʻi hake ho mālohi, pea hāʻele mai ʻo fakamoʻui ʻakimautolu.
3Devant Éphraïm, Benjamin et Manassé, réveille ta force, Et viens à notre secours!
3ʻE ʻOtua, ke ke toe fakatafoki ʻakimautolu, pea tuku ke ulo mai ho fofonga; pea te mau moʻui ai.
4O Dieu, relève-nous! Fais briller ta face, et nous serons sauvés!
4ʻE Sihova ko e ʻOtua ʻoe ngaahi kautau, ʻe fēfē hono fuoloa mo hoʻo kei houhau ki he lotu ʻa ho kakai?
5Éternel, Dieu des armées! Jusques à quand t’irriteras-tu contre la prière de ton peuple?
5ʻOku ke fafanga ʻaki ʻakinautolu ʻae mā ʻoe loʻimata; pea ʻoku ʻange kiate kinautolu ʻae loʻimata lahi kenau inu.
6Tu les nourris d’un pain de larmes. Tu les abreuves de larmes à pleine mesure.
6ʻOku ke ngaohi ʻakimautolu ko e fekeʻikeʻiʻanga ʻo homau kaungāʻapi: pea ʻoku katakata homau ngaahi fili ʻiate kinautolu.
7Tu fais de nous un objet de discorde pour nos voisins, Et nos ennemis se raillent de nous.
7ʻE ʻOtua ʻoe ngaahi kautau, ke ke toe fakatafoki ʻakimautolu, pea tuku ke ulo mai ho fofonga; pea te mau moʻui ai.
8Dieu des armées, relève-nous! Fais briller ta face, et nous serons sauvés!
8Naʻa ke lī kituʻa ʻae hiteni; ka naʻa ke ʻomi ʻae vaine mei ʻIsipite, ʻo tō ia.
9Tu avais arraché de l’Égypte une vigne; Tu as chassé des nations, et tu l’as plantée.
9Naʻa ke fakaʻataʻatā ʻae potu ʻi hono ʻao, pea naʻa ke fakaaka māʻulalo ia, pea naʻa ne fakapito ʻae fonua.
10Tu as fait place devant elle: Elle a jeté des racines et rempli la terre;
10Naʻe ʻufiʻufi ʻae ngaahi moʻunga ʻi hono malumalu, pea ko hono ngaahi vaʻa naʻe hangē ko e ngaahi sita ʻae ʻOtua.
11Les montagnes étaient couvertes de son ombre, Et ses rameaux étaient comme des cèdres de Dieu;
11Naʻa ne tuku atu hono ngaahi vaʻa ki he tahi, mo hono ngaahi ʻuluʻulu ki he vaitafe.
12Elle étendait ses branches jusqu’à la mer, Et ses rejetons jusqu’au fleuve.
12Ko e hā kuo ke hae hifo ai hono ngaahi ʻā, ke toli ia ʻekinautolu kotoa pē ʻoku ʻalu atu ʻi he hala?
13Pourquoi as-tu rompu ses clôtures, En sorte que tous les passants la dépouillent?
13ʻOku maumauʻi ia ʻe he puaka tau mei he vao, ʻoku kai ke ʻosi ia ʻe he fanga manu kaivao.
14Le sanglier de la forêt la ronge, Et les bêtes des champs en font leur pâture.
14ʻE ʻOtua ʻoe ngaahi kautau, ʻoku mau kole kiate koe ke ke foki mai: ʻafio hifo mei he langi, ʻo vakai, mo ʻaʻahi ki he vaine ni;
15Dieu des armées, reviens donc! Regarde du haut des cieux, et vois! Considère cette vigne!
15Mo e ngoue vaine ʻaia kuo tō ʻe ho nima toʻomataʻu, mo e vaʻa ʻaia naʻa ke ngaohi ke mālohi maʻau.
16Protège ce que ta droite a planté, Et le fils que tu t’es choisi!…
16Kuo tutu ia ʻaki ʻae afi, kuo tā hifo ia: kuo nau ʻauha ʻi he tautea ʻe ho fofonga.
17Elle est brûlée par le feu, elle est coupée! Ils périssent devant ta face menaçante.
17Tuku ke hili ho nima ki he tangata ʻo ho nima toʻomataʻu, ki he foha ʻoe tangata ʻaia naʻa ke fakamālohi maʻau.
18Que ta main soit sur l’homme de ta droite, Sur le fils de l’homme que tu t’es choisi!
18Pea ʻe ʻikai ai te mau foki kimui meiate koe: ke ke fakaakeake ʻakimautolu, pea temau ui ki ho huafa.
19Et nous ne nous éloignerons plus de toi. Fais-nous revivre, et nous invoquerons ton nom.
19ʻE Sihova ko e ʻOtua ʻoe ngaahi kautau, ke ke toe fakatafoki ʻakimautolu, pea tuku ke ulo mai ho fofonga; pea temau moʻui ai.
20Éternel, Dieu des armées, relève-nous! Fais briller ta face, et nous serons sauvés!
no verse 20 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.