Genèse
Chapter 11
Louis Segond 1910
vs Baibal Olcim (Matu…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Genèse 11

Louis Segond 1910
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Toute la terre avait une seule langue et les mêmes mots.
1Te vaengah diklai pum ah ol pakhat neh olka thikat laom.
2Comme ils étaient partis de l’orient, ils trouvèrent une plaine au pays de Schinear, et ils y habitèrent.
2Tedae amih te khothoeng la a puen uh hatah Shinar khohmuen ah kolbawn a hmuh uh tih teah te kho a sak uh.
3Ils se dirent l’un à l’autre: Allons! Faisons des briques, et cuisons-les au feu. Et la brique leur servit de pierre, et le bitume leur servit de ciment.
3Te vaengah hlang loh a hui taengah, “Halo, laiboeng sai uh sih lamtah hmai neh tik uh sih,” a ti uh. Te dongah lungto yueng la laiboeng te a khueh tih taplai yueng la lungpaat a khueh uh.
4Ils dirent encore: Allons! Bâtissons-nous une ville et une tour dont le sommet touche au ciel, et faisons-nous un nom, afin que nous ne soyons pas dispersés sur la face de toute la terre.
4Te vaengah, “Lo lah, mamih ham khopuei neh rhaltoengim khaw, a soi te vaan duela sa uh sih. Te dongah mamih ham ming khueh sih, diklai pum kah mikhmuh ah vik n'taekyak uh ve,” a ti uh.
5L’Éternel descendit pour voir la ville et la tour que bâtissaient les fils des hommes.
5Tedae khopuei te hmuh ham BOEIPA ha pawk vaengah hlang ca rhoek loh rhaltoengim te ana sak uh.
6Et l’Éternel dit: Voici, ils forment un seul peuple et ont tous une même langue, et c’est là ce qu’ils ont entrepris; maintenant rien ne les empêcherait de faire tout ce qu’ils auraient projeté.
6BOEIPA loh amih he pilnam pakhat neh ol pakhat la boeih a om uh dongah saii ham a mangtaeng uh khaw saii ham a tong uh hatah amih ham lol tlaih pawt la he!
7Allons! Descendons, et là confondons leur langage, afin qu’ils n’entendent plus la langue, les uns des autres.
7Ceh, suntla uh sih lamtah amih ol te thoek pah sih. Te daengah ni hlang loh a hui kah hmuilai te a yaak pawt eh?,” a ti.
8Et l’Éternel les dispersa loin de là sur la face de toute la terre; et ils cessèrent de bâtir la ville.
8Te dongah BOEIPA loh amih te diklai hman boeih ah a taekyak tih khopuei thoh ham khaw a toeng uh.
9C’est pourquoi on l’appela du nom de Babel, car c’est là que l’Éternel confondit le langage de toute la terre, et c’est de là que l’Éternel les dispersa sur la face de toute la terre.
9He kongah BOEIPA loh diklai pum kah ol he pahoi a thoek pah tih a ming te Babylon a sui. Te lamlong tah BOEIPA loh amih te diklai hman boeih ah a taekyak.
10Voici la postérité de Sem. Sem, âgé de cent ans, engendra Arpacschad, deux ans après le déluge.
10Hekah he Shem kah rhuirhong ni. Shem te kum yakhat lo ca coeng tih tuilii kum phoeiah Arpaxad te a sak.
11Sem vécut, après la naissance d’Arpacschad, cinq cents ans; et il engendra des fils et des filles.
11Arpaxad te a sak phoeiah Shem khaw kum ya nga hing tih capa rhoek neh canu rhoek te a sak.
12Arpacschad, âgé de trente-cinq ans, engendra Schélach.
12Arpaxad khaw kum sawmthum neh kum nga a lo vaengah Shelah te a sak.
13Arpacschad vécut, après la naissance de Schélach, quatre cent trois ans; et il engendra des fils et des filles.
13Shelah te a sak phoeiah Arpaxad khaw kum ya li neh kum thum hing tih a capa rhoek neh canu rhoek te a sak.
14Schélach, âgé de trente ans, engendra Héber.
14Shelah khaw kum sawmthum a lo vaengah Eber te a sak.
15Schélach vécut, après la naissance d’Héber, quatre cent trois ans; et il engendra des fils et des filles.
15Eber te a sak phoeiah Shelah khaw kum ya li neh kum thum hing tih capa rhoek neh canu rhoek te a sak.
16Héber, âgé de trente-quatre ans, engendra Péleg.
16Eber khaw kum sawmthum neh kum li a lo vaengah Palak te a sak.
17Héber vécut, après la naissance de Péleg, quatre cent trente ans; et il engendra des fils et des filles.
17Palak te a sak phoeiah Eber khaw kum ya li neh kum sawmthum hing tih capa rhoek neh canu rhoek te a sak.
18Péleg, âgé de trente ans, engendra Rehu.
18Palak khaw kum sawmthum a lo vaengah Reu te a sak.
19Péleg vécut, après la naissance de Rehu, deux cent neuf ans; et il engendra des fils et des filles.
19Reu te a sak phoeiah Palak khaw kum yahnih neh kum ko hing tih capa rhoek neh canu rhoek te a sak.
20Rehu, âgé de trente-deux ans, engendra Serug.
20Reu khaw kum sawmthum neh kum nit a lo vaengah Seruk te a sak.
21Rehu vécut, après la naissance de Serug, deux cent sept ans; et il engendra des fils et des filles.
21Seruk te a sak phoeiah Reu khaw kum ya neh kum rhih hing tih capa rhoek neh canu rhoek te a sak.
22Serug, âgé de trente ans, engendra Nachor.
22Seruk khaw kum sawmthum a lo vaengah Nakhaw te a sak.
23Serug vécut, après la naissance de Nachor, deux cents ans; et il engendra des fils et des filles.
23Nakhaw te a sak phoeiah Seruk khaw kum yahnih hing tih capa rhoek neh canu rhoek te a sak.
24Nachor, âgé de vingt-neuf ans, engendra Térach.
24Nakhaw khaw kum kul neh kum ko a lo vaengah Terah te a sak.
25Nachor vécut, après la naissance de Térach, cent dix-neuf ans; et il engendra des fils et des filles.
25Terah te a sak phoeiah Nakhaw khaw kum ya neh kum hlai ko hing tih capa rhoek neh canu rhoek te a sak.
26Térach, âgé de soixante-dix ans, engendra Abram, Nachor et Haran.
26Terah khaw kum sawmrhih a lo vaengah Abram, Nakhaw, neh Haran te a sak.
27Voici la postérité de Térach. Térach engendra Abram, Nachor et Haran. Haran engendra Lot.
27Te phoeiah hekah he Terah kah rhuirhong ni. Terah loh Abram, Nakhaw neh Haran te a sak tih Haran loh Lot te a sak.
28Et Haran mourut en présence de Térach, son père, au pays de sa naissance, à Ur en Chaldée.
28Tedae Haran te a napa Terah mikhmuh ah a pacaboeina khohmuen Khalden kho Ur ah duek.
29Abram et Nachor prirent des femmes: le nom de la femme d’Abram était Saraï, et le nom de la femme de Nachor était Milca, fille d’Haran, père de Milca et père de Jisca.
29Te phoeiah Abram neh Nakhaw loh yuu a loh rhoi. Abram yuu ming tah Sarai tih Nakhaw yuu ming tah Haran canu Milkah ni. Haran tah Milkah neh Iskah kah a napa ni.
30Saraï était stérile: elle n’avait point d’enfants.
30Te vaengah Sarai te yaa la om tih camoe khueh pawh.
31Térach prit Abram, son fils, et Lot, fils d’Haran, fils de son fils, et Saraï, sa belle-fille, femme d’Abram, son fils. Ils sortirent ensemble d’Ur en Chaldée, pour aller au pays de Canaan. Ils vinrent jusqu’à Charan, et ils y habitèrent.
31Tedae Terah loh a capa Abram neh a capa Haran kah capa Lot khaw, a capa Abram yuu a langa Sarai khaw, a khuen tih Khalden kho Ur lamkah Kanaan khohmuen la caeh ham tun hlah uh dae Haran te a pha uh vaengah teah te kho vik a sak uh.
32Les jours de Térach furent de deux cent cinq ans; et Térach mourut à Charan.
32Terah kah a tue khohnin he kum yahnih neh kum nga lo. Terah khaw Haran ah duek.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.