Alt Kanto 7
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Kiel belaj estas viaj paŝoj en sandaloj, ho filino de princo! La svingado de viaj femuroj estas kiel ĉenringoj, Majstre ellaboritaj.
1Че фрумоасе ыць сунт пичоареле ын ынкэлцэминтя та, фатэ де домн! Марӂиниле ротунде але коапсей тале сунт ка ниште лэнцишоаре де пус ла гыт, лукрате де мыниле унуй мештер искусит.
2Via umbiliko estas kiel ronda pokalo, Al kiu trinkaĵo ne mankas; Via ventro estas kiel amaso da tritiko ĉirkaŭita de rozoj;
2Пынтечеле тэу есте ун пахар ротунд, де унде ну липсеште винул мироситор; трупул тэу есте ун сноп де грыу, ынчинс ку кринь.
3Viaj du mamoj estas kiel du cervidoj, Ĝemeloj de gazelino;
3Амындоуэ цыцеле тале сунт ка дой пуй де черб, ка ӂемений уней кэприоаре.
4Via kolo estas kiel turo el eburo; Viaj okuloj kiel la lagetoj en Ĥeŝbon, ĉe la pordego de Bat-Rabim; Via nazo estas kiel la turo de Lebanon rigardanta Damaskon;
4Гытул тэу есте ка ун турн де филдеш; окий тэй сунт ка язуриле Хесбонулуй, де лынгэ Поарта Бат-Рабим; насул тэу есте ка турнул Либанулуй, каре привеште спре Дамаск.
5Via kapo sur vi estas kiel Karmel, Kaj la harbukloj de via kapo kiel la purpura robo de la reĝo, falde kunligita.
5Капул тэу есте кум е Кармелул ши пэрул капулуй тэу есте ка пурпура ымпэрэтяскэ: пынэ ши ун ымпэрат ар фи ынлэнцуит де плетеле тале!…
6Kiel bela kaj kiel ĉarma estas mia amatino inter la plezuroj!
6Че фрумоасэ ши че плэкутэ ешть ту, юбито, ын мижлокул десфэтэрилор!
7Via staturo similas la palmotrunkon, Kaj viaj mamoj la vinberarojn.
7Статура та есте ка финикул ши цыцеле тале ка ниште стругурь.
8Mi diris: Mi suprengrimpos la palmotrunkon kaj teniĝos je ĝiaj branĉoj; Kaj viaj mamoj estu kiel la penikoj de la vinbertrunko, Kaj la bonodoro de via nazo kiel la bonodoro de citronoj;
8Ымь зик: „Мэ вой суи ын финик ши-й вой апука крэчиле!” Атунч, цыцеле тале вор фи ка стругурий дин вие, миросул суфлэрий тале, ка ал мерелор.
9Kaj via palato kiel vino bongusta, Kiu englitiĝas ĉarmege kaj glate, Kiu paroligas la lipojn de la dormantoj.
9Ши гура та тоарнэ ун вин алес, каре курӂе лин, ка рэспунс ла дезмердэриле меле, ши алунекэ пе бузеле ноастре кынд адормим! –
10Mi apartenas al mia amato, Kaj li sin tiras al mi.
10Еу сунт а юбитулуй меу, ши ел дореште де мине.
11Venu, mia amato, ni eliru sur la kamparon; Ni enloĝiĝu en la vilaĝoj.
11Вино, юбитуле, хайдем сэ ешим пе кымп, сэ мынем ноаптя ын сате!
12Frumatene ni iru al la vinberĝardenoj; Ni rigardu, ĉu la vinbertrunko jam burĝonis, Ĉu ĝiaj floroj jam malfermiĝis, Ĉu la granatarboj jam floras; Tie mi donos al vi mian amon.
12Дис-де-диминяцэ не вом дуче ла вий сэ ведем дакэ а ынмугурит вия, дакэ с-а дескис флоаря ши дакэ ау ынфлорит родииле. Аколо ыць вой да драгостя мя.
13La mandragoroj jam bonodoras, Kaj apud nia enirejo troviĝas delikataj fruktoj ĉiuspecaj, fruaj kaj malfruaj, Kiujn mi provizis por vi, ho mia amato!
13Мандрагореле ышь рэспындеск миросул ши дясупра уший авем тот фелул де роаде буне, ной ши векь, пе каре пентру тине, юбитуле, ле-ам пэстрат.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.