Apokalipso 12
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Kaj granda signo vidiĝis en la ĉielo: virino vestita per la suno, kaj la luno sub ŝiaj piedoj, kaj sur ŝia kapo krono el dek du steloj;
1Paroeai kalen angmathaih to van ah oh, nongpata maeto loe ni to angkhuk moe, khrah to khok hoiah cawh, a lu nuiah cakaeh hatlai hnetto kaom angraeng lumuek to angmuek.
2kaj estante graveda, ŝi ekkriis, naskodolorigate kaj suferante por naski.
2To nongpata loe zokpomh moe, nawkta tapen tom boeh pongah, kana aham.
3Kaj vidiĝis alia signo en la ĉielo; kaj jen granda ruĝa drako, havanta sep kapojn kaj dek kornojn, kaj sur siaj kapoj sep diademojn.
3To naah kalah angmathaih maeto van ah oh; lu sarihto hoi takii hato kaom, kalen parai kathim pahui pui maeto ka hnuk, a lu nuiah angraeng lumuek sarihto angmuek.
4Kaj ĝia vosto trenis trionon de la steloj de la ĉielo, kaj ĵetis ilin sur la teron; kaj la drako staris antaŭ la virino naskonta, por ke, kiam ŝi estos naskinta, ĝi formanĝu ŝian infanon.
4Anih ih tamaai mah van ih cakaeh ahmuen thumto thungah ahmuen maeto zaeh moe, long ah vah tathuk: nawkta tapen naah paaeh roep hanah, pahui pui loe nawkta tapen tom nongpata hmaa ah angdoet.
5Kaj ŝi naskis filon, viran infanon, kiu regos ĉiujn naciojn per fera sceptro; kaj ŝia infano estis forkaptita supren al Dio kaj al Lia trono.
5Sumboeng hoiah prae to uk boih hanah nongpata mah ca nongpa maeto sak: nongpata ih capa loe Sithaw hoi Angmah ih angraeng tangkhang ohhaih ahmuen ah lak pae ving.
6Kaj la virino forkuris en la dezerton, kie ŝi havis lokon pretigitan de Dio, por ke tie oni nutru ŝin mil ducent sesdek tagojn.
6To nongpata loe Sithaw mah anih han sak pae ih praezaek ahmuen ah cawnh, toah nongpata to ni sang hatlai hnet, quitarukto thung khenzawn ah om tih.
7Kaj fariĝis milito en la ĉielo: Miĥael kaj liaj anĝeloj ekmilitis kontraŭ la drako; kaj militis la drako kaj ĝiaj anĝeloj;
7To naah van ah misa angkahhaih to oh: Mikael hoi angmah ih van kaminawk mah pahui pui to tuk o; pahui pui hoi anih ih vankaminawk mah doeh tuk o toeng,
8kaj ne prosperis al ili, kaj ne plu troviĝis ilia loko en la ĉielo.
8toe pahui pui mah tuk payawk ai pongah, nihcae loe van ah ohhaih ahmuen tawn o ai boeh.
9Kaj ĵetiĝis malsupren la granda drako, la antikva serpento, nomata Diablo kaj Satano, la trompanto de la tuta mondo; ĝi ĵetiĝis sur la teron, kaj ĝiaj anĝeloj ĵetiĝis kun ĝi.
9Longpum aling Taqawk, tiah kawk ih Setan, canghnii ih pahui, pahui pui to long ah vah tathuk: anih to angmah ih vankaminawk hoi nawnto long ah vah tathuk.
10Kaj mi aŭdis grandan voĉon en la ĉielo, dirantan: Nun fariĝis la savo kaj la potenco kaj la reĝeco de nia Dio, kaj la aŭtoritato de Lia Kristo; ĉar ĵetiĝis malsupren la akuzanto de niaj fratoj, kiu tage kaj nokte akuzas ilin antaŭ nia Dio.
10To naah van ah, Pahlonghaih hoi thacakhaih, aicae Sithaw mah siangpahrang ah uk ih prae hoi Angmah ih Kri thacakhaih loe vaihiah phak boeh: aicae nawkamyanawk zaehaih netkung, aicae Sithaw hmaa ah nihcae aqum athun zaehaih netkung loe vah tathuk ving boeh, tiah thuih ih kalen parai lok to ka thaih.
11Kaj ili venkis ĝin pro la sango de la Ŝafido, kaj pro la vorto de sia atesto; kaj ili ne amis sian vivon ĝis morto mem.
11Nihcae mah Setan to Tuuca ih athii hoi a taphong o ih lok hoiah pazawk o boeh; nihcae loe duek han khoek to hinghaih paawt o ai.
12Pro tio ĝoju, ho ĉieloj, kaj vi, kiuj en ili loĝas. Ve al la tero kaj al la maro! ĉar la diablo malsupreniris en vin, havante grandan koleron, sciante, ke li havas nur mallongan tempon.
12To pongah nangcae vannawk hoi a thungah kaom kaminawk boih anghoe oh. Toe long ah kaom kaminawk hoi tuipui loe khosak bing! Tipongah tih nahaeloe Taqawk loe nangcae khaeah angzoh tathuk boeh, anih mah kai loe atue setta ni ka tawn boeh, tiah panoek pongah palungphui parai.
13Kaj kiam la drako vidis, ke ĝi estas ĵetita sur la teron, ĝi persekutis la virinon, kiu naskis la viran infanon.
13Long ah vah tathuk boeh, tiah pahui pui mah panoek naah, ca nongpa tapen nongpata to pacaekthlaek.
14Kaj al la virino estis donitaj la du flugiloj de la granda aglo, por ke ŝi flugu en la dezerton, sur sian lokon, kie ŝi estas nutrata tempon kaj tempojn kaj duontempon, for de la vizaĝo de la serpento.
14Toe nongpata loe pahui khae hoiah loih moe, atue maeto thung, atuenawk thung, atue ahap thung khetzawn pacoengah, a ohhaih ahmuen praezaek ah azawk hanah, kalen parai tahmu ih pakhraeh hnetto paek o.
15Kaj la serpento elĵetis el sia buŝo, post la virinon, akvon kvazaŭ riveron, por ke ĝi igu ŝin forportiĝi de la fluo.
15Nongpata to tui mah pazawk ving hanah, pahui mah angmah ih pakha thung hoiah vapui baktiah kalong tui to nongpata khaeah pathak.
16Kaj la tero helpis la virinon, kaj la tero malfermis sian buŝon, kaj englutis la riveron, kiun la drako elĵetis el sia buŝo.
16Toe long mah nongpata to abomh, long loe pakha aangh moe, pahui pui mah pakha thung hoi pathak ih vapui baktih kalong tui to paaeh king.
17Kaj la drako furiozis kontraŭ la virino, kaj foriris, por fari militon kontraŭ la restintojn de ŝia idaro, kiuj observas la ordonojn de Dio kaj havas la ateston de Jesuo;
17To naah pahui pui loe nongpata nuiah paroeai palungphui, to pongah Sithaw mah paek ih lok hoi Jesu Kri ih lok kacakah patawn nongpata ih caanawk to misatuk hanah a caeh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.