Johano 15
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Mi estas la vera vinberarbo, kaj mia Patro estas la kultivisto.
1Еу сунт адевэрата Вицэ ши Татэл Меу есте Виерул.
2Ĉiun nefruktodonan branĉon en mi Li forprenas; kaj ĉiun fruktodonan branĉon Li purigas, por ke ĝi donu pli da frukto.
2Пе орьчемлэдицэ каре есте ын Мине ши н-адуче род, Ел о тае, ши пе орьче млэдицэ каре адуче род, о курэцеште, ка сэ адукэ ши май мулт род.
3Jam vi estas puraj pro la vorto, kiun mi parolis al vi.
3Акум войсунтець кураць дин причина Кувынтулуй пе каре ви л-ам спус.
4Restadu en mi, kaj mi en vi. Kiel la branĉo ne povas de si mem doni frukton, se ĝi ne restas en la vinberarbo, tiel ankaŭ vi ne povas, se vi ne restas en mi.
4Рэмынецьын Мине, ши Еу вой рэмыне ын вой. Дупэ кум млэдица ну поате адуче род де ла сине, дакэ ну рэмыне ын вицэ, тот аша нич вой ну путець адуче род дакэ ну рэмынець ын Мине.
5Mi estas la vinberarbo; vi estas la branĉoj; kiu restadas en mi, kaj mi en li, tiu donas multe da frukto; ĉar sen mi vi nenion povas fari.
5Еу сунт Вица, вой сунтець млэдицеле. Чине рэмыне ын Мине ши ын чине рэмын Еу адуче мулт род, кэч, деспэрциць де Мине, ну путець фаче нимик.
6Se iu ne restas en mi, tiu estas elĵetita, kiel la branĉo, kaj sekiĝas; kaj oni ilin kolektas kaj ĵetas en fajron, kaj ili brulas.
6Дакэ ну рэмыне чинева ын Мине, естеарункат афарэ, ка млэдица неродитоаре, ши се усукэ, апой млэдицеле ускате сунт стрынсе, арункате ын фок ши ард.
7Se vi restadas en mi, kaj miaj vortoj restadas en vi, petu kion ajn vi volos, kaj tio estos farita por vi.
7Дакэ рэмынець ын Мине ши дакэ рэмын ын вой кувинтеле Меле, черець орьчевець вря ши ви се ва да.
8En tio mia Patro estas glorata, ke vi donas multe da frukto; kaj vi estos miaj disĉiploj.
8Дакэ адучець мулт род, прин ачастаТатэл Меу ва фи прослэвит ши войвець фи астфел ученичий Мей.
9Kiel la Patro min amis, tiel mi ankaŭ vin amis; restadu en mia amo.
9Кум М-а юбит пе Мине Татэл, аша в-ам юбит ши Еу пе вой. Рэмынець ын драгостя Мя.
10Se vi observos miajn ordonojn, vi restados en mia amo tiel same, kiel mi observis la ordonojn de mia Patro kaj restadas en Lia amo.
10Дакэпэзиць порунчиле Меле, вець рэмыне ын драгостя Мя, дупэ кум ши Еу ам пэзит порунчиле Татэлуй Меу ши рэмын ын драгостя Луй.
11Tion mi parolis al vi, por ke mia ĝojo en vi restadu, kaj via ĝojo estu plena.
11В-ам спус ачесте лукрурь пентру ка букурия Мя сэ рэмынэ ын вой ши букуриявоастрэ сэ фие деплинэ.
12Jen estas mia ordono: ke vi amu unu alian tiel same, kiel mi vin amis.
12Ачаста есте порунка Мя: Сэ вэ юбиць уний пе алций кум в-ам юбит Еу.
13Neniu havas amon pli grandan ol tio, ke iu demetus sian vivon por siaj amikoj.
13Ну есте маймаре драгосте декыт сэ-шь дя чинева вяца пентру приетений сэй.
14Vi estas miaj amikoj, se vi faras tion, kion mi al vi ordonas.
14Вой сунтець приетений Мей, дакэ фачецьче вэ порунческ Еу.
15Mi jam ne nomas vin sklavoj, ĉar la sklavo ne scias, kion lia sinjoro faras; sed mi nomis vin amikoj, ĉar ĉion, kion mi aŭdis de mia Patro, mi sciigis al vi.
15Ну вэ май нумеск робь, пентру кэ робул ну штие че фаче стэпынул сэу, чи в-ам нумит приетень, пентру кэв-ам фэкут куноскут тот че ам аузит де ла Татэл Меу.
16Vi ne elektis min, sed mi elektis vin, kaj starigis vin, por ke vi iru kaj donu frukton, kaj ke via frukto daŭru; por ke la Patro donu al vi ĉion ajn, kion vi petos de Li en mia nomo.
16Нувой М-аць алес пе Мине, чи Еу в-ам алес пе вой ши в-амрындуит сэ мерӂець ши сэ адучець род, ши родул востру сэ рэмынэ, пентру ка орьчевець чере де ла Татэл, ын Нумеле Меу, сэ вэ дя.
17Tion mi ordonas al vi, por ke vi amu unu la alian.
17Вэ порунческачесте лукрурь, ка сэ вэ юбиць уний пе алций.
18Se la mondo malamas vin, vi scias, ke ĝi malamis min pli frue, ol vin.
18Дакэ вэ урэште лумя, штиць кэ пе Мине М-а урыт ынаинтя воастрэ.
19Se vi estus el la mondo, la mondo amus siajn proprajn; sed ĉar vi ne estas el la mondo, kaj mi elektis vin for de la mondo, tial la mondo vin malamas.
19Дакэаць фи дин луме, лумя ар юби че есте ал ей, дар, пентру кэну сунтець дин луме ши пентру кэ Еу в-ам алес дин мижлокул лумий, де ачея вэ урэште лумя.
20Memoru la vorton, kiun mi diris al vi: Sklavo ne estas pli granda ol lia sinjoro. Se ili min persekutis, vin ankaŭ ili persekutos; se ili observis mian vorton, ankaŭ vian ili observos.
20Адучеци-вэ аминте де ворба пе каре в-ам спус-о: ‘Робулну есте май маре декыт стэпынул сэу.’ ДакэМ-ау пригонит пе Мине, ши пе вой вэ вор пригони; дакэ ау пэзит кувынтул Меу, ши пе ал востру ыл вор пэзи.
21Sed ĉion ĉi tion ili faros al vi pro mia nomo, ĉar ili ne konas Tiun, kiu min sendis.
21Дарвэ вор фаче тоате ачесте лукрурь пентру Нумеле Меу, пентру кэ ей ну куноск пе Чел че М-а тримис.
22Se mi ne estus veninta kaj parolinta al ili, ili ne havus pekon; sed nun ili ne havas pretekston por sia peko.
22Дакэн-аш фи венит ши ну ле-аш фи ворбит, н-ар авя пэкат, даракум н-ау ничо дезвиновэцире пентру пэкатул лор.
23Tiu, kiu min malamas, malamas ankaŭ mian Patron.
23ЧинеМэ урэште пе Мине урэште ши пе Татэл Меу.
24Se mi ne estus farinta inter ili farojn, kiajn neniu alia faris, ili ne havus pekon; sed nun ili vidis kaj malamis min kaj ankaŭ mian Patron.
24Дакэ н-аш фи фэкут ынтре ей лукрэрьпе каре нимень алтул ну ле-а фэкут, н-ар авя пэкат; дар акум ле-ау ши вэзут ши М-ау урыт ши пе Мине, ши пе Татэл Меу.
25Sed tio okazas, por ke plenumiĝu la vorto skribita en ilia leĝo: Ili malamis min senkaŭze.
25Дар лукрул ачеста с-а ынтымплат ка сэ се ымплиняскэ ворба скрисэ ын Леӂя лор: ‘М-ауурыт фэрэ темей.’
26Sed kiam venos la Parakleto, kiun mi sendos de la Patro al vi, la Spirito de la vero, kiu devenas de la Patro, tiu pri mi atestos;
26Кындва вени Мынгыеторул, пе каре-Л вой тримите де ла Татэл, адикэ Духул адевэрулуй, каре пурчеде де ла Татэл, Елва мэртуриси деспре Мине.
27kaj vi ankaŭ atestas, ĉar vi estis kun mi de la komenco.
27Ши войде асеменя вець мэртуриси, пентру кэ ацьфост ку Мине де ла ынчепут.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.