Johano 15
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Tongan Bible, Revised West Version
1Mi estas la vera vinberarbo, kaj mia Patro estas la kultivisto.
1“Ko au ko e vaine moʻoni, pea ko ʻeku Tamai ko e tauhi ngoue ia.
2Ĉiun nefruktodonan branĉon en mi Li forprenas; kaj ĉiun fruktodonan branĉon Li purigas, por ke ĝi donu pli da frukto.
2Ko e vaʻa kotoa pē ʻiate au ʻoku ʻikai fua, ʻoku ne tutuʻu ia: pea ko ia kotoa pē ʻoku fua, ʻoku ne ʻauhani ia, ke ʻāsili ai hono fua.
3Jam vi estas puraj pro la vorto, kiun mi parolis al vi.
3Kuo mou maʻa eni, ʻi he lea kuo u lea kiate kimoutolu.
4Restadu en mi, kaj mi en vi. Kiel la branĉo ne povas de si mem doni frukton, se ĝi ne restas en la vinberarbo, tiel ankaŭ vi ne povas, se vi ne restas en mi.
4Nofo ʻiate au, mo au ʻiate kimoutolu. Hangē ʻoku ʻikai faʻa fua ʻae vaʻa ʻiate ia pē, ʻo kapau ʻe ʻikai nofo ʻi he vaine; pea ʻe pehē foki ʻakimoutolu, ʻo kapau ʻe ʻikai te mou nofo ʻiate au.
5Mi estas la vinberarbo; vi estas la branĉoj; kiu restadas en mi, kaj mi en li, tiu donas multe da frukto; ĉar sen mi vi nenion povas fari.
5“Ko au ko e vaine, ko e ngaahi vaʻa ʻakimoutolu: ko ia ʻoku nofo ʻiate au, mo au ʻiate ia, ko ia ia ʻe fua lahi: ka māvae mo au, ʻe ʻikai te mou faʻa fai ha meʻa.
6Se iu ne restas en mi, tiu estas elĵetita, kiel la branĉo, kaj sekiĝas; kaj oni ilin kolektas kaj ĵetas en fajron, kaj ili brulas.
6Kapau ʻe ʻikai nofo ha tangata ʻiate au, ʻoku liʻaki ia ʻo hangē ko e vaʻa ʻoku mate; pea tānaki ia ʻe he kakai, ʻo lī ki he afi, pea vela ai ia.
7Se vi restadas en mi, kaj miaj vortoj restadas en vi, petu kion ajn vi volos, kaj tio estos farita por vi.
7Kapau ʻoku mou nofo ʻiate au, pea nofo ʻeku ngaahi lea ʻiate kimoutolu, te mou kole ʻaia te mou loto ki ai, pea ʻe fai ia kiate kimoutolu.
8En tio mia Patro estas glorata, ke vi donas multe da frukto; kaj vi estos miaj disĉiploj.
8ʻI he meʻa ni ʻe ongoongolelei ai ʻa ʻeku Tamai, koeʻuhi ke mou fua lahi; ko ia te mou hoko ai ko ʻeku kau ākonga.
9Kiel la Patro min amis, tiel mi ankaŭ vin amis; restadu en mia amo.
9Hangē ko e ʻofa ʻae Tamai kiate au, kuo pehē ʻeku ʻofa kiate kimoutolu: mou nofomaʻu ʻi heʻeku ʻofa.
10Se vi observos miajn ordonojn, vi restados en mia amo tiel same, kiel mi observis la ordonojn de mia Patro kaj restadas en Lia amo.
10Kapau ʻoku mou fai ʻeku ngaahi fekau, te mou nofo ʻi heʻeku ʻofa; ʻo hangē ko ʻeku fai ʻae ngaahi fekau ʻa ʻeku Tamai, pea u nofo ʻi heʻene ʻofa.
11Tion mi parolis al vi, por ke mia ĝojo en vi restadu, kaj via ĝojo estu plena.
11“Kuo u lea ʻaki ʻae ngaahi meʻa ni kiate kimoutolu, koeʻuhi ke u maʻu maʻuaipē ʻae fiefia ʻiate kimoutolu, pea ke kakato ai hoʻomou fiefia.
12Jen estas mia ordono: ke vi amu unu alian tiel same, kiel mi vin amis.
12Ko ʻeku fekau eni, Ke mou feʻofaʻaki kiate kimoutolu, ʻo hangē ko ʻeku ʻofa kiate kimoutolu.
13Neniu havas amon pli grandan ol tio, ke iu demetus sian vivon por siaj amikoj.
13ʻOku ʻikai ha tangata ʻe lahi hake ʻene ʻofa ʻi he meʻa ni, ke ne foaki ʻene moʻui koeʻuhi ko hono kāinga.
14Vi estas miaj amikoj, se vi faras tion, kion mi al vi ordonas.
14Ko hoku kāinga ʻakimoutolu, ʻo kapau ʻoku mou fai kotoa pē ʻaia ʻoku ou fekau kiate kimoutolu.
15Mi jam ne nomas vin sklavoj, ĉar la sklavo ne scias, kion lia sinjoro faras; sed mi nomis vin amikoj, ĉar ĉion, kion mi aŭdis de mia Patro, mi sciigis al vi.
15ʻOku ngata mei heni, ʻoku ʻikai te u ui ʻakimoutolu ko e kau tamaioʻeiki; he ʻoku ʻikai ʻilo ʻe he tamaioʻeiki ʻaia ʻoku fai ʻe hono ʻeiki: ka kuo u ui ʻakimoutolu ko e kāinga; he ko e meʻa kotoa pē kuo u fanongo mei heʻeku Tamai, kuo u fakaʻilo ia kiate kimoutolu.
16Vi ne elektis min, sed mi elektis vin, kaj starigis vin, por ke vi iru kaj donu frukton, kaj ke via frukto daŭru; por ke la Patro donu al vi ĉion ajn, kion vi petos de Li en mia nomo.
16Naʻe ʻikai te mou fili au, ka kuo u fili ʻakimoutolu, ʻo tuʻutuʻuni ʻakimoutolu, ke mou ʻalu atu, ʻo maʻu ʻae fua, pea ke tolonga homou fua: koeʻuhi ko ia kotoa pē te mou kole ki he Tamai ʻi hoku huafa, ke ne foaki kiate kimoutolu.
17Tion mi ordonas al vi, por ke vi amu unu la alian.
17Ko e meʻa ni ʻoku ou fekau kiate kimoutolu, ke mou feʻofaʻaki kiate kimoutolu.
18Se la mondo malamas vin, vi scias, ke ĝi malamis min pli frue, ol vin.
18“Kapau ʻoku fehiʻa ʻa māmani kiate kimoutolu, ʻoku mou ʻilo naʻe tomuʻa fehiʻa ia kiate au ʻiate kimoutolu.
19Se vi estus el la mondo, la mondo amus siajn proprajn; sed ĉar vi ne estas el la mondo, kaj mi elektis vin for de la mondo, tial la mondo vin malamas.
19Ka ne ʻo māmani ʻakimoutolu, ʻe ʻofa ʻa māmani ki he meʻa ʻaʻana: ka koeʻuhi ʻoku ʻikai ʻo māmani ʻakimoutolu, ka kuo u fili ʻakimoutolu mei māmani, ko ia ʻoku fehiʻa ai ʻa māmani kiate kimoutolu.
20Memoru la vorton, kiun mi diris al vi: Sklavo ne estas pli granda ol lia sinjoro. Se ili min persekutis, vin ankaŭ ili persekutos; se ili observis mian vorton, ankaŭ vian ili observos.
20Manatu ki he lahi ʻae tamaioʻeiki ki heʻene ʻeiki.’ Kapau kuo nau fakatangaʻi au, te nau fakatangaʻi ʻakimoutolu foki; kapau kuo nau fai ʻeku lea, te nau fai ʻa e lea ʻamoutolu foki.
21Sed ĉion ĉi tion ili faros al vi pro mia nomo, ĉar ili ne konas Tiun, kiu min sendis.
21Ka te nau fai eni kotoa pē kiate kimoutolu koeʻuhi ko hoku huafa, koeʻuhi ʻoku ʻikai te nau ʻilo ʻaia naʻa ne fekauʻi au.
22Se mi ne estus veninta kaj parolinta al ili, ili ne havus pekon; sed nun ili ne havas pretekston por sia peko.
22Ka ne ʻikai te u haʻu, ʻo lea kiate kinautolu, pehē , kuo ʻikai haʻanau angahala: ka ko eni, ʻoku ʻikai hano kofu ki heʻenau angahala.
23Tiu, kiu min malamas, malamas ankaŭ mian Patron.
23Ko ia ʻoku fehiʻa kiate au, ʻoku fehiʻa ki heʻeku Tamai foki.
24Se mi ne estus farinta inter ili farojn, kiajn neniu alia faris, ili ne havus pekon; sed nun ili vidis kaj malamis min kaj ankaŭ mian Patron.
24Ka ne ʻikai te u fai ʻae ngaahi ngāue ʻiate kinautolu naʻe ʻikai fai ʻe ha tokotaha, pehē , kuo ʻikai haʻanau angahala: ka ko eni, kuo nau mamata mo fehiʻa kiate au mo ʻeku Tamai.
25Sed tio okazas, por ke plenumiĝu la vorto skribita en ilia leĝo: Ili malamis min senkaŭze.
25Ka ʻoku nau fakamoʻoni ʻae lea kuo tohi ʻi heʻenau fono, ‘Naʻa nau fehiʻa noa pē kiate au.’
26Sed kiam venos la Parakleto, kiun mi sendos de la Patro al vi, la Spirito de la vero, kiu devenas de la Patro, tiu pri mi atestos;
26“Ka ʻoka haʻu ʻae Fakafiemālie, ʻaia te u fekau kiate kimoutolu mei he Tamai, ko e Laumālie ʻoe moʻoni, ʻoku ʻalu atu mei he Tamai, te ne fakamoʻoniʻi au:
27kaj vi ankaŭ atestas, ĉar vi estis kun mi de la komenco.
27Pea ʻe fakamoʻoni mo kimoutolu foki, koeʻuhi naʻa mou ʻiate au talu mei he kamataʻanga.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.