Hebroj 13
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Tongan Bible, Revised West Version
1La fratamo daŭradu.
1Ke tuʻumaʻu pe ʻae feʻofoʻofani fakakāinga.
2Ne forgesu gastamon al nekonatoj; ĉar per tio iuj gastigis anĝelojn, ne sciante.
2ʻOua naʻa ngalo ke fakaafe ʻae kakai muli: he kuo fakaafe ai ʻe he niʻihi ʻae kau ʻāngelo ʻi he taʻeʻilo.
3Memoru la katenitojn, kvazaŭ vi ankaŭ estus katenitaj, kaj la suferantojn, ĉar vi ankaŭ estas en la korpo.
3Manatuʻi ʻakinautolu ʻoku moʻua ʻi he haʻi, ʻo hangē kuo haʻisia mo kimoutolu; mo kinautolu ʻoku ngaohikoviʻi, ʻo hangē ko hoʻomou kei ʻi he sino foki.
4Estu honorata la edzeco ĉe ĉiuj, kaj la lito estu senmakula; ĉar malĉastulojn kaj adultulojn Dio juĝos.
4Ko e fakamaʻu mali mo e mohenga taʻeʻuliʻi, ʻoku lelei ia ki he kakai kotoa pē, ka koe kau feʻauaki mo e kau tono fefine ʻe fakamaau ʻe he ʻOtua.
5Estu via karaktero sen monamo; estu kontentaj je tio, kion vi havas; ĉar Li mem diris: Mi ne foriros de vi kaj ne forlasos vin.
5Ke taʻemanumanu hoʻomou ʻulungāanga; pea mou fiemālie ʻi he ngaahi meʻa ʻoku mou maʻu: he kuo pehē mai ʻe ia, “E ʻikai te u liʻaki koe, pea ʻe ʻikai te u ʻalu ʻiate koe.”
6Tial ni kuraĝas diri: La Eternulo estas mia helpanto, mi ne timos; Kion faros al mi homo?
6Ko ia ʻoku tau lea mālohi ai, “Ko hoku tokoni ʻae ʻEiki pea ʻe ʻikai te u manavahē ki ha meʻa ʻe fai ʻe he tangata kiate au.”
7Memoru viajn regintojn, kiuj parolis al vi la vorton de Dio; kaj ilian fidon imitu, pripensante la finon de ilia vivmaniero.
7Manatuʻi ʻa homou kau fakahinohino, ʻakinautolu naʻe leaʻaki ʻae folofola ʻae ʻOtua kiate kimoutolu, pea faʻifaʻitaki ki heʻenau tui, ʻo fakatokanga ki he ngataʻanga ʻo ʻenau ʻulungāanga.
8Jesuo Kristo estas la sama hieraŭ, hodiaŭ, kaj ĝis eterneco.
8Ko Sisu Kalaisi ʻoku tatau ʻi he ʻaneafi, mo e ʻaho ni, pea taʻengata.
9Ne forportiĝu per dogmaroj diversaj kaj fremdaj; ĉar estas bone, ke la koro estu plifortigata per graco, ne per manĝaĵoj, per kiuj ne profitis la okupiĝantaj pri ili.
9Ke ʻoua naʻa feʻaveʻaki fano ʻakimoutolu ʻe he ngaahi akonaki ʻoku kehekehe hono anga mo foʻou. He ko e meʻa lelei ke tuʻumaʻu ʻae loto ʻi he ʻofa; ʻikai ʻi he ngaahi meʻakai, ʻaia naʻe ʻikai ʻaonga kiate kinautolu naʻe moʻua ki ai.
10Ni havas altaron, el kiu la servantoj de la tabernaklo havas nenian rajton manĝi.
10ʻOku ai ʻetau ʻesifeilaulau, ʻaia ʻoku ʻikai totonu ke kai mei ai ʻekinautolu ʻoku tauhi ʻi he fale fehikitaki.
11Ĉar la korpoj de tiuj bestoj, kies sango estas en la sanktejon enportata de la ĉefpastro pro peko, estas bruligataj ekster la tendaro.
11Kaeʻumaʻā ia, ʻoku tutu ʻi tuaʻā kolo ʻae sino ʻoe fanga manu ko ia, ʻaia ʻoku ʻomi honau toto ʻe he taulaʻeiki lahi ki he potu tapu, koeʻuhi ko e angahala.
12Tial Jesuo ankaŭ, por ke li sanktigu la popolon per sia propra sango, ekster la pordego suferis.
12Ko ia naʻe mamahi foki ʻa Sisu, ʻi he tuaʻā kolo, koeʻuhi ke ne fakamāʻoniʻoni ʻae kakai ʻaki hono taʻataʻa ʻoʻona.
13Tial ni eliru al li ekster la tendaro, portante lian riproĉon.
13Ko ia ke tau ʻalu atu kiate ia kituaʻā kolo, ʻo fua hono manuki.
14Ĉar ĉi tie ni ne havas restantan urbon, sed estontan ni serĉas.
14He ʻoku ʻikai maʻu ʻekitautolu ʻi heni ha kolo ʻe tuʻumaʻu, ka ʻoku tau kumi ki ha taha ʻe hoko.
15Per li do ni oferu al Dio ĉiam oferon de laŭdo, tio estas, la frukton de niaj lipoj konfesantaj al lia nomo.
15Ko ia ke tau ʻatu ʻiate ia ʻae feilaulau ʻoe fakafetaʻi ki he ʻOtua ʻo maʻuaipē, ʻaia ko e fua ʻoe loungutu ʻoka atu ai ʻae fakafetaʻi ki hono huafa.
16Sed ne forgesu la bonfaradon kaj kunulecon; ĉar tiaj oferoj plaĉas al Dio.
16Ka ko e fai lelei, mo e foaki, ke ʻoua naʻa ngalo: he ko e ngaahi feilaulau pehē ʻoku leleiʻia ai ʻae ʻOtua.
17Obeu al tiuj, kiuj vin regas, kaj submetiĝu; ĉar ili viglas pro viaj animoj, kvazaŭ liveronte raporton; por ke kun ĝojo ili faru tion, kaj ne ĝemante, ĉar ĉi tio estus senprofita por vi.
17Mou talangofua kiate kinautolu ʻoku fakahinohino ʻakimoutolu, pea mou fakavaivai: he ʻoku nau leʻohi homou laumālie, he te nau fakamatala ki ai, pea koeʻuhi ke nau fai ia ʻi he fiefia, kaeʻoua naʻa ʻi he mamahi: he ʻoku taʻeʻaonga ia kiate kimoutolu.
18Preĝu por ni; ĉar ni fidas, ke ni havas bonan konsciencon, dezirante en ĉio honeste vivi.
18Hūfia ʻakimautolu: he ʻoku mau ʻilo kuo ʻiate kimautolu ʻae ʻatamai lelei, pea ʻoku mau loto ke moʻui angatonu ʻi he meʻa kotoa pē.
19Sed des pli urĝe mi petegas vin fari tion, por ke mi tiom pli frue estu redonata al vi.
19Ka ʻoku ou kole ke mou tokanga lahi ki ai, koeʻuhi ke tuku au ke vave kiate kimoutolu.
20Nun la Dio de paco, kiu relevis el la mortintoj la grandan paŝtiston de la ŝafoj, nian Sinjoron Jesuo, per la sango de la eterna interligo,
20Ko eni, ko e ʻOtua ʻoe monūʻia, naʻa ne toe ʻomi mei he pekia ʻa hotau ʻEiki ko Sisu, ko e tauhi lahi ʻoe fanga sipi ʻi he taʻataʻa ʻoe fuakava taʻengata.
21perfektigu vin en ĉia bona laboro, por plenumi Lian volon, farante en vi tion, kio plaĉas al Li, per Jesuo Kristo, al kiu estu la gloro por ĉiam kaj eterne. Amen.
21ʻOfa ke ne ngaohi ʻakimoutolu ke mou haohaoa ʻi he ngaue lelei kotoa pē, ke fai hono finangalo, ʻo ne fai ʻiate kimoutolu ʻaia ʻoku lelei ʻi hono ʻao, ʻia Sisu Kalaisi; ke ʻiate ia ʻae ongoongolelei ʻo taʻengata pea taʻengata. ʻEmeni.
22Kaj mi petegas vin, fratoj, toleru la vorton de konsilo, ĉar mi skribis al vi per malmulte da vortoj.
22Pea ʻoku ou kole kiate kimoutolu, ʻe kāinga, mou tali ʻae lea ʻoe akonaki ni: he kuo u tohi ʻae tohi kiate kimoutolu ʻi he ngaahi lea siʻi pe.
23Sciu, ke estas liberigita nia frato Timoteo, kun kiu, se li venos baldaŭ, mi vin vidos.
23ʻOku mou ʻilo kuo mamaʻo atu hotau kāinga ko Timote; ʻa ia, ka vave ʻene haʻu, te ma mamata mo ia kiate kimoutolu.
24Salutu ĉiujn, kiuj vin regas, kaj ĉiujn sanktulojn. Tiuj, kiuj estas el Italujo, vin salutas.
24ʻOfa atu kiate kinautolu kotoa pē ʻoku fakahinohino ʻakimoutolu, mo e kāinga māʻoniʻoni kotoa pē. ʻOku ʻofa atu kiate kimoutolu kotoa ʻakinautolu ʻi ʻItali.
25Graco estu kun vi ĉiuj. Amen.
25Ke ʻiate kimoutolu kotoa pē ʻae ʻaloʻofa. ʻEmeni.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.