Matthæungundru 15
Testamenta Marra (Dieri New Testament)Translation
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
Diodati Bibbia 1885
1Ngadani Pharisaia ja jaura jinkinietja Jerusalemingundru Jesungu wokarana wonti ja jatana wonti:
1ALLORA gli Scribi ed i Farisei di Gerusalemme vennero a Gesù, dicendo:
2„Minandru milieli jinkanali pinaraia jirijiribani jaura dankarai? Ngangau tanali mara wata kulirkateriai buka tajila.“
2Perchè trasgrediscono i tuoi discepoli la tradizion degli anziani? poichè non si lavano le mani, quando prendono cibo.
3Nulu kalabana wonti ja tanangu jatana wonti: „Minandru jura Godaia jirijiribani jaura dankarai jurani jirijiribani jaurandru?“
3Ma egli, rispondendo, disse loro: E voi, perchè trasgredite il comandamento di Dio per la vostra tradizione?
4Ngangau Godali jirijiribana wonti ja jatana wonti: „Ngaperi ja ngandri pirna ngundramai!“ ja: „Warle ngaperani ja ngandrini jaura madlentji jatai, nau naria palinanto.“
4Poichè Iddio ha comandato in questa maniera: Onora padre, e madre; e: Chi maledice padre, o madre, muoia di morte.
5Ja jura jatai: „Worana npaperani kara ngandrini kara jatai: Poto ngumu ngato jinkiai, mina jinkangu ngumu nganai, nina jundru ngakangundru maninanto; ja nulu ngaperi nunkani kara, ngandri nunkani kara, wata pirna ngundrananto.“
5Ma voi dite: Chiunque avrà detto al padre, o alla madre: Tutto ciò, di che tu potresti esser da me sovvenuto, è offerta a Dio;
6Ja jura Godaia jirijiribani jaura worana warai jurani jirijiribani jaurandru.
6può non più onorar suo padre, e sua madre. Ed avete annullato il comandamento di Dio con la vostra tradizione.
7Jura kana jeljujelju, ngumu Jesaiasali jurangundru talpadakana wonti ja jatana wonti:
7Ipocriti, ben di voi profetizzò Isaia, dicendo:
8„Tanapini kana wolara manali ngakangu wokarai ja manamimieli ngana pirna ngundrai, ja tanani ngara ngakangu worita nganai.
8Questo popolo si accosta a me con la bocca, e mi onora con le labbra; ma il cuor loro è lungi da me.
9Bakujeli tanali ngana pirna ngundrai; ngangau tanali kanaia jirijiribani jaurandru ngujangujara jinkiai.“
9Ma invano mi onorano insegnando dottrine, che son comandamenti d'uomini.
10Ja Nulu kana wolara karkana wonti ja tanangu jatana wonti: „Ngaranimai, ja ngundranimai!
10Poi, chiamata a sè la moltitudine, le disse: Ascoltate, ed intendete:
11Wata jendralipara, mina manani wiriai, kana murumaru ngankai; a‐ai, windri jendralipara, mina manandra dunkai, nulupini kana murumuru ngankai.“
11Non ciò che entra nella bocca contamina l'uomo; ma ben lo contamina ciò che esce dalla bocca.
12Jendranguta mili nunkani wokarana wonti ja nunkangu jatana wonti: „Jidni milkila, Pharisaiali ninaia jaura matja ngarana, tana kalakalarina warai?“
12Allora i suoi discepoli, accostatisi, gli dissero: Sai tu che i Farisei, udito questo ragionamento, sono stati scandalezzati?
13Nulu kalabana wonti ja jatana wonti: „Nindri pratjana, tananapini Ngaperali ngakanali pariwilpani wata kuranala, tanana tanali dukarala nganai.
13Ed egli, rispondendo, disse: Ogni pianta che il padre mio celeste non ha piantata sarà diradicata.
14Tana worani; ngangau tana butjuja palto wondranietja ja munta butju nganai; butjujeli butjuni palto wondranani, pudla kutuni purila nganai.“
14Lasciateli; son guide cieche di ciechi; ora, se un cieco guida un altro cieco amendue cadranno nella fossa.
15Petrujeli kalabana wonti ja nunkangu jatana wonti: „Ninapini jeribaka jaura ngaianingu mildiri ngankamai.“
15E Pietro, rispondendo, gli disse: Dichiaraci quella parabola.
16Jesus jatana wonti: „Bakana jura patipati nganai?
16E Gesù disse: Siete voi eziandio ancor privi d'intelletto?
17Jura wata ngujamai, jenipara pratjana, mina manani wiriai, mandrani ngariai, ja ngadani palkingai?
17Non intendete voi ancora che tutto ciò che entra nella bocca se ne va nel ventre, e poi è gettato fuori nella latrina?
18Jenipara, mina manandru dunkai, ngarandru wokarai; ja jendralipara kana murumuru ngankai.
18Ma le cose che escono dalla bocca procedono dal cuore, ed esse contaminano l'uomo.
19Ngangau ngarandru dunkai, ngundrana madlentji, naria nandrani, pinta wokaribana, palakantji, kurikantji, jedieli jaura morlalu kurani, ngirkibani.
19Poichè dal cuore procedono pensieri malvagi, omicidii, adulterii, fornicazioni, furti, false testimonianze, maldicenze.
20Tanalipini kana murumuru ngankai; mara murumurujeli tajina wata kana murumuru ngankai.“ (Ngantjani‐jaura G. D. Reminiscere.)
20Queste son le cose che contaminano l'uomo; ma il mangiare con mani non lavate non contamina l'uomo.
21Ja Jesus nakandru wapana wonti ja kutingana wonti Tyrus ja Sidon mitaia.
21POI Gesù, partitosi di là, si ritrasse nelle parti di Tiro, e di Sidon.
22Ja mai, Canaan widla kulno nunkangupini wondirandru dunkana wonti ja maritjina wonti ja nunkangu jatana wonti: „Kaparajai, Davidani ngatamurajai! ngakangu kalumiltjamiltjariau; ngatani ngakani kutjieli pirna jupai.“
22Ed ecco, una donna Cananea, uscita di que' confini, gli gridò, dicendo: Abbi pietà di me, o Signore, figliuol di Davide! la mia figliuola è malamente tormentata dal demonio.
23Ja Nulu wata jaura kulno kalabana wonti nankangu. Ja mili nunkani nunkangu wokarana wonti ja nunkangu ngatjina wonti ja jatana wonti: „Nanaia jinpamai: ngangau nania ngaianangu maritjina karipateriai.“
23Ma egli non le rispondeva nulla. E i suoi discepoli, accostatisi, lo pregavano, dicendo: Licenziala, perciocchè ella grida dietro a noi.
24Ja Nulu kalabana wonti ja jatana wonti: „Ngapili ngana jinpana wonti windri tanangupini tjipia, tana Israel pungandru tintaterinala.“
24Ma egli, rispondendo, disse: Io non son mandato se non alle pecore perdute della casa d'Israele.
25Ja nani wokarana wonti ja nunkangu pantjaterkana ngarina wonti ja jatana wonti: „Kaparajai, ngakangu marangokau!“
25Ed ella venne, e l'adorò, dicendo: Signore, aiutami.
26Ja Nulu kalabana wonti ja jatana wonti: „Wata jenia talku nganai, kupaia buka manina ja kintalani worana.“
26Ma egli, rispondendo, disse: Non è cosa onesta prendere il pan de' figliuoli, e gettarlo a' cagnuoli.
27Nani jatana wonti: „Kau, Kaparajai; ja bakana kintalali buka worduwordu tajiai, kapara worani kurlindru purinani.“
27Ed ella disse: Ben dici, Signore; poichè anche i cagnuoli mangiano delle miche che cadono dalla tavola de' lor padroni.
28Jendranguta Jesujeli kalabana wonti ja nankangu jatana wonti: „Widlajai, morlalu ngundrana jinkani pirna nganai; mina jidni jertapateriai, jenia jinkangu pantjiatimai.“ Ja ngatani nankani tepirina wonti nunkangupini ditjini.
28Allora Gesù, rispondendo, le disse: O donna, grande è la tua fede; siati fatto come tu vuoi. E da quell'ora, la sua figliuola fu sanata.
29Ja Jesus nakandru wapana wonti ja Galilaia pantuni wokarana wonti ja mardawonpani tarana wonti ja naka ngamana ngarina wonti.
29E GESÙ, partendo di là, venne presso al mar della Galilea; e salito sopra il monte, si pose quivi a sedere.
30Ja kana wolara pirna nunkangu wokarana wonti, tanali padakana wonti tjunduru, butju, ngapu, dupudupu ja nguja marapu; ja tanali tanana Jesungu tidnani worana ngarina wonti, ja Nulu tanana tepi ngankana wonti.
30E molte turbe si accostarono a lui, le quali aveano con loro degli zoppi, dei ciechi, de' mutoli, de' monchi, ed altri molti; e li gettarono a' piedi di Gesù, ed egli li sanò;
31Jeruja kana wolara pirna ngaruparana wonti, ngangau tanali najina wonti, ngapula jatanani, dupudupula tepi, tjundurula wapanani ja butjulali najinani; ja tanali Israelani Goda jurakokana wonti.
31talchè le turbe si maravigliavano, vedendo i mutoli parlare, i monchi esser sani, gli zoppi camminare, e i ciechi vedere; e glorificarono l'Iddio d'Israele.
32Jesujeli mili nunkani karkana wonti ja jatana wonti: „Ngani kana wolarani kalumiltjamiltjariai, ngangau ditji parkulu tanaia ngakangunto ngamana warai, ja tanalia panila ngamalkai tajila; ja ngato wata ngantjai, tananaia maua jinpala, tanaia paltuni wariwariati.“
32E Gesù, chiamati a sè i suoi discepoli, disse: Io ho gran pietà della moltitudine; perciocchè già tre giorni continui dimora appresso di me, e non ha di che mangiare; e pure io non voglio licenziarli digiuni, che talora non vengano meno tra via.
33Ja mili nunkani nunkangu jatana wonti: „Wodajerindru ngaiani pitarani jeruntja buka maninanto, tananapini kana wolara jerto ngankala?“
33E i suoi discepoli gli dissero: Onde avremmo in un luogo deserto tanti pani, che bastassero a saziare una cotanta moltitudine?
34Ja Jesus tanangu jatana wonti: „Worderuntja buka ngunku jura ngamalkai?“ Tana jatana wonti: „Mara wora ja mandrumata ja paru wakawaka ngalje.“
34E Gesù disse loro: Quanti pani avete? Ed essi dissero: Sette, e alcuni pochi pesciolini.
35Ja Nulu kana wolarani jirijiribana wonti, tana mitani ngamana ngarinanto.
35Ed egli comandò alle turbe che si mettessero a sedere in terra.
36Ja Nulu buka ngunku mara wora ja mandru ja paru patana wonti, ja Nulu tanana ngurungutana wonti ja wokaribana wonti ja milini nunkanani jinkina wonti, ja milieli kana wolarani.
36Poi prese i sette pani, e i pesci, e rese grazie, li ruppe, e li diede a' suoi discepoli; e i discepoli alla moltitudine.
37Ja pratjanali tajina wonti ja jerturina wonti, ja tanali buku worduwordu kampana wonti billi mara wora ja mandru manamiri.
37E tutti ne mangiarono, e furon saziati; poi levaron l'avanzo de' pezzi, e ve ne furono sette panieri pieni.
38Ja tanali matja tajina materi 5000 nganana wonti kalitakali widlakupata.
38Or coloro che avean mangiato erano quattromila uomini, oltre alle donne e i fanciulli.
39Ja Nulu kana wolara matja jinpana, Nau botani wirina wonti, ja Magdalaia wondirani wokarana wonti.
39Poi, licenziate le turbe, egli montò nella navicella, e venne ne' confini di Magdala.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.