Römer 10
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
1Liebe Brüder, meines Herzens Wunsch ist, und ich flehe auch zu Gott für Israel, daß sie selig werden.
1RI ai kan, inon en monion i, o ai nidinid kin irail on Kot pan dore ir ala.
2Denn ich gebe ihnen das Zeugnis, daß sie eifern um Gott, aber mit Unverstand.
2Pwe nai kadede parail me re kin nantion Kot ap jaja tiak.
3Denn sie erkennen die Gerechtigkeit nicht, die vor Gott gilt, und trachten, ihre eigene Gerechtigkeit aufzurichten, und sind also der Gerechtigkeit, die vor Gott gilt, nicht untertan.
3Pwe re jaja pun en Kot, ap jojon kapwaiada pein arail pun ap jota duki on pun en Kot.
4Denn Christus ist des Gesetzes Ende; wer an den glaubt, der ist gerecht.
4Pwe Krijtuj kaimwijok pan kapun o; karoj me pojon en pun kila.
5Mose schreibt wohl von der Gerechtigkeit, die aus dem Gesetz kommt: “Welcher Mensch dies tut, der wird dadurch leben.”
5Pwe Mojej majanier duen pun en me pwili jan kapun o: Aramaj o, me kapwaiada jon pukat, a pan maur kila.
6Aber die Gerechtigkeit aus dem Glauben spricht also: “Sprich nicht in deinem Herzen: Wer will hinauf gen Himmel fahren?” (Das ist nichts anderes denn Christum herabholen.)
6A iet me pun, me pwili jan pojon, kin inda: Der inda nan monion om: Ij me pan daudala nanlan? let wewe: En wadido Krijtuj.
7Oder: “Wer will hinab in die Tiefe fahren?” (Das ist nichts anderes denn Christum von den Toten holen.)
7De ij me pan daudi waja lol? let wewe: En wadado Krijtuj jan ren me melar akan.
8Aber was sagt sie? “Das Wort ist dir nahe, in deinem Munde und in deinem Herzen.” Dies ist das Wort vom Glauben, das wir predigen.
8A da me a kin inda? Majan me koren ion uk, a kin mi nan au om o nan monion om; iei majan en pojon, me je kin padaki wei.
9Denn so du mit deinem Munde bekennst Jesum, daß er der HERR sei, und glaubst in deinem Herzen, daß ihn Gott von den Toten auferweckt hat, so wirst du selig.
9Pwe ma koe pan kadedeki au om Iejuj, me i me Kaun, ap pojon nan monion om, me Kot Kotin kaiajadar i jan ren me melar akan, koe ap pan doro kila.
10Denn so man von Herzen glaubt, so wird man gerecht; und so man mit dem Munde bekennt, so wird man selig.
10Pwe pojon kin tapi jan nan monion o, pwen pun kila, o kadede kin tapi jan nan au o, pwen maurkila.
11Denn die Schrift spricht: “Wer an ihn glaubt, wird nicht zu Schanden werden.”
11Pwe kijin likau me majan i: Amen amen me pan pojon i, jota pan joredi.
12Es ist hier kein Unterschied unter Juden und Griechen; es ist aller zumal ein HERR, reich über alle, die ihn anrufen.
12Pwe jota irair eu nan pun en men Juj o men Krik, pwe Kaun en irail karoj me ta men, me dir en kalanan on karoj, me kin likwir on i;
13Denn “wer den Namen des HERRN wird anrufen, soll selig werden.”
13Pwe amen amen me likwir on mar en Kaun o pan dore kila.
14Wie sollen sie aber den anrufen, an den sie nicht glauben? Wie sollen sie aber an den glauben, von dem sie nichts gehört haben? wie sollen sie aber hören ohne Prediger?
14A iaduen, irail pan likwirlan i, me irail jota pojon? A iaduen, irail pan kak pojon i, me re jaikenta ron? A iaduen irail pan kak ron, ma jota jaunpadak?
15Wie sollen sie aber predigen, wo sie nicht gesandt werden? Wie denn geschrieben steht: “Wie lieblich sich die Füße derer, die den Frieden verkündigen, die das Gute verkündigen!”
15A iaduen, irail pan kak padaki wei, ma re jota pan pakadarala? Duen a intinidier: Meid pai na en me padaki ronamau en popol, me padaki ronamau en me mau kan!
16Aber sie sind nicht alle dem Evangelium gehorsam. Denn Jesaja sagt: “HERR, wer glaubt unserm Predigen?”
16A kaidin karoj me peiki on ronamau. Pwe Iejaia majani: Main, ij me kamelele at padak?
17So kommt der Glaube aus der Predigt, das Predigen aber aus dem Wort Gottes.
17Ari, pojon kin pwili jan padak, a padak kin pwili jan majan en Kot.
18Ich sage aber: Haben sie es nicht gehört? Wohl, es ist ja in alle Lande ausgegangen ihr Schall und in alle Welt ihre Worte.
18A nai me inda: Irail jota ronadar? O ei! Pwe nil arail leler jap karoj, o ar padak lel on irair en jappa.
19Ich sage aber: Hat es Israel nicht erkannt? Aufs erste spricht Mose: “Ich will euch eifern machen über dem, das nicht ein Volk ist; und über ein unverständiges Volk will ich euch erzürnen.”
19A nai me inda: Ijrael jota wewekier? Pwe iet kaieu, me Mojej majani: I pan kajarowei kin komail, me kaidin nai aramaj, o I pan kamakara kin komail aramaj pweipwei kan.
20Jesaja aber darf wohl so sagen: “Ich bin gefunden von denen, die mich nicht gesucht haben, und bin erschienen denen, die nicht nach mir gefragt haben.”
20A Iejaia kelail majani: Nai me kadiarokada jan ren me jota rapakin ia, o Nai me pwara don, me jota idok ia.
21Zu Israel aber spricht er: “Den ganzen Tag habe ich meine Hände ausgestreckt zu dem Volk, das sich nicht sagen läßt und widerspricht.”
21A kotin majani duen Ijrael: Kaukaule I kapawei pa i kat on aramaj katiwo o kanudi kan.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.