Apostelgeschichte 27
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Coptic New Testament
1Da es aber beschlossen war, daß wir nach Italien schiffen sollten, übergaben sie Paulus und etliche andere Gefangene dem Unterhauptmann mit Namen Julius, von der “kaiserlichen” Schar.
1ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲁⲩϯϩⲁⲡ ⲉⲑⲣ⳿ⲉⲛⲉⲣϩⲱⲧ ⳿ⲉϯϩⲩⲧⲁⲗⲓ⳿ⲁ ⲁϥϯ ⳿ⲙⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲉⲩⲥⲟⲛϩ ⳿ⲉⲧⲟⲧϥ ⳿ⲛⲟⲩⲉⲕⲁⲧⲟⲛⲧⲁⲣⲭ ⲟⲥ ⳿ⲉⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲡⲉ ⲓⲟⲩⲗⲓⲟⲥ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ϯ⳿ⲥⲡⲓⲣⲁ ⳿ⲛⲧⲉ ⲥⲁⲃⲁⲥⲧⲏ ..
2Da wir aber in ein adramyttisches Schiff traten, daß wir an Asien hin schiffen sollten, fuhren wir vom Lande; und mit uns war Aristarchus aus Mazedonien, von Thessalonich.
2ⲁⲛ⳿ⲁⲗⲏⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲟⲩϫⲟⲓ ⳿ⲛⲁⲛ⳿ⲇⲣⲁⲙⲁⲛⲧⲓⲛⲉⲟⲥ ⲉϥⲛⲁⲉⲣϩⲱⲧ ⳿ⲉⲛⲓⲙⲁ ⳿ⲛⲧⲉ ϯ⳿ⲁⲥⲓⲁ ⲁⲛϫⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲉϥⲛⲉⲙⲁⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲕⲉⲁⲣⲓⲥⲧⲁⲣ ⲭⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⳿ⲑⲙⲁⲕⲉⲇⲟⲛⲓ⳿ⲁ ⲡⲓⲣⲉⲙⲑⲉⲥⲥⲁⲗⲟⲛⲓⲕⲏ ..
3Und des andern Tages kamen wir an zu Sidon; und Julius hielt sich freundlich gegen Paulus, erlaubte ihm, zu seinen guten Freunden zu gehen und sich zu pflegen.
3ⲡⲉϥⲣⲁⲥϯ ⲇⲉ ⲁⲛ⳿ⲓ ⳿ⲉ⳿ⲧⲥⲩⲇⲱⲛ ⲁϥ⳿⳿ⲓⲣⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛⲟⲩⲙⲉⲧⲙⲁⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⳿ⲛϫⲉ ⲓⲟⲩⲗⲓⲟⲥ ⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛⲁϥ ⲉⲑⲣⲉϥϣⲉ ϣⲁ ⲛⲉϥ⳿ϣⲫⲏⲣ ⳿ⲛⲥⲉϥⲓ ⲡⲉϥⲣⲱⲟⲩϣ ..
4Und von da stießen wir ab und schifften unter Zypern hin, darum daß uns die Winde entgegen waren,
4ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁⲛϫⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲁⲛⲉⲣϩⲱⲧ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲓⲧⲉⲛ ⲕⲩⲡⲣⲟⲥ ⲉⲑⲃⲉ ϫⲉ ⲛⲁⲣⲉ ⲡⲓⲑⲏⲟⲩ ϯ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲁⲛ ⲡⲉ ..
5und schifften durch das Meer bei Zilizien und Pamphylien und kamen gen Myra in Lyzien.
5ⲉⲧⲁⲛⲉⲣϩⲱⲧ ⲇⲉ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲉⲡⲓⲡⲉⲗⲁⲅⲟⲥ ⲉⲧⲟⲩⲧⲱϥ ⳿ⲛⲕⲩⲡⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ ϯⲡⲁⲙⲫⲩⲗⲓ⳿ⲁ ⲁⲛ⳿ⲓ ⳿ⲉⲗⲩⲥⲧⲣⲁ ⳿ⲛⲧⲉ ϯⲕⲩⲗⲓⲕⲓ⳿ⲁ.
6Und daselbst fand der Unterhauptmann ein Schiff von Alexandrien, das schiffte nach Italien, und ließ uns darauf übersteigen.
6ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲁ ⲡⲓ⳿ⲉⲕⲁⲧⲟⲛⲧⲁⲣⲭⲟⲥ ϫⲓⲙⲓ ⳿ⲛⲟⲩϫⲟⲓ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⳿ⲛⲧⲉ ⲣⲁⲕⲟϯ ⲉϥⲛⲁⲉⲣϩⲱⲧ ⳿ⲉϯϩⲩⲧⲁⲗⲓ⳿ⲁ ⲁϥⲧⲁⲗⲟⲛ ⳿ⲉⲣⲟϥ ..
7Da wir aber langsam schifften und in vielen Tagen kaum gegen Knidus kamen (denn der Wind wehrte uns), schifften wir unter Kreta hin bei Salmone
7ⲉⲧⲁⲛⲱⲥⲕ ⲇⲉ ⳿ⲛⲉⲣϩⲱⲧ ⳿ⲛⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲛ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲟⲅⲓⲥ ⲉⲧⲁⲛ⳿ⲓ ⳿ⲙⲡⲉ⳿ⲙⲑⲟ ⳿ⲛ⳿ⲭⲛⲓⲇⲟⲥ ⳿ⲛ⳿ϥⲭⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⲁⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲑⲏⲟⲩ ⲁⲛⲉⲣϩⲱⲧ ⲇⲉ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲓⲧⲉⲛ ϯ⳿ⲕⲣⲏⲧⲏ⳿ⲙⲡⲉ⳿ⲙⲑⲟ ⳿ⲛⲥⲁⲗⲙⲟⲛⲏ ..
8und zogen mit Mühe vorüber; da kamen wir an eine Stätte, die heißt Gutfurt, dabei war nahe die Stadt Lasäa.
8ⲙⲟⲅⲓⲥ ⲉⲧⲁⲛⲭⲁⲥ ⳿ⲛⲥⲱⲛ ⲁⲛ⳿ⲓ ⲉⲩⲙⲁ ⲉⲩⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϫⲉ ⲛⲓⲗⲩⲙⲏⲛ ⲉⲑⲛⲁⲛⲉⲩ ⲛⲁⲥϧⲉⲛⲧ ⲇⲉ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲡⲟⲗⲓⲥ ϫⲉ ⲗⲁⲥⲉⲁ ..
9Da nun viel Zeit vergangen war und nunmehr gefährlich war zu schiffen, darum daß auch das Fasten schon vorüber war, vermahnte sie Paulus
9⳿ⲉⲧⲁϥⲥⲓⲛⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲛ⳿ⲭⲣⲟⲛⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲇⲏ ⲛⲉ ⳿ⲡⲥⲏⲟⲩ ⲁⲛ ϫⲉ ⲡⲉ ⳿ⲛⲉⲣ⳿ⲡⲗⲉⲓⲛ ⲛⲉⲁ ⲡⲓϫⲟⲓ ⲅⲁⲣ ⲥⲱⲣⲉⲙ ⲡⲉ ⲉⲑⲃⲉ ϫⲉ ⲛⲉⲁ ϯⲕⲉⲛⲏⲥⲧⲓ⳿ⲁ ⲥⲓⲛⲓ ⲡⲉ ⲛⲁϥϯⲛⲟⲙϯ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ..
10und sprach zu ihnen: Liebe Männer, ich sehe, daß die Schiffahrt will mit Leid und großem Schaden ergehen, nicht allein der Last und des Schiffes sondern auch unsers Lebens.
10ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ϯⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩϣⲱϣ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲛⲟⲥⲓ ⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲟⲩ ⲙⲟⲛⲟⲛ ⳿ⲙⲡⲓϫⲟⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲁⲟⲩⲓⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛⲕⲉⲯⲩⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓϫⲓⲛⲉⲣϩⲱⲧ ..
11Aber der Unterhauptmann glaubte dem Steuermann und dem Schiffsherrn mehr denn dem, was Paulus sagte.
11ⲡⲓ⳿ⲉⲕⲁⲧⲟⲛⲧⲁⲣⲭⲟⲥ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲑⲏⲧ ⳿ⲛϩⲏⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲣⲉϥⲉⲣϩⲉⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲛⲁⲩ⳿ⲕⲗⲏⲣⲟⲥ ⳿⳿ⲉϩⲟⲧⲉ ⲛⲏ⳿ⲉⲛⲁⲣⲉ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ϫⲱ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ..
12Und da die Anfurt ungelegen war, zu überwintern, bestanden ihrer das mehrere Teil auf dem Rat, von dannen zu fahren, ob sie könnten kommen gen Phönix, zu überwintern, welches ist eine Anfurt an Kreta gegen Südwest und Nordwest.
12ⲉⲛ⳿ϥ⳿ⲥⲙⲟⲛⲧ ⲇⲉ ⲁⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲗⲩⲙⲏⲛ ⲉⲑⲣ⳿ⲉⲛⲉⲣⲡⲁⲣⲁⲭⲓⲙⲁⲍⲓⲛ ⳿ⲁ ⲡⲟⲩϩⲟⲩ⳿ⲟ ⳿⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲥⲟϭⲛⲓ ⳿ⲉⲭⲁⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ϫⲉ ⲁⲣⲏⲟⲩ ⳿ⲛⲥⲉ⳿ϣϫⲟⲙϫⲉⲙ ⳿ⲛⲉⲣⲕⲁⲧⲁⲛⲧⲁⲛ ⳿ⲉⲫⲟⲓⲛⲓⲝ ⳿ⲉⲉⲣⲡⲁⲣⲁⲭ ⲓⲙⲁⲍⲓⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲗⲩⲙⲏⲛ ⳿ⲛⲧⲉ ϯ⳿ⲕⲣⲏⲧⲏⲉϥⲥⲟⲙⲥ ⳿ⲉⲡⲓⲥⲁ ⳿ⲛⲉⲙⲉⲛⲧ ⳿ⲉⲟⲩⲙⲁ ⳿ⲛⲭⲱⲣⲁ ⲡⲉ ..
13Da aber der Südwind wehte und sie meinten, sie hätten nun ihr Vornehmen, erhoben sie sich und fuhren näher an Kreta hin.
13ⲉϥⲛⲓϥⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲑⲟⲩⲣⲏⲥ ⲛⲁⲩⲙⲉⲩⲓ ⲡⲉ ϫⲉ ⲥⲉⲛⲁ⳿ϣⲧⲁϩⲉ ⲡⲓϣⲟⲣⲡ ⳿ⲛⲑⲱϣ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲁⲓϥ ⲁⲩϫⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲁⲥⲥⲱⲥ ⲁⲩⲭⲁ ϯ⳿ⲕⲣⲏⲧⲏ⳿ⲛⲥⲱⲟⲩ ..
14Nicht lange aber darnach erhob sich wider ihr Vornehmen eine Windsbraut, die man nennt Nordost.
14⳿ⲙⲡⲉⲥⲱⲥⲕ ⲇⲉ ⲁϥⲛⲓϥⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲁⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲑⲏⲟⲩ ⲉϥϭⲟⲥⲓ ⲫⲏ⳿ⲉϣⲁⲩⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϫⲉ ⲉⲩⲣⲁⲕⲩⲗⲱⲛ ..
15Und da das Schiff ergriffen ward und konnte sich nicht wider den Wind richten, gaben wir's dahin und schwebten also.
15⳿ⲉⲧⲁϥϩⲱⲗⲉⲙ ⲇⲉ ⳿ⲙⲡⲓϫⲟⲓ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲡⲟⲩ⳿ϣϫⲉⲙϫⲟⲙ ⳿ⲛϯ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲁϥ ⳿ⲙⲡⲓⲑⲏⲟⲩ ⲁⲛϯⲧⲟⲧⲉⲛ ⲁⲛⲥⲱⲕ ..
16Wir kamen aber an eine Insel, die heißt Klauda; da konnten wir kaum den Kahn ergreifen.
16ⲉⲧⲁⲛⲫⲱⲧ ⲇⲉ ⳿ⲉⲟⲩⲛⲏⲥⲟⲥ ⲉⲩⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲕⲗⲁⲩⲇⲁ ⲙⲟⲅⲓⲥ ⲁⲛ⳿ϣϫⲉⲙϫⲟⲙ ⳿ⲉ⳿ⲁⲙⲁϩⲓ ⳿ⲛϯϧⲉⲗⲙⲉϩⲓ ..
17Den hoben wir auf und brauchten die Hilfe und unterbanden das Schiff; denn wir fürchteten, es möchte in die Syrte fallen, und ließen die Segel herunter und fuhren also.
17ⲑⲁⲓ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲟⲗⲥ ⲛⲁⲩⲉⲣⲃⲟ⳿ⲏⲑⲓⲛ ⲉⲩⲙⲟⲩⲣ ⳿ⲙⲡⲓϫⲟⲓ ⲉⲩⲉⲣϩⲟϯ ⲇⲉ ⲙⲏ ⲡⲱⲥ ⳿ⲛⲥⲉϩⲉⲓ ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲉϯⲥⲓⲣⲧⲏⲥ ⲁⲛⲭⲱ ⳿ⲙⲡⲓ⳿ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⳿ⲉⲡⲉⲥⲏⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲁⲛⲗⲱⲓⲗⲓ ..
18Und da wir großes Ungewitter erlitten, taten sie des nächsten Tages einen Auswurf.
18⳿ⲉⲣⲉ ⲃⲟⲗ ⲇⲉ ⲫⲟⲛϩ ⳿ⲉⲣⲟⲛ ⳿ⲉⲙⲁϣⲱ ⲡⲉϥⲣⲁⲥϯ ⲇⲉ ⲛⲁⲩⲃⲟⲣⲃⲉⲣ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲡⲉ ..
19Und am dritten Tage warfen wir mit unseren Händen aus die Gerätschaft im Schiffe.
19ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⳿ⲫⲙⲁϩ ⲅ̅ ⳿ⲛ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⲁⲩϩⲓⲧⲟⲧⲟⲩ ⳿ⲛⲥⲁ ⲛⲓ⳿ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲓϫⲟⲓ ⲁⲩⲥⲁⲧⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ..
20Da aber an vielen Tagen weder Sonne noch Gestirn erschien und ein nicht kleines Ungewitter uns drängte, war alle Hoffnung unsres Lebens dahin.
20ⲉϥⲟⲩⲟⲛϩ ⲇⲉ ⲁⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⳿ⲫⲣⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲓⲟⲩ ⳿ⲛⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲛ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⳿ⲛⲟⲩⲕⲟⲩϫⲓ ⳿ⲙⲫⲱⲛϩ ⲁⲛ ⲡⲉ ⳿ⲉⲛⲁϥϣⲟⲡ ⲗⲟⲓⲡⲟⲛ ⲛⲉ ⲁⲥϣⲉⲛⲁⲥ ⲡⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲧⲉⲛϩⲉⲗⲡⲓⲥ ⲧⲏⲣⲥ ⲉⲑⲣⲉⲛⲟⲩϫⲁⲓ ..
21Und da man lange nicht gegessen hatte, trat Paulus mitten unter sie und sprach: Liebe Männer, man solltet mir gehorcht haben und nicht von Kreta aufgebrochen sein, und uns dieses Leides und Schadens überhoben haben.
21⳿ⲥϣⲟⲡ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲙⲙⲉⲧⲁⲑⲟⲩⲱⲙ ⲧⲟⲧⲉ ⲁϥ⳿ⲟϩⲓ ⳿ⲉⲣⲁⲧϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲧⲟⲩⲙⲏϯ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲛⲁⲥ⳿ⲙ⳿ⲡϣⲁ ⲙⲉⲛ ⲡⲉ ⳿ⲱ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲉⲁⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲛⲥⲱⲓ ⳿ⲉ⳿ϣⲧⲉⲙϫⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ϯ⳿ⲕⲣⲏⲧⲏ⳿ⲛⲧⲉⲧⲉ⳿ⲛϫⲉⲙ ϩⲏⲟⲩ ⳿ⲙⲡⲁⲓϣⲱϣ ⲛⲉⲙ ⲡⲁⲓⲟⲥⲓ ..
22Und nun ermahne ich euch, daß ihr unverzagt seid; denn keines Leben aus uns wird umkommen, nur das Schiff.
22ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲟⲩ ⲟⲛ ϯϧⲱⲛϫ ⳿ⲉⲣⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲱⲟⲩ⳿ⲛϩⲏⲧ ⲟⲩⲯⲩⲭⲏ ⲅⲁⲣ ⳿ⲛⲟⲩⲱⲧ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⳿ⲥⲛⲁⲧⲁⲕⲟ ⲁⲛ ⳿ⲉⲃⲏⲗ ⳿ⲉⲡⲓϫⲟⲓ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧϥ ..
23Denn diese Nacht ist bei mir gestanden der Engel Gottes, des ich bin und dem ich diene,
23ⲁϥⲟϩⲓ ⲅⲁⲣ ⳿ⲉⲣⲁⲧϥ ⲛⲁϩⲣⲁⲓ ⳿ⲙⲡⲁⲓ⳿ⲉϫⲱⲣϩ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲉ Ⲫϯ ⳿ⲉⲧⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲫⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ϯϣⲉⲙϣⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ..
24und sprach: Fürchte dich nicht, Paulus! du mußt vor den Kaiser gestellt werden; und siehe, Gott hat dir geschenkt alle, die mit dir schiffen.
24ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲙⲡⲉⲣⲉⲣϩⲟϯ ⲡⲁⲩⲗⲉ ϩⲱϯ ⳿ⲛⲥⲉⲧⲁϩⲟⲕ ⳿ⲉⲣⲁⲧⲕ ⲛⲁϩⲣⲁϥ ⳿ⲙ⳿ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲛⲏ⳿ⲉⲧⲉⲣϩⲱⲧ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁⲓⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲛⲁⲕ ⳿ⲛ⳿ϩⲙⲟⲧ ..
25Darum, liebe Männer, seid unverzagt; denn ich glaube Gott, es wird also geschehen, wie mir gesagt ist.
25ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲛⲟϥ ⳿ⲛϩⲏⲧ ϯⲛⲁϩϯ ⲅⲁⲣ ⳿ⲉⲫϯ ϫⲉ ⲥⲉⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ ..
26Wir müssen aber anfahren an eine Insel.
26ϩⲱϯ ⲅⲁⲣ ⳿ⲛⲧⲉⲛ⳿ⲓ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲟⲩⲛⲏⲥⲟⲥ.
27Da aber die vierzehnte Nacht kam, daß wir im Adria-Meer fuhren, um die Mitternacht, wähnten die Schiffsleute, sie kämen etwa an ein Land.
27ⲉⲧⲁ ⲓ̅ⲇ̅ ⲇⲉ ⳿ⲛ⳿ⲉϫⲱⲣϩ ϣⲱⲡⲓ ⲉⲛⲭⲏⲥⲁⲡⲓϩⲱⲓⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲁⲛ⳿ⲇⲣⲓⲁⲥ ϧⲉⲛ ⳿ⲧⲫⲁϣⲓ ⲇⲉ ⳿ⲙⲡⲓ⳿ⲉϫⲱⲣϩ ⲛⲁⲩⲙⲉⲩⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲛⲉϥ ϫⲉ ⲁⲩϧⲱⲛⲧ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲟⲩⲭⲱⲣⲁ ..
28Und sie senkten den Bleiwurf ein und fanden zwanzig Klafter tief; und über ein wenig davon senkten sie abermals und fanden fünfzehn Klafter.
28ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲓϯ ⳿ⲉⲡⲉⲥⲏⲧ ⳿ⲛϯⲃⲟⲗⲓⲥ ⲁⲩϫⲉⲙ ⲕ̅ ⳿ⲛ⳿ϩϥⲟⲧ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲉⲣ ⲟⲩⲕⲟⲩϫⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛⲟⲩⲱϣ ⲁⲩⲥⲓϯ ⳿ⲛϯⲃⲟⲗⲓⲥ ⳿ⲉⲡⲉⲥⲏⲧ ⲁⲩϫⲉⲙ ⲓ̅ⲉ̅ ⳿ⲛ⳿ϩϥⲟⲧ ..
29Da fürchteten sie sich, sie würden an harte Orte anstoßen, und warfen hinten vom Schiffe vier Anker und wünschten, daß es Tag würde.
29⳿ⲉⲛⲉⲣϩⲟϯ ⲇⲉ ⲙⲏ ⲡⲱⲥ ⳿ⲛⲧⲉⲛϩⲉⲓ ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲉϩⲁⲛⲙⲁ ⲉⲩⲛⲁϣⲧ ⲁⲩϩⲓ ⲇ̅ ⳿ⲛⲁⲩϫⲁⲗ ⲥⲁⲫⲁϩⲟⲩ ⳿ⲙⲡⲓϫⲟⲓ ⲛⲁⲩⲧⲱⲃϩ ⲉⲑⲣⲉ ⲡⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ϣⲱⲡⲓ ..
30Da aber die Schiffsleute die Flucht suchten aus dem Schiffe und den Kahn niederließen in das Meer und gaben vor, sie wollten die Anker vorn aus dem Schiffe lassen,
30ⲉⲩⲕⲱϯ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲛⲉϥ ⳿ⲛⲥⲉⲫⲱⲧ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲁ ⲡⲓϫⲟⲓ ⲁⲩⲭⲱ ⳿ⲛϯ⳿ⲥⲕⲁⲫⲏ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲉ⳿ⲫⲓⲟⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲗⲱⲓϫⲓ ϩⲱⲥ ϫⲉ ⲉⲩⲛⲁϩⲓⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲛϩⲁⲛⲁⲩϫⲁⲗ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲥⲁ⳿ⲧϩⲏ ..
31sprach Paulus zu dem Unterhauptmann und zu den Kriegsknechten: Wenn diese nicht im Schiffe bleiben, so könnt ihr nicht am Leben bleiben.
31ⲡⲉϫⲉ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⳿ⲙⲡⲓ⳿ⲉⲕⲁⲧⲟⲛⲧⲁⲣⲭⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙⲁⲧⲟⲓ ϫⲉ ⳿ⲉϣⲱⲡ ⳿ⲁⲣⲉ⳿ϣⲧⲉⲙ ⲛⲁⲓ ⲟϩⲓ ϩⲓ ⲡⲓϫⲟⲓ ⳿ⲙⲙⲟⲛ⳿ϣϫⲟⲙ ⳿ⲙⲙⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉⲛⲟϩⲉⲙ ..
32Da hieben die Kriegsknechte die Stricke ab von dem Kahn und ließen ihn fallen.
32ⲧⲟⲧⲉ ⲛⲓⲙⲁⲧⲟⲓ ⲁⲩⲥⲱⲗⲡ ⳿ⲛⲛⲓⲛⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉ ϯ⳿ⲥⲕⲁⲫⲏⲁⲩⲭⲁⲥ ⲉⲑⲣⲉⲥϩⲉⲓ ..
33Und da es anfing licht zu werden, ermahnte sie Paulus alle, daß sie Speise nähmen, und sprach: Es ist heute der vierzehnte Tag, daß ihr wartet und ungegessen geblieben seid und habt nichts zu euch genommen.
33ϣⲁⲧⲉ ⲡⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁϥⲑⲱⲧ ⳿ⲙⲡⲟⲩϩⲏⲧ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲥⲉϭⲓ ⳿ⲛⲟⲩ⳿ϧⲣⲉ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲓⲥ ⲓ̅ⲇ̅ ⳿ⲛ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⳿ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϫⲟⲕⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲥⲟⲙⲥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙⲡⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲉⲙ ⳿ϩⲗⲓ ..
34Darum ermahne ich euch, Speise zu nehmen, euch zu laben; denn es wird euer keinem ein Haar von dem Haupt entfallen.
34ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ϯⲧⲱⲃϩ ⳿ⲙⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉⲑⲣ⳿ⲉⲧⲉⲧⲉⲛϭ ⲓ ⳿ⲛⲧⲉⲧⲉⲛ⳿ϧⲣⲉ ⲫⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⳿ϥϣⲟⲡ ⳿ⲛϣⲟⲣⲡ ⳿ⲉⲡⲉⲧⲉⲛⲟⲩϫⲁⲓ ⲟⲩϥⲱⲓ ⲅⲁⲣ ⳿ⲛⲧⲉ ⳿ⲧⲁⲫⲉ ⳿ⲛⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲙⲙⲱⲧⲉⲛ ⳿ϥⲛⲁⲧⲁⲕⲟ ⲁⲛ ..
35Und da er das gesagt, nahm er das Brot, dankte Gott vor ihnen allen und brach's und fing an zu essen.
35ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲁϥϫⲟⲧⲟⲩ ⲁϥϭⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲱⲓⲕ ⲁϥϣⲉⲡ⳿ϩⲙⲟⲧ ⳿ⲛⲧⲉⲛ Ⲫϯ ⳿ⲙⲡⲉ⳿ⲙⲑⲟ ⳿ⲛⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥⲫⲁϣϥ ⲁϥⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛⲟⲩⲱⲙ ..
36Da wurden sie alle gutes Muts und nahmen auch Speise.
36ⲉⲧⲁ ⲡⲟⲩϩⲏⲧ ⲇⲉ ⲟⲩⲛⲟϥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⳿ⲛⲑⲱⲟⲩ ϩⲱⲟⲩ ⲁⲩϭⲓ ⳿ⲛⲧⲟⲩ⳿ϧⲣⲉ ..
37Unser waren aber alle zusammen im Schiff zweihundert und sechundsiebzig Seelen.
37ⲛⲓⲯⲩⲭⲏ ⲇⲉ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⳿ⲉⲛⲁⲩϩⲓ ⲡⲓϫⲟⲓ ⲛⲁⲩⲉⲣ ⲥ̅ⲟ̅ ⲡⲉ ..
38Und da sie satt geworden, erleichterten sie das Schiff und warfen das Getreide in das Meer.
38⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ϯ⳿ϧⲣⲉ ⲛⲁⲩ⳿ⲑⲣⲟ ⳿ⲙⲡⲓϫⲟⲓ ⳿ⲉⲁⲥⲓⲁⲓ ⲡⲉ ⲉⲩⲥⲓϯ ⳿ⲙⲡⲓⲥⲟⲩ⳿ⲟ ⳿ⲉ⳿ⲫⲓⲟⲙ ..
39Da es aber Tag ward, kannten sie das Land nicht; einer Anfurt aber wurden sie gewahr, die hatte ein Ufer; dahinan wollten sie das Schiff treiben, wo es möglich wäre.
39ϩⲟⲧⲉ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲁ ⲡⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ϣⲱⲡⲓ ⳿ⲙⲡⲟⲩⲥⲟⲩⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲛⲁⲩϯ ⲇⲉ ⳿ⲛ⳿ϩⲑⲏⲟⲩ ⳿ⲛⲟⲩⲕⲟⲗⲡⲥ ⳿ⲉⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩ⳿ⲭⲣⲟ ⳿ⲛϧⲏⲧϥ ⲛⲁⲩⲥⲟϭⲛⲓ ⲇⲉ ϫⲉ ⲁⲣⲏⲟⲩ ⲥⲉⲛⲁ⳿ϣⲛⲟϩⲉⲙ ⳿ⲙⲡⲓϫⲟⲓ ⳿ⲉⲙⲁⲩ ..
40Und sie hieben die Anker ab und ließen sie dem Meer, lösten zugleich die Bande der Steuerruder auf und richteten das Segel nach dem Winde und trachteten nach dem Ufer.
40ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩϥⲓ ⳿ⲛⲛⲓⲁⲩϫⲁⲗ ⲛⲁⲩⲭⲱ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲉ⳿ⲫⲓⲟⲙ ⲁⲙⲁ ⲇⲉ ⲁⲩⲭⲁ ϫⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲛⲓϩⲓⲏⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲟⲥⲓ ⳿ⲙⲡⲓⲁⲣⲧⲉⲙⲱⲛ ⳿ⲙⲡⲓⲑⲏⲟⲩ ⲉⲑⲛⲓϥⲓ ⲁⲩⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲉⲡⲓ⳿ⲭⲣⲟ ..
41Und da wir fuhren an einen Ort, der auf beiden Seiten Meer hatte, stieß sich das Schiff an, und das Vorderteil blieb feststehen unbeweglich; aber das Hinterteil zerbrach von der Gewalt der Wellen.
41⳿ⲉⲧⲁⲩϩⲉⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲟⲩⲙⲁ ⲉϥⲟⲓ ⳿ⲛⲑⲁⲗⲁⲥⲥⲁ ⳿ⲥⲛⲟⲩϯ ⲁⲩϩⲉⲣϣ ⲡⲓϫⲟⲓ ⳿ⲉⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ϩⲓ⳿ⲧϩⲏ ⲙⲉⲛ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲁϥⲧⲁϫⲣⲟ ⲁϥⲟϩⲓ ⳿ⲛ⳿ϥⲕⲓⲙ ⲁⲛ ⲫⲁϩⲟⲩ ⲇⲉ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲁϥⲃⲱⲗ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛⲧⲉⲛ ⳿ⲡϭⲓ⳿ⲛϫⲟⲛⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓϩⲱⲓⲙⲓ ..
42Die Kriegsknechte aber hatten einen Rat, die Gefangenen zu töten, daß nicht jemand, so er ausschwömme, entflöhe.
42ⲁⲩ⳿⳿ⲓⲣⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛⲟⲩⲥⲟϭⲛⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲙⲁⲧⲟⲓ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲥⲉϧⲱⲧⲉⲃ ⳿ⲛⲛⲏⲉⲧⲥⲟⲛϩ ⲙⲏ ⲡⲱⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲛⲏⲃⲓ ⳿ⲛⲧⲉϥⲫⲱⲧ ..
43Aber der Unterhauptmann wollte Paulus erhalten und wehrte ihrem Vornehmen und hieß, die da schwimmen könnten, sich zuerst in das Meer lassen und entrinnen an das Land,
43ⲡⲓ⳿ⲉⲕⲁⲧⲟⲛⲧⲁⲣⲭⲟⲥ ⲇⲉ ⲉϥⲟⲩⲱϣ ⳿ⲉⲛⲟϩⲉⲙ ⳿ⲙⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⲁϥϣⲁϣⲧⲟⲩ ⳿ⲉ⳿ϣⲧⲉⲙ⳿⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲙⲡⲟⲩⲥⲟϭⲛⲓ ⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛⲛⲏ⳿ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ⳿ϣϫⲟⲙ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲥⲉϥⲓⲧⲟⲩ ⳿ⲉ⳿ⲫⲓⲟⲙ ⳿ⲛⲥⲉⲛⲏⲃⲓ ⳿ⲛϣⲟⲣⲡ ⳿ⲉⲡⲓ⳿ⲭⲣⲟ ..
44die andern aber etliche auf Brettern, etliche auf dem, das vom Schiff war. Und also geschah es, daß sie alle gerettet zu Lande kamen.
44ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲡⲕⲉⲥⲱϫⲡ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲙⲉⲛ ϩⲓ ϩⲁⲛⲥⲁⲛⲓⲥ ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲇⲉ ϩⲓ ϩⲁⲛⲕⲉⲉⲛⲭ ⲁⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲓϫⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲉⲑⲣⲉⲛⲛⲟϩⲉⲙ ⲧⲏⲣⲉⲛ ⳿ⲉⲡⲓ⳿ⲭⲣⲟ .
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.