Apostelgeschichte 12
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Coptic New Testament
1Um diese Zeit legte der König Herodes die Hände an etliche von der Gemeinde, sie zu peinigen.
1⳿ⲛ⳿ϩⲣⲏⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲏⲟⲩ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⳿ⲁ Ⲏ̇ⲣⲱⲇⲏⲥ ⳿ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲁϥ⳿ⲓⲛⲓ ⳿ⲛⲧⲉϥϫⲓϫ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⳿ⲉϫⲉⲛ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ϯⲉⲕ⳿ⲕⲗⲏⲥⲓ⳿ⲁ ⳿ⲉϯ⳿ⲙⲕⲁϩ ⲛⲱⲟⲩ ..
2Er tötete aber Jakobus, den Bruder des Johannes, mit dem Schwert.
2ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϧⲱⲧⲉⲃ ⳿ⲛⲒⲁⲕⲱⲃⲟⲥ ⳿ⲡⲥⲟⲛ ⳿ⲛⲒⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⳿ⲛ⳿ⲧⲥⲏϥⲓ ..
3Und da er sah, daß es den Juden gefiel, fuhr er fort und fing Petrus auch. Es waren aber eben die Tage der süßen Brote.
3⳿ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲇⲉ ϫⲉ ⲡⲓϩⲱⲃ ⲣⲁⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲛⲓⲒⲟⲩⲇⲁⲓ ⲁϥⲟⲩⲁϩⲧⲟⲧϥ ⳿ⲉϭⲱⲡⲓ ⳿ⲙ⳿ⲡⲕⲉⲠⲉⲧⲣⲟⲥ ⲛⲉ ⲛⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⲇⲉ ⲛⲉ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲁⲧⲕⲱⲃ ..
4Da er ihn nun griff, legte er ihn ins Gefängnis und überantwortete ihn vier Rotten, je von vier Kriegsknechten, ihn zu bewahren, und gedachte, ihn nach Ostern dem Volk vorzustellen.
4ⲫⲁⲓ ⳿ⲉⲧⲁϥϭⲟⲡϥ ⲁϥⲭⲁϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓ⳿ϣⲧⲉⲕⲟ ⳿ⲉⲁϥⲧⲏⲓϥ ⳿ⲉⲧⲟⲧⲟⲩ ⳿ⲛⲇ̅ ⳿ⲛϣⲱⲡ ⳿ⲙⲙⲁⲧⲟⲓ ⲉⲑⲣⲟⲩ⳿ⲁⲣⲉϩ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲉϥⲙⲉⲩⲓ ⳿ⲉ⳿ⲉⲛϥ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⳿ⲙⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲡⲓⲡⲁⲥⲭⲁ ..
5Und Petrus ward zwar im Gefängnis gehalten; aber die Gemeinde betete ohne Aufhören für ihn zu Gott.
5Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲙⲉⲛ ⲟⲩⲛ ⲛⲁⲩ⳿ⲁⲣⲉϩ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓ⳿ϣⲧⲉⲕⲟ ⲛⲁⲥⲉⲣⲡⲣⲟⲥⲉⲩⲭⲉⲥⲑⲉ ⲇⲉ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ ⳿ⲉⲙⲁϣⲱ ϩⲁ Ⲫϯ ⳿ⲛϫⲉ ϯⲉⲕ⳿ⲕⲗⲏⲥⲓ⳿ⲁ ..
6Und da ihn Herodes wollte vorstellen, in derselben Nacht schlief Petrus zwischen zwei Kriegsknechten, gebunden mit zwei Ketten, und die Hüter vor der Tür hüteten das Gefängnis.
6ϩⲟⲧⲉ ⲇⲉ ⲉϥⲛⲁ⳿ⲉⲛϥ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⳿ⲛϫⲉ Ⲏ̇ⲣⲱⲇⲏⲥ ϧⲉⲛ ⲡⲓ⳿ⲉϫⲱⲣϩ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲛⲁϥⲉⲛⲕⲟⲧ ⳿ⲛϫⲉ Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲟⲩⲧⲉ ⲙⲁⲧⲟⲓ ⲃ̅ ⲉϥⲙⲏⲣ ⳿ⲛϩⲁⲗⲩⲥⲓⲥ ⲃ̅ϯ ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⳿ⲛϩⲁⲛ⳿ⲁⲣⲉϩ ⲇⲉ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩ ⲉⲩ⳿ⲁⲣⲉϩ ⳿ⲉⲡⲓ⳿ϣⲧⲉⲕⲟ ..
7Und siehe, der Engel des HERRN kam daher, und ein Licht schien in dem Gemach; und er schlug Petrus an die Seite und weckte ihn und sprach: Stehe behende auf! Und die Ketten fielen ihm von seinen Händen.
7ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲟⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲉ Ⲡ⳪ ⲁϥ⳿ⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲁϥ⳿ⲉⲣⲟⲩ⳿ⲱⲓⲛⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲏⲓ ⳿ⲉⲧⲁϥⲕⲓⲙ ⲇⲉ ⳿ⲉ⳿ⲡ⳿ⲥⲫⲓⲣ ⳿ⲙⲠⲉⲧⲣⲟⲥ ⲁϥⲧⲟⲩⲛⲟⲥϥ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲧⲱⲛⲕ ⳿ⲛⲭⲱⲗⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϩⲉⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓϩⲁⲗⲩⲥⲓⲥ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲛⲉϥϫⲓϫ ..
8Und der Engel sprach zu ihm: Gürte dich und tu deine Schuhe an! Und er tat also. Und er sprach zu ihm: Wirf deinen Mantel um dich und folge mir nach!
8ⲡⲉϫⲉ ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲇⲉ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲙⲟⲣⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁ ⲡⲉⲕⲥⲩⲛⲇⲁⲗⲓⲟⲛ ⳿ⲉⲣⲁⲧⲕ ⲁϥ⳿⳿ⲓⲣⲓ ⲇⲉ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ϫⲟⲗϩⲕ ⳿ⲙⲡⲉⲕ⳿ϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲟϣⲓ ⳿ⲛⲥⲱⲓ ..
9Und er ging hinaus und folgte ihm und wußte nicht, daß ihm wahrhaftig solches geschähe durch den Engel; sondern es deuchte ihn, er sähe ein Gesicht.
9ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲛⲁϥⲙⲟϣⲓ ⳿ⲛⲥⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥ⳿ⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲟⲩⲙⲏⲓ ⲡⲉⲧⲉ ⲛⲁϥϣⲟⲡ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛⲁϥⲙⲉⲩⲓ ⲇⲉ ϫⲉ ⲟⲩϩⲟⲣⲁⲙⲁ ⲡⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲣⲟϥ ..
10Sie gingen aber durch die erste und andere Hut und kamen zu der eisernen Tür, welche zur Stadt führt; die tat sich ihnen von selber auf. Und sie traten hinaus und gingen hin eine Gasse lang; und alsobald schied der Engel von ihm.
10⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲓⲛⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁ ⳿ⲛ⳿ⲁⲣⲉϩ ⳿ⲛϩⲟⲩⲓⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁϩⲃ̅ ⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉϯⲡⲩⲗⲏ⳿ⲙⲃⲉⲛⲓⲡⲓ ⲑⲏⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲉϯⲡⲟⲗⲓⲥ ⲑⲁⲓ ⲁⲥⲟⲩⲱⲛ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲟⲩⲁⲧⲥ ⳿ⲉⲧⲁⲩ⳿ⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲁⲩⲥⲉⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲛⲛⲓϧⲓⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ⲁϥϣⲉⲛⲁϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲟϥ ..
11Und da Petrus zu sich selber kam, sprach er: Nun weiß ich wahrhaftig, daß der HERR seinen Engel gesandt hat und mich errettet aus der Hand des Herodes und von allen Warten des jüdischen Volkes.
11Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲁ ⲡⲉϥϩⲏⲧ ⳿ⲓ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ϯⲛⲟⲩ ⲁⲓ⳿ⲉⲙⲓ ⲧⲁ⳿ⲫⲙⲏϫⲉ ⳿ⲁ Ⲡ⳪ ⲟⲩⲱⲣⲡ ⳿ⲙⲡⲉϥⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁϩⲙⲉⲧ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⳿ⲧϫⲓϫ ⳿ⲛⲎ̇ⲣⲱⲇⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⳿ⲡⲥⲟⲙⲥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲧⲏⲣϥ ⳿ⲙⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲒⲟⲩⲇⲁⲓ ..
12Und als er sich besann, kam er vor das Haus Marias, der Mutter des Johannes, der mit dem Zunamen Markus hieß, da viele beieinander waren und beteten.
12⳿ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉ⳿ⲡⲏⲓ ⳿ⲙⲘⲁⲣⲓ⳿ⲁ ⳿ⲑⲙⲁⲩ ⳿ⲛⲒⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲫⲏ⳿⳿ⲉⲧⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϫⲉ ⲙⲁⲣⲕⲟⲥ ⲡⲓⲙⲁ ⳿ⲉⲛⲁⲩⲑⲟⲩⲏⲧ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲉⲩⲉⲣⲡⲣⲟⲥⲉⲩⲭⲉⲥⲑⲉ ..
13Als aber Petrus an die Tür des Tores klopfte, trat hervor eine Magd, zu horchen, mit Namen Rhode.
13⳿ⲉⲧⲁϥⲕⲱⲗϩ ⲇⲉ ϩⲓⲣⲉⲛ ⳿ⲫⲣⲟ ⳿ⲙⲡⲓⲡⲩⲗⲱⲛ ⳿ⲛϫⲉ Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲁⲥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩ⳿ⲁⲗⲟⲩ ⳿ⲙⲃⲱⲕⲓ ⳿ⲉⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲁϥ ⳿ⲉⲡⲉⲥⲣⲁⲛ ⲡⲉ ⲣⲱⲇⲏ ..
14Und als sie des Petrus Stimme erkannte, tat sie das Tor nicht auf vor Freuden, lief aber hinein und verkündigte es ihnen, Petrus stünde vor dem Tor.
14ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲥⲥⲟⲩⲉⲛ ⳿ⲧ⳿ⲥⲙⲏ ⳿ⲙⲠⲉⲧⲣⲟⲥ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲡⲓⲣⲁϣⲓ ⳿ⲙⲡⲉⲥⲟⲩⲱⲛ ⳿ⲙⲡⲓ⳿ϣⲑⲱⲙ ⳿ⲉⲧⲁⲥϭⲟϫⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⲁⲥⲧⲁⲙⲱⲟⲩ ϫⲉ Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⳿ⲟϩⲓ ⳿ⲉⲣⲁⲧϥ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲡⲓⲡⲩⲗⲱⲛ ..
15Sie aber sprachen zu ihr: Du bist unsinnig. Sie aber bestand darauf, es wäre also. Sie sprachen: Es ist sein Engel.
15⳿ⲛⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲁⲣⲉⲗⲟⲃⲓ ⳿ⲛⲑⲟⲥ ⲇⲉ ⲛⲁⲥⲧⲁϫⲣⲟ ⳿ⲛⲧⲟⲧⲥ ⲡⲉ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲡⲉⲧϣⲟⲡ ⳿ⲛⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲡⲉϥⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲡⲉ ..
16Petrus klopfte weiter an. Da sie aber auftaten, sahen sie ihn und entsetzten sich.
16Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲙⲏⲛ ⲉϥⲕⲱⲗϩ ⲡⲉ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲟⲩⲱⲛ ⲇⲉ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲁⲩⲧⲱⲙⲧ ..
17Er aber winkte ihnen mit der Hand, zu schweigen, und erzählte ihnen, wie ihn der HERR hatte aus dem Gefängnis geführt, und sprach: Verkündiget dies Jakobus und den Brüdern. Und ging hinaus und zog an einen andern Ort.
17ⲁϥϭⲱⲣⲉⲙ ⲇⲉ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲧⲉϥϫⲓϫ ϫⲉ ⲭⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ϧⲁⲧⲟⲧⲟⲩ ϫⲉ ⳿ⲛⲁϣ ⳿ⲛⲣⲏϯ ⳿ⲁ Ⲡ⳪ ⳿ⲉⲛϥ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲡⲓ⳿ϣⲧⲉⲕⲟ ⲡⲉϫⲁϥ ⲇⲉ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲙⲁⲧⲁⲙⲉ Ⲓⲁⲕⲱⲃⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓ⳿ⲥⲛⲏⲟⲩ ⳿ⲉⲛⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲁϥϣⲉ ⳿ⲉⲕⲉⲙⲁ ..
18Da es aber Tag ward, war eine nicht kleine Bekümmernis unter den Kriegsknechten, wie es doch mit Petrus gegangen wäre.
18ⲉⲧⲁ ⲡⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⲇⲉ ϣⲱⲡⲓ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩ⳿ϣⲑⲟⲣⲧⲉⲣ ⳿ⲛⲟⲩⲕⲟⲩϫⲓ ⲁⲛ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲙⲁⲧⲟⲓ ϫⲉ ⲟⲩ ϩⲁⲣⲁ ⲡⲉⲧⲁϥϣⲱⲡⲓ ⳿ⲙⲠⲉⲧⲣⲟⲥ ..
19Herodes aber, da er ihn forderte und nicht fand, ließ die Hüter verhören und hieß sie wegführen; und zog von Judäa hinab gen Cäsarea und hielt allda sein Wesen.
19Ⲏ̇ⲣⲱⲇⲏⲥ ⳿ⲉⲧⲁϥⲕⲱϯ ⳿ⲛⲥⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲡⲉϥϫⲉⲙϥ ⲁϥϯ⳿ⲙⲕⲁϩ ⳿ⲛⲛⲓⲣⲉϥ⳿ⲁⲣⲉϩ ⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⳿ⲉϧⲟⲑⲃⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ϯⲒⲟⲩⲇⲉ⳿ⲁ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⳿ⲉⲔⲉⲥⲁⲣⲓ⳿ⲁ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ..
20Denn er gedachte, wider die von Tyrus und Sidon zu kriegen. Sie aber kamen einmütig zu ihm und überredeten des Königs Kämmerer, Blastus, und baten um Frieden, darum daß ihre Lande sich nähren mußten von des Königs Land.
20ⲛⲁϥϣⲟⲡ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩ⳿ⲙⲃⲟⲛ ⲉϥϯ ⲟⲩⲃⲉ ⲛⲁ Ⲧⲩⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⳿ⲧⲤⲓⲇⲱⲛ ⲁⲩ⳿ⲓ ⲇⲉ ⲉⲩⲥⲟⲡ ϣⲁⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲑⲉⲧ ⳿ⲡϩⲏⲧ ⳿ⲙ⳿ⲡⲗⲁⲥⲧⲟⲥ ⲫⲏⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲓⲧⲱⲛ ⳿ⲛⲧⲉ ⳿ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛⲁⲩⲉⲣ⳿ⲉⲧⲓⲛ ⳿ⲛⲟⲩϩⲓⲣⲏⲛⲏⲉⲑⲃⲉ ϫⲉ ⲛⲁⲩϣⲁⲛϣ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲭⲱⲣⲁ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧⲥ ⳿ⲛⲧⲉϥⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ..
21Aber auf einen bestimmten Tag tat Herodes das königliche Kleid an, setzte sich auf den Richtstuhl und tat eine Rede zu ihnen.
21⳿ⲛ⳿ϩⲣⲏⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⲉϥⲑⲏϣ ⳿ⲁ Ⲏ̇ⲣⲱⲇⲏⲥ ϯ ϩⲓⲱⲧϥ ⳿ⲛⲟⲩϩⲉⲃⲥⲱ ⳿ⲛⲟⲩⲣⲟ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲃⲏⲙⲁ ⲛⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ..
22Das Volk aber rief zu: Das ist Gottes Stimme und nicht eines Menschen!
22ⲡⲓⲙⲏϣ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲱϣ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩ⳿ⲥⲙⲏ ⳿ⲛⲛⲟⲩϯ ⲧⲉ ⲑⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲑⲁ ⲣⲱⲙⲓ ⲁⲛ ⲧⲉ ..
23Alsbald schlug ihn der Engel des HERRN, darum daß er die Ehre nicht Gott gab; und ward gefressen von den Würmern und gab den Geist auf.
23ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ⲇⲉ ⳿ⲁ ⲟⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲉ Ⲡ⳪ ⲁϥϣⲁⲣⲓ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲉ⳿ⲫⲙⲁ ϫⲉ ⳿ⲙⲡⲉϥϯ⳿ⲱⲟⲩ ⳿ⲙⲪϯ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥⲉⲣϭⲓϥⲉⲛⲧ ⲁϥⲙⲟⲩ ..
24Das Wort Gottes aber wuchs und mehrte sich.
24ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛⲧⲉ Ⲫϯ ⲁϥⲁⲓⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲛⲏⲟⲩ ⳿ⲛ⳿ⲁϣⲁⲓ ..
25Barnabas aber und Saulus kehrten wieder von Jerusalem, nachdem sie überantwortet hatten die Handreichung, und nahmen mit sich Johannes, mit dem Zunamen Markus.
25ⲃⲁⲣⲛⲁⲃⲁⲥ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲥⲁⲩⲗⲟⲥ ⲁⲩⲕⲟⲧⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ Ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅ ⳿ⲛϯⲇⲓ⳿ⲁⲕⲟⲛⲓⲁ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲉⲁⲩ⳿ⲓⲛⲓ ⳿ⲙ⳿ⲡⲕⲉⲒⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲫⲏ⳿ⲉⲧⲁⲩϯⲣⲉⲛϥ ϫⲉ ⲙⲁⲣⲕⲟⲥ .
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.