Apostelgeschichte 23
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Coptic New Testament
1Paulus aber sah den Rat an und sprach: Ihr Männer, liebe Brüder, ich habe mit allem guten Gewissen gewandelt vor Gott bis auf diesen Tag.
1⳿ⲉⲧⲁϥⲥⲟⲙⲥ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⳿ⲉⲡⲓⲙⲁ ⳿ⲛϯϩⲁⲡ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛⲉⲛ⳿ⲥⲛⲏⲟⲩ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⳿ⲛ⳿ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲥⲩⲛⲏⲇⲉⲥⲓⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁⲛⲉⲩ ⲁⲓⲉⲣⲡⲟⲗⲓⲧⲉⲩⲉⲥⲑⲉ ⳿ⲙⲪϯ ϣⲁ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲡⲁⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ..
2Der Hohepriester aber, Ananias, befahl denen, die um ihn standen, daß sie ihm aufs Maul schlügen.
2ⲡⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ⲇⲉ ⳿ⲁⲛⲁⲛⲓⲁⲥ ⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⳿ⲛⲛⲏⲉⲧ⳿ⲟϩⲓ ⳿ⲉⲣⲁⲧⲟⲩ ⲛⲁϩⲣⲁϥ ⲉⲑⲣⲟⲩϩⲓⲟⲩ⳿ⲓ ϧⲉⲛ ⲣⲱϥ ..
3Da sprach Paulus zu ihm: Gott wird dich schlagen, du getünchte Wand! Sitzt du, mich zu richten nach dem Gesetz, und heißt mich schlagen wider das Gesetz?
3ⲧⲟⲧⲉ ⲡⲉϫⲉ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ Ⲫϯ ⲛⲁϩⲓⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉⲣⲟⲕ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲣⲏϯ ϯϫⲟⲓ ⲉⲧⲟϣϫ ⳿ⲛⲕⲟⲛⲓⲁ ⳿ⲕⲉⲣ⳿ⲡⲕⲉϩⲉⲙⲥⲓ ⲉⲕϯϩⲁⲡ ⳿ⲉⲣⲟⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲓⲛⲟⲙⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲕⲉⲣⲕⲉⲗⲉⲩⲓⲛ ⲉⲑⲣⲟⲩϩⲓⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉⲣⲟⲓ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⳿ⲙⲡⲓⲛⲟⲙⲟⲥ ..
4Die aber umherstanden sprachen: Schiltst du den Hohenpriester Gottes?
4ⲛⲏⲇⲉ ⲉⲧ⳿ⲟϩⲓ ⳿ⲉⲣⲁⲧⲟⲩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲕϩⲱⲟⲩϣ ⳿ⲉⲡⲓⲁⲣⲭⲏⲉⲣⲉⲩⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⲫϯ ..
5Und Paulus sprach: Liebe Brüder, ich wußte nicht, daß er der Hohepriester ist. Denn es steht geschrieben: “Dem Obersten deines Volkes sollst du nicht fluchen.”
5ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲛⲁⲓⲥⲱⲟⲩⲛ ⲡⲉ ⲛⲁ⳿ⲥⲛⲏⲟⲩ ϫⲉ ⲟⲩⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ⲡⲉ ⳿ⲥ⳿ⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲅⲁⲣ ϫⲉ ⲟⲩⲁⲣⲭⲱⲛ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ⳿ⲛⲛⲉⲕϫⲉ ⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ ϧⲁⲣⲟϥ ..
6Da aber Paulus wußte, daß ein Teil Sadduzäer war und der andere Teil Pharisäer, rief er im Rat: Ihr Männer, liebe Brüder, ich bin ein Pharisäer und eines Pharisäers Sohn; ich werde angeklagt um der Hoffnung und Auferstehung willen der Toten.
6⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲉⲙⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲙ⳿ⲉⲣⲟⲥ ⲙⲉⲛ ⳿ⲉⲫⲁ ⲛⲓⲤⲁⲇⲇⲟⲩⲕⲉⲟⲥ ⲡⲉ ⲡⲓⲕⲉⲙ⳿ⲉⲣⲟⲥ ⲇⲉ ⳿ⲉⲫⲁ ⲛⲓⲪⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲡⲉ ⲁϥⲱϣ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁ ⳿ⲛϯϩⲁⲡ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛⲉⲛ⳿ⲥⲛⲏⲟⲩ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲟⲩⲪⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩϩⲉⲗⲡⲓⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩ⳿⳿ⲁⲛⲁⲥⲧⲁⲥⲓⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲥⲉϯϩⲁⲡ ⳿ⲉⲣⲟⲓ ..
7Da er aber das sagte, ward ein Aufruhr unter den Pharisäern und Sadduzäern, und die Menge zerspaltete sich.
7ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲁϥϫⲟϥ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩ⳿ϣⲑⲟⲣⲧⲉⲣ ⲟⲩⲧⲉ ⲛⲓⲪⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲤⲁⲇⲇⲟⲩⲕⲉⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲫⲱⲣϫ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲙⲏϣ ..
8(Denn die Sadduzäer sagen: Es sei keine Auferstehung noch Engel noch Geist; die Pharisäer aber bekennen beides.)
8ⲛⲓⲤⲁⲇⲇⲟⲩⲕⲉⲟⲥ ⲙⲉⲛ ⲅⲁⲣ ⲥⲉϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⳿⳿ⲁⲛⲁⲥⲧⲁⲥⲓⲥ ⲟⲩⲇⲉ ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲟⲩⲇⲉ ⲡ͞ⲛⲁ̅ ⲛⲓⲪⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲇⲉ ⲥⲉⲟⲩⲱⲛϩ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⲉⲩⲥⲟⲡ ..
9Es ward aber ein großes Geschrei; und die Schriftgelehrten von der Pharisäer Teil standen auf, stritten und sprachen: Wir finden nichts Arges an diesem Menschen; hat aber ein Geist oder ein Engel mit ihm geredet, so können wir mit Gott nicht streiten.
9ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲛ⳿ϧⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲛϫⲉ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲛⲓⲪⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲁⲩ⳿ⲙⲗⲁϧ ⲉⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲧⲉ⳿ⲛϫⲉⲙ ⳿ϩⲗⲓ ⳿ⲙⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ ⲁⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲣⲱⲙⲓ ⲓⲥϫⲉ ⲟⲩⲡ͞ⲛⲁ̅ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲓⲉ ⲟⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ..
10Da aber der Aufruhr groß ward, besorgte sich der oberste Hauptmann, sie möchten Paulus zerreißen, und hieß das Kriegsvolk hinabgehen und ihn von ihnen reißen und in das Lager führen.
10⳿ⲉⲧⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲛ⳿ϣⲑⲟⲣⲧⲉⲣ ⲁϥⲉⲣϩⲟϯ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲭⲓⲗⲓⲁⲣⲭⲟⲥ ⲙⲏ ⲡⲱⲥ ⳿ⲛⲥⲉϥⲓ ⳿ⲙⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲓⲧⲟⲧⲟⲩ ⲁϥⲉⲣⲕⲉⲗⲉⲩⲓⲛ ⳿ⲙⲡⲓ⳿ⲥⲧⲣⲁⲧⲉⲩⲙⲁ ⳿ⲛⲧⲟⲩϣⲉ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⳿ⲛⲧⲟⲩϩⲱⲗⲉⲙ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲧⲟⲩⲙⲏϯ ⳿ⲛⲧⲟⲩ⳿ⲉⲛϥ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⳿ⲉϯⲡⲁⲣⲉ⳿ⲙⲃⲟⲗⲏ ..
11Des andern Tages aber in der Nacht stand der HERR bei ihm und sprach: Sei getrost, Paulus! denn wie du von mir zu Jerusalem gezeugt hast, also mußt du auch zu Rom zeugen.
11⳿ⲛ⳿ϩⲣⲏⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓ⳿ⲉϫⲱⲣϩ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⳿ⲁ Ⲡ⳪ ⳿ⲟϩⲓ ⳿ⲉⲣⲁⲧϥ ⲛⲁϩⲣⲁϥ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ϫⲉⲙⲛⲟⲙϯ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲉⲧⲁⲕⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉⲑⲃⲏⲧ ϧⲉⲛ Ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ϩⲱϯ ⳿ⲉⲣⲟⲕ ⲟⲛ ⳿ⲛⲧⲉⲕⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉⲑⲃⲏⲧ ϧⲉⲛ ⳿ⲧⲕⲉⲣⲱⲙⲏ ..
12Da es aber Tag ward, schlugen sich etliche Juden zusammen und verschworen sich, weder zu essen noch zu trinken, bis daß sie Paulus getötet hätten.
12ⲉⲧⲁ ⲡⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⲇⲉ ϣⲱⲡⲓ ⲁⲩⲑⲱⲟⲩϯ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲒⲟⲩⲇⲁⲓ ⲁⲩⲧⲁⲣⲕⲱⲟⲩ ⲉⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⳿ⲉ⳿ϣⲧⲉⲙⲟⲩⲱⲙ ⲟⲩⲇⲉ ⳿ⲉ⳿ϣⲧⲉⲙⲥⲱ ϣⲁⲧⲟⲩϧⲱⲧⲉⲃ ⳿ⲙⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ..
13Ihrer aber waren mehr denn vierzig, die solchen Bund machten.
13ⲛⲁⲩⲉⲣϩⲟⲩ⳿ⲟ ⲇⲉ ⳿ⲉⲙ̅ ⳿ⲛⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲏ⳿ⲉⲧⲁⲩ⳿⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲙⲡⲁⲓ⳿ⲁⲛⲁϣ ..
14Die traten zu den Hohenpriestern und Ältesten und sprachen: Wir haben uns hart verschworen, nichts zu essen, bis wir Paulus getötet haben.
14ⲛⲁⲓ ⲁⲩ⳿ⲓ ϣⲁ ⲛⲓⲁⲣⲭⲏ⳿ⲉⲣⲉⲩⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓ⳿ⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ϫⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩ⳿ⲁⲛⲁⲑⲉⲙⲁ ⲁⲛⲧⲁⲣⲕⲟⲛ ⳿ⲉ⳿ϣⲧⲉⲙϫⲉⲙϯⲡⲓ ⳿ⲛ⳿ϩⲗⲓ ϣⲁⲧⲉⲛϧⲱⲧⲉⲃ ⳿ⲙⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ..
15So tut nun kund dem Oberhauptmann und dem Rat, daß er ihn morgen zu euch führe, als wolltet ihr ihn besser verhören; wir aber sind bereit, ihn zu töten, ehe er denn vor euch kommt.
15ϯⲛⲟⲩ ⲟⲩⲛ ⲟⲩⲟⲛϩ ⳿ⲉⲡⲓⲭⲓⲗⲓⲁⲣⲭⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁⲛϯϩⲁⲡ ϩⲟⲡⲱⲥ ⳿ⲛⲧⲉϥ⳿ⲉⲛϥ ϣⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ϩⲱⲥ ϫⲉ ⳿ⲉⲣⲉⲧⲉⲛ⳿ⲉⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲧⲁϫⲣⲟ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ ⳿ⲁⲛⲟⲛ ⲇⲉ ⳿ⲙⲡⲁⲧⲉϥϧⲱⲛⲧ ⳿ⲉⲣⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲛⲥⲉⲃⲧⲱⲧ ⳿ⲉϧⲟⲑⲃⲉϥ ..
16Da aber des Paulus Schwestersohn den Anschlag hörte, ging er hin und kam in das Lager und verkündete es Paulus.
16⳿ⲉⲧⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲇⲉ ⳿ⲉϯϫⲟⲣϫⲥ ⳿ⲛϫⲉ ⳿ⲡϣⲏⲣⲓ ⳿ⲛ⳿ⲧⲥⲱⲛⲓ ⳿ⲙⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⲁϥ⳿ⲓ ⲁϥϣⲉ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉϯⲡⲁⲣⲉ⳿ⲙⲃⲟⲗⲏⲁϥⲧⲁⲙⲉ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ..
17Paulus aber rief zu sich einen von den Unterhauptleuten und sprach: Diesen Jüngling führe hin zu dem Oberhauptmann; denn er hat ihm etwas zu sagen.
17ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⳿ⲉⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲛⲛⲓⲉⲕⲁⲧⲟⲛⲧⲁⲣⲭⲟⲥ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ϭⲓ ⳿ⲙⲡⲁⲓϧⲉⲗϣ⳿⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ϣⲁ ⲡⲓⲭⲓⲗⲓⲁⲣⲭⲟⲥ ⲟⲩⲟⲛⲧⲉϥ ⲟⲩϩⲱⲃ ⲅⲁⲣ ⳿ⲉϫⲟϥ ⲛⲁϥ ..
18Der nahm ihn und führte ihn zum Oberhauptmann und sprach: der gebundene Paulus rief mich zu sich und bat mich, diesen Jüngling zu dir zu führen, der dir etwas zu sagen habe.
18⳿ⲛⲑⲟϥ ⲙⲉⲛ ⲟⲩⲛ ⲁϥϭⲓⲧϥ ⲁϥ⳿ⲉⲛϥ ϣⲁ ⲡⲓⲭⲓⲗⲓⲁⲣⲭⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲡⲉⲧⲥⲟⲛϩ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟⲓ ⲁϥϫⲟⲥ ⲛⲏⲓ ⳿ⲉ⳿ⲓⲛⲓ ⳿ⲙⲡⲁⲓϧⲉⲗϣ⳿⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ϣⲁⲣⲟⲕ ⳿ⲉⲟⲩⲟⲛⲧⲉϥ ⲟⲩϩⲱⲃ ⳿ⲉϫⲟϥ ⲛⲁⲕ ..
19Da nahm ihn der Oberhauptmann bei der Hand und wich an einen besonderen Ort und fragte ihn: Was ist's, das du mir zu sagen hast?
19ⲁϥ⳿ⲁⲙⲁϩⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛⲧⲉϥϫⲓϫ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲭⲓⲗⲓⲁⲣⲭ ⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥⲉⲣ⳿ⲁⲛⲁⲭⲱⲣⲓⲛ ⲥⲁⲟⲩⲥⲁ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲛⲁϥϣⲓⲛⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲉⲕⲟⲩⲱϣ ⳿ⲉϫⲟϥ ⲛⲏⲓ ..
20Er aber sprach: Die Juden sind eins geworden, dich zu bitten, daß du morgen Paulus vor den Hohen Rat bringen lassest, als wollten sie ihn besser verhören.
20ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲛⲓⲒⲟⲩⲇⲁⲓ ⲁⲩⲥⲉⲙⲛⲏⲧⲥ ⳿ⲉⲧⲟⲃϩⲕ ⳿ⲛⲣⲁⲥϯ ϩⲟⲡⲱⲥ ⳿ⲛⲧⲉⲕ⳿ⲓⲛⲓ ⳿ⲙⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⳿ⲉⲡⲓⲙⲁⲛϯϩⲁⲡ ϩⲱⲥ ⲉⲕⲛⲁ⳿ⲉⲙⲓ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲧⲁϫⲣⲟ ..
21Du aber traue ihnen nicht; denn es lauern auf ihn mehr als vierzig Männer unter ihnen, die haben sich verschworen, weder zu essen noch zu trinken, bis sie Paulus töten; und sind jetzt bereit und warten auf deine Verheißung.
21⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲟⲩⲛ ⳿ⲙⲡⲉⲛ⳿ⲑⲣⲉ ⲡⲉⲕϩⲏⲧ ⲑⲱⲧ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟⲛ ϩⲟⲩ⳿ⲟ ⲅⲁⲣ ⳿ⲉⲙ̅ ⳿ⲛⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛϧⲏⲧⲟⲩ ⲉⲩϫⲱⲣϫ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲛⲁⲓ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲧⲁⲣⲕⲉ ⳿ⲛⲛⲟⲩ⳿ⲉⲣⲏⲟⲩ ⳿ⲉ⳿ϣⲧⲉⲙⲟⲩⲱⲙ ⲟⲩⲇⲉ ⳿ⲉ⳿ϣⲧⲉⲙⲥⲱ ϣⲁⲧⲟⲩϧⲱⲧⲉⲃ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲟⲩ ⲥⲉⲥⲉⲃⲧⲱⲧ ⲉⲩϫⲟⲩϣⲧ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲁ⳿ⲧϩⲏ ⳿ⲙⲡⲓⲱϣ ⲉⲑⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧⲕ ..
22Da ließ der Oberhauptmann den Jüngling von sich und gebot ihm, daß niemand sagte, daß er ihm solches eröffnet hätte,
22ⲡⲓⲭⲓⲗⲓⲁⲣⲭⲟⲥ ⲟⲩⲛ ⲁϥⲭⲁ ⲡⲓϧⲉⲗϣ⳿⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲉⲁϥϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲛⲁϥ ⳿ⲉ⳿ϣⲧⲉⲙϫⲟⲥ ⳿ⲛ⳿ϩⲗⲓ ϫⲉ ⲁⲕⲧⲁⲙⲟⲓ ⳿ⲉⲛⲁⲓ ..
23und rief zu sich zwei Unterhauptleute und sprach: Rüstet zweihundert Kriegsknechte, daß sie gen Cäsarea ziehen, und siebzig Reiter und zweihundert Schützen auf die dritte Stunde der Nacht;
23ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲃ̅ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲕⲁⲧⲟⲛⲧⲁⲣⲭⲟⲥ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲥⲉⲃⲧⲉ ⲥ̅ ⳿ⲙⲙⲁⲧⲟⲓ ϩⲟⲡⲱⲥ ⳿ⲛⲥⲉϣⲉ ϣⲁ Ⲕⲉⲥⲁⲣⲓ⳿ⲁ ⲛⲉⲙ ⲟ̅ ⳿ⲛϩⲓⲡⲉⲩⲥ ⲛⲉⲙ ⲥ̅ ⳿ⲛⲣⲉϥϩⲓⲗⲟⲅⲭⲏ ⲓⲥϫⲉⲛ ⳿ⲫⲛⲁⲩ ⳿ⲛⲁϫⲡⲅ̅ ⳿ⲙⲡⲓ⳿ⲉϫⲱⲣϩ ..
24und die Tiere richtet zu, daß sie Paulus draufsetzen und bringen ihn bewahrt zu Felix, dem Landpfleger.
24⳿ⲛⲥⲉϭⲓ ⳿ⲛϩⲁⲛⲕ⳿ⲉⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩ⳿ⲓ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲧⲁⲗⲉ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲛⲁϩⲙⲉϥ ϣⲁ ⲫⲩⲗⲓⲝ ⲡⲓϩⲏⲅⲉⲙⲱⲛ ..
25Und schrieb einen Brief, der lautete also:
25ⲁϥ⳿ⲥϧⲁⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛⲟⲩ⳿ⲉⲡⲓⲥⲧⲟⲗⲏ⳿ⲉⲟⲩⲟⲛ ⳿ⲛⲧⲁⲥ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⳿ⲛⲟⲩⲧⲩⲡⲟⲥ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲣⲏϯ ..
26Klaudius Lysias dem teuren Landpfleger Felix Freude zuvor!
26⳿ⲕⲗⲁⲩⲇⲓⲟⲥ ⲗⲩⲥⲓⲁ ⳿ⲙⲡⲓ⳿ⲕⲣⲁⲧⲓⲥⲧⲟⲥ ⳿ⲛϩⲏⲅⲉⲙⲱⲛ ⲫⲩⲗⲓⲝ ⲭⲉⲣⲉ ..
27Diesen Mann hatten die Juden gegriffen und wollten ihn getötet haben. Da kam ich mit dem Kriegsvolk dazu und riß ihn von ihnen und erfuhr, daß er ein Römer ist.
27ⲡⲁⲓⲣⲱⲙⲓ ⲁⲩⲧⲁϩⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲒⲟⲩⲇⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲙⲉⲩⲓ ⳿ⲉϧⲟⲑⲃⲉϥ ⲁⲓϣ⳿ⲉⲛⲉⲙ ⲡⲓ⳿ⲥⲧⲣⲁⲧⲉⲩⲙⲁ ⲁⲓⲛⲁϩⲙⲉϥ ⳿ⲉⲧⲁⲓ⳿ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲉⲟⲥ ⲡⲉ ..
28Da ich aber erkunden wollte die Ursache, darum sie ihn beschuldigten, führte ich ihn in ihren Rat.
28ⲉⲓⲟⲩⲱϣ ⲇⲉ ⳿ⲉ⳿ⲉⲙⲓ ⳿ⲉϯⲗⲱⲓϫⲓ ⲉⲧⲟⲩϫⲉⲙ ⳿ⲁⲣⲓⲕⲓ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲉⲑⲃⲏⲧⲥ ⲁⲓ⳿ⲉⲛϥ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲡⲟⲩⲙⲁ⳿ⲛϯϩⲁⲡ ..
29Da befand ich, daß er beschuldigt ward von wegen Fragen ihres Gesetzes, aber keine Anklage hatte, des Todes oder der Bande wert.
29ⲫⲁⲓ ⳿ⲉⲧⲁⲓϫⲉⲙϥ ⲉⲩϫⲉⲙ ⳿ⲁⲣⲓⲕⲓ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲉⲑⲃⲉ ϩⲁⲛⲍⲏⲧⲏⲙⲁ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲟⲩⲛⲟⲙⲟⲥ ⳿ⲙⲡⲓϫⲉⲙ ⲛⲟⲃⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛϧⲏⲧϥ ⲉϥ⳿ⲙ⳿ⲡϣⲁ ⳿ⲙ⳿ⲫⲙⲟⲩ ⲓⲉ ϩⲁⲛ⳿ⲥⲛⲁⲩϩ ⳿ⲛⲧⲉ ⲟⲩⲉⲅ⳿ⲕⲗⲏⲙⲁ ..
30Und da vor mich kam, daß etliche Juden auf ihn lauerten, sandte ich ihn von Stund an zu dir und entbot den Klägern auch, daß sie vor Dir sagten, was sie wider ihn hätten. Gehab dich wohl!
30⳿ⲉⲧⲁⲩⲧⲁⲙⲟⲓ ⲇⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩⲥⲟϭⲛⲓ ⲉϥϩⲱⲟⲩ ⲉϥⲛⲁϣⲱⲡⲓ ϧⲁ ⲡⲁⲓⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲓⲧⲟⲧⲟⲩ ⲥⲁⲧⲟⲧ ⲁⲓⲟⲩⲟⲣⲡϥ ϩⲁⲣⲟⲕ ⳿ⲉⲁⲓϩⲟⲛϩⲉⲛ ⳿ⲉⲧⲟⲧⲟⲩ ⳿ⲛⲛⲉϥⲕⲁⲧⲏⲅⲟⲣⲟⲥ ⲉⲑⲣⲟⲩⲥⲁϫⲓ ⲛⲁϩⲣⲁⲕ ..
31Die Kriegsknechte, wie ihnen befohlen war, nahmen Paulus und führten ihn bei der Nacht gen Antipatris.
31ⲛⲓⲙⲁⲧⲟⲓ ⲙⲉⲛ ⲟⲩⲛ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲉⲧⲁⲩⲑⲁϣ ⲛⲱⲟⲩ ⲁⲩ⳿ⲱⲗⲓ ⳿ⲙⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⳿ⲛϫⲱⲣϩ ⳿ⲉⲁⲩⲉⲛϥ ⳿ⲉⲁⲛⲧⲓⲡⲁⲧⲣⲓⲥ ..
32Des andern Tages aber ließen sie die Reiter mit ihm ziehen und wandten wieder um zum Lager.
32ⲡⲉϥⲣⲁⲥϯ ⲇⲉ ⲁⲩⲭⲱ ⳿ⲛⲛⲓϩⲓⲡⲉⲩⲥ ⲉⲑⲣⲟⲩϣ⳿ⲉⲛⲉⲙⲁϥ ⲁⲩⲕⲟⲧⲟⲩ ⳿ⲉϯⲡⲁⲣⲉ⳿ⲙⲃⲟⲗⲏ ..
33Da die gen Cäsarea kamen, überantworteten sie den Brief dem Landpfleger und stellten ihm Paulus auch dar.
33ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉⲔⲉⲥⲁⲣⲓⲁ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩϯ ⳿ⲛϯⲉⲡⲓⲥⲧⲟⲗⲏ⳿ⲙⲡⲓϩⲏⲅⲉⲙⲱⲛ ⲁⲩⲧⲁϩⲟ ⳿ⲙ⳿ⲡⲕⲉⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⲛⲁϩⲣⲁϥ ..
34Da der Landpfleger den Brief las, fragte er, aus welchem Lande er wäre. Und da er erkundet, daß er aus Zilizien wäre sprach er:
34⳿ⲉⲧⲁϥⲱϣ ⲇⲉ ⳿ⲛϯⲉⲡⲓⲥⲧⲟⲗⲏⲁϥϣⲓⲛⲓ ϫⲉ ⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲁϣ ⳿ⲛ⳿ⲉⲡⲁⲣⲭⲓ⳿ⲁ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ϯⲕⲩⲗⲓⲕⲓ⳿ⲁ ⲡⲉ ..
35Ich will dich verhören, wenn deine Verkläger auch da sind. Und hieß ihn verwahren in dem Richthause des Herodes.
35ⲉⲓ⳿ⲉⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲣⲟⲕ ⲡⲉϫⲁϥ ϩⲟⲧⲁⲛ ⲁⲩϣⲁⲛ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲉⲕⲕⲁⲧⲏⲅⲟⲣⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲉⲑⲣⲟⲩ⳿ⲁⲣⲉϩ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓ⳿ⲡⲣⲉⲧⲱⲣⲓⲟⲛ ⳿ⲛⲧⲉ Ⲏ̇ⲣⲱⲇⲏⲥ .
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.