1. Johannes
Chapter 3

1. Johannes

Lutherbibel 1912
vs Tongan Bible, Revi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

1. Johannes 3

Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Tongan Bible, Revised West Version
1Sehet, welch eine Liebe hat uns der Vater erzeigt, daß wir Gottes Kinder sollen heißen! Darum kennt euch die Welt nicht; denn sie kennt ihn nicht.
1Vakai ki hono anga ʻoe ʻofa kuo foaki mai ʻe he Tamai kiate kitautolu, koeʻuhi ʻi he ui ʻakitautolu ko e fānau ʻae ʻOtua: ko ia ʻoku ʻikai ʻiloa ai ʻakitautolu ʻe māmani, koeʻuhi naʻe ʻikai ke ne ʻilo ia.
2Meine Lieben, wir sind nun Gottes Kinder; und es ist noch nicht erschienen, was wir sein werden. Wir wissen aber, wenn es erscheinen wird, daß wir ihm gleich sein werden; denn wir werden ihn sehen, wie er ist.
2‌ʻE kāinga ʻofeina, ko eni ko e fānau ʻae ʻOtua ʻakitautolu, pea ʻoku teʻeki ai hā mai pe te tau hoko ko e hā: ka ʻoku tau ʻilo, ʻoka hā mai ia, te tau tatau pe mo ia; he te tau mamata totonu kiate ia.
3Und ein jeglicher, der solche Hoffnung hat zu ihm, der reinigt sich, gleichwie er auch rein ist.
3Pea ko ia kotoa pē ʻoku ne maʻu ʻae ʻamanaki lelei ni ʻiate ia, ʻoku ne fakamaʻa ia, ʻo hangē ko e maʻa ʻaʻana.
4Wer Sünde tut, der tut auch Unrecht, und die Sünde ist das Unrecht.
4Ko ia kotoa pē ʻoku ne fai angahala, ʻoku ne maumauʻi foki ʻae fono: he ko e angahala, ko e maumau ʻoe fono.
5Und ihr wisset, daß er ist erschienen, auf daß er unsre Sünden wegnehme, und es ist keine Sünde in ihm.
5Pea ʻoku mou ʻilo, naʻe fakahā ia ke ne ʻave ʻetau ngaahi angahala: pea ʻoku ʻikai ʻiate ia ha angahala.
6Wer in ihm bleibt, der sündigt nicht; wer da sündigt, der hat ihn nicht gesehen noch erkannt.
6Ko ia ia ʻoku nofomaʻu kiate ia, ʻoku ʻikai fai angahala ia: ko ia kotoa pē ʻoku fai angahala, ʻoku ʻikai mamata ia kiate ia, pe ʻiloʻi ia.
7Kindlein, laßt euch niemand verführen! Wer recht tut, der ist gerecht, gleichwie er gerecht ist.
7‌ʻE fānau ʻofeina, ke ʻoua naʻa kākaaʻi ʻakimoutolu ʻe ha taha: ko ia ʻoku ne fai māʻoniʻoni, ko e māʻoniʻoni ia, ʻo hangē ko e māʻoniʻoni ʻaʻana.
8Wer Sünde tut, der ist vom Teufel; denn der Teufel sündigt von Anfang. Dazu ist erschienen der Sohn Gottes, daß er die Werke des Teufels zerstöre.
8Ko ia ʻoku ne fai angahala, ʻoku ʻoe tēvolo ia; he naʻe angahala ʻae tēvolo talu mei he kamataʻanga. Ka ko e meʻa eni naʻe fakahā ai ʻae ʻAlo ʻoe ʻOtua, koeʻuhi ke ne fakaʻauha ʻae ngaahi ngāue ʻae tēvolo.
9Wer aus Gott geboren ist, der tut nicht Sünde, denn sein Same bleibt bei ihm; und kann nicht sündigen, denn er ist von Gott geboren.
9Ko ia kotoa pē kuo fanauʻi mei he ʻOtua, ʻoku ʻikai fai angahala ia; he ʻoku maʻu ʻiate ia ʻene tenga: pea ʻoku ʻikai ke faʻa angahala, koeʻuhi kuo fanauʻi ia mei he ʻOtua.
10Daran wird's offenbar, welche die Kinder Gottes und die Kinder des Teufels sind. Wer nicht recht tut, der ist nicht von Gott, und wer nicht seinen Bruder liebhat.
10Ko e meʻa ni ʻoku hā ai ʻae fānau ʻae ʻOtua, pea mo e fānau ʻae tēvolo: ko ia kotoa pē ʻoku ʻikai fai māʻoniʻoni, pea mo ia ʻoku ʻikai ʻofa ki hono tokoua, ʻoku ʻikai ʻoe ʻOtua ia.
11Denn das ist die Botschaft, die ihr gehört habt von Anfang, daß wir uns untereinander lieben sollen.
11He ko eni ʻae fekau kuo mou fanongo ki ai talu mei he kamataʻanga, ke tau feʻofaʻaki kiate kitautolu.
12Nicht wie Kain, der von dem Argen war und erwürgte seinen Bruder. Und warum erwürgte er ihn? Weil seine Werke böse waren, und die seines Bruders gerecht.
12‌ʻIkai ke hangē ko Keini, naʻe ʻoe tokotaha kovi, pea naʻa ne tāmateʻi hono tokoua. Pea ko e hā naʻa ne tāmateʻi ai ia? Ka koeʻuhi naʻe kovi ʻene ngaahi ngāue ʻaʻana, pea māʻoniʻoni ʻae ngaahi ngāue ʻa hono tokoua.
13Verwundert euch nicht, meine Brüder, wenn euch die Welt haßt.
13‌ʻE hoku kāinga, ʻoua ʻe ofo, ʻo kapau ʻe fehiʻa ʻa māmani kiate kimoutolu.
14Wir wissen, daß wir aus dem Tode in das Leben gekommen sind; denn wir lieben die Brüder. Wer den Bruder nicht liebt, der bleibt im Tode.
14‌ʻOku tau ʻilo kuo tau hao mei he mate ki he moʻui, ko e meʻa ʻi heʻetau ʻofa ki he kāinga. Ko ia ʻoku ʻikai ʻofa ki hono tokoua, ʻoku nofo pe ia ʻi he mate,
15Wer seinen Bruder haßt, der ist ein Totschläger; und ihr wisset, daß ein Totschläger hat nicht das ewige Leben bei ihm bleibend.
15Ko ia kotoa pē ʻoku fehiʻa ki hono tokoua, ko e fakapō ia: pea ʻoku mou ʻilo ʻoku ʻikai ha fakapō ʻe ʻiate ia ʻae moʻui taʻengata.
16Daran haben wir erkannt die Liebe, daß er sein Leben für uns gelassen hat; und wir sollen auch das Leben für die Brüder lassen.
16Ko e meʻa ni ʻoku tau ʻilo ai ʻae ʻofa, koeʻuhi kuo ne tuku hifo ʻene moʻui maʻatautolu: pea totonu ai ʻetau tuku hifo ʻetau moʻui koeʻuhi ko e kāinga.
17Wenn aber jemand dieser Welt Güter hat und sieht seinen Bruder darben und schließt sein Herz vor ihm zu, wie bleibt die Liebe Gottes bei ihm?
17Ka ko ia ʻoku ne maʻu ʻae lelei ʻoe māmani, pea ne mamata ki he masiva ʻa hono tokoua, kae tāpuni ʻe ia ʻa hono fatu meiate ia, ʻoku nofo fēfē ʻae ʻofa ʻae ʻOtua ʻiate ia?
18Meine Kindlein, laßt uns nicht lieben mit Worten noch mit der Zunge, sondern mit der Tat und mit der Wahrheit.
18‌ʻA ʻeku fānau ʻofeina, ke ʻoua naʻa tau ʻofa ʻi he lea, pe ʻi he ʻelelo; ka ʻi he ngāue mo e moʻoni.
19Daran erkennen wir, daß wir aus der Wahrheit sind, und können unser Herz vor ihm damit stillen,
19Pea ko eni ʻoku tau ʻilo ai ʻoku ʻoe moʻoni ʻakitautolu, pea ʻe fakamoʻoni ʻa hotau loto ʻi hono ʻao.
20daß, so uns unser Herz verdammt, Gott größer ist denn unser Herz und erkennt alle Dinge.
20He kapau ʻoku talatalaaki ʻakitautolu ʻe hotau loto, ʻoku lahi ʻae ʻOtua ki hotau loto, ʻone ʻiloʻi ʻae meʻa kotoa pe.
21Ihr Lieben, so uns unser Herz nicht verdammt, so haben wir eine Freudigkeit zu Gott,
21‌ʻE kāinga ʻofeina, kapau ʻoku ʻikai talatalaaki ʻakitautolu ʻe hotau loto, ʻoku tau maʻu ʻae mālohi ki he ʻOtua.
22und was wir bitten, werden wir von ihm nehmen; denn wir halten seine Gebote und tun, was vor ihm gefällig ist.
22Pea ko ia kotoa pē ʻoku tau kolea, ʻoku tau maʻu meiate ia, koeʻuhi ʻoku tau fai ʻene ngaahi fekau, pea fai mo e ngaahi meʻa ʻoku lelei ʻi hono ʻao.
23Und das ist sein Gebot, daß wir glauben an den Namen seines Sohnes Jesu Christi und lieben uns untereinander, wie er uns ein Gebot gegeben hat.
23Pea ko ʻene fekau eni, Ke tui ʻakitautolu ki he huafa ʻo hono ʻAlo ko Sisu Kalaisi, pea tau feʻofaʻaki, ʻo taau mo ʻene fekau kiate kitautolu.
24Und wer seine Gebote hält, der bleibt in ihm und er in ihm. Und daran erkennen wir, daß er in uns bleibt, an dem Geist, den er uns gegeben hat.
24Pea ko ia ʻoku ne fai ʻene ngaahi fekau, ʻoku nofo ia kiate ia, pea mo ia ʻiate ia. Pea ko e meʻa eni ʻoku tau ʻilo ai ʻene nofoʻia ʻakitautolu, ko e Laumālie, ʻaia kuo ne foaki kiate kitautolu.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.