1. Johannes 3
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Sehet, welch eine Liebe hat uns der Vater erzeigt, daß wir Gottes Kinder sollen heißen! Darum kennt euch die Welt nicht; denn sie kennt ihn nicht.
1Aicae loe Sithaw caa ah a oh o, tiah kawk thai hanah, Sithaw loe kawbaktih amlunghaih maw aicae nuiah tawnh, tito khen oh: long mah Anih panoek ai pongah, aicae doeh panoek ai.
2Meine Lieben, wir sind nun Gottes Kinder; und es ist noch nicht erschienen, was wir sein werden. Wir wissen aber, wenn es erscheinen wird, daß wir ihm gleich sein werden; denn wir werden ihn sehen, wie er ist.
2Palung ih kaminawk, aicae loe vaihi Sithaw caa ah ni a oh o boeh, hmabang ah kawbaktih kami ah maw a om o tih, tito amtueng ai vop: toe anih amtueng naah aicae loe Anih baktiah a om o tih, tito a panoek o; Anih to angmah baktih toengah a hnu o tih.
3Und ein jeglicher, der solche Hoffnung hat zu ihm, der reinigt sich, gleichwie er auch rein ist.
3Anih ah oephaih tawn kami loe, Anih ciimcai baktih toengah, angmah hoi angmah to ciimcai ah khosak.
4Wer Sünde tut, der tut auch Unrecht, und die Sünde ist das Unrecht.
4Mi kawbaktih doeh zaehaih sah kami loe kaalok doeh a aek: zae, tiah thuih ih lok loe kaalok aekhaih hae ni.
5Und ihr wisset, daß er ist erschienen, auf daß er unsre Sünden wegnehme, und es ist keine Sünde in ihm.
5Toe anih loe aicae zaehaihnawk lak ving han ih ni amtueng, tito na panoek o; anih ah zaehaih om ai.
6Wer in ihm bleibt, der sündigt nicht; wer da sündigt, der hat ihn nicht gesehen noch erkannt.
6Mi kawbaktih doeh anih ah om kami loe zaehaih sah ai: zaehaih sah kami loe anih to hnu ai, panoek doeh panoek ai.
7Kindlein, laßt euch niemand verführen! Wer recht tut, der ist gerecht, gleichwie er gerecht ist.
7Palung ih nawktanawk, mi mah doeh na ling o hmah nasoe: anih loe toeng baktih toengah, katoeng kami mah loe katoeng hmuen to sak.
8Wer Sünde tut, der ist vom Teufel; denn der Teufel sündigt von Anfang. Dazu ist erschienen der Sohn Gottes, daß er die Werke des Teufels zerstöre.
8Zaehaih sah kami loe taqawk ih kami ah ni oh; taqawk loe tangsuek natuem hoi boeh ni zaehaih to a sak. Sithaw Capa loe taqawk toksakhaihnawk to phraek han ih ni angzoh.
9Wer aus Gott geboren ist, der tut nicht Sünde, denn sein Same bleibt bei ihm; und kann nicht sündigen, denn er ist von Gott geboren.
9Sithaw mah tapen ih kami loe zaehaih sah ai; anih ih atii loe Sithaw ah oh poe: Sithaw mah tapen ih kami ah oh pongah, anih loe zae thai ai.
10Daran wird's offenbar, welche die Kinder Gottes und die Kinder des Teufels sind. Wer nicht recht tut, der ist nicht von Gott, und wer nicht seinen Bruder liebhat.
10Hae tiah Sithaw caa hoi taqawk caa to angmaat thaih: toenghaih sah ai kami, angmah ih amnawk palung ai kami loe Sithaw ih kami na ai ni.
11Denn das ist die Botschaft, die ihr gehört habt von Anfang, daß wir uns untereinander lieben sollen.
11Aicae maeto hoi maeto amlung han oh, tiah thuih ih lok loe, tangsuek nathuem hoi na thaih o hmaloe ih lok ah oh.
12Nicht wie Kain, der von dem Argen war und erwürgte seinen Bruder. Und warum erwürgte er ihn? Weil seine Werke böse waren, und die seines Bruders gerecht.
12Kasae poekhaih katawn, amnawk kahum, Kain baktiah om o hmah. Tipongah anih mah angmah ih amnawk to hum? tiah thuih nahaeloe, anih mah sak ih hmuen loe toeng ai, amnawk mah sak ih hmuen to toeng pongah ni.
13Verwundert euch nicht, meine Brüder, wenn euch die Welt haßt.
13Nawkamyanawk, long mah na hnuma o nahaeloe, dawnrai o hmah.
14Wir wissen, daß wir aus dem Tode in das Leben gekommen sind; denn wir lieben die Brüder. Wer den Bruder nicht liebt, der bleibt im Tode.
14Nawkamyanawk to a palung o pongah aicae loe duekhaih thung hoiah a poeng o boeh moe, hinghaih thungah akun o boeh. Amnawk palung ai kami loe duekhaih thungah ni oh vop.
15Wer seinen Bruder haßt, der ist ein Totschläger; und ihr wisset, daß ein Totschläger hat nicht das ewige Leben bei ihm bleibend.
15Nawkamya hnuma kami loe kami hum kami ah ni oh: kami hum kami loe dungzan hinghaih tawn ai, tito na panoek o.
16Daran haben wir erkannt die Liebe, daß er sein Leben für uns gelassen hat; und wir sollen auch das Leben für die Brüder lassen.
16Aicae han a hinghaih paek pongah, aicae mah Sithaw amlunghaih to a panoek o: aicae mah doeh nawkamyanawk hanah aimacae hinghaih paek toeng han oh.
17Wenn aber jemand dieser Welt Güter hat und sieht seinen Bruder darben und schließt sein Herz vor ihm zu, wie bleibt die Liebe Gottes bei ihm?
17Mi kawbaktih doeh hae long nuiah kahoih hmuennawk to tawnh mangh, nawkamya vawthaih doeh a hnuk e, anih nuiah tahmenhaih tawn ai nahaeloe, kawbangmaw Sithaw amlunghaih anih thungah om tih?
18Meine Kindlein, laßt uns nicht lieben mit Worten noch mit der Zunge, sondern mit der Tat und mit der Wahrheit.
18Nawktanawk, lok hoiah maw, palai hoiah maw amlung o hmah si; loktang hoi toksakhaih hoiah amlung o si.
19Daran erkennen wir, daß wir aus der Wahrheit sind, und können unser Herz vor ihm damit stillen,
19To tiah amlunghaih rang hoiah aicae loe loktang ih kami ah a oh o, tito amtueng, to pongah aicae loe Anih hmaa ah kamongah om tih.
20daß, so uns unser Herz verdammt, Gott größer ist denn unser Herz und erkennt alle Dinge.
20Aimacae ih palung mah aicae zaehaih net cadoeh, Sithaw loe aicae ih palung pongah len kue, anih mah hmuennawk to panoek boih.
21Ihr Lieben, so uns unser Herz nicht verdammt, so haben wir eine Freudigkeit zu Gott,
21Palung ih kaminawk, aimacae ih palung mah aicae zaehaih net ai nahaeloe, oephaih hoiah Sithaw khaeah a caeh o han oh.
22und was wir bitten, werden wir von ihm nehmen; denn wir halten seine Gebote und tun, was vor ihm gefällig ist.
22Anih mah thuih ih loknawk to a pazui o moe, a koeh ih hmuennawk to a sak o pongah, anih khae hoiah a hnik o ih hmuennawk to a hnuk o boih.
23Und das ist sein Gebot, daß wir glauben an den Namen seines Sohnes Jesu Christi und lieben uns untereinander, wie er uns ein Gebot gegeben hat.
23Aicae han kaalok ang paek baktih toengah, aicae mah a Capa Jesu Kri ih ahmin to tang moe, maeto hoi maeto amlung han oh, hae loe anih mah paek ih kaalok ah oh.
24Und wer seine Gebote hält, der bleibt in ihm und er in ihm. Und daran erkennen wir, daß er in uns bleibt, an dem Geist, den er uns gegeben hat.
24Anih mah paek ih kaalok tahngai kami loe Anih thungah oh, Anih doeh to kami thungah oh toeng. Anih mah aicae han paek ih Muithla rang hoiah ni Anih aicae thungah oh, tiah a panoek o.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.