ⲖⲞⲨⲔⲞⲚ 19
Coptic New Testament (Bohairic)Translation
Coptic New Testament (Bohairic)
Diodati Bibbia 1885
1ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤϢⲈ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲚⲀϤⲘⲞϢⲒ ⲠⲈ ϦⲈⲚⲒⲈⲢⲒⲬⲰ
1E GESÙ , essendo entrato in Gerico, passava per la città.
2ⲞⲨⲞϨ ⲒⲤ ⲞⲨⲢⲰⲘⲒ ⲈⲨⲘⲞⲨϮ ⲈⲠⲈϤⲢⲀⲚ ϪⲈ ⲌⲀⲔⲬⲈⲞⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲪⲀⲒ ⲚⲈⲞⲨⲀⲢⲬⲒⲦⲈⲖⲰⲚⲎ ⲤⲠⲈ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲈⲞⲨⲢⲀⲘⲀⲞ ⲠⲈ
2Ed ecco un uomo, detto per nome Zaccheo, il quale era il capo de' pubblicani, ed era ricco;
3ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀϤⲔⲰϮ ⲠⲈ ⲈⲚⲀⲨ ⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲈ ⲚⲒⲘ ⲠⲈ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀϤϢϪⲈⲘϪⲞⲘ ⲀⲚ ⲠⲈ ⲈⲐⲂⲈ ⲠⲒⲘⲎϢ ϪⲈ ⲚⲈⲞⲨⲔⲞⲨϪⲒ ⲠⲈ ϦⲈⲚⲦⲈϤⲘⲀⲒⲎ
3e cercava di veder Gesù, per saper chi egli era; ma non poteva per la moltitudine, perciocchè egli era piccolo di statura.
4ⲈⲦⲀϤϬⲞϪⲒ ⲈⲦϨⲎ ⲀϤϢⲈ ⲚⲀϤ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈϪⲈⲚ ⲞⲨⲤⲨⲔⲞⲘⲞⲢⲈⲀ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈϤⲚⲀⲨ ⲈⲢⲞϤ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀϤⲤⲒⲚⲒ ⲠⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲞⲦⲤ.
4E corse innanzi, e salì sopra un sicomoro, per vederlo; perciocchè egli avea da passare per quella via .
5ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲒ ⲈϪⲈⲚ ⲠⲒⲘⲀ ⲀϤⲤⲞⲘⲤ ⲈⲢⲞϤ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲌⲀⲔⲬⲈⲞⲤ ⲬⲰⲖⲈⲘ ⲘⲘⲞⲔ ⲀⲘⲞⲨ ⲈⲠⲈⲤⲎⲦ ⲘⲪⲞⲞⲨ ⲄⲀⲢ ϨⲰϮ ⲈⲢⲞⲒ ⲚⲦⲀϢⲰⲠⲒ ϦⲈⲚⲠⲈⲔⲎⲒ.
5E come Gesù fu giunto a quel luogo, alzò gli occhi, e lo vide, e gli disse: Zaccheo, scendi giù prestamente, perciocchè oggi ho ad albergare in casa tua.
6ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲬⲰⲖⲈⲘ ⲘⲘⲞϤ ⲀϤⲒ ⲈⲠⲈⲤⲎ ⲦⲞⲨⲞϨ ⲀϤϢⲞⲠϤ ⲈⲢⲞϤ ⲈϤⲢⲀϢⲒ.
6Ed egli scese prestamente, e lo ricevette con allegrezza.
7ⲞⲨⲞϨ ⲚⲎ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲈⲦⲀⲨⲚⲀⲨ ⲀⲨⲈⲢⲬⲢⲈⲘⲢⲈⲘ ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲀϤϢⲈ ⲚⲀϤ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲠⲎⲒ ⲚⲞⲨⲢⲈϤⲈⲢⲚⲞⲂⲒ ⲚⲢⲰⲘⲒ ⲈⲘⲦⲞⲚ ⲘⲘⲞϤ.
7E tutti, veduto ciò , mormoravano, dicendo: Egli è andato ad albergare in casa d'un uomo peccatore.
8ⲀϤⲞϨⲒ ⲈⲢⲀⲦϤ ⲚϪⲈⲌⲀⲔⲬⲈⲞⲤ ⲠⲈϪⲀϤ ⲘⲠϬⲞⲒⲤ ϪⲈ ⲠϬⲞⲒⲤ ϨⲎⲠⲠⲈ ϮϮ ⲚⲦⲪⲀϢⲒ ⲚⲚⲀϨⲨⲠⲀⲢⲬ ⲞⲚⲦⲀ ⲚⲚⲒϨⲎⲔⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲪⲎ ⲈⲦⲀⲒϬⲒⲦϤ ⲚϪⲞⲚⲤ ⲚϨⲖⲒ ϮⲚⲀⲔⲞⲂⲞⲨ ⲚⲀϤ ⲚⲆ ⲚⲔⲰⲂ.
8E Zaccheo, presentatosi al Signore, gli disse: Signore, io dono la metà di tutti i miei beni a' poveri; e se ho frodato alcuno, io gliene fo la restituzione a quattro doppi.
9ⲠⲈϪⲀϤ ⲆⲈ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲘⲪⲞⲞⲨ ⲠⲞⲨϪⲀⲒ ϢⲰⲠⲒ ϦⲈⲚⲠⲀⲒⲎⲒ ϪⲈ ⲚⲐⲞϤ ϨⲰϤ ⲞⲨϢⲎⲢⲒ ⲚⲦⲈⲀⲂⲢⲀⲀⲘ ⲠⲈ
9E Gesù gli disse: Oggi è avvenuta salute a questa casa; poichè anche costui è figliuol d'Abrahamo.
10ⲀϤⲒ ⲄⲀⲢ ⲚϪⲈⲠϢⲎⲢⲒ ⲘⲪⲢⲰⲘⲒ ⲈⲔⲰϮ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲚⲞϨⲈⲘ ⲘⲪⲎ ⲈⲦⲀϤⲦⲀⲔⲞ.
10Perciocchè il Figliuol dell'uomo è venuto per cercare, e per salvare ciò ch'era perito.
11ⲈⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ⲆⲈ ⲈⲚⲀⲒ ⲀϤⲞⲨⲀϨⲦⲞⲦϤ ⲚϪⲈⲞⲨⲠⲀⲢⲀⲂⲞⲖⲎ ⲈⲐⲂⲈϪⲈ ⲚⲀϤϦⲈⲚⲦ ⲠⲈ ⲈⲒⲈⲢⲞⲤⲀⲖⲎⲘ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀⲨⲘⲈⲨⲒ ϪⲈ ϮⲘⲈⲦⲞⲨⲢⲞ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲚⲀⲞⲨⲰⲚϨ ⲈⲂⲞⲖ ⲤⲀⲦⲞⲦⲤ ⲠⲈ.
11OR ascoltando essi queste cose, Gesù soggiunse, e disse una parabola; perciocchè egli era vicino a Gerusalemme, ed essi stimavano che il regno di Dio apparirebbe subito in quello stante. Disse adunque:
12ⲠⲈϪⲀϤ ⲞⲨⲚ ϪⲈ ⲚⲈⲞⲨⲞⲚ ⲞⲨⲢⲰⲘⲒ ⲚⲈⲨⲄⲈⲚⲎⲤ ⲀϤϢⲈ ⲚⲀϤ ⲈⲞⲨⲬⲰⲢⲀ ⲈⲤⲞⲨⲎⲞⲨ ⲈϬⲒ ⲚⲞⲨⲘⲈⲦⲞⲨⲢⲞ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲤⲐⲞ.
12Un uomo nobile andò in paese lontano, per prender la possession d 'un regno, e poi tornare.
13ⲈⲦⲀϤⲘⲞⲨϮ ⲆⲈ ⲈⲒ ⲘⲂⲰⲔ ⲚⲦⲀϤ ⲀϤϮ ⲘⲒ ⲚⲈⲘⲚⲀ ⲚⲰⲞⲨ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲀⲢⲒⲒⲈⲂϢⲰⲦ ϦⲈⲚⲚⲀⲒ ϢⲀϮⲒ
13E chiamati a sè dieci suoi servitori, diede loro dieci mine, e disse loro: Trafficate, finchè io venga.
14ⲚⲈϤⲠⲞⲖⲒⲦⲎⲤ ⲆⲈ ⲚⲀⲨⲘⲞⲤϮ ⲘⲘⲞϤ ⲠⲈ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲞⲨⲰⲢⲠ ⲚⲞⲨⲠⲢⲈⲤⲂⲒⲀ ⲤⲀⲪⲀϨⲞⲨ ⲘⲘⲞϤ ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲦⲈⲚⲞⲨⲈϢ ⲪⲀⲒ ⲀⲚ ⲈⲐⲢⲈϤⲈⲢⲞⲨⲢⲞ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈϪⲰⲚ.
14Or i suoi cittadini l'odiavano, e gli mandarono dietro un'ambasciata, dicendo: Noi non vogliamo che costui regni sopra di noi.
15ⲞⲨⲞϨ ⲀⲤϢⲰⲠⲒ ⲈⲦⲀϤⲦⲀⲤⲐⲞ ⲈⲀϤϬⲒ ⲚϮⲘⲈⲦⲞⲨⲢⲞ ⲀϤϪⲞⲤ ⲈⲐⲢⲞⲨⲘⲞⲨϮ ⲈⲚⲒⲈⲂⲒⲀⲒⲔ ⲚⲀⲒ ⲈⲦⲀϤϮ ⲘⲠⲒϨⲀⲦ ⲚⲰⲞⲨ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈϤⲈⲘⲒ ϪⲈ ⲞⲨ ⲘⲘⲈⲦⲒⲈⲂϢⲰⲦ ⲈⲦⲀⲨⲀⲒⲤ.
15Ed avvenne che quando egli fu ritornato, dopo aver presa la possessione del regno, comandò che gli fosser chiamati que' servitori, a' quali avea dati i denari, acciocchè sapesse quanto ciascuno avea guadagnato trafficando.
16ⲀϤⲒ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲠⲒϨⲞⲨⲒⲦ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲠⲀϬⲞⲒⲤ ⲀⲠⲈⲔⲈⲘⲚⲀ ⲀϤⲈⲢ ⲒⲚⲈⲘⲚⲀ.
16E il primo si presentò, dicendo: Signore, la tua mina ne ha guadagnate altre dieci.
17ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲔⲀⲖⲰⲤ ⲠⲒⲂⲰⲔ ⲈⲐⲚⲀⲚⲈϤ ⲈⲐⲂⲈϪⲈ ⲀⲔϢⲰⲠⲒ ⲈⲔⲈⲚϨⲞⲦ ϦⲈⲚϨⲀⲚⲔⲞⲨϪⲒ ϢⲰⲠⲒ ⲈⲞⲨⲞⲚⲦⲈⲔ ⲈⲢϢⲒϢⲒ ⲘⲘⲀⲨ ⲈϪⲈⲚ ⲒⲘⲂⲀⲔⲒ.
17Ed egli gli disse: Bene sta, buon servitore; perciocchè tu sei stato leale in cosa minima, abbi podestà sopra dieci città.
18ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲒ ⲚϪⲈⲠⲒⲘⲀϨⲂ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲠⲀϬⲞⲒⲤ ⲀⲠⲈⲔⲘⲚⲀ ⲀϤⲈⲢ ⲈⲚⲘⲚⲀ
18Poi venne il secondo, dicendo: Signore, la tua mina ne ha guadagnate cinque.
19ⲠⲈϪⲀϤ ⲆⲈ ⲞⲚ ⲘⲠⲀⲒⲬⲈⲦ ϪⲈ ϢⲰⲠⲒ ϨⲰⲔ ⲈϪⲈⲚ ⲈⲘⲂⲀⲔⲒ.
19Ed egli disse ancora a costui: E tu sii sopra cinque città.
20ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲒ ⲚϪⲈⲠⲒⲔⲈⲞⲨⲀⲒ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲠⲀϬⲞⲒⲤ ϨⲎⲠⲠⲈ ⲒⲤ ⲠⲈⲔⲘⲚⲀ ϤⲬⲎ ⲚⲦⲞⲦ ⲀⲒⲔⲞⲨⲖⲰⲖϤ ϦⲈⲚⲞⲨⲤⲞⲨⲆⲀⲢⲒⲞⲚ.
20Poi ne venne un altro, che disse: Signore, ecco la tua mina, la quale io ho tenuta riposta in uno sciugatoio.
21ⲚⲀⲒⲈⲢϨⲞϮ ϦⲀⲦⲈⲔϨⲎ ⲠⲈ ϪⲈ ⲚⲐⲞⲔ ⲞⲨⲢⲰⲘⲒ ⲈϤⲚⲀϢⲦ ⲔⲰⲖⲒ ⲘⲪⲎ ⲈⲦⲈⲘⲠⲈⲔⲬⲀϤ ⲈϦⲢⲎⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲔⲰⲤϦ ⲘⲪⲎ ⲈⲦⲈⲘⲠⲈⲔⲤⲀⲦϤ.
21Perciocchè io ho avuto tema di te, perchè tu sei uomo aspro, e togli ciò che non hai messo, e mieti ciò che non hai seminato.
22ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲢⲰⲔ ϮⲚⲀϮϨⲀⲠ ⲈⲢⲞⲔ ⲠⲒⲂⲰⲔ ⲈⲦϨⲰⲞⲨ ⲒⲤϪⲈ ⲔⲤⲰⲞⲨⲚ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲞⲨⲢⲰⲘⲒ ⲈϤⲚⲀϢⲦ ⲈⲒⲰⲖⲒ ⲘⲪⲎ ⲈⲦⲈⲘⲠⲒⲬⲀϤ ⲈϦⲢⲎⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲒⲰⲤϦ ⲘⲪⲎ ⲈⲦⲈⲘⲠⲒⲤⲀⲦϤ.
22E il suo signore gli disse: Io ti giudicherò per la tua propria bocca, malvagio servitore; tu sapevi che io sono uomo aspro, che tolgo ciò che non ho messo, e mieto ciò che non ho seminato;
23ⲈⲐⲂⲈⲞⲨ ⲘⲠⲈⲔϮ ⲘⲠⲀϨⲀⲦ ⲈϮⲦⲢⲀⲠⲈⲌⲀ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲚⲞⲔ ⲀⲒϢⲀⲚⲒ ⲚⲀⲒⲚⲀⲈⲢⲠⲢⲀⲤⲤⲒⲚ ⲘⲘⲞϤ ⲚⲈⲘ ⲦⲈϤⲘⲎⲤⲒ.
23perchè dunque non desti i miei denari a' banchieri, ed io, al mio ritorno, li avrei riscossi con frutto?
24ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲚⲎ ⲈⲦⲞϨⲒ ⲈⲢⲀⲦⲞⲨ ϪⲈ ⲀⲖⲒⲞⲨⲒ ⲘⲠⲒⲘⲚⲀ ⲚⲦⲞⲦϤ ⲘⲪⲀⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲘⲎⲒϤ ⲘⲪⲎ ⲈⲦⲈ ⲠⲒⲒ ⲚⲘⲚⲀ ⲚⲦⲞⲦϤ.
24Allora egli disse a coloro ch'erano ivi presenti: Toglietegli la mina, e datela a colui che ha le dieci mine.
25ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲠϬⲞⲒⲤ ⲞⲨⲞⲚ ⲒⲚⲈⲘⲚⲀ ⲚⲦⲞⲦϤ
25(Ed essi gli dissero: Signore, egli ha dieci mine).
26ϮϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϪⲈ ⲞⲨⲞⲚ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲈⲦⲈ ⲞⲨⲞⲚ ⲚⲦⲀϤ ⲈⲨⲈϮⲚⲀϤ ⲪⲎ ⲆⲈ ⲈⲦⲈ ⲘⲘⲞⲚ ⲚⲦⲀϤ ⲠⲈⲦⲈⲚⲦⲞⲦϤ ⲤⲈⲚⲀⲞⲖϤ ⲚⲦⲞⲦϤ.
26Perciocchè io vi dico, che a chiunque ha sarà dato; ma, a chi non ha, eziandio quel ch'egli ha gli sarà tolto.
27ⲠⲖⲎⲚ ⲚⲀϪⲀϪⲒ ⲚⲀⲒ ⲈⲦⲈⲘⲠⲞⲨⲞⲨⲰϢ ⲈⲐⲢⲒⲈⲢⲞⲨⲢⲞ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈϪⲰⲞⲨ ⲀⲚⲒⲦⲞⲨ ⲘⲠⲀⲒⲘⲀ ⲞⲨⲞϨ ϦⲈⲖϦⲰⲖⲞⲨ ⲘⲠⲀⲘⲐⲞ ⲈⲂⲞⲖ.
27Oltre a ciò, menate qua que' miei nemici, che non hanno voluto che io regnassi sopra loro, e scannateli in mia presenza.
28ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤϪⲈ ⲚⲀⲒ ⲚⲀϤⲘⲞϢⲒ ⲠⲈ ϨⲒⲦϨⲎ ⲈϤⲚⲀ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈⲒⲈⲢⲞⲤⲀⲖⲎⲘ.
28ORA, avendo dette queste cose, egli andava innanzi, salendo in Gerusalemme.
29ⲞⲨⲞϨ ⲀⲤϢⲰⲠⲒ ⲈⲦⲀϤϦⲰⲚⲦ ⲈⲂⲎⲐⲪⲀⲄⲎ ⲚⲈⲘ ⲂⲎⲐⲀⲚⲒⲀ ϦⲀⲦⲈⲚ ⲠⲒⲦⲰⲞⲨ ⲈϢⲀⲨⲘⲞⲨϮ ⲈⲢⲞϤ ϪⲈ ⲪⲀⲚⲒϪⲰⲒⲦ ⲀϤⲞⲨⲰⲢⲠ ⲘⲂ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ
29E come egli fu vicin di Betfage, e di Betania, presso al monte detto degli Ulivi, mandò due de' suoi discepoli, dicendo:
30ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲘⲀϢⲈ ⲚⲰⲦⲈⲚ ⲈⲠⲀⲒϮⲘⲒ ⲈⲦⲬⲎ ⲘⲠⲈⲦⲈⲚⲘⲐⲞ ⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀϪⲒⲘⲒ ⲚⲞⲨⲤⲎϪ ⲈϤⲤⲞⲚϨ ⲪⲎ ⲈⲦⲈ ⲘⲠⲈ ϨⲖⲒ ⲚⲢⲰⲘⲒ ⲀⲖⲎⲒ ⲈⲢⲞϤ ⲈⲚⲈϨ ⲂⲞⲖϤ ⲈⲂⲞⲖ ⲀⲚⲒⲦϤ
30Andate nel castello, che è qui di rincontro; nel quale essendo entrati, troverete un puledro d'asino legato, sopra il quale niun uomo giammai montò; scioglietelo, e menatemelo.
31ⲞⲨⲞϨ ⲈϢⲰⲠ ⲀⲢⲈϢⲀⲚ ⲞⲨⲀⲒ ϢⲈⲚ ⲐⲎⲚⲞⲨ ϪⲈ ⲈⲐⲂⲈⲞⲨ ⲦⲈⲦⲈⲚⲂⲰⲖ ⲘⲘⲞϤ ⲀϪⲞⲤ ⲘⲠⲀⲒⲢⲎϮ ϪⲈ ⲠϬⲞⲒⲤ ⲠⲈⲦⲈⲢⲬⲢⲒⲀ ⲘⲘⲞϤ.
31E se alcun vi domanda perchè voi lo sciogliete, ditegli così: Perciocchè il Signore ne ha bisogno.
32ⲈⲦⲀⲨϢⲈ ⲚⲰⲞⲨ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲚⲎ ⲈⲦⲀⲨⲞⲨⲞⲢⲠⲞⲨ ⲀⲨϪⲒⲘⲒ ⲔⲀⲦⲀ ⲪⲢⲎϮ ⲈⲦⲀϤϪⲞⲤ ⲚⲰⲞⲨ.
32E coloro ch'erano mandati andarono, e trovarono come egli avea lor detto.
33ⲈⲨⲂⲰⲖ ⲆⲈ ⲘⲠⲒⲤⲎϪ ⲈⲂⲞⲖ ⲠⲈϪⲈ ⲚⲈϤϬⲒⲤⲈⲨ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲈⲐⲂⲈⲞⲨ ⲦⲈⲦⲈⲚⲂⲰⲖ ⲈⲂⲞⲖ ⲘⲠⲒⲤⲎϪ
33E come essi scioglievano il puledro, i padroni d'esso dissero loro: Perchè sciogliete voi quel puledro?
34ⲚⲐⲰⲞⲨ ⲆⲈ ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲠϬⲞⲒⲤ ⲠⲈⲦⲈⲢⲬⲢⲒⲀ ⲘⲘⲞϤ.
34Ed essi dissero: Il Signore ne ha bisogno.
35ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲈⲚϤ ϨⲀ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨⲂⲞⲢⲂⲈⲢ ⲚⲚⲞⲨϨⲂⲰⲤ ⲈϪⲈⲚ ⲠⲒⲤⲎϪ ⲀⲨⲦⲀⲖⲈ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲈⲢⲞϤ
35E lo menarono a Gesù; e gettaron le lor vesti sopra il puledro, e vi fecero montar Gesù sopra.
36ⲈⲨⲘⲞϢⲒ ⲆⲈ ⲚⲀⲨⲪⲰⲢϢ ⲚⲚⲞⲨϨⲂⲰⲤ ϨⲒ ⲠⲒⲘⲰⲒⲦ.
36E mentre egli camminava, stendevan le lor veste nella via.
37ⲈϤⲚⲀϦⲰⲚⲦ ⲆⲈ ϨⲎⲆⲎ ⲈⲠⲒⲘⲀ ⲚⲒ ⲈⲠⲈⲤⲎⲦ ⲚⲦⲈⲠⲒⲦⲰⲞⲨ ⲚⲦⲈⲚⲒϪⲰⲒⲦ ⲀϤⲈⲢϨⲎ ⲦⲤ ⲚϪⲈⲠⲒⲘⲎϢ ⲦⲎⲢϤ ⲚⲦⲈⲚⲒⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲈⲨⲢⲀϢⲒ ⲈⲨⲤⲘⲞⲨ ⲈⲪⲚⲞⲨϮ ϦⲈⲚⲞⲨⲚⲒϢϮ ⲚⲤⲘⲎ ⲈⲐⲂⲈ ⲚⲒϪⲞⲘ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲈⲦⲀⲨⲚⲀⲨ ⲈⲢⲰⲞⲨ
37E come egli già era presso della scesa del monte degli Ulivi, tutta la moltitudine de' discepoli con allegrezza prese a lodare Iddio con gran voce, per tutte le potenti operazioni che avean vedute;
38ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ϤⲤⲘⲀⲢⲰⲞⲨⲦ ⲚϪⲈⲠⲒⲞⲨⲢⲞ ⲪⲎ ⲈⲐⲚⲎⲞⲨ ϦⲈⲚⲪⲢⲀⲚ ⲘⲠϬⲞⲒⲤ ⲞⲨϨⲒⲢⲎ ⲚⲎ ϦⲈⲚⲦⲪⲈ ⲞⲨⲞϨ ⲞⲨⲰⲞⲨ ϦⲈⲚⲚⲎ ⲈⲦϬⲞⲤⲒ.
38dicendo: Benedetto sia il Re che viene nel nome del Signore; pace in cielo, e gloria ne' luoghi altissimi!
39ⲞⲨⲞϨ ϨⲀⲚⲞⲨⲞⲚ ⲚⲦⲈⲚⲒⲪⲀⲢⲒⲤⲈⲞⲤ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲒⲘⲎϢ ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲠⲒⲢⲈϤϮ ⲤⲂⲰ ⲀⲢⲒⲈⲠⲒⲦⲒⲘⲀⲚ ⲚⲚⲈⲔⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ.
39Ed alcuni de' Farisei d'infra la moltitudine gli dissero: Maestro, sgrida i tuoi discepoli!
40ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ϮϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϪⲈ ⲀⲢⲈϢⲀⲚ ⲚⲀⲒ ⲬⲀⲢⲰⲞⲨ ⲤⲈⲚⲀⲰϢ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϪⲈⲚⲀⲒⲰⲚⲒ.
40Ed egli, rispondendo, disse loro: Io vi dico che se costoro si tacciono, le pietre grideranno.
41ⲞⲨⲞϨ ϨⲰⲤ ⲈⲦⲀϤϦⲰⲚⲦ ⲈⲦⲀϤⲚⲀⲨ ⲈϮⲂⲀⲔⲒ ⲀϤⲢⲒⲘⲒ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈϪⲰⲤ
41E come egli fu presso della città, veggendola, pianse sopra lei, dicendo:
42ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲈⲚⲀⲢⲈⲈⲘⲒ ϨⲰⲒ ⲠⲈ ϦⲈⲚⲠⲀⲒⲈϨⲞⲞⲨ ⲈⲚⲀ ⲦⲈϨⲒⲢⲎⲚⲎ ϮⲚⲞⲨ ⲆⲈ ⲀⲨϨⲰⲠ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲀ ⲚⲈⲂⲀⲖ.
42Oh! se tu ancora, almeno in questo giorno, avessi riconosciute le cose appartenenti alla tua pace! ma ora, esse son nascoste agli occhi tuoi.
43ϪⲈ ⲤⲈⲚⲀⲒ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈϪⲰ ⲚϪⲈϨⲀⲚⲈϨⲞⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲤⲈⲚⲀⲦⲀⲔⲦⲈ ⲔⲀϢ ⲈⲢⲞ ⲚϪⲈⲚⲈϪⲀϪⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲤⲈⲚⲀⲔⲰϮ ⲈⲢⲞ ⲞⲨⲞϨ ⲤⲈⲚⲀϨⲈϪϨⲰϪⲒ ⲤⲀⲤⲀ ⲚⲒⲂⲈⲚ
43Perciocchè ti sopraggiungeranno giorni, ne' quali i tuoi nemici ti faranno degli argini attorno, e ti circonderanno, e ti assedieranno d'ogn'intorno.
44ⲞⲨⲞϨ ⲈⲨⲈⲢⲰϦⲦ ⲘⲘⲞ ⲈⲠⲈⲤⲎⲦ ⲚⲈⲘ ⲚⲈϢⲎⲢⲒ ⲚϦⲎϮ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲚⲞⲨⲬⲀ ⲞⲨⲰⲚⲒ ⲈϪⲈⲚ ⲞⲨⲰⲚⲒ ⲚϦⲎϮ ⲈⲪⲘⲀ ϪⲈ ⲘⲠⲈⲈⲘⲒ ⲈⲠⲤⲎⲞⲨ ⲚⲦⲈⲠⲈϪⲈⲘⲠϢⲒⲚⲒ.
44Ed atterreranno te, e i tuoi figliuoli dentro di te; e non lasceranno in te pietra sopra pietra; perciocchè tu non hai riconosciuto il tempo della tua visitazione.
45ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤϢⲈ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲠⲒⲈⲢⲪⲈⲒ ⲀϤⲈⲢϨⲎⲦⲤ ⲚϨⲒⲞⲨⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲚⲚⲎ ⲈⲦϮ ⲈⲂⲞⲖ
45POI, entrato nel tempio, prese a cacciare coloro che vendevano, e che comperavano in esso;
46ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲤⲤϦⲎⲞⲨⲦ ϪⲈ ⲠⲀⲎⲒ ⲈϤⲈϢⲰⲠⲒ ⲚⲞⲨⲎⲒ ⲘⲠⲢⲞⲤⲈⲨⲬⲎ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲆⲈ ⲀⲢⲈⲦⲈⲚⲀⲒϤ ⲘⲂⲎⲂ ⲚⲤⲞⲚⲒ.
46dicendo loro: Egli è scritto: La casa mia è casa di orazione; ma voi ne avete fatta una spelonca di ladroni.
47ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀϤϮⲤⲂⲰ ⲘⲘⲎⲒⲚⲒ ϦⲈⲚⲠⲒⲈⲢⲪⲈⲒ ⲚⲒⲀⲢⲬⲎⲈⲢⲈⲨⲤ ⲆⲈ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲤⲀϦ ⲚⲈⲘ ⲚⲒϨⲞⲨⲀϮ ⲚⲦⲈⲠⲒⲖⲀⲞⲤ ⲚⲀⲨⲔⲰϮ ⲠⲈ ⲚⲤⲀⲦⲀⲔⲞϤ.
47Ed ogni giorno egli insegnava nel tempio. Ed i principali sacerdoti, e gli Scribi, e i capi del popolo cercavano di farlo morire.
48ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀⲨϪⲒⲘⲒ ⲀⲚ ⲠⲈ ⲘⲪⲎ ⲈⲦⲞⲨⲚⲀⲀⲒϤ ⲠⲒⲖⲀⲞⲤ ⲄⲀⲢ ⲦⲎⲢϤ ⲚⲀⲨⲀϢⲒ ⲚⲤⲰϤ ⲈⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ⲈⲢⲞϤ.
48E non trovavano che cosa potesser fare, perciocchè tutto il popolo pendeva dalla sua bocca , ascoltandolo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.