Luka 21
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Reina-Valera 1909
1Anih mah khet tahang naah, phoisa tabu thungah angraengnawk mah pacaeng ih phoisa to a hnuk,
1Y MIRANDO, vió á los ricos que echaban sus ofrendas en el gazofilacio.
2to naah phoisa hnetto pacaeng kamtang lamhmai maeto doeh a hnuk.
2Y vió también una viuda pobrecilla, que echaba allí dos blancas.
3Anih mah, Loktang kang thuih o, Kalah kaminawk boih pongah hae kamtang lamhmai mah paek ih phoisa hae pop kue:
3Y dijo: De verdad os digo, que esta pobre viuda echó más que todos:
4hae kaminawk boih loe a tawnh ih kamtlai thung hoiah ni Sithaw hanah paek o: toe nongpata mah loe amtanghaih hoi a hing thung patung ih hmuen to paek kik boeh, tiah a naa.
4Porque todos estos, de lo que les sobra echaron para las ofrendas de Dios; mas ésta de su pobreza echó todo el sustento que tenía.
5Thoemto kaminawk mah loe kahoih thlung hoi tangqum ah paek ih hmuennawk hoiah temple pathoephaih kawng to a thuih o.
5Y á unos que decían del templo, que estaba adornado de hermosas piedras y dones, dijo:
6To naah anih mah na hnuk o ih, maeto pacoeng maeto kamhong thlung to anghmat ai ah, vah phaenghaih atue to pha tih, tiah thuih pae.
6Estas cosas que veis, días vendrán que no quedará piedra sobre piedra que no sea destruída.
7Nihcae mah anih khaeah, Patukkung, hae hmuennawk loe natuek naah maw om tih? Hae hmuennawk oh tom naah loe kawbaktih angmathaih maw om tih? tiah a dueng o.
7Y le preguntaron, diciendo: Maestro, ¿cuándo será esto? ¿y qué señal habrá cuando estas cosas hayan de comenzar á ser hechas?
8Anih mah, Minawk mah ang ling o han ai ah acoe oh: paroeai kaminawk kai ih ahmin hoiah angzo o ueloe, Kai loe Anih boeh ni; atue loe zoi boeh, tiah thui o tih: to pongah nangcae loe nihcae hnukah caeh o hmah.
8El entonces dijo: Mirad, no seáis engañados; porque vendrán muchos en mi nombre, diciendo: Yo soy; y, El tiempo está cerca: por tanto, no vayáis en pos de ellos.
9Misatukhaih hoi misa angkahhaih tamthang na thaih o naah, zii o hmah: hae baktih hmuennawk hae angzo hmaloe tih; toe boenghaih pha mak ai vop, tiah a naa.
9Empero cuando oyereis guerras y sediciones, no os espantéis; porque es necesario que estas cosas acontezcan primero: mas no luego será el fin.
10To pacoengah anih mah nihcae khaeah, Acaeng maeto hoi maeto, prae maeto hoi maeto angkat o tih:
10Entonces les dijo: Se levantará gente contra gente, y reino contra reino;
11ahmuen kruekah kalen parai talihnawhaih, takang thohhaih, kasae nathaihnawk, van ah hnuk ih zit kaom hmuen hoi kalen parai angmathaihnawk to om tih.
11Y habrá grandes terremotos, y en varios lugares hambres y pestilencias: y habrá espantos y grandes señales del cielo.
12Toe hae hmuennawk boih om ai naah, nihcae mah na naeh o ueloe, na pacaekthlaek o tih, kai ih ahmin pongah Sineko ah, thongim thungah, siangpahrangnawk hoi ukkungnawk hmaa ah na hoi o tih.
12Mas antes de todas estas cosas os echarán mano, y perseguirán, entregándoos á las sinagogas y á las cárceles, siendo llevados á los reyes y á los gobernadores por causa de mi nombre.
13Toe hae loe nangcae han tanghaih kawng taphonghaih atue kahoih ah om tih.
13Y os será para testimonio.
14Nangcae mah timaw pathim han, tito mawnh han ai ah acoe oh:
14Poned pues en vuestros corazones no pensar antes cómo habéis de responder:
15na misanawk mah lok to aek moe, poek anghmang o sak sut han ai ah, lokthuih thaihaih hoi palunghahaih to kang paek o han.
15Porque yo os daré boca y sabiduría, á la cual no podrán resistir ni contradecir todos los que se os opondrán.
16Amno ampa, nawkamya, canawk hoi ampuinawk mah na pahnawt o ueloe, nihcae mah nangcae thung ih thoemto kaminawk to hum o tih.
16Mas seréis entregados aun de vuestros padres, y hermanos, y parientes, y amigos; y matarán á algunos de vosotros.
17Kai ih ahmin pongah kaminawk boih mah na hnuma o tih.
17Y seréis aborrecidos de todos por causa de mi nombre.
18Toe na lu nui ih sam maeto mataeng doeh anghma mak ai.
18Mas un pelo de vuestra cabeza no perecerá.
19Palung sawk ah na pauep o haih rang hoiah na hing o haih pakhra pahlong ah om tih, tiah a naa.
19En vuestra paciencia poseeréis vuestras almas.
20Misatuh kaminawk mah ven khoep ih Jerusalem to na hnuk o naah, Jerusalem pong suthaih atue loe zoi boeh, tito panoek oh.
20Y cuando viereis á Jerusalem cercada de ejércitos, sabed entonces que su destrucción ha llegado.
21To naah Judea ah kaom kaminawk loe mae nuiah cawn o nasoe; vangpui thungah kaom kaminawk loe tasa bangah tacawt o nasoe; tasa bang kaom kaminawk loe vangpui thungah akun o hmah nasoe.
21Entonces los que estuvieren en Judea, huyan á los montes; y los que en medio de ella, váyanse; y los que estén en los campos, no entren en ella.
22To ninawk loe cabu thungah tarik ih hmuennawk boih akoep thai hanah, lu lakhaih niah om tih.
22Porque estos son días de venganza: para que se cumplan todas las cosas que están escritas.
23To niah zokpomh nongpata hoi caa nawkta tawn nongpatanawk loe khosak bing o! Prae thungah amtanghaih paraihaih om ueloe, hae kaminawk nuiah palungphuihaih to om tih.
23Mas ¡ay de las preñadas, y de las que crían en aquellos días! porque habrá apuro grande sobre la tierra é ira en este pueblo.
24Nihcae loe sumsen hoiah dueh o ueloe, acaeng boih misong ah laem o tih: Gentelnawk ih atue koep ai karoek to Jerusalem loe Gentelnawk mah atii o tih.
24Y caerán á filo de espada, y serán llevados cautivos á todas las naciones: y Jerusalem será hollada de las gentes, hasta que los tiempos de las gentes sean cumplidos.
25Ni, khrah hoi cakaehnawk nuiah angmathaih to om tih; long kaminawk loe dawnraihaih hoi mawnhaih hoiah om o tih, tuipui ah tuiphu angthawkhaih to om tih;
25Entonces habrá señales en el sol, y en la luna, y en las estrellas; y en la tierra angustia de gentes por la confusión del sonido de la mar y de las ondas:
26van thacakhaih anghuenh pongah, kaminawk mah long nuiah kaom han koi zit kamo hmuen to panoek o naah, zit loiah palungthin thazok o tih.
26Secándose los hombres á causa del temor y expectación de las cosas que sobrevendrán á la redondez de la tierra: porque las virtudes de los cielos serán conmovidas.
27To naah nihcae mah thacakhaih, thui laek ai lensawkhaih hoi tamai nuiah angzo Kami capa to hnu o tih.
27Y entonces verán al Hijo del hombre, que vendrá en una nube con potestad y majestad grande.
28Hae baktih hmuen oh amtong naah, nangcae akranghaih loe zoi boeh pongah, khen oh loe, doeng o tahang ah, tiah a naa.
28Y cuando estas cosas comenzaren á hacerse, mirad, y levantad vuestras cabezas, porque vuestra redención está cerca.
29To pacoengah nihcae khaeah hae patahhaih hae a thuih pae; Thaiduet thing hoi thingnawk boih to khen oh;
29Y díjoles una parábola: Mirad la higuera y todos los árboles:
30aqam kanawk tacawt naah, nipui tue loe zoi boeh, tiah na panoek o.
30Cuando ya brotan, viéndolo, de vosotros mismos entendéis que el verano está ya cerca.
31To baktih toengah, hae baktih kaom hmuennawk hae na hnuk o naah, Sithaw prae loe zoi boeh, tito panoek oh.
31Así también vosotros, cuando viereis hacerse estas cosas, entended que está cerca el reino de Dios.
32Loktang kang thuih o, hae hmuennawk akoep ai karoek to hae dung ih kaminawk laem o boih mak ai vop.
32De cierto os digo, que no pasará esta generación hasta que todo sea hecho.
33Van hoi long anghma tih: toe ka lok loe anghmaa mak ai.
33El cielo y la tierra pasarán; mas mis palabras no pasarán.
34Nangmacae hoi nangmacae to acoehaih hoiah om oh, to tih ai nahaeloe caaknaek amthlai hmoekhaih, mu naek hmoekhaih, hae long nui khosak mawnhaih hoi poek angpho nathuem ah, poek ai pui hoiah to ani to pha moeng tih.
34Y mirad por vosotros, que vuestros corazones no sean cargados de glotonería y embriaguez, y de los cuidados de esta vida, y venga de repente sobre vosotros aquel día.
35To ni loe long nuiah kaom kaminawk boih nuiah thaang baktiah angzo tih.
35Porque como un lazo vendrá sobre todos los que habitan sobre la faz de toda la tierra.
36To pongah hae kaom han koi hmuennawk hoiah na loih o moe, Kami Capa hmaa ah nang doet o thai hanah, lawkthuih toepsoephaih hoiah zing oh, tiah a naa.
36Velad pues, orando en todo tiempo, que seáis tenidos por dignos de evitar todas estas cosas que han de venir, y de estar en pie delante del Hijo del hombre.
37Anih loe khodai naah tempul thungah kaminawk to patuk moe, khoving naah Olive, tiah kawk ih mae nuiah oh hanah a caeh.
37Y enseñaba de día en el templo; y de noche saliendo, estábase en el monte que se llama de las Olivas.
38Anih ih lok tahngai hanah kaminawk boih khawnbang khawnthaw ah tempul ah caeh o.
38Y todo el pueblo venía á él por la mañana, para oirle en el templo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.