Jeremiah 46
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Gentel kawng pongah tahmaa Jeremiah khaeah angzo Angraeng ih lok loe;
1Het woord van Jahweh tegen de volken, dat tot den profeet Jeremias werd gericht.
2Judah siangpahrang Josiah capa Jehoiakim angraenghaih saning palito haih naah Babylon siangpahrang Nebuchadnezzar mah Euphrates vapui taeng Karkhemish ah pazawk ih, Izip ih misa ah ohhaih hoi Izip siangpahrang Faro Neko ih misatuh kaminawk misa ah angcoenghaih lok loe hae tiah oh;
2Over Egypte. Over het leger van den Farao Neko, den koning van Egypte, dat aan de Eufraat bij Karkemisj stond, en dat Nabukodonosor, de koning van Babel, in het vierde jaar van Jojakim, den zoon van Josias en koning van Juda, heeft verslagen.
3misa angvaenghaih hoi amthoep oh loe, misatuk hanah amsak oh!
3Klaar met schild en rondas; op, tot de strijd,
4Nangcae hrang angthueng kaminawk, hrangnawk to misatuk pakaahaih hoiah khuk oh, a nuiah angthueng oh loe sum lumuek angmuek hoiah caeh oh; tayaenawk to taak oh loe, misatuk pakaahaih to angkhuk oh.
4De paarden gespannen, de rossen bestegen; In het gelid, de helmen op, De lansen gewet, de pantsers aan!
5Nihcae loe zit o moe, hnukbang ah amlaem o let boeh, tiah ka hnuk coek boeh; thacak nihcae ih misatuh kaminawk loe thazok o boeh, hnukbang angqoi ai ah a cawnh o boih boeh; ahnuk ahma zithaih to oh, tiah Angraeng mah thuih.
5Wat: ze beven, ze wijken; Hun helden worden verslagen, Ze vluchten, zonder om te zien? Verschrikking alom, is de godsspraak van Jahweh!
6Angtawt kaloe kaminawk doeh cawnh patok o moe, thacak kaminawk doeh loih o ai; nihcae loe aluek bang Euphrate vapui taengah amthlaek o ueloe, amtimh o tih.
6Zelfs de vlugge kan niet ontsnappen, De held zich niet redden; In het noorden, aan de oever van de Eufraat, Wankelen ze, en storten ze neer!
7Tui baktiah angthawk moe, tuiphu baktiah angphui tahang kami loe mi aa?
7Wie golft daar aan als de Nijl, Als stromen met bruisende wateren?
8Izip loe tui baktiah kangthawk, vapui tuiphunawk baktiah longh; anih mah ka caeh tahang moe, long hae ka khuk khoep han; to ah kaom vangpui hoi kaminawk to kam rosak han, tiah thuih.
8Egypte golft aan als de Nijl, Als stromen met klotsende golven! Het roept: Omhoog wil ik stijgen, Om de aarde te overstromen; Ik wil steden vernielen, Met de bewoners er in.
9Aw hrangnawk, daw o tahang ah! Hrang lakoknawk tha hoi cawn oh! Thacak misatuh kaminawk, misatuk pakaahaih kasin, Ethiopia kaminawk hoi Libya kaminawk, misa kah hanah kalii kasin, Lydia kaminawk to tacawt o nasoe.
9Paarden vooruit; wagens raast door, De helden naar voren: Ethiopiërs en Poetiërs, het schild in de hand, Lydiërs, de bogen gespannen en gericht!
10Misatuh kaminawk ih Angraeng, Sithaw mah misanawk nuiah lu lakhaih ni, anih ih misanawk lu lakhaih niah oh baktih toengah, zok amhah moe, athii mah paqui ai karoek to nihcae to sumsen mah caa tih; misatuh kaminawk ih Angraeng Sithaw han angbawnhaih loe aluek bang prae Euphrates vapui taengah oh.
10Maar dit is de dag van den Heer, Van Jahweh der heirscharen: Een dag van vergelding, Om zich te wreken op zijn bestrijders! Het zwaard verslindt, tot zijn honger gestild is, Het drinkt zich zat aan hun bloed; Want Jahweh richt een offer aan In het land van het noorden, aan de Eufraat.
11Aw tangla cuem, Izip canu, Gilead ah caeh tahang ah loe, ngantuihaih tasi to la ah; nang loe tasi nang nok parai boeh e, na hoih thai ai; nang han ngantuihaih om ai boeh.
11Trek op naar Gilad, om balsem te halen, Jonkvrouw, dochter van Egypte! Vergeefs verspilt gij medicijnen; Geen genezing voor u.
12Azat na tonghaih prae boih mah thaih o boeh, na qahhaih lok doeh long pum ah koi boeh; thacak nang ih misatuh kami loe amthaek moe, maeto pacoeng maeto nuiah nawnto amtim hoi hmaek boeh, tiah a thuih.
12De volken horen uw schande, De aarde is vol van uw klagen; Want de ene held is over den ander gestruikeld, En beiden zijn ze gevallen!
13Izip prae tuk hanah Babylon siangpahrang Nebuchanezzar kawbangmaw angzo tih, tiah tahmaa Jeremiah khaeah Angraeng mah thuih ih lok loe;
13Het woord, dat Jahweh tot den profeet Jeremias sprak over de veldtocht van Nabukodonosor, den koning van Babel, om het land van Egypte te teisteren!
14na taengah kaom kaminawk to sumsen hoiah hum tih, to pongah acoehaih hoiah oh o moe, kacakah angdoet o hanah, Izip prae ah thui paeh; Migdol, Noph hoi Tahpanhes ah doeh thui pae oh.
14Verkondigt het in Egypte, meldt het in Migdol, Bericht het in Nof en Tachpanches; Roept: Stel u te weer, en houd u gereed, Want het zwaard verslindt om u heen!
15Tipongah maw misahoih kaminawk to amtimh o? Angraeng mah nihcae to nuih pongah nihcae loe angdoe o thai ai.
15Wat: uw sterke gevallen, hij houdt geen stand? Neen, Jahweh heeft hem neergestoten.
16Anih mah pop parai kaminawk to amthaeksak, ue, kaminawk loe maeto pacoeng maeto nuiah amtimh o; to naah nihcae mah, Angthawk oh, misa mah sumsen hoiah pacaekthlaek pongah, aimah acaeng kaminawk hoi aimah prae ah amlaem o let si, tiah thuih o.
16Ook zijn huurtroepen struikelen en vallen, De een op den ander. Ze roepen: Voort, terug naar ons volk, Naar ons geboorteland voor het moordende zwaard!
17To ahmuen ah nihcae mah, Izip siangpahrang Faro loe lok cing ni; anih mah atue laemsak boih boeh, tiah hang o.
17Noemt Farao, den koning van Egypte: “Lawaai, dat zijn tijd liet voorbijgaan!”
18Misatuh kaminawk ih Angraeng, tiah ahmin kaom, Siangpahrang mah, Kai loe hing tangtang pongah, anih loe maenawk thungah Tabor mae baktih, tuipui taeng ih Karmel mae baktiah, angzo o tih.
18Zo waar Ik leef, is de godsspraak des Konings, Jahweh der heirscharen is zijn Naam: Als een Tabor onder de bergen, Als een Karmel aan zee rukt er een aan.
19Izip prae ah kaom canu nang, misong ah caeh hanah, nangmah ih hmuennawk to taoeng ah, Noph vangpui loe kami khosak han ai ah phrae tih boeh.
19Maak uw pak voor de ballingschap klaar, Bevolking, dochter van Egypte; Want Nof zal een wildernis worden, Vernield en ontvolkt.
20Izip loe maitaw tala baktiah kranghoih, toe amrohaih loe aluek bang hoiah angzoh.
20Egypte is een prachtige koe: Maar een horzel uit het noorden valt op haar aan;
21Anih mah thlai ih kaminawk loe angmah salakah kathawk parai maitaw caa baktiah oh o; toe nihcae amrohaih atue, nihcae thuitaekhaih atue to phak boeh pongah, angdoe o thai ai, hnuk angnawn o moe, nawnto a cawnh o.
21Ook op haar troepen in haar land Als op vetgemeste kalveren. Waarachtig, allen lopen ze weg, Ze vluchten heen, en houden geen stand; Want hun onheilsdag is gekomen, De tijd van hun straf!
22Caka hoi thing pakhruk han kacaeh kaminawk baktiah, misanawk mah caka to sin o ueloe, anih tuk hanah angzo o tih, to naah nang ih misatuh kaminawk ih lok loe pahui sae lok baktiah ni om tih.
22Hoort, als een sissende slang Schuiven ze voort langs het strand; Met bijlen gewapend, Trekken ze als houthakkers op haar af.
23Nihcae loe kroek laek ai pakhuhnawk pongah doeh pop o kue pongah, anih ih kathah parai thingnawk to pakhruh pae o boih tih.
23Ze vellen haar woud, is de godsspraak van Jahweh, Hoe ondoordringbaar het is; Want ze zijn talrijker nog dan een sprinkhanen-zwerm, Ze zijn niet te tellen.
24Izip canu loe azathaih tongh ueloe, aluek bang kaminawk ban ah paek tih, tiah Angraeng mah thuih.
24De dochter van Egypte wordt te schande gemaakt, Overgeleverd aan het volk uit het noorden:
25Misatuh kaminawk ih Angraeng, Israel Sithaw mah, Khenah, No vangpui ah kaom Amon kaminawk, Faro siangpahrang hoi Izip kaminawk ih sithawnawk, nihcae ih siangpahrangnawk, Faro siangpahrang nuiah amha kaminawk to ka thuitaek boih han, tiah Angraeng mah thuih;
25Jahweh der heirscharen, Israëls God heeft het gezegd! Ik ga Mij wreken op Amon in No, Op Farao en op Egypte, Op zijn goden en vorsten, Op allen, die op hem vertrouwen!
26nihcae hinghaih pakrong kaminawk to Babylon siangpahrang Nebuchadnezzar hoi a tamnanawk ih ban ah ka paek han; hnukkhuem ah, Izip prae loe canghnii ih baktiah kaminawk om o let tih, tiah Angraeng mah thuih.
26Ik lever ze uit aan wie hun leven belagen, Aan Nabukodonosor, den koning van Babel, en zijn vazallen. Eerst later wordt het weer vredig bewoond Als in vroegere dagen: is de godsspraak van Jahweh!
27Toe Aw ka tamna Jakob, zii hmah; Aw Israel, tasoeh hmah; khenah, angthla parai prae hoiah nang to kang pahlong moe, na caanawk doeh misong ah ohhaih prae thung hoiah ka pahlong han; Jakob acaeng loe amlaem let ueloe, misa zithaih om mak ai, nihcae loe monghaih hoiah khosah o tih boeh.
27Jakob, mijn dienaar, wees niet bang, Israël, gij behoeft niet te vrezen; Want Ik ga u verlossen uit verre gewesten, Uw kroost uit het land hunner ballingschap. Jakob keert terug, en vindt weer zijn rust, Onbekommerd, door niemand verschrikt.
28Aw ka tamna Jakob, zii hmah, nang khaeah ka oh; nangcae kang haehsak phanghaih prae to ka phraek boih langlacadoeh, nangcae loe kam rosak boih mak ai; kamsoem loklam ah ni kang thuitaek o han; toe thuitaek ai ah kang suem o sut mak ai, tiah Angraeng mah thuih.
28Jakob, mijn dienaar, wees niet bang; want Ik ben met u, spreekt Jahweh! Ja, Ik ga alle volken vernielen, Waaronder Ik u heb verstrooid. Maar u zal Ik nimmer vernielen; Ik tuchtig u enkel, zoals ge verdient; Neen, Ik laat u niet ongestraft!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.