Isaiah 38
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1To na niah Hezekiah loe duek duih khoek to ngannat. To pongah Amoz capa tahmaa Isaiah loe anih khaeah caeh moe, Angraeng mah hae tiah thuih; Na hing mak ai, na duek han oh boeh pongah, na imthung takoh to kahoih ah raemh ah, tiah a naa.
1در آن ایام حزقیا بیمار و مشرف به موت شد و اشعیا ابن آموص نبی نزد وی آمده، او را گفت: «خداوند چنین می‌گوید: تدارک خانه خود را ببین زیرا که می‌میری و زنده نخواهی ماند.»
2Hezekiah loe tapang bangah anghae moe, Angraeng khaeah lawkthuih,
2آنگاه حزقیا روی خود را بسوی دیواربرگردانیده، نزد خداوند دعا نمود،
3Aw Angraeng, na hmaa ah kawbangmaw loktang hoi coek koi kaom ai palungthin hoiah kho ka sak moe, na mik hnukah kahoih hmuen ka sak, tito tahmenhaih hoi na panoek pae rae ah, tiah lawk a thuih. Hezekiah loe palungset moe qah.
3و گفت: «ای خداوند مستدعی اینکه بیاد آوری که چگونه به حضور تو به امانت و به دل کامل سلوک نموده‌ام وآنچه در نظر تو پسند بوده است بجا آورده‌ام.» پس حزقیا زار‌زار بگریست.
4To naah Angraeng ih lok Isaiah khaeah angzoh,
4و کلام خداوند بر اشعیا نازل شده، گفت:
5Caeh ah loe Hezekiah khaeah hae tiah thui paeh; nam pa David ih Sithaw mah, Na lawkthuihaih lok to ka thaih boeh, na mikkhraetui doeh ka hnuk boeh; khenah, na hinghaih saning hatlai pangato kang thap pae han, tiah thuih, tiah thui paeh, tiah a naa.
5«برو و به حزقیا بگو یهوه خدای پدرت داود چنین می‌گوید: دعای تو راشنیدم و اشکهایت را دیدم. اینک من بر روزهای تو پانزده سال افزودم.
6Nangmah hoi hae vangpui hae Assyria siangpahrang ban thung hoiah kang pahlong han; hae vangpui hae ka pakaa han.
6و تو را و این شهر را ازدست پادشاه آشور خواهم رهانید و این شهر راحمایت خواهم نمود.
7Angraeng loe a thuih ih lok baktiah sah tih, hae loe nang hanah kaom Angraeng khae hoi ih angmathaih ah om tih;
7و علامت از جانب خداوند که خداوند این کلام را که گفته است بجاخواهد آورد این است:
8khenah, Ahaz nuiah caeh tathuk tangcae ni tahlip to khok tangkan haato hnukbangah kam laemsak let han, tiah a naa. To pongah kalaem tangcae ni tahlip to khok tangkan haato hnukbangah amlaem let.
8اینک سایه درجاتی که از آفتاب بر ساعت آفتابی آحاز پایین رفته است ده درجه به عقب برمی گردانم.» پس آفتاب ازدرجاتی که بر ساعت آفتابی پایین رفته بود، ده درجه برگشت.
9Judah siangpahrang Hezekiah loe ngannat, toe ngan a tui let pacoengah anih mah tarik ih ca loe,
9مکتوب حزقیا پادشاه یهودا وقتی که بیمارشد و از بیماریش شفا یافت:
10ka hinghaih khosak hoih li naah, duekhaih khongkha ah ka caeh han boeh, kanghmat ka hinghaih saningnawk doeh ka pongsak sut han boeh mue, tiah ka poek.
10من گفتم: «اینک در فیروزی ایام خود به درهای هاویه می‌روم و ازبقیه سالهای خود محروم می‌شوم.
11Kahing kaminawk ih prae ah, Angraeng to ka hnu let mak ai boeh; long nuiah kaom kaminawk doeh ka hnu let mak ai boeh, tiah ka poek.
11گفتم: خداوند را مشاهده نمی نمایم. خداوند را در زمین زندگان نخواهم دید. من با ساکنان عالم فنا انسان را دیگر نخواهم دید.
12Phraek ih tuutoep kaminawk ih im baktiah ka im loe krak rup boeh, anih mah kai khae hoiah ang lak pae ving boeh; kahni sah kami mah kahni pakhraep baktih toengah ka hinghaih pakhraek ah oh, ka hinghaih qui loe apet ving boeh; aqum ah maw, athun ah maw, nito thungah ka hinghaih na boengsak tih boeh, tiah ka poek.
12خانه من کنده گردید ومثل خیمه شبان از من برده شد. مثل نساج عمرخود را پیچیدم. او مرا از نورد خواهد برید. روز وشب مرا تمام خواهی کرد.
13Akhawnbang khodai khoek to palungsawkhaih hoiah ka zing, toe kaipui baktiah ka huhnawk to ang khaeh pae; aqum ah maw, athun ah maw, nito thungah ka hinghaih na boengsak tih boeh, tiah ka poek.
13تا صبح انتظارکشیدم. مثل شیر همچنین تمامی استخوانهایم رامی شکند. روز و شب مرا تمام خواهی کرد.
14Kai loe pungpae baktih, tangpra baktiah ka hang moe, pahu baktiah ka oi khing; van bangah ka khet loiah ka mik thazok sut boeh; Aw Angraeng, raihaih ka tong boeh, kai abom hanah angzo rae ah.
14مثل پرستوک که جیک جیک می‌کند صدامی نمایم. و مانند فاخته ناله می‌کنم و چشمانم ازنگریستن به بالا ضعیف می‌شود. ای خداوند درتنگی هستم کفیل من باش.
15Toe kawbangmaw ka thuih han? Anih mah kai khaeah lok ang thuih, a thuih ih lok baktiah angmah a sak boeh; ka hinghaih patangkhang boeh pongah, ka hing thung poeknaemhaih hoiah ka caeh han.
15«چه بگویم چونکه او به من گفته است وخود او کرده است. تمامی سالهای خود را به‌سبب تلخی جانم آهسته خواهم رفت.
16Angraeng, kaminawk loe to tiah ni hing o; to baktih hmuennawk boih ah ka muithla hinghaih to oh; ngan na tuisak ah loe, na hingsak let ah.
16ای خداوند به این چیزها مردمان زیست می‌کنند و به اینها و بس حیات روح من می‌باشد. پس مرا شفابده و مرا زنده نگاه دار.
17Khenah, ngantui han ih ni patang ka khang; ka hinghaih nang tahmen pongah, amrohaih tangqom thung hoiah nang loisak boeh; ka zaehaihnawk boih ka hnukbangah nang vah pae king boeh.
17اینک تلخی سخت من باعث سلامتی من شد. از راه لطف جانم را از چاه هلاکت برآوردی زیرا که تمامی گناهانم را به پشت سر خود انداختی.
18Taprong mah nang to pakoeh thai mak ai, kadueh mah doeh nang pakoehhaih laasah thai mak ai; tangqom thungah caeh tathuk kami mah na loktang lok to oep thai mak ai.
18زیرا که هاویه تو راحمد نمی گوید و موت تو را تسبیح نمی خواند. وآنانی که به حفره فرو می‌روند به امانت تو امیدوارنمی باشند.
19Kahing kami, kahing kaminawk mah ni, vaihniah ka sak ih baktih toengah nang to pakoeh thai ueloe, ampanawk mah a caanawk khaeah loktang na lok to panoek o sak thai tih.
19زندگانند، زندگانند که تو را حمدمی گویند، چنانکه من امروز می‌گویم. پدران به پسران راستی تو را تعلیم خواهند داد.
20Angraeng mah na pahlong tih, to pongah ka hing thung Angraeng ih im thungah aqui kapop katoeng kruek hoiah laa ka sak o han.
20خداوندبه جهت نجات من حاضر است، پس سرودهایم را در تمامی روزهای عمر خود در خانه خداوندخواهیم سرایید.»
21Isaiah mah, Thaiduet thaih to laa nasoe loe, naep pacoengah ahmaa nuiah bet nahaeloe ngantui tih, tiah a naa.
21و اشعیا گفته بود که قرصی از انجیر بگیریدو آن را بر دمل بنهید که شفا خواهد یافت.
22Hezekiah mah, Angraeng ih im ah ka caeh tahang han pongah, tih angmathaih maw om tih? tiah a dueng.
22وحزقیا گفته بود علامتی که به خانه خداوندبرخواهم آمد چیست؟
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.