Ezekiel 47
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
11 To pacoengah anih mah tempul thok ah ang caeh haih; khenah, thok tlim hoiah ni angzae bang ah tui to longh; tempul loe ni angzae bang ah anghae; tui loe tempul bantang bang ih thok tlim hoiah hmaicam aloih bang ah long.
1Toen bracht hij mij terug naar de ingang van de tempel, en daar zag ik van onder de drempel van de tempel water stromen in oostelijke richting; want de voorzijde van de tempel ligt op het oosten. Het water vloeide onder de rechterzijwand van de tempel door, zuidelijk langs het altaar.
2Anih mah aluek bang khongkha hoiah ang hoih moe, ni angzae bang anghae tasa khongkha taengah ang takui haih; khenah, to ah bantang bang ah kalong tui to oh.
2Hij bracht me door de noorderpoort naar buiten, en voerde me buitenom naar de oosterpoort: daar borrelde het water op van de rechterzijwand!
3Ban ah tahhaih qui sin kami loe, hmabang ah caeh moe, dong sangto a tah pacoengah, anih mah to tui to angkat hanah ang thuih; tui loe khokmik khoek to phak.
3De man ging in oostelijke richting verder, met een duimstok in zijn hand; hij mat een afstand af van duizend el, en liet mij door het water waden: het water reikte tot de hiel.
4Anih mah dong sangto a tah let, kai khaeah tui to angkat ah tiah ang thuih let; tui loe khokkhu khoek to phak. Dong sangto a tah let, to tui angkat han ang thuih naah, tui loe kaeng khoek to phak.
4Weer mat hij een afstand af van duizend el, en liet mij door het water waden: het water reikte tot de knieën. Weer mat hij een afstand af van duizend el, en liet mij door het water waden: het water reikte tot mijn middel.
5To pacoengah dong sangto a tah let bae; to naah loe vapui tui ah oh boeh pongah tui to kang kat thai ai boeh; tui loe sang tahang, vapui ah oh pongah, angkat thai ai, alaek han ih ni oh sut boeh.
5Nog eens mat hij een afstand af van duizend el, nu was het een ondoorwaadbare beek; want het water was zo diep, dat men er in zwemmen kon: een ondoorwaadbare beek.
6Anih mah, Kami capa, hae hae na hnuk maw? tiah ang naa. To pacoengah anih mah ang caeh haih moe, kai to vapui taengah ang caehsak.
6Hij vroeg mij: Ziet ge dat mensenkind? Toen liet hij mij teruggaan langs de rand van de beek,
7To tiah ang caehsak naah, khenah, vapui hae bang hoi ho bang ah paroeai pop thing to oh.
7en onderweg zag ik aan beide oevers van de beek een zeer groot aantal bomen.
8Anih mah kai khaeah, Hae tui loe ni angzae bang ih prae ah long, praezaek ah caeh tathuk moe, tuipui thungah akun; tuipui phak naah loe tui to ciim.
8En hij zeide tot mij: Dit water stroomt naar de oostelijke landstreek, verloopt naar de steppe, en mondt uit in de zee, de zoutwaterzee, waarvan het water drinkbaar wordt.
9Vapui longhaih ahmuen kruekah angtawt minphaw, hinghaih katawn hmuennawk boih to hing o tih; tanga doeh paroeai pop tih, to vapui loe ciim pongah, a longhaih ahmuen kruekah kaom hmuennawk boih to hing tih.
9Alle levende wezens, alles wat zich beweegt, zal overal waar de beek komt, kunnen leven. Er zal een overvloed aan vis daarin zijn; want wanneer dit water erin uitmondt, wordt het zeewater drinkbaar, en alles, waar de beek bijkomt, kan leven.
10Tanga naeh kaminawk loe Engedi hoi Eneglaim khoek to a taeng ah angdoe o tih, to ahmuennawk loe palok payanghaih ahmuen ah om tih; tanga congca om ueloe, kalen parai tuipui ih tanga baktiah paroeai pop o tih.
10Dan zullen van En-Gedi tot En-Egláim vissers aan de kant staan; droogplaatsen voor netten zullen aan haar rechteroever liggen; haar visstand zal even overvloedig zijn als in de grote zee.
11Toe tangkae tui hoi tangnong tuinawk loe ciim mak ai; paloi sak han ih ni suem o tih.
11Maar het water van haar poelen en wadden wordt niet drinkbaar; dat is voor zoutwinning bestemd.
12Vapui taeng hae bang hoi ho bang ah loe caak kahoih thing congca amprawk tih, aqamnawk azaem mak ai, athaih doeh boeng thai mak ai; hmaicam hoiah tui to long pongah, khrah kruek athaih kangtha to athai tih; athaih loe caak hanah om ueloe, aqamnawk loe ngantuihaih ah om tih, tiah ang naa.
12Langs de beek zullen aan weerszijden van haar oever allerlei vruchtbomen groeien, wier bladeren niet verwelken en wier vrucht niet opraakt. Elk seizoen dragen ze weer nieuwe vruchten; want het water, dat hen drenkt, stroomt uit het heiligdom. Hun vruchten zullen eetbaar zijn, hun bladeren zullen geneeskracht hebben.
13Angraeng Sithaw mah, Prae angzithaih loe hae tiah om tih, tiah thuih. Israel acaeng hathlai hnetto mah qawktoep hanah long amzet o naah, Joseph mah lawk ahmuen hnetto hak tih.
13Dit zegt Jahweh, de Heer: Zo zal de grens lopen, waarbinnen ge het land aan de twaalf stammen van Israël in erfbezit moet toewijzen, en waarvan Josef twee delen ontvangt.
14Long to maeto hoi maeto angvan ah amzet oh; nam panawk khae paek hanah lokkamhaih hoi ban ka payangh baktih toengah, hae long hae na toep o tih:
14Ieder van u zal een even groot deel bezitten van het land, dat Ik aan uw vaderen onder ede beloofd heb, en dat u als erfbezit werd toegewezen.
15aluek bang prae angzithaih loe hae tiah om tih; tuipui kalen hoiah Hethlon, Zedad caehhaih loklam,
15Zo loopt de grens van het land. Aan de noordkant: van de grote zee af langs Chetlon in de richting van Chamat;
16Damaska hoi Hammath prae angzithaih salakah kaom, Hammath, Berothah, Sibraim; Hauran taengah kaom, Hazar-hattikon karoek to kawk tih.
16dan over Sedad, Berota en Sibráim, dat tussen het grondgebied van Damascus en dat van Chamat ligt; dan tot Chaser-Enon, dat tot het gebied van de Hauran behoort;
17Aluek bang ih prae angzithaih loe Damaska hoi Hazar-enan ramri salakah kaom, tuipui hoi Hammath ramri karoek to kawk tih.
17zodat de grens loopt van de zee tot Chaser-Enon, en het grondgebied van Damascus en dat van Chamat er noordelijk van ligt. Dit is de noordkant.
18Ni angzae bang ih prae angzithaih loe Hauran, Damaska, Gilead, Jordan vapui taeng Israel prae hoiah ni angzae bang ih tuipui khoek to kawk tih. Hae loe ni angzae bang ih prae angzithaih ah om tih.
18Aan de oostkant: van Chaser-Enon, tussen de Hauran en Damascus, vormt de Jordaan de grens tussen Gilad en het land Israël tot de oostelijke zee, tot Tamar. Dit is de oostkant.
19Aloih bang ih prae angzithaih loe Tamar hoi Kadesh tui ohhaih karoek to, tuipui kalen ah akun vapui khoek to kawk tih. Hae loe aloih bang prae angzithaih ah om tih.
19Aan de kant van de Négeb, ten zuiden: van Tamar tot het water van Meribat-Kadesj, langs de beek naar de grote zee. Dit is de kant van de Négeb, ten zuiden.
20Niduem bang ih prae angzithaih loe tuipui taengah caeh tahang ueloe, Hamath niduem bang khoek to kawk tih. Hae loe niduem bang ih prae angzithaih ah om tih.
20Aan de westkant vormt de grote zee de grens tot het punt, van waaruit men Chamat bereikt.
21Hae long hae nangmacae Israel acaengnawk khaeah pazet oh.
21Dit land moet ge volgens de stammen van Israël onder elkaar verdelen.
22Hae long loe nangmacae hoi nangcae salakah kaom, caa sah acaeng kalah kaminawk mah qawk ah toep hanah amzet oh; to acaeng kalah kaminawk loe prae thungah tapen Israel kaminawk ah poek oh; nihcae loe Israel kaminawk salakah qawk toep o toeng tih.
22Ge moet het als bezit toewijzen aan u zelf, en aan de vreemdelingen die onder u verblijven en die kinderen onder u verwekt hebben. Ge moet ze beschouwen als geboren Israëlieten, en ze zullen onder Israëls stammen een erfdeel toegewezen krijgen;
23Kawbaktih acaeng kalah kami doeh a oh o haih ahmuen ah, qawk ah toep hanah long to paek oh, tiah Angraeng Sithaw mah thuih.
23ge moet hun een erfdeel geven in de stam, waarin de vreemdeling woont, zegt Jahweh, de Heer.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.