Exodus 19
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Israel kaminawk Izip prae thung hoi tacawt o pacoeng, khrah thumto naah, Sinai praezaek to phak o.
1و در ماه سوم از بیرون آمدن بنی‌اسرائیل از زمین مصر، در همان روزبه صحرای سینا آمدند،
2Israel kaminawk loe Rephidim hoi amsak o moe, Sinai praezaek phak o pacoengah, mae hmaa ah atai o.
2و از رفیدیم کوچ کرده، به صحرای سینا رسیدند، و در بیابان اردو زدند، واسرائیل در آنجا در مقابل کوه فرود آمدند.
3Mosi mah Sithaw khae caeh tahang naah, Angraeng angmah khaeah angzoh hanah mae nui hoiah a kawk moe, Jakob imthung takoh hoi Israel kaminawk khaeah hae tiah a thui paeh;
3وموسی نزد خدا بالا رفت، و خداوند از میان کوه اورا ندا درداد و گفت: «به خاندان یعقوب چنین بگو، و بنی‌اسرائیل را خبر بده:
4Izip kaminawk khaeah ka sak ih hmuen na hnuk o boeh; kawbang maw tahmu ih pakhraeh pongah kang hnut o sak moe, kaimah khaeah kang hoih o, tito na panoek o boeh.
4شما آنچه را که من به مصریان کردم، دیده‌اید، و چگونه شما را بربالهای عقاب برداشته، نزد خود آورده‌ام.
5To pongah vaihi ka lok hae na tahngaih o moe, ka lokkamhaih na aek o ai nahaeloe, nangcae loe kaminawk boih salakah kai ih qawk ah na om o tih; long pum loe kai ih ni;
5واکنون اگر آواز مرا فی الحقیقه بشنوید، و عهد مرانگاه دارید، همانا خزانه خاص من از جمیع قومهاخواهید بود. زیرا که تمامی جهان، از آن من است.
6nangcae loe kai han kaciim acaeng hoi siangpahrang ukhaih prae ah kai ih qaima ah na om o tih, tiah a thuih pae. Hae loknawk hae Israel kaminawk khaeah thui paeh, tiah a naa.
6و شما برای من مملکت کهنه و امت مقدس خواهید بود. این است آن سخنانی که به بنی‌اسرائیل می‌باید گفت.»
7To pongah Mosi loe amlaem let moe, Israel kacoehtanawk to kawk pacoengah, Angraeng mah anih khaeah thuih ih loknawk to nihcae hmaa ah thuih pae boih.
7پس موسی آمده، مشایخ قوم را خواند، و همه این سخنان را که خداوند او را فرموده بود، بر ایشان القا کرد.
8Kaminawk mah, Angraeng mah thuih ih lok to ka sak o boih han, tiah nawnto a thuih o. Nihcae ih lok to Mosi mah Angraeng khaeah tathlangh pae let.
8وتمامی قوم به یک زبان در جواب گفتند: «آنچه خداوند امر فرموده است، خواهیم کرد.» و موسی سخنان قوم را باز به خداوند عرض کرد.
9Angraeng mah Mosi khaeah, Khenah, nang hoi thuih ih lok kaminawk mah thaih o moe, nang to dungzan khoek to tang o thai hanah, tamai thung hoi nang khaeah kang zoh han, tiah a naa. Kaminawk mah thuih ih loknawk to Mosi mah Angraeng khaeah tathlangh pae.
9و خداوند به موسی گفت: «اینک من در ابرمظلم نزد تو می‌آیم، تا هنگامی که به تو سخن گویم قوم بشنوند، و بر تو نیز همیشه ایمان داشته باشند.» پس موسی سخنان قوم را به خداوند بازگفت.
10To pacoengah Angraeng mah Mosi khaeah, Kaminawk khaeah caeh ah loe, nihcae to vaihni hoi khawnbang ah ciimcaisak ah; angmacae ih khukbuennawk to pasuk o nasoe loe,
10خداوند به موسی گفت: «نزد قوم برو وایشان را امروز و فردا تقدیس نما، و ایشان رخت خود را بشویند.
11ni thumto naah om o coek nasoe; ni thumto naah loe kaminawk boih hmaa ah, Sinai mae nuiah Angraeng to anghum tathuk tih.
11و در روز سوم مهیا باشید، زیرا که در روز سوم خداوند در نظر تمامی قوم برکوه سینا نازل شود.
12Kaminawk mah mae sang to poeng o han ai ah sah paeh, mae sang nuiah daw o hmah, mae sang amtonghaih long doeh sui o hmah; mae sang to ban hoi sui kami loe paduek tangtang ah om tih.
12و حدود برای قوم از هرطرف قرار ده، و بگو: باحذر باشید از اینکه به فرازکوه برآیید، یا دامنه آن را لمس نمایید، زیرا هر‌که کوه را لمس کند، هرآینه کشته شود.
13Anih to ban hoi sui hmah, sui kami loe thlung hoi vah maat ai boeh loe, palaa hoi kah maat han oh; kami maw, to tih ai boeh loe moi maw hing o sak hmah, tiah a thuih, tiah thui paeh; atue kasawk ah mongkah ueng pacoengah ni, kaminawk to mae nuiah daw o vop tih, tiah a naa.
13دست برآن گذارده نشود بلکه یا سنگسار شود یا به تیرکشته شود، خواه بهایم باشد خواه انسان، زنده نماند. اما چون کرنا نواخته شود، ایشان به کوه برآیند.»
14Mosi mae nui hoi kaminawk khaeah anghum tathuk pacoengah, kaminawk to amprik caisak; nihcae mah khukbuennawk to pasuk o.
14پس موسی از کوه نزد قوم فرود آمده، قوم را تقدیس نمود و رخت خود را شستند.
15To pacoengah kaminawk khaeah, Ni thumto hanah amsak o coek ah, na zunawk khaeah iip o hmah, tiah a naa.
15و به قوم گفت: «در روز سوم حاضر باشید، و به زنان نزدیکی منمایید.»
16Ni thumto akhawnbang ah loe, khopazih hoi tangphra to puek moe, kathah parai tamai mah mae to khuk khoep, mongkah lok loe tuen parai pongah, ataihaih im ah kaom kaminawk to tasoeh o boih.
16و واقع شد در روز سوم به وقت طلوع صبح، که رعدها و برقها و ابر غلیظ برکوه پدید آمد، و آواز کرنای بسیار سخت، بطوری که تمامی قوم که در لشکرگاه بودند، بلرزیدند.
17To naah Mosi mah Sithaw tongh hanah, kaminawk to ataihaih im hoiah caeh haih, nihcae loe mae tlim ah angdoet o.
17و موسی قوم را برای ملاقات خدا ازلشکرگاه بیرون آورد، و در پایان کوه ایستادند.
18To naah Angraeng loe hmai thung hoiah angzoh pongah, Sinai mae to hmaikhue mah ayaw hmoek; takoeng hoi tacawt hmaikhue baktih toengah, mae to anghuenh boih.
18و تمامی کوه سینا را دود فرو گرفت، زیراخداوند در آتش بر آن نزول کرد، و دودش مثل دود کوره‌ای بالا می‌شد، و تمامی کوه سخت متزلزل گردید.
19Mongkah to kasawkah ueng naah, lok to len aep aep; Mosi mah lok to thuih, to naah Sithaw mah lok hoiah pathim pae.
19و چون آواز کرنا زیاده و زیاده سخت نواخته می‌شد، موسی سخن گفت، و خدا او را به زبان جواب داد.
20Angraeng loe Sinai mae nuiah anghum tathuk moe, Mosi to mae nuiah kawk; to pongah Mosi loe dawh tahang.
20و خداوند بر کوه سینا بر قله کوه نازل شد، و خداوند موسی را به قله کوه خواند، و موسی بالا رفت.
21Angraeng mah anih khaeah, Kaminawk loe Angraeng khet hanah caeh o nganga moe, a duek o han ai ah, anghum tathuk ah loe kaminawk to thuitaek ah.
21و خداوند به موسی گفت: «پایین برو و قوم را قدغن نما، مبادا نزدخداوند برای نظر کردن، از حد تجاوز نمایند، که بسیاری از ایشان هلاک خواهند شد.
22Angraeng khaeah angzo qaima boih angmacae hoi angmacae to amprik cai o nasoe; to tih ai nahaeloe Angraeng mah nihcae to thuitaek moeng tih, tiah a naa.
22و کهنه نیز که نزد خداوند می‌آیند، خویشتن را تقدیس نمایند، مبادا خداوند بر ایشان هجوم آورد.»
23Mosi mah Angraeng khaeah, Kaminawk mah mae to poeng o han ai ah angzithaih ramri to sah paeh loe, amprik caisak ah, tiah na thuih pongah, kaminawk Sinai mae nuiah angzo o thai ai, tiah a naa.
23موسی به خداوند گفت: «قوم نمی توانند به فرازکوه سینا آیند، زیرا که تو ما را قدغن کرده، گفته‌ای کوه را حدود قرار ده و آن را تقدیس نما.»
24Angraeng mah caeh tathuk ah loe, Aaron to angzo haih ah; toe qaimanawk hoi kaminawk loe Angraeng khaeah angzo o nganga hmah nasoe; to tih ai nahaeloe nihcae to danpaekhaih tong o moeng tih, tiah a naa.
24خداوند وی را گفت: «پایین برو و تو و هارون همراهت برآیید، اما کهنه و قوم از حد تجاوزننمایند، تا نزد خداوند بالا بیایند، مبادا بر ایشان هجوم آورد.»
25To pongah Mosi loe kaminawk khaeah anghum tathuk moe, lok to thuih pae.
25پس موسی نزد قوم فرود شده، بدیشان سخن گفت.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.