Exodus 14
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Angraengh mah Mosi khaeah,
1و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت:
2Israel kaminawk khaeah, Migdol vangpui hoi tuipui salak, Baal-Zephon vangpui taeng, tuipui taeng Pi-Hahiroth ah amlaem oh loe, tuipui taengah atai o han, thui paeh.
2«به بنی‌اسرائیل بگو که برگردیده، برابر فم الحیروت در میان مجدل ودریا اردو زنند. و در مقابل بعل صفون، در برابر آن به کنار دریا اردو زنید.
3Faro mah Israel kaminawk kawng pongah, Nihcae loe saoeng ah raihaih tongh o, praezaek mah pakaa khoep boeh, tiah thui tih.
3و فرعون درباره بنی‌اسرائیل خواهد گفت: در زمین گرفتارشده‌اند، و صحرا آنها را محصور کرده است.
4Faro to palung ka thahsak moe, nihcae ka patomsak let han; toe Faro hoi anih ih misatuh kaminawk nuiah, ka lensawkhaih to kam tuengsak han; to naah Izip kaminawk mah kai loe Angraeng ah ka oh, tito panoek o tih, tiah a naa. To pongah Israel kaminawk mah to tiah sak o.
4ودل فرعون را سخت گردانم تا ایشان را تعاقب کند، و در فرعون و تمامی لشکرش جلال خود راجلوه دهم، تا مصریان بدانند که من یهوه هستم.» پس چنین کردند.
5Kaminawk cawnh o boih boeh, tiah Izip siangpahrang khaeah thuih pae o naah, Faro hoi a tamnanawk loe uthaih palungthin to tawnh o moe, kaminawk khaeah, Tikhoe hae tiah na sak o moe, aicae han toksah Israel kaminawk to na tacawt o sak boih loe? tiah a naa o.
5و به پادشاه مصر گفته شد که قوم فرار کردند، و دل فرعون و بندگانش بر قوم متغیر شد، پس گفتند: «این چیست که کردیم که بنی‌اسرائیل را از بندگی خود رهایی دادیم؟»
6To pongah angmah ih hrang leeng to suek coek moe, angmah ih kaminawk to nawnto a caeh haih;
6پس ارابه خود را بیاراست، و قوم خود را با خودبرداشت،
7kahoih koek hrang leeng cumvai tarukto a lak moe, Izip prae ih hrang angthueng kaminawk, misatuh angraengnawk to a kawk.
7و ششصد ارابه برگزیده برداشت، وهمه ارابه های مصر را و سرداران را بر جمیع آنها.
8Angraeng mah Izip siangpahrang, Faro ih palung to thahsak pongah, anih mah Israel kaminawk to patom; toe Israel kaminawk loe amoekhaih hoiah caeh o.
8و خداوند دل فرعون، پادشاه مصر را سخت ساخت تا بنی‌اسرائیل را تعاقب کرد، وبنی‌اسرائیل به‌دست بلند بیرون رفتند.
9Izip kaminawk, Faro ih hrangnawk hoi hrang leengnawk, hrang angthueng kaminawk hoi misatuh kaminawk mah Israel kaminawk to patom o moe, Bal-Zephon hmaa ih, vapui taeng Pi-Hariroth ah anghak o naah a kae o.
9و مصریان با تمامی اسبان و ارابه های فرعون و سوارانش و لشکرش در عقب ایشان تاخته، بدیشان دررسیدند، وقتی که به کنار دریا نزدفم الحیروت، برابر بعل صفون فرود آمده بودند.
10Israel kaminawk mah doeng o naah, Faro loe anghnai daek ah phak boeh; to naah Izip kaminawk mah nihcae patom boeh, tito panoek o, Israel kaminawk loe paroeai zit o moe, Angraeng khaeah hangh o.
10و چون فرعون نزدیک شد، بنی‌اسرائیل چشمان خود را بالا کرده، دیدند که اینک مصریان از عقب ایشان می‌آیند. پس بنی‌اسرائیل سخت بترسیدند، و نزد خداوند فریاد برآوردند.
11Israel caanawk mah Mosi khaeah, Izip prae ah taprong om ai pongah maw, duek hanah praezaek ah nang caeh haih? Tipongah hae tiah sak hanah, Izip prae thung hoi nang caeh haih loe?
11و به موسی گفتند: «آیا در مصر قبرها نبود که ما رابرداشته‌ای تا در صحرا بمیریم؟ این چیست به ماکردی که ما را از مصر بیرون آوردی؟
12Izip prae ah, Na caeh o taak ah, kaicae loe Izip kaminawk ih tok to ka sak pae o halat han boeh, tiah kang thuih o na ai maw? Praezaek ah ka duek o pongah loe, Izip kaminawk ih toksak to kaicae han hoih kue, tiah a naa o.
12آیا این آن سخن نیست که به تو در مصر گفتیم که ما رابگذار تا مصریان را خدمت کنیم؟ زیرا که ما راخدمت مصریان بهتر است از مردن در صحرا!»
13Mosi mah kaminawk khaeah, Zii o hmah, kacakah angdoe oh, vaihni ah Angraeng mah nangcae hnuksak han ih, pahlonghaih to khen oh; vaihni ah na hnuk o ih Izip kaminawk loe, dungzan khoek to na hnu o let mak ai boeh.
13موسی به قوم گفت: «مترسید. بایستید و نجات خداوند را ببینید، که امروز آن را برای شماخواهد کرد، زیرا مصریان را که امروز دیدید تا به ابد دیگر نخواهید دید.
14Nangcae loe anghngai o duem ah, Angraeng mah nangcae han misa na tuh pae tih, tiah a naa.
14خداوند برای شماجنگ خواهد کرد و شما خاموش باشید.»
15To pacoengah Angraeng mah Mosi khaeah, Tipongah kai khaeah na hang o loe? Israel kaminawk khaeah hmabang caeh o poe hanah thui pae oh;
15و خداوند به موسی گفت: «چرا نزد من فریاد می‌کنی؟ بنی‌اسرائیل را بگو که کوچ کنند.
16toe na cunghet to phok tahang ah, tuipui nuiah na ban to payang ah loe, tuipui to pakhoih ah; to naah Israel kaminawk loe tuipui um li ah saoeng baktiah caeh o tih.
16و اما تو عصای خود را برافراز و دست خود رابر دریا دراز کرده، آن را منشق کن، تا بنی‌اسرائیل از میان دریا بر خشکی راه سپر شوند.
17Khenah, nihcae mah nangcae patom o hanah, Izip kaminawk to palung ka thahsak han; Faro hoi angmah ih misatuh kaminawk, hrang leengnawk hoi hrang angthueng kaminawk boih nuiah, ka lensawkhaih to amtueng tih.
17و اما من اینک، دل مصریان را سخت می‌سازم، تا از عقب ایشان بیایند، و از فرعون و تمامی لشکر او وارابه‌ها و سوارانش جلال خواهم یافت.
18Faro hoi angmah ih hrang leeng, anih ih hrang angthueng kaminawk nuiah ka lensawkhaih to kam tuengsak naah, Kai loe Angraeng ah ka oh, tito Izip kaminawk mah panoek o tih, tiah a naa.
18ومصریان خواهند دانست که من یهوه هستم، وقتی که از فرعون و ارابه هایش و سوارانش جلال یافته باشم.»
19Israel misatuh kaminawk ataihaih hmaa ah kacaeh, Sithaw ih van kami loe amlaem moe, nihcae hnuk ah a caeh; nihcae hmaa ah kacaeh tamai tung doeh nihcae hnukbang ah angdoet sut;
19و فرشته خدا که پیش اردوی اسرائیل می‌رفت، حرکت کرده، از عقب ایشان خرامید، وستون ابر از پیش ایشان نقل کرده، در عقب ایشان بایستاد.
20Izip misatuh kaminawk ataihaih ahmuen hoi Israel kaminawk ataihaih ahmuen salakah a caeh; tamai loe maeto hanah vinghaih ah oh moe, maeto hanah loe aanghaih ah oh pongah, nihcae loe aqum puek maeto hoi maeto khaeah caeh o thai ai.
20و میان اردوی مصریان و اردوی اسرائیل آمده، از برای آنها ابر و تاریکی می‌بود، واینها را در شب روشنایی می‌داد که تمامی شب نزدیک یکدیگر نیامدند.
21To pacoengah Mosi mah tuipui bangah ban to payangh, to naah Angraeng mah aqum puek ni angyae bang hoiah takhi kaham to songsak, tui to saoeng ah angcoengsak moe, tui to hnetto ah amkhoih.
21پس موسی دست خود را بر دریا دراز کرد و خداوند دریا را به بادشرقی شدید، تمامی آن شب برگردانیده، دریا راخشک ساخت و آب منشق گردید.
22Israel kaminawk loe tuipui um li ah, saoeng ih lam caeh baktih toengah a caeh o; tui loe banqoi bantang im tapang baktiah oh.
22وبنی‌اسرائیل در میان دریا بر خشکی می‌رفتند وآبها برای ایشان بر راست و چپ، دیوار بود.
23Izip kaminawk loe Faro ih hrang, hrang leeng, hrang angthueng kaminawk hoiah nihcae to patom o moe, tuipui um li ah a caeh o.
23ومصریان با تمامی اسبان و ارابه‌ها و سواران فرعون از عقب ایشان تاخته، به میان دریا درآمدند.
24Akhawnbang ah loe Angraeng mah tamai hmai thung hoiah Izip misatuh kaminawk to khet tathuk, to naah Izip misatuh kaminawk to raihaih paek.
24ودر پاس سحری واقع شد که خداوند بر اردوی مصریان از ستون آتش و ابر نظر انداخت، واردوی مصریان را آشفته کرد.
25Hrang leeng caeh thaih han ai ah, hrang leeng khoknawk to angmongsak boih; to naah Izip kaminawk mah, Israel kaminawk khae hoi cawn o ving si boeh; Angraeng mah hae kaminawk hanah Izip kaminawk to misa tuk pae boeh, tiah a thuih o.
25و چرخهای ارابه های ایشان را بیرون کرد، تا آنها را به سنگینی برانند و مصریان گفتند: «از حضور بنی‌اسرائیل بگریزیم! زیرا خداوند برای ایشان با مصریان جنگ می‌کند.»
26To naah Angraeng mah Mosi khaeah, Izip kaminawk, hrang leengnawk hoi hrang angthueng kaminawk nuiah, tui angcuu let moe, khuk hmoek hanah, tuipui nuiah na ban to payangh ah, tiah a naa.
26و خداوند به موسی گفت: «دست خود را بردریا دراز کن، تا آبها بر مصریان برگردد، و برارابه‌ها و سواران ایشان.»
27Mosi mah tuipui nuiah a ban to payangh; akhawnbang ah loe tuipui kathuk ah tui to angcuu let; Izip kaminawk loe cawnh o; toe Angraeng mah Izip kaminawk to tuipui um ah uemsak king.
27پس موسی دست خود را بر دریا دراز کرد، و به وقت طلوع صبح، دریا به جریان خود برگشت، و مصریان به مقابلش گریختند، و خداوند مصریان را در میان دریا به زیر انداخت.
28Tui loe angcuu let moe, Nihcae patom Faro ih misatuh kaminawk, hrang leengnawk hoi hrang angthueng kaminawk to uem boih; kami maeto doeh anghmat o ai.
28و آبها برگشته، عرابه‌ها و سواران و تمام لشکر فرعون را که از عقب ایشان به دریادرآمده بودند، پوشانید، که یکی از ایشان هم باقی نماند.
29Toe Israel kaminawk loe tuipui um li ah saoeng baktiah caeh o poe; tui loe nihcae han banqoi bantang im tapang baktiah oh.
29اما بنی‌اسرائیل در میان دریا به خشکی رفتند، و آبها برای ایشان دیواری بود به طرف راست و به طرف چپ.
30To na niah Angraeng mah Israel kaminawk to Izip kaminawk ih ban thung hoiah pahlong; tuipui taengah kadueh Izip kaminawk ih qok to Israel kaminawk mah hnuk o.
30و در آن روز خداونداسرائیل را از دست مصریان خلاصی داد واسرائیل مصریان را به کنار دریا مرده دیدند.
31Izip kaminawk nuiah Angraeng mah kalen parai toksakhaih to amtuengsak, tito Israel kaminawk mah hnuk o naah, Angraeng to zit o moe, Angraeng hoi a tamna Mosi nuiah tanghaih to tawnh o.
31واسرائیل آن کار عظیمی را که خداوند به مصریان کرده بود دیدند، و قوم از خداوند ترسیدند، و به خداوند و به بنده او موسی ایمان آوردند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.