Toksahkungnawk 21
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Reina-Valera 1909
1Nihcae hoi kam praek o pacoengah, tui mah takui ih Kos prae ah ka caeh o poe, khawnbangah tui mah takui ih Rhodes prae ah ka caeh o, to ahmuen hoiah Patara vangpui ah ka caeh o:
1Y HABIENDO partido de ellos, navegamos y vinimos camino derecho á Coos, y al día siguiente á Rhodas, y de allí á Pátara.
2to naah Phonicia bangah kacaeh palong to ka hnuk o, to palong ah kang thueng o moe, ka caeh o.
2Y hallando un barco que pasaba á Fenicia, nos embarcamos, y partimos.
3Cyprus to ka hnuk o naah, banqoi bangah kang qoi o, Syria prae ah ka caeh o moe, Tura vangpui ah kang hak o: toah palong thung ih hmuennawk to ka puen o.
3Y como avistamos á Cipro, dejándola á mano izquierda, navegamos á Siria, y vinimos á Tiro: porque el barco había de descargar allí su carga.
4Toah hnukbang kaminawk to ka hnuk o, nihcae khaeah ni tarukto ka cam o: nihcae mah Muithla rang hoiah Pawl khaeah Jerusalem ah caeh han ai ah thuih pae o.
4Y nos quedamos allí siete días, hallados los discípulos, los cuales decían á Pablo por Espíritu, que no subiese á Jerusalem.
5Toe camhaih ni boeng pacoengah loe nihcae to ka caeh o taak moe, kholong caeh kam tong o; nihcae mah a zu a caanawk boih hoi vangpui tasa bang karoek to ang thak o: to pacoengah tui taengah cangkrawn o moe, lawk ka thuih o.
5Y cumplidos aquellos días, salimos acompañándonos todos, con sus mujeres é hijos, hasta fuera de la ciudad; y puestos de rodillas en la ribera, oramos.
6Maeto hoi maeto ampraekhaih lok ka thuih o pacoengah, kaicae loe palong kang thueng o, nihcae loe im ah kam laem o let.
6Y abrazándonos los unos á los otros, subimos al barco, y ellos se volvieron á sus casas.
7Tura vangpui hoiah palong hoi ka caeh o moe, Ptolemai ah kang hak o, toah kaom nawkamyanawk to ban ka sin o, nihcae khaeah nito ka cam o.
7Y nosotros, cumplida la navegación, vinimos de Tiro á Tolemaida; y habiendo saludado á los hermanos, nos quedamos con ellos un día.
8Khawnbangah Pawl hoi nawnto kholong caeh ampui, kaicae loe ka caeh o moe, Caesarea vangpui to ka phak o: tamthanglok taphong kami tarukto thungah maeto ah kaom, Philip im ah ka kun o moe, toah kang hak o.
8Y otro día, partidos Pablo y los que con él estábamos, vinimos á Cesarea: y entrando en casa de Felipe el evangelista, el cual era uno de los siete, posamos con él.
9Anih loe lok taphong tangla cuem canu palito tawnh.
9Y éste tenía cuatro hijas, doncellas, que profetizaban.
10Toah ni kasawk ka cam o, to naah Agaba, tiah ahmin kaom, Tahmaa maeto Judea prae hoiah angzoh.
10Y parando nosotros allí por muchos días, descendió de Judea un profeta, llamado Agabo;
11Anih kaicae khaeah angzoh naah, Pawl mah kaeng ah angzaeng ih kahni to anih mah lak moe, angmah ih ban hoi khoknawk to a komh pacoengah, hae tiah Jerusalem ih Judahnawk mah hae kahni tawnkung hae taoeng o ueloe, Gentelnawk khaeah paek o tih, tiah Kacai Muithla mah thuih, tiah a naa.
11Y venido á nosotros, tomó el cinto de Pablo, y atándose los pies y las manos, dijo: Esto dice el Espíritu Santo: Así atarán los Judíos en Jerusalem al varón cuyo es este cinto, y le entregarán en manos de los Gentiles.
12To loknawk to ka thaih o naah, kaicae hoi toah kaom kaminawk mah Jerusalem ah caeh han ai ah Pawl to tahmenhaih ka hnik o.
12Lo cual como oímos, le rogamos nosotros y los de aquel lugar, que no subiese á Jerusalem.
13To naah Pawl mah, Tikhoe na qah o moe, kai palung nang set o sak loe? Qui hoi taoengh han ih khue ai, Angraeng Jesu ih ahmin pongah Jerusalem ah duek han ih mataeng doeh kam sak coek boeh, tiah a naa.
13Entonces Pablo respondió: ¿Qué hacéis llorando y afligiéndome el corazón? porque yo no sólo estoy presto á ser atado, mas aun á morir en Jerusalem por el nombre del Señor Jesús.
14Anih to ka thuih pae o thla naah loe, Angraeng koehhaih baktiah om nasoe, ka tih o moe, kang hngai o taak duem.
14Y como no le pudimos persuadir, desistimos, diciendo: Hágase la voluntad del Señor.
15To pacoengah kang thawk o moe, Jerusalem ah ka caeh o tahang.
15Y después de estos días, apercibidos, subimos á Jerusalem.
16Caesarea vangpui ih hnukbang thoemto kaminawk doeh kaicae hoi nawnto angzoh o, anih hoi nawnto ka oh o hanah, saning coeh, hnukbang kami maeto ah kaom Mason, tiah kawk ih Cyprus kami to kaicae khaeah angzoh o haih.
16Y vinieron también con nosotros de Cesarea algunos de los discípulos, trayendo consigo á un Mnasón, Cyprio, discípulo antiguo, con el cual posásemos.
17Jerusalem vangpui ka phak o naah loe, nawkamyanawk mah kawnhaih hoiah ang dawt o.
17Y cuando llegamos á Jerusalem, los hermanos nos recibieron de buena voluntad.
18Khawnbangah loe Pawl hoi nawnto Jakob khaeah ka caeh o; kacoehtanawk loe toah oh o boih.
18Y al día siguiente Pablo entró con nosotros á Jacobo, y todos los ancianos se juntaron;
19Pawl mah nihcae ban sin pacoengah, a toksakhaih rang hoiah Sithaw mah kawbangmaw Gentelnawk khaeah toksak, tito a thuih pae.
19A los cuales, como los hubo saludado, contó por menudo lo que Dios había hecho entre los Gentiles por su ministerio.
20Nihcae mah to lok to thaih o naah, Angraeng ih ahmin to saphaw o. Nihcae mah Pawl khaeah, Kam nawk, khenah, Judah kami nazetto mah maw tanghaih tawnh o, tito na hnuk boeh; nihcae loe kaalok pazui han tha pathok kami ah ni oh o boih.
20Y ellos como lo oyeron, glorificaron á Dios, y le dijeron: Ya ves, hermano, cuántos millares de Judíos hay que han creído; y todos son celadores de la ley:
21Gentelnawk salakah kaom Judah kaminawk mah Mosi to caeh o taak moe, a caanawk tangyat hin aah han ai hoi angmacae khosakhaih atawk doeh pazui han ai ah, nang mah patuk ti, tiah a thaih o boeh.
21Mas fueron informados acerca de ti, que enseñas á apartarse de Moisés á todos los Judíos que están entre los Gentiles, diciéndoles que no han de circuncidar á los hijos, ni andar según la costumbre.
22To pongah kawbangmaw tih han boeh? Kaminawk loe amkhueng ai ah om o mak ai, nang angzoh ti, tiah panoek o tih boeh.
22¿Qué hay pues? La multitud se reunirá de cierto: porque oirán que has venido.
23To pongah kang thuih o ih lok baktih toengah sah ah: kaicae khaeah lokkamhaih sah kami palito oh;
23Haz pues esto que te decimos: Hay entre nosotros cuatro hombres que tienen voto sobre sí:
24hae kaminawk hae caeh haih loe, nihcae hoi nawnto ciimcaihaih to sah ah, nihcae sam aahhaih atho to paek paeh: to tiah na sak nahaeloe kaminawk boih mah thuih o ih, nang kawng loe amsawn ni, tiah thui o tih; nang mah doeh daan to pazui ah loe, kahoihah khosah ah.
24Tomando á éstos contigo, purifícate con ellos, y gasta con ellos, para que rasuren sus cabezas, y todos entiendan que no hay nada de lo que fueron informados acerca de ti; sino que tú también andas guardando la ley.
25Sithaw tang Gentelnawk khaeah, to baktih hmuennawk pazui o hmah, krang bokhaih buh to caa o hmah, athii to caa o hmah, tahnong panamh moe, paduek ih moi to caa o hmah, kaciim ai nongpa nongpata zaehaih to sak o hmah, tiah ca ka tarik pae o boeh, tiah a naa o.
25Empero cuanto á los que de los Gentiles han creído, nosotros hemos escrito haberse acordado que no guarden nada de esto; solamente que se abstengan de lo que fuere sacrificado á los ídolos, y de sangre, y de ahogado, y de fornicación.
26Khawnbangah loe Pawl mah to kaminawk to caeh haih moe, nihcae hoi nawnto ciimcaihaih to a sak, ciimcaihaih ni boeng pacoengah loe, nihcae boih mah angbawnhaih atue panoek o hanah, tempul ah a caeh haih.
26Entonces Pablo tomó consigo aquellos hombres, y al día siguiente, habiéndose purificado con ellos, entró en el templo, para anunciar el cumplimiento de los días de la purificación, hasta ser ofrecida ofrenda por cada uno de ellos.
27Ni tarukto boeng tom naah loe, Asia prae ih thoemto Judah kaminawk mah tempul thungah Pawl to hnuk o, to ah kaom kaminawk boih to pacuek o moe, Pawl to naeh o,
27Y cuando estaban para acabarse los siete días, unos Judíos de Asia, como le vieron en el templo, alborotaron todo el pueblo y le echaron mano,
28Isarael kaminawk, Na bom oh: hae kami loe ahmuen kruek ih kaminawk mah koeh ai ih hmuen, kaalok mah koeh ai ih hmuen, hae ahmuen mah koeh ai ih hmuennawk to kaminawk hanah patuk: Grik kaminawk to tempul thungah akun haih moe, hae hmuenciim hae amhnongsak, tiah a hang o.
28Dando voces: Varones Israelitas, ayudad: Este es el hombre que por todas partes enseña á todos contra el pueblo, y la ley, y este lugar; y además de esto ha metido Gentiles en el templo, y ha contaminado este lugar santo.
29(Nihcae mah canghniah Pawl hoi nawnto kaom Efisa kami Trophima to vangpui thungah hnuk o boeh pongah, Pawl mah anih to tempul thungah akun haih mue, tiah a poek o:)
29Porque antes habían visto con él en la ciudad á Trófimo, Efesio, al cual pensaban que Pablo había metido en el templo.
30to naah vangpui boih ah lokpunghaih to oh, kaminawk loe nawnto cawnh o moe, amkhueng o; Pawl to naeh o moe, tempul thung hoiah tasa bangah zaeh o pacoengah, khongkha to khah o roep.
30Así que, toda la ciudad se alborotó, y agolpóse el pueblo; y tomando á Pablo, hiciéronle salir fuera del templo, y luego las puertas fueron cerradas.
31Jerusalem vangpui thung boih ah lokpunghaih to oh, Pawl hum hanah pacaeng o, tiah cumvaito ukkung misatuh angraeng mah thaih.
31Y procurando ellos matarle, fué dado aviso al tribuno de la compañía, que toda la ciudad de Jerusalem estaba alborotada;
32To naah anih mah misatuh kaminawk hoi thoemto misatuh angraengnawk to karangah kawk moe, to kaminawk ohhaih ahmuen ah cawnh o tathuk: to kaminawk mah misatuh angraeng hoi misatuh kaminawk to hnuk o naah, Pawl to bop o ai anghngai o duem.
32El cual tomando luego soldados y centuriones, corrió á ellos. Y ellos como vieron al tribuno y á los soldados, cesaron de herir á Pablo.
33Misatuh angraeng loe anih taengah caeh moe, Pawl to naeh pacoengah, sumqui hnetto hoiah pathlet hanah lokpaek; anih loe mi aa, tih hmuen maw a sak? tiah lok a dueng.
33Entonces llegando el tribuno, le prendió, y le mandó atar con dos cadenas; y preguntó quién era, y qué había hecho.
34Kaminawk thung ih thoemto kaminawk mah thuih ih lok maeto hoiah kalah thoemto kaminawk mah thuih ih lok to anghmong ai, to tiah lokpunghaih oh pongah, misatuh angraeng mah loktang to panoek thai ai; to pongah Pawl to misatuh kaminawk ohhaih im ah caeh o haih hanah lok a paek.
34Y entre la multitud, unos gritaban una cosa, y otros otra: y como no podía entender nada de cierto á causa del alboroto, le mandó llevar á la fortaleza.
35Kaminawk palungphui o parai pongah, thlak taeng phak naah loe, misatuh kaminawk mah Pawl to atoengh o tahang ving.
35Y como llegó á las gradas, aconteció que fué llevado de los soldados á causa de la violencia del pueblo;
36Paroeai kaminawk loe anih hnukah bang o moe, Anih to hum ah, tiah hang o.
36Porque multitud de pueblo venía detrás, gritando: Mátale.
37Misatuh kaminawk mah Pawl to angmacae ohhaih ahmuen ah caeh o haih tom naah, anih mah misatuh angraeng khaeah, Nang hoi lok apae thai tih maw? tiah a naa. Anih mah Grik lok na paeh thai maw? tiah dueng.
37Y como comenzaron á meter á Pablo en la fortaleza, dice al tribuno: ¿Me será lícito hablarte algo? Y él dijo: ¿Sabes griego?
38Nang loe canghniah Izip kaminawk ih hmuenmae taek hanah, kami sang palito praezaek ah caeh haih kami na ai maw? tiah a naa.
38¿No eres tú aquel Egipcio que levantaste una sedición antes de estos días, y sacaste al desierto cuatro mil hombres salteadores?
39Pawl mah, Kai loe vangpui rumram ai, lokpui parai ah kaom Cicilia prae, Tarsa vangpui ah kaom, Judah kami ah ka oh, tiah pathim pae. Kaminawk khaeah lokthuih thaihaih na paek ah, tiah tahmenhaih a hnik.
39Entonces dijo Pablo: Yo de cierto soy hombre Judío, ciudadano de Tarso, ciudad no obscura de Cilicia: empero ruégote que me permitas que hable al pueblo.
40Misatuh angraeng mah anih hanah lokthui thaihaih to paek, to naah Pawl mah thlak nuiah angdoet moe, kaminawk to ban payangh thuih. Kaminawk loe anghngai o duem, to naah nihcae khaeah Hebru lok hoiah lokthuih pae.
40Y como él se lo permitió, Pablo, estando en pie en las gradas, hizo señal con la mano al pueblo. Y hecho grande silencio, habló en lengua hebrea, diciendo:
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.