Toksahkungnawk 16
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Reina-Valera 1909
1Anih loe Derba ah caeh moe, to ahmuen hoiah Lystra ah caeh: khenah, to vangpui ah Timote, tiah ahmin kaom, a hnukbang kami maeto oh, amno loe tanghaih tawn Judah kami ah oh moe, ampa loe Grik kami ah oh:
1DESPUÉS llegó á Derbe, y á Listra: y he aquí, estaba allí un discípulo llamado Timoteo, hijo de una mujer Judía fiel, mas de padre Griego.
2anih loe Lystra hoi Ikonium vangpui ih nawkamyanawk mah pakoeh ih kami ah oh.
2De éste daban buen testimonio los hermanos que estaban en Listra y en Iconio.
3Pawl mah anih to angmah hoi nawnto caeh haih poe han koehhaih tawnh; anih ih ampa loe Judah kami ni, tiah toah kaom Judahnawk boih mah panoek o pongah, anih to caeh haih moe, tangyat hin to a aah pae.
3Este quiso Pablo que fuese con él; y tomándole, le circuncidó por causa de los Judíos que estaban en aquellos lugares; porque todos sabían que su padre era Griego.
4Nihcae loe vangpui maeto pacoeng maeto ah a caeh o moe, Jerusalem ah kaom patoeh ih kaminawk hoi kacoehtanawk mah sak ih pazui han koi daan to nihcae khaeah thuih pae o.
4Y como pasaban por las ciudades, les daban que guardasen los decretos que habían sido determinados por los apóstoles y los ancianos que estaban en Jerusalem.
5To pongah kricaabunawk tanghaih bangah cak o moe, nithokruek kami pung o.
5Así que, las iglesias eran confirmadas en fe, y eran aumentadas en número cada día.
6Asia prae ah lokthuih hanah Kacai Muithla mah pakaa pae pongah, Phrygia hoi Galatia prae ah caeh o poe.
6Y pasando á Phrygia y la provincia de Galacia, les fué prohibido por el Espíritu Santo hablar la palabra en Asia.
7Mysia prae a phak o pacoengah, nihcae loe Bithynia prae ah caeh han amsak o: toe Muithla mah caehsak ai.
7Y como vinieron á Misia, tentaron de ir á Bithynia; mas el Espíritu no les dejó.
8To pongah nihcae loe Mysia prae to poeng o moe, Troas vangpui ah caeh o tathuk.
8Y pasando á Misia, descendieron á Troas.
9Toah oh o nathuem ah aqum ah Pawl mah hnuksakhaih to amtueng pae; Macedonia kami maeto loe angdoet moe, kaicae abomh hanah Macedonia prae ah angzo ah, tiah tahmenhaih hnik.
9Y fué mostrada á Pablo de noche una visión: Un varón Macedonio se puso delante, rogándole, y diciendo: Pasa á Macedonia, y ayúdanos.
10Pawl mah to hnuksak ih hmuen hnuk pacoengah, Sithaw mah nihcae khaeah tamthanglok hoih thuih hanah ang kawk, tiah ka panoek o pongah, Macedonia ah caeh han kam sak o roep.
10Y como vió la visión, luego procuramos partir á Macedonia, dando por cierto que Dios nos llamaba para que les anunciásemos el evangelio.
11Troas hoiah katoengah Samothracia vangpui khoek to ka caeh o, khawnbangah loe to ahmuen hoi Nepolis ah ka caeh o.
11Partidos pues de Troas, vinimos camino derecho á Samotracia, y el día siguiente á Neápolis;
12To ahmuen hoiah Macedonia prae thung ih kalen koek vangpui Philippi ah khok hoi ka caeh o: toah ni nazetto maw loe ka cam o.
12Y de allí á Filipos, que es la primera ciudad de la parte de Macedonia, y una colonia; y estuvimos en aquella ciudad algunos días.
13Sabbath niah loe sakzong ih atawk baktiah lawkthuih hanah, vangpui hoiah ka tacawt o moe, tuipui zaeh ah ka caeh o; toah kang hnut o moe, toah amkhueng nongpatanawk khaeah lok ka thuih pae o.
13Y un día de sábado salimos de la puerta junto al río, donde solía ser la oración; y sentándonos, hablamos á las mujeres que se habían juntado.
14Toah kaicae ih lok tahngai, Thyatira vangpui ih, Sithaw bok Lydia, tiah ahmin kaom, kahni kamling kazaw nongpata maeto oh: Pawl mah thuih ih loknawk to talawk thai hanah, Angraeng mah anih ih palung to paongh pae.
14Entonces una mujer llamada Lidia, que vendía púrpura en la ciudad de Tiatira, temerosa de Dios, estaba oyendo; el corazón de la cual abrió el Señor para que estuviese atenta á lo que Pablo decía.
15Anih loe angmah hoi angmah ih imthung takoh kaminawk boih hoi nawnto tuinuemhaih hnuk pacoengah, Angraeng khaeah oep kaom ah khosah kami ah nang poek o nahaeloe, kai im ah angzo oh loe, cam o raeh, tiah kaicae to ang pacae.
15Y cuando fué bautizada, y su familia, nos rogó, diciendo: Si habéis juzgado que yo sea fiel al Señor, entrad en mi casa, y posad: y constriñónos.
16To pacoengah lawkthuihaih ahmuen ah ka caeh o naah, hmabang angzo han koi hmuen thui thaih taqawk tawn nongpata maeto ka hnuk o, anih mah hmabang angzo han koi hmuen thuihaih rang hoiah angmah ih angraeng hanah phoisa paroeai a hak pae:
16Y aconteció, que yendo nosotros á la oración, una muchacha que tenía espíritu pitónico, nos salió al encuentro, la cual daba grande ganancia á sus amos adivinando.
17to nongpata loe Pawl hoi kaicae hnukah angzoh moe, Hae kaminawk loe kaicae pahlonghaih loklam patuekkung, kasang koek Sithaw ih tamna ah oh o, tiah hangh.
17Esta, siguiendo á Pablo y á nosotros, daba voces, diciendo: Estos hombres son siervos del Dios Alto, los cuales os anuncian el camino de salud.
18To nongpata mah ni paroeai thung to tiah thuih. Toe Pawl loe poeknawm ai pongah, anih khaeah angqoi moe, taqawk hanah Jesu Kri ih ahmin hoiah hae nongpata takoh thung hoi tacawt hanah, lok kang paek, tiah a naa. Akra ai ah ah anih takoh thung hoiah taqawk to tacawt roep.
18Y esto hacía por muchos días; mas desagradando á Pablo, se volvió y dijo al espíritu: Te mando en el nombre de Jesucristo, que salgas de ella. Y salió en la misma hora.
19Toe anih ih angraengnawk mah phoisa hnukhaih loklam om ai boeh, tiah panoek o naah, Pawl hoi Silas to naeh o moe, hmuenmae zawhhaih ahmuen ih ukkungnawk khaeah caeh o haih.
19Y viendo sus amos que había salido la esperanza de su ganancia, prendieron á Pablo y á Silas, y los trajeron al foro, al magistrado;
20Nihnik to lokcaekkung khaeah hoih o moe, Hae Judah kami hnik loe, aicae vangpui hanah raihaih paek hoi,
20Y presentándolos á los magistrados, dijeron: Estos hombres, siendo Judíos, alborotan nuestra ciudad,
21nihnik loe aicae Rom kaminawk mah, sak han koi ai hmuen hoi tapom han kakrah ai, khosakhaih atawknawk to patuk hoi, tiah a naa o.
21Y predican ritos, los cuales no nos es lícito recibir ni hacer, pues somos Romanos.
22To naah nihnik boh hanah paroeai kaminawk angthawk o: lokcaekkungnawk mah nihnik ih khukbuen to khringh pae o moe, nihnik boh hanah lokpaek o.
22Y agolpóse el pueblo contra ellos: y los magistrados rompiéndoles sus ropas, les mandaron azotar con varas.
23Nihnik boh o pakpalak pacoengah, thongim thungah pakhrak o, nihnik to thongim thungah kahoihah toep hanah thongim toepkung khaeah thuih pae o.
23Y después que los hubieron herido de muchos azotes, los echaron en la cárcel, mandando al carcelero que los guardase con diligencia:
24To tiah thuih ih lok baktih toengah, thongim toepkung mah nihnik to thongim athung koekah suek o moe, a khok thlongthuk pae o.
24El cual, recibido este mandamiento, los metió en la cárcel de más adentro; y les apretó los pies en el cepo.
25Pawl hoi Silas loe aqum ah lawkthuih hoi moe, Sithaw pakoehhaih laa to a sak hoi: nihnik mah sak ih laa to thongim krah kaminawk mah tahngaih o.
25Mas á media noche, orando Pablo y Silas, cantaban himnos á Dios: y los que estaban presos los oían.
26Akra ai ah talih hnawh moe, thongim to anghuenh: thongim thoknawk amongh boih moe, kaminawk boih ih sumqui to angkhram pae.
26Entonces fué hecho de repente un gran terremoto, de tal manera que los cimientos de la cárcel se movían; y luego todas las puertas se abrieron, y las prisiones de todos se soltaron.
27Thongim toepkung loe iihaih hoi angthawk naah, kam-ong thongim thoknawk to a hnuk; to naah angmah ih haita to aphongh moe, angmah hoi angmah anghum han thuih.
27Y despertado el carcelero, como vió abiertas las puertas de la cárcel, sacando la espada se quería matar, pensando que los presos se habían huído.
28To naah Paul mah, Nangmah hoi nangmah anghum hmah: kaicae loe haeah ni ka oh o boih, tiah tha hoi hang.
28Mas Pablo clamó á gran voz, diciendo: No te hagas ningún mal; que todos estamos aquí.
29Thongim toepkung loe hmai paaang moe, thongim thungah akun, Pawl hoi Silas ih khokkung ah tasoehhaih hoiah tabok pae,
29El entonces pidiendo luz, entró dentro, y temblando, derribóse á los pies de Pablo y de Silas;
30nihnik to thongim tasa bangah a caeh haih moe, Patukkung hnik, Pahlonghaih ka hnuk hanah timaw ka sak han? tiah a naa.
30Y sacándolos fuera, les dice: Señores, ¿qué es menester que yo haga para ser salvo?
31Nihnik mah, Angraeng Jesu Kri to tang ah, to tih nahaeloe nangmah hoi nangmah ih imthung takoh boih pahlong ah om tih, tiah a naa hoi.
31Y ellos dijeron: Cree en el Señor Jesucristo, y serás salvo tú, y tu casa.
32Nihnik mah Angraeng ih lok to anih hoi angmah ih imthung takoh boih khaeah thuih pae hoi.
32Y le hablaron la palabra del Señor, y á todos los que estaban en su casa.
33To na aqum ah thongim toepkung mah nihnik bohhaih ahmaanawk to pasaeh pae; to naah angmah hoi angmah ih imthung takoh kaminawk boih tuinuemhaih hnuk o roep.
33Y tomándolos en aquella misma hora de la noche, les lavó los azotes; y se bautizó luego él, y todos los suyos.
34Thongim toepkung mah nihnik to angmah ih im ah caeh haih moe, nihnik hma ah buh patoem pae; angmah hoi angmah ih imthung takohnawk boih mah Sithaw tang o boeh pongah, anghoehaih hoiah oh o.
34Y llevándolos á su casa, les puso la mesa: y se gozó de que con toda su casa había creído á Dios.
35Khawnbang khodai naah loe, lokcaekkungnawk mah, nihnik to prawt hanah thongim toepkung khaeah kami patoeh.
35Y como fué de día, los magistrados enviaron los alguaciles, diciendo: Deja ir á aquellos hombres.
36To naah thongim toepkung mah Pawl khaeah, Nanghnik prawt hanah lokcaekkung mah kami patoeh boeh: to pongah vaihi tacawt hoih loe kamongah caeh hoi lai ah, tiah a naa.
36Y el carcelero hizo saber estas palabras á Pablo: Los magistrados han enviado á decir que seáis sueltos: así que ahora salid, é id en paz.
37Pawl mah nihcae khaeah, Kaihnik loe Rom kami ah ni ka oh hoi, toe lokcaek ai ah kaminawk hma ah ang boh o moe, thongim thungah ang pakhrak o: vaihi kaihnik hae tamquta hoi caehsak han ih maw a koeh o? To tiah na ai ni, angmacae roe angzoh o pacoengah na prawt o nasoe, tiah a naa.
37Entonces Pablo les dijo: Azotados públicamente sin ser condenados, siendo hombres Romanos, nos echaron en la cárcel; y ¿ahora nos echan encubiertamente? No, de cierto, sino vengan ellos y sáquennos.
38To kaminawk mah to lok to lokcaekkungnawk khaeah thuih pae o: nihnik loe Rom kami ni, tiah nihcae mah thaih o naah a zit o.
38Y los alguaciles volvieron á decir á los magistrados estas palabras: y tuvieron miedo, oído que eran Romanos.
39Nihcae loe angzoh o moe, nihnik khaeah tahmenhaih hnik o pacoengah prawt o; to vangpui to tacawt hoi taak hanah a thuih pae o.
39Y viniendo, les rogaron; y sacándolos, les pidieron que se saliesen de la ciudad.
40Thongim thung hoi tacawt hoi pacoengah Lydia im ah a caeh hoi; nawkamyanawk hoi angqum o moe, thapaekhaih lok thuih pacoengah a caeh hoi.
40Entonces salidos de la cárcel, entraron en casa de Lidia; y habiendo visto á los hermanos, los consolaron, y se salieron.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.