Mark 4
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Once again Jesus began to teach beside the sea, and such a large crowd gathered around Him that He got into a boat and sat in it, while all the people crowded along the shore.
1و باز به کناره دریا به تعلیم دادن شروع کردو جمعی کثیر نزد او جمع شدند بطوری که به کشتی سوار شده، بر دریا قرار گرفت و تمامی آن جماعت بر ساحل دریا حاضر بودند.
2And He taught them many things in parables, and in His teaching He said,
2پس ایشان را به مثلها چیزهای بسیار می‌آموخت و درتعلیم خود بدیشان گفت:
3“Listen! A farmer went out to sow his seed.
3«گوش گیرید! اینک برزگری بجهت تخم پاشی بیرون رفت.
4And as he was sowing, some seed fell along the path, and the birds came and devoured it.
4و چون تخم می‌پاشید، قدری بر راه ریخته شده، مرغان هوا آمده آنها را برچیدند.
5Some fell on rocky ground, where it did not have much soil. It sprang up quickly because the soil was shallow.
5و پاره‌ای بر سنگلاخ پاشیده شد، در جایی که خاک بسیار نبود. پس چون که زمین عمق نداشت به زودی رویید،
6But when the sun rose, the seedlings were scorched, and they withered because they had no root.
6وچون آفتاب برآمد، سوخته شد و از آنرو که ریشه نداشت خشکید.
7Other seed fell among thorns, which grew up and choked the seedlings, and they yielded no crop.
7و قدری در میان خارها ریخته شد و خارها نمو کرده، آن را خفه نمود که ثمری نیاورد.
8Still other seed fell on good soil, where it sprouted, grew up, and produced a crop—one bearing thirtyfold, another sixtyfold, and another a hundredfold.”
8و مابقی در زمین نیکو افتاد و حاصل پیدا نمود که رویید و نمو کرد و بارآورد، بعضی سی وبعضی شصت و بعضی صد.»
9Then Jesus said, “He who has ears to hear, let him hear.”
9پس گفت: «هرکه گوش شنوا دارد، بشنود!»
10As soon as Jesus was alone with the Twelve and those around Him, they asked Him about the parable.
10و چون به خلوت شد، رفقای او با آن دوازده شرح این مثل را از او پرسیدند.
11He replied, “The mystery of the kingdom of God has been given to you, but to those on the outside everything is expressed in parables,
11به ایشان گفت: «به شما دانستن سر ملکوت خدا عطاشده، اما به آنانی که بیرونند، همه‌چیز به مثلهامی شود،
12so that, ‘they may be ever seeing but never perceiving, and ever hearing but never understanding; otherwise they might turn and be forgiven.’”
12تا نگران شده بنگرند و نبینند و شنواشده بشنوند و نفهمند، مبادا بازگشت کرده گناهان ایشان آمرزیده شود.»
13Then Jesus said to them, “Do you not understand this parable? Then how will you understand any of the parables?
13و بدیشان گفت: «آیا این مثل رانفهمیده‌اید؟ پس چگونه سایر مثلها را خواهیدفهمید؟
14The farmer sows the word.
14برزگر کلام را می‌کارد.
15Some are like the seeds along the path, where the word is sown. As soon as they hear it, Satan comes and takes away the word that was sown in them.
15و اینانند به کناره راه، جایی که کلام کاشته می‌شود؛ و چون شنیدند فور شیطان آمده کلام کاشته شده درقلوب ایشان را می‌رباید.
16Some are like the seeds sown on rocky ground. They hear the word and at once receive it with joy.
16و ایض کاشته شده درسنگلاخ، کسانی می‌باشند که چون کلام رابشنوند، در حال آن را به خوشی قبول کنند،
17But they themselves have no root, and they remain for only a season. When trouble or persecution comes because of the word, they quickly fall away.
17ولکن ریشه‌ای در خود ندارند بلکه فانی می‌باشند؛ و چون صدمه‌ای یا زحمتی به‌سبب کلام روی دهد در ساعت لغزش می‌خورند.
18Others are like the seeds sown among the thorns. They hear the word,
18و کاشته شده در خارها آنانی می‌باشند که چون کلام راشنوند،
19but the worries of this life, the deceitfulness of wealth, and the desire for other things come in and choke the word, and it becomes unfruitful.
19اندیشه های دنیوی و غرور دولت وهوس چیزهای دیگر داخل شده، کلام را خفه می‌کند و بی‌ثمر می‌گردد.
20Still others are like the seeds sown on good soil. They hear the word, receive it, and produce a crop—thirtyfold, sixtyfold, or a hundredfold.”
20و کاشته شده درزمین نیکو آنانند که چون کلام را شنوند آن رامی پذیرند و ثمر می‌آورند، بعضی سی و بعضی شصت و بعضی صد.»
21Jesus also said to them, “Does anyone bring in a lamp to put it under a basket or under a bed? Doesn’t he set it on a stand?
21پس بدیشان گفت: «آیا چراغ را می‌آورند تازیر پیمانه‌ای یا تختی و نه بر چراغدان گذارند؟
22For there is nothing hidden that will not be disclosed, and nothing concealed that will not be brought to light.
22زیرا که چیزی پنهان نیست که آشکارا نگردد وهیچ‌چیز مخفی نشود، مگر تا به ظهور آید.
23If anyone has ears to hear, let him hear.”
23هرکه گوش شنوا دارد بشنود.»
24He went on to say, “Pay attention to what you hear. With the measure you use, it will be measured to you, and even more will be added to you.
24و بدیشان گفت: «باحذر باشید که چه می‌شنوید، زیرا به هر میزانی که وزن کنید به شما پیموده شود، بلکه از برای شماکه می‌شنوید افزون خواهد گشت.
25For whoever has will be given more. But whoever does not have, even what he has will be taken away from him.”
25زیرا هرکه دارد بدو داده شود و از هرکه ندارد آنچه نیز داردگرفته خواهد شد.»
26Jesus also said, “The kingdom of God is like a man who scatters seed on the ground.
26و گفت: «همچنین ملکوت خدا مانند کسی است که تخم بر زمین بیفشاند،
27Night and day he sleeps and wakes, and the seed sprouts and grows, though he knows not how.
27و شب و روزبخوابد و برخیزد و تخم بروید و نمو کند. چگونه؟ او نداند.
28All by itself the earth produces a crop—first the stalk, then the head, then grain that ripens within.
28زیرا که زمین به ذات خودثمر می‌آورد، اول علف، بعد خوشه، پس از آن دانه کامل در خوشه.
29And as soon as the grain is ripe, he swings the sickle, because the harvest has come.”
29و چون ثمر رسید، فور داس را بکار می‌برد زیرا که وقت حصاد رسیده است.»
30Then He asked, “To what can we compare the kingdom of God? With what parable shall we present it?
30و گفت: «به چه چیز ملکوت خدا را تشبیه کنیم و برای آن چه مثل بزنیم؟
31It is like a mustard seed, which is the smallest of all seeds sown upon the earth.
31مثل دانه خردلی است که وقتی که آن را بر زمین کارند، کوچکترین تخمهای زمینی باشد.
32But after it is planted, it grows to be the largest of all garden plants and puts forth great branches, so that the birds of the air nest in its shade.”
32لیکن چون کاشته شد، می‌روید و بزرگتر از جمیع بقول می‌گردد و شاخه های بزرگ می‌آورد، چنانکه مرغان هوا زیر سایه‌اش می‌توانند آشیانه گیرند.»
33With many such parables Jesus spoke the word to them, to the extent that they could understand.
33و به مثلهای بسیار مانند اینهابقدری که استطاعت شنیدن داشتند، کلام رابدیشان بیان می‌فرمود،
34He did not tell them anything without using a parable. But privately He explained everything to His own disciples.
34و بدون مثل بدیشان سخن نگفت. لیکن در خلوت، تمام معانی را برای شاگردان خود شرح می‌نمود.
35When that evening came, He said to His disciples, “Let us cross to the other side.”
35و در همان روز وقت شام، بدیشان گفت: «به کناره دیگر عبور کنیم.»
36After they had dismissed the crowd, they took Jesus with them, since He was already in the boat. And there were other boats with Him.
36پس چون آن گروه رارخصت دادند، او را همانطوری که در کشتی بودبرداشتند و چند زورق دیگر نیز همراه او بود.
37Soon a violent windstorm came up, and the waves were breaking over the boat, so that it was being swamped.
37که ناگاه طوفانی عظیم از باد پدید آمد وامواج بر کشتی می‌خورد بقسمی که برمی گشت.
38But Jesus was in the stern, sleeping on the cushion. So they woke Him and said, “Teacher, don’t You care that we are perishing?”
38و او در موخر کشتی بر بالشی خفته بود. پس اورا بیدار کرده گفتند: «ای استاد، آیا تو را باکی نیست که هلاک شویم؟»
39Then Jesus got up and rebuked the wind and the sea. “Silence!” He commanded. “Be still!” And the wind died down, and it was perfectly calm.
39در ساعت اوبرخاسته، باد را نهیب داد و به دریا گفت: «ساکن شو و خاموش باش!» که باد ساکن شده، آرامی کامل پدید آمد.
40“Why are you so afraid?” He asked. “Do you still have no faith?”
40و ایشان را گفت: «از بهر‌چه چنین ترسانید و چون است که ایمان ندارید؟»
41Overwhelmed with fear, they asked one another, “Who is this, that even the wind and the sea obey Him?”
41پس بی‌نهایت ترسان شده، به یکدیگر گفتند: «این کیست که باد و دریا هم او را اطاعت می‌کنند؟»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.