Matthew 25
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1“At that time the kingdom of heaven will be like ten virgins who took their lamps and went out to meet the bridegroom.
1«در آن زمان ملکوت آسمان مثل ده باکره خواهد بود که مشعلهای خود رابرداشته، به استقبال داماد بیرون رفتند.
2Five of them were foolish, and five were wise.
2و ازایشان پنج دانا و پنج نادان بودند.
3The foolish ones took their lamps but did not take along any extra oil.
3اما نادانان مشعلهای خود را برداشته، هیچ روغن با خودنبردند.
4But the wise ones took oil in flasks along with their lamps.
4لیکن دانایان، روغن در ظروف خود بامشعلهای خویش برداشتند.
5When the bridegroom was delayed, they all became drowsy and fell asleep.
5و چون آمدن دامادبطول انجامید، همه پینکی زده، خفتند.
6At midnight the cry rang out: ‘Here is the bridegroom! Come out to meet him!’
6و درنصف شب صدایی بلند شد که “اینک دامادمی آید به استقبال وی بشتابید.”
7Then all the virgins woke up and trimmed their lamps.
7پس تمامی آن باکره‌ها برخاسته، مشعلهای خود را اصلاح نمودند.
8The foolish ones said to the wise, ‘Give us some of your oil; our lamps are going out.’
8و نادانان، دانایان را گفتند: “از روغن خود به ما دهید زیرا مشعلهای ما خاموش می‌شود.”
9‘No,’ said the wise ones, ‘or there may not be enough for both us and you. Instead, go to those who sell oil and buy some for yourselves.’
9اما دانایان در جواب گفتند: “نمی شود، مبادا ما و شما را کفاف ندهد. بلکه نزدفروشندگان رفته، برای خود بخرید.”
10But while they were on their way to buy it, the bridegroom arrived. Those who were ready went in with him to the wedding banquet, and the door was shut.
10و درحینی که ایشان بجهت خرید می‌رفتند، داماد برسید و آنانی که حاضر بودند، با وی به عروسی داخل شده، در بسته گردید.
11Later the other virgins arrived and said, ‘Lord, lord, open the door for us!’
11بعد از آن، باکره های دیگر نیز آمده، گفتند: “خداوندا برای ماباز کن.”
12But he replied, ‘Truly I tell you, I do not know you.’
12او در جواب گفت: “هرآینه به شمامی گویم شما را نمی شناسم.”
13Therefore keep watch, because you do not know the day or the hour.
13پس بیدار باشیدزیرا که آن روز و ساعت را نمی دانید.
14For it is just like a man going on a journey, who called his servants and entrusted them with his possessions.
14«زیرا چنانکه مردی عازم سفر شده، غلامان خود را طلبید و اموال خود را بدیشان سپرد،
15To one he gave five talents, to another two talents, and to another one talent—each according to his own ability. And he went on his journey.
15یکی را پنج قنطار و دیگری را دو وسومی را یک داد؛ هر یک را بحسب استعدادش. و بی‌درنگ متوجه سفر شد.
16The servant who had received the five talents went at once and put them to work and gained five more.
16پس آنکه پنج قنطار یافته بود، رفته و با آنها تجارت نموده، پنج قنطار دیگر سود کرد.
17Likewise, the one with the two talents gained two more.
17و همچنین صاحب دوقنطار نیز دو قنطار دیگر سود گرفت.
18But the servant who had received the one talent went off, dug a hole in the ground, and hid his master’s money.
18اما آنکه یک قنطار گرفته بود، رفته زمین را کند و نقد آقای خود را پنهان نمود.
19After a long time the master of those servants returned to settle accounts with them.
19«و بعد از مدت مدیدی، آقای آن غلامان آمده، از ایشان حساب خواست.
20The servant who had received the five talents came and presented five more. ‘Master,’ he said, ‘you entrusted me with five talents. See, I have gained five more.’
20پس آنکه پنج قنطار یافته بود، پیش آمده، پنج قنطار دیگرآورده، گفت: خداوندا پنج قنطار به من سپردی، اینک پنج قنطار دیگر سود کردم.”
21His master replied, ‘Well done, good and faithful servant! You have been faithful with a few things; I will put you in charge of many things. Enter into the joy of your master!’
21آقای او به وی گفت: آفرین‌ای غلام نیک متدین! بر چیزهای اندک امین بودی، تو را بر چیزهای بسیار خواهم گماشت. به شادی خداوند خود داخل شو!
22The servant who had received the two talents also came and said, ‘Master, you entrusted me with two talents. See, I have gained two more.’
22وصاحب دو قنطار نیز آمده، گفت: ای آقا دو قنطارتسلیم من نمودی، اینک دو قنطار دیگر سودیافته‌ام.
23His master replied, ‘Well done, good and faithful servant! You have been faithful with a few things; I will put you in charge of many things. Enter into the joy of your master!’
23آقایش وی را گفت: آفرین‌ای غلام نیک متدین! بر چیزهای کم امین بودی، تو را بر چیزهای بسیار می‌گمارم. در خوشی خداوندخود داخل شو!
24Finally, the servant who had received the one talent came and said, ‘Master, I knew that you are a hard man, reaping where you have not sown and gathering where you have not scattered seed.
24پس آنکه یک قنطار گرفته بود، پیش آمده، گفت: ای آقا چون تو رامی شناختم که مرد درشت خویی می‌باشی، ازجایی که نکاشته‌ای می‌دروی و از جایی که نیفشانده‌ای جمع می‌کنی،
25So I was afraid and went out and hid your talent in the ground. See, you have what belongs to you.’
25پس ترسان شده، رفتم و قنطار تو را زیر زمین نهفتم. اینک مال توموجود است.
26‘You wicked, lazy servant!’ replied his master. ‘You knew that I reap where I have not sown and gather where I have not scattered seed.
26آقایش در جواب وی گفت: ای غلام شریر بیکاره! دانسته‌ای که از جایی که نکاشته‌ام میدروم و از مکانی که نپاشیده‌ام، جمع می‌کنم.
27Then you should have deposited my money with the bankers, and on my return I would have received it back with interest.
27از همین جهت تو را می‌بایست نقد مرابه صرافان بدهی تا وقتی که بیایم مال خود را باسود بیابم.
28Therefore take the talent from him and give it to the one who has ten talents.
28الحال آن قنطار را از او گرفته، به صاحب ده قنطار بدهید.
29For everyone who has will be given more, and he will have an abundance. But the one who does not have, even what he has will be taken away from him.
29زیرا به هر‌که داردداده شود و افزونی یابد و از آنکه ندارد آنچه داردنیز گرفته شود.
30And throw that worthless servant into the outer darkness, where there will be weeping and gnashing of teeth.’
30و آن غلام بی‌نفع را در ظلمت خارجی اندازید، جایی که گریه و فشار دندان خواهد بود.
31When the Son of Man comes in His glory, and all the angels with Him, He will sit on His glorious throne.
31«اما چون پسر انسان در جلال خود باجمیع ملائکه مقدس خویش آید، آنگاه بر کرسی جلال خود خواهد نشست،
32All the nations will be gathered before Him, and He will separate the people one from another, as a shepherd separates the sheep from the goats.
32و جمیع امت‌ها درحضور او جمع شوند و آنها را از همدیگر جدامی کند به قسمی که شبان میشها را از بزها جدامی کند.
33He will place the sheep on His right and the goats on His left.
33و میشها را بر دست راست و بزها را برچپ خود قرار دهد.
34Then the King will say to those on His right, ‘Come, you who are blessed by My Father, inherit the kingdom prepared for you from the foundation of the world.
34آنگاه پادشاه به اصحاب طرف راست گوید: بیایید‌ای برکت یافتگان از پدر من و ملکوتی را که از ابتدای عالم برای شما آماده‌شده است، به میراث گیرید.
35For I was hungry and you gave Me something to eat, I was thirsty and you gave Me something to drink, I was a stranger and you took Me in,
35زیرا چون گرسنه بودم مرا طعام دادید، تشنه بودم سیرآبم نمودید، غریب بودم مرا جا دادید،
36I was naked and you clothed Me, I was sick and you looked after Me, I was in prison and you visited Me.’
36عریان بودم مراپوشانیدید، مریض بودم عیادتم کردید، در حبس بودم دیدن من آمدید.
37Then the righteous will answer Him, ‘Lord, when did we see You hungry and feed You, or thirsty and give You something to drink?
37آنگاه عادلان به پاسخ گویند: ای خداوند، کی گرسنه ات دیدیم تاطعامت دهیم، یا تشنه ات یافتیم تا سیرآبت نماییم،
38When did we see You a stranger and take You in, or naked and clothe You?
38یا کی تو را غریب یافتیم تا تو را جادهیم یا عریان تا بپوشانیم،
39When did we see You sick or in prison and visit You?’
39و کی تو را مریض یامحبوس یافتیم تا عیادتت کنیم؟
40And the King will reply, ‘Truly I tell you, whatever you did for one of the least of these brothers of Mine, you did for Me.’
40پادشاه درجواب ایشان گوید: هرآینه به شما می‌گویم، آنچه به یکی از این برادران کوچکترین من کردید، به من کرده‌اید.
41Then He will say to those on His left, ‘Depart from Me, you who are cursed, into the eternal fire prepared for the devil and his angels.
41«پس اصحاب طرف چپ را گوید: ای ملعونان، از من دور شوید در آتش جاودانی که برای ابلیس و فرشتگان او مهیا شده است.
42For I was hungry and you gave Me nothing to eat, I was thirsty and you gave Me nothing to drink,
42زیراگرسنه بودم مرا خوراک ندادید، تشنه بودم مراآب ندادید،
43I was a stranger and you did not take Me in, I was naked and you did not clothe Me, I was sick and in prison and you did not visit Me.’
43غریب بودم مرا جا ندادید، عریان بودم مرا نپوشانیدید، مریض و محبوس بودم عیادتم ننمودید.
44And they too will reply, ‘Lord, when did we see You hungry or thirsty or a stranger or naked or sick or in prison, and did not minister to You?’
44پس ایشان نیز به پاسخ گویند: ای خداوند، کی تو را گرسنه یا تشنه یاغریب یا برهنه یا مریض یا محبوس دیده، خدمتت نکردیم؟
45Then the King will answer, ‘Truly I tell you, whatever you did not do for one of the least of these, you did not do for Me.’
45آنگاه در جواب ایشان گوید: هرآینه به شما می‌گویم، آنچه به یکی از این کوچکان نکردید، به من نکرده‌اید.
46And they will go away into eternal punishment, but the righteous into eternal life.”
46و ایشان درعذاب جاودانی خواهند رفت، اما عادلان درحیات جاودانی.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.