Acts 24
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Freedom Bible (Thai)
1Five days later the high priest Ananias came down with some elders and a lawyer named Tertullus, who presented to the governor their case against Paul.
1ห้าวันต่อมา อานาเนียมหาปุโรหิตลงมาพร้อมกับผู้อาวุโสบางคนและนักปราศรัยคนหนึ่งชื่อเทอร์ทูลลัส พวกเขานำข้อกล่าวหาเปาโลมาแจ้งต่อผู้ว่าราชการ
2When Paul had been called in, Tertullus opened the prosecution: “Because of you, we have enjoyed a lasting peace, and your foresight has brought improvements to this nation.
2เมื่อเรียกเปาโลเข้ามาแล้ว เทอร์ทูลลัสก็เริ่มกล่าวหาเขาว่า “ท่านเฟลิกส์ผู้ทรงเกียรติ พวกเราได้รับความสงบสุขอย่างมากเพราะท่าน และด้วยความรอบคอบของท่าน ก็มีการปรับปรุงหลายอย่างเพื่อชนชาตินี้
3In every way and everywhere, most excellent Felix, we acknowledge this with all gratitude.
3พวกเรายอมรับสิ่งเหล่านี้ทุกเวลาและทุกสถานที่ด้วยความขอบคุณอย่างยิ่ง
4But in order not to burden you any further, I beg your indulgence to hear us briefly.
4แต่เพื่อไม่ให้รบกวนเวลาของท่านมากเกินไป ข้าพเจ้าขอร้องให้ท่านกรุณาฟังพวกเราสักเล็กน้อย
5We have found this man to be a pestilence, stirring up dissension among the Jews all over the world. He is a ringleader of the sect of the Nazarenes,
5เพราะพวกเราพบว่าชายคนนี้เป็นภัยร้าย ยุยงให้ชาวยิวทั่วโลกก่อความวุ่นวาย และเป็นหัวหน้าคนหนึ่งของพวกนาซาเร็ธ
6and he even tried to desecrate the temple; so we seized him.
6เขายังพยายามทำให้พระวิหารเป็นมลทิน พวกเราจึงจับตัวเขาไว้
8By examining him yourself, you will be able to learn the truth about all our charges against him.”
8เมื่อท่านสอบสวนเขาด้วยตนเอง ท่านก็จะทราบความจริงเกี่ยวกับทุกเรื่องที่พวกเรากล่าวหาเขา”
9The Jews concurred, asserting that these charges were true.
9ชาวยิวก็ร่วมกล่าวหาด้วย โดยยืนยันว่าเรื่องเหล่านี้เป็นความจริง
10When the governor motioned for Paul to speak, he began his response: “Knowing that you have been a judge over this nation for many years, I gladly make my defense.
10เมื่อผู้ว่าราชการส่งสัญญาณให้เปาโลพูด เขาจึงตอบว่า “ข้าพเจ้ารู้ว่าท่านเป็นผู้พิพากษาชนชาตินี้มาหลายปีแล้ว ข้าพเจ้าจึงยินดีที่จะแก้ต่างให้ตนเอง
11You can verify for yourself that no more than twelve days ago I went up to Jerusalem to worship.
11ท่านสามารถตรวจสอบได้ว่า เพิ่งผ่านมาไม่เกินสิบสองวันนับตั้งแต่ข้าพเจ้าขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็มเพื่อนมัสการ
12Yet my accusers did not find me debating with anyone in the temple or riling up a crowd in the synagogues or in the city.
12พวกเขาไม่พบว่าข้าพเจ้าโต้เถียงกับใครหรือปลุกปั่นฝูงชน ไม่ว่าในพระวิหาร ในธรรมศาลา หรือที่ใดในเมือง
13Nor can they prove to you any of their charges against me.
13และพวกเขาก็ไม่สามารถพิสูจน์เรื่องที่กำลังกล่าวหาข้าพเจ้าต่อท่านได้
14I do confess to you, however, that I worship the God of our fathers according to the Way, which they call a sect. I believe everything that is laid down by the Law and written in the Prophets,
14แต่ข้าพเจ้ายอมรับต่อท่านว่า ข้าพเจ้ารับใช้พระเจ้าของบรรพบุรุษของเราตาม “หนทาง” ซึ่งพวกเขาเรียกว่านิกาย ข้าพเจ้าเชื่อทุกสิ่งที่เป็นไปตามธรรมบัญญัติและที่เขียนไว้ในเหล่าผู้เผยพระวจนะ
15and I have the same hope in God that they themselves cherish, that there will be a resurrection of both the righteous and the wicked.
15ข้าพเจ้ามีความหวังในพระเจ้าเช่นเดียวกับที่คนเหล่านี้เองก็รอคอย คือจะมีการฟื้นขึ้นจากความตายของทั้งคนชอบธรรมและคนอธรรม
16In this hope, I strive always to maintain a clear conscience before God and man.
16เพราะเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงพยายามอยู่เสมอที่จะมีมโนธรรมที่ไม่เป็นที่ตำหนิต่อพระเจ้าและต่อมนุษย์
17After several years, then, I returned to Jerusalem to bring alms to my people and to present offerings.
17หลังจากผ่านไปหลายปี ข้าพเจ้ากลับมาเพื่อนำของช่วยเหลือคนขัดสนมาให้ชนชาติของข้าพเจ้า และนำเครื่องบูชามาถวาย
18At the time they found me in the temple, I was ceremonially clean and was not inciting a crowd or an uproar. But there are some Jews from the province of Asia
18ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังทำสิ่งเหล่านี้ ชาวยิวบางคนจากแคว้นเอเชียพบข้าพเจ้าในพระวิหารหลังจากข้าพเจ้าชำระตัวแล้ว โดยไม่มีฝูงชนและไม่มีความวุ่นวาย
19who ought to appear before you and bring charges, if they have anything against me.
19คนเหล่านั้นต่างหากควรมายืนต่อหน้าท่านและกล่าวหาข้าพเจ้า ถ้าพวกเขามีข้อกล่าวหาอะไร
20Otherwise, let these men state for themselves any crime they found in me when I stood before the Sanhedrin,
20หรือไม่ก็ให้คนเหล่านี้เองบอกว่า พวกเขาพบความผิดอะไรในตัวข้าพเจ้าเมื่อข้าพเจ้ายืนอยู่ต่อหน้าสภา
21unless it was this one thing I called out as I stood in their presence: ‘It is concerning the resurrection of the dead that I am on trial before you today.’”
21เว้นแต่จะเป็นเพราะคำเดียวที่ข้าพเจ้าร้องขึ้นขณะยืนอยู่ท่ามกลางพวกเขาว่า ‘วันนี้ข้าพเจ้ากำลังถูกพิพากษาต่อหน้าพวกคุณเรื่องการฟื้นขึ้นจากความตายของคนตาย!’”
22Then Felix, who was well informed about the Way, adjourned the hearing and said, “When Lysias the commander comes, I will decide your case.”
22แต่เฟลิกส์ซึ่งรู้เรื่อง “หนทาง” อย่างละเอียดอยู่แล้ว ก็เลื่อนคดีไว้และกล่าวว่า “เมื่อลีเซียสผู้บัญชาการลงมา เราจะตัดสินคดีของพวกเจ้า”
23He ordered the centurion to keep Paul under guard, but to allow him some freedom and permit his friends to minister to his needs.
23เขาสั่งนายร้อยให้คุมเปาโลไว้ แต่ให้เขามีอิสระบ้าง และอย่าห้ามเพื่อนคนใดของเปาโลมารับใช้หรือมาเยี่ยมเขา
24After several days, Felix returned with his wife Drusilla, who was a Jewess. He sent for Paul and listened to him speak about faith in Christ Jesus.
24หลายวันต่อมา เฟลิกส์มากับดรูสิลลาภรรยาของเขาซึ่งเป็นหญิงชาวยิว เขาสั่งให้เรียกเปาโลมาและฟังเปาโลพูดเรื่องความเชื่อในพระเยซูคริสต์
25As Paul expounded on righteousness, self-control, and the coming judgment, Felix became frightened and said, “You may go for now. When I find the time, I will call for you.”
25ขณะที่เปาโลอธิบายเรื่องความชอบธรรม การควบคุมตนเอง และการพิพากษาที่จะมาถึง เฟลิกส์ก็หวาดกลัวและกล่าวว่า “ตอนนี้เจ้าไปก่อน เมื่อเรามีโอกาสเหมาะ เราจะเรียกเจ้ามาอีก”
26At the same time, he was hoping that Paul would offer him a bribe. So he sent for Paul frequently and talked with him.
26ขณะเดียวกัน เขาหวังด้วยว่าเปาโลจะให้เงินเขาเพื่อแลกกับการปล่อยตัว เพราะเหตุนี้เขาจึงเรียกเปาโลมาพูดคุยบ่อย ๆ
27After two years had passed, Felix was succeeded by Porcius Festus. And wishing to do the Jews a favor, Felix left Paul in prison.
27เมื่อครบสองปี ปอร์คิอัส เฟสทัสก็รับตำแหน่งต่อจากเฟลิกส์ และเพราะต้องการเอาใจชาวยิว เฟลิกส์จึงปล่อยให้เปาโลถูกคุมขังต่อไป
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.