Hebrews 6
World English BibleTranslation
World English Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Therefore leaving the teaching of the first principles of Christ, let’s press on to perfection—not laying again a foundation of repentance from dead works, of faith toward God,
1بنابراین، از کلام ابتدای مسیح درگذشته، به سوی کمال سبقت بجوییم و بار دیگر بنیادتوبه از اعمال مرده و ایمان به خدا ننهیم،
2of the teaching of baptisms, of laying on of hands, of resurrection of the dead, and of eternal judgment.
2وتعلیم تعمیدها و نهادن دستها و قیامت مردگان وداوری جاودانی را.
3This will we do, if God permits.
3و این را به‌جا خواهیم آوردهر گاه خدا اجازت دهد.
4For concerning those who were once enlightened and tasted of the heavenly gift, and were made partakers of the Holy Spirit,
4زیرا آنانی که یک بار منور گشتند و لذت عطای سماوی را چشیدند و شریک روح‌القدس گردیدند
5and tasted the good word of God and the powers of the age to come,
5و لذت کلام نیکوی خدا و قوات عالم آینده را چشیدند،
6and then fell away, it is impossible to renew them again to repentance; seeing they crucify the Son of God for themselves again, and put him to open shame.
6اگر بیفتند، محال است که ایشان را بار دیگر برای توبه تازه سازند، در حالتی که پسر خدا را برای خود باز مصلوب می‌کنند واو را بی‌حرمت می‌سازند.
7For the land which has drunk the rain that comes often on it and produces a crop suitable for them for whose sake it is also tilled, receives blessing from God;
7زیرا زمینی که بارانی را که بارها بر آن می‌افتد، می‌خورد و نباتات نیکو برای فلاحان خود می‌رویاند، از خدا برکت می‌یابد.
8but if it bears thorns and thistles, it is rejected and near being cursed, whose end is to be burned.
8لکن اگر خار و خسک می‌رویاند، متروک و قرین به لعنت و در آخر، سوخته می‌شود.
9But, beloved, we are persuaded of better things for you, and things that accompany salvation, even though we speak like this.
9اما‌ای عزیزان در حق شما چیزهای بهتر وقرین نجات را یقین می‌داریم، هر‌چند بدینطورسخن می‌گوییم.
10For God is not unrighteous, so as to forget your work and the labor of love which you showed toward his name, in that you served the saints, and still do serve them.
10زیرا خدا بی‌انصاف نیست که عمل شما و آن محبت را که به اسم او از خدمت مقدسین که در آن مشغول بوده و هستید ظاهرکرده‌اید، فراموش کند.
11We desire that each one of you may show the same diligence to the fullness of hope even to the end,
11لکن آرزوی این داریم که هر یک از شما همین جد و جهد را برای یقین کامل امید تا به انتها ظاهر نمایید،
12that you won’t be sluggish, but imitators of those who through faith and perseverance inherited the promises.
12و کاهل مشوید بلکه اقتدا کنید آنانی را که به ایمان و صبروارث وعده‌ها می‌باشند.
13For when God made a promise to Abraham, since he could swear by no one greater, he swore by himself,
13زیرا وقتی که خدا به ابراهیم وعده داد، چون به بزرگتر از خود قسم نتوانست خورد، به خود قسم خورده، گفت:
14saying, “Surely blessing I will bless you, and multiplying I will multiply you.”
14«هرآینه من تو رابرکت عظیمی خواهم داد و تو را بی‌نهایت کثیرخواهم گردانید.»
15Thus, having patiently endured, he obtained the promise.
15و همچنین چون صبر کرد، آن وعده را یافت.
16For men indeed swear by a greater one, and in every dispute of theirs the oath is final for confirmation.
16زیرا مردم به آنکه بزرگتراست، قسم می‌خورند و نهایت هر مخاصمه ایشان قسم است تا اثبات شود.
17In this way God, being determined to show more abundantly to the heirs of the promise the immutability of his counsel, interposed with an oath,
17از اینرو، چون خدا خواست که عدم تغییر اراده خود را به وارثان وعده به تاکید بی‌شمار ظاهر سازد، قسم در میان آورد.
18that by two immutable things, in which it is impossible for God to lie, we may have a strong encouragement, who have fled for refuge to take hold of the hope set before us.
18تا به دو امر بی‌تغییر که ممکن نیست خدادر مورد آنها دروغ گوید، تسلی قوی حاصل شود برای ما که پناه بردیم تا به آن امیدی که در پیش ما گذارده شده است تمسک جوییم،
19This hope we have as an anchor of the soul, a hope both sure and steadfast and entering into that which is within the veil,
19وآن را مثل لنگری برای جان خود ثابت و پایدارداریم که در درون حجاب داخل شده است،
20where as a forerunner Jesus entered for us, having become a high priest forever after the order of Melchizedek.
20جایی که آن پیشرو برای ما داخل شد یعنی عیسی که بر رتبه ملکیصدق، رئیس کهنه گردید تاابدالاباد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.