Acts 5
World English BibleTranslation
World English Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1But a certain man named Ananias, with Sapphira his wife, sold a possession,
1اما شخصی حنانیا نام، با زوجه‌اش سفیره ملکی فروخته،
2and kept back part of the price, his wife also being aware of it, then brought a certain part and laid it at the apostles’ feet.
2قدری از قیمت آن را به اطلاع زن خود نگاه داشت و قدری از آن راآورده، نزد قدمهای رسولان نهاد.
3But Peter said, “Ananias, why has Satan filled your heart to lie to the Holy Spirit and to keep back part of the price of the land?
3آنگاه پطرس گفت: «ای حنانیا چرا شیطان دل تو را پر ساخته است تا روح‌القدس را فریب دهی و مقداری ازقیمت زمین را نگاه داری؟
4While you kept it, didn’t it remain your own? After it was sold, wasn’t it in your power? How is it that you have conceived this thing in your heart? You haven’t lied to men, but to God.”
4آیا چون داشتی از آن تو نبود و چون فروخته شد در اختیار تو نبود؟ چرا این را در دل خود نهادی؟ به انسان دروغ نگفتی بلکه به خدا.»
5Ananias, hearing these words, fell down and died. Great fear came on all who heard these things.
5حنانیا چون این سخنان راشنید افتاده، جان بداد و خوفی شدید بر همه شنوندگان این چیزها مستولی گشت.
6The young men arose and wrapped him up, and they carried him out and buried him.
6آنگاه جوانان برخاسته، او را کفن کردند و بیرون برده، دفن نمودند.
7About three hours later, his wife, not knowing what had happened, came in.
7و تخمین سه ساعت گذشت که زوجه‌اش ازماجرا مطلع نشده درآمد.
8Peter answered her, “Tell me whether you sold the land for so much.” She said, “Yes, for so much.”
8پطرس بدو گفت: «مرابگو که آیا زمین را به همین قیمت فروختید؟» گفت: «بلی، به همین.»
9But Peter asked her, “How is it that you have agreed together to tempt the Spirit of the Lord? Behold, the feet of those who have buried your husband are at the door, and they will carry you out.”
9پطرس به وی گفت: «برای چه متفق شدید تا روح خداوند را امتحان کنید؟ اینک پایهای آنانی که شوهر تو را دفن کردند، بر آستانه است و تو را هم بیرون خواهندبرد.»
10She fell down immediately at his feet and died. The young men came in and found her dead, and they carried her out and buried her by her husband.
10در ساعت پیش قدمهای او افتاده، جان بداد و جوانان داخل شده، او را مرده یافتند. پس بیرون برده، به پهلوی شوهرش دفن کردند.
11Great fear came on the whole assembly, and on all who heard these things.
11وخوفی شدید تمامی کلیسا و همه آنانی را که این را شنیدند، فرو گرفت.
12By the hands of the apostles many signs and wonders were done among the people. They were all with one accord in Solomon’s porch.
12و آیات و معجزات عظیمه از دستهای رسولان در میان قوم به ظهور می‌رسید و همه به یکدل در رواق سلیمان می‌بودند.
13None of the rest dared to join them; however, the people honored them.
13اما احدی ازدیگران جرات نمی کرد که بدیشان ملحق شود، لیکن خلق، ایشان را محترم می‌داشتند.
14More believers were added to the Lord, multitudes of both men and women.
14وبیشتر ایمانداران به خداوند متحد می‌شدند، انبوهی از مردان و زنان،
15They even carried out the sick into the streets and laid them on cots and mattresses, so that as Peter came by, at least his shadow might overshadow some of them.
15بقسمی که مریضان رادر کوچه‌ها بیرون آوردند و بر بسترها و تختهاخوابانیدند تا وقتی که پطرس آید، اقلا سایه او بربعضی از ایشان بیفتد.
16The multitude also came together from the cities around Jerusalem, bringing sick people and those who were tormented by unclean spirits; and they were all healed.
16و گروهی از بلدان اطراف اورشلیم، بیماران و رنج دیدگان ارواح پلیده را آورده، جمع شدند و جمیع ایشان شفایافتند.
17But the high priest rose up, and all those who were with him (which is the sect of the Sadducees), and they were filled with jealousy
17اما رئیس کهنه و همه رفقایش که از طایفه صدوقیان بودند، برخاسته، به غیرت پر گشتند
18and laid hands on the apostles, then put them in public custody.
18و بر رسولان دست انداخته، ایشان را در زندان عام انداختند.
19But an angel of the Lord opened the prison doors by night, and brought them out and said,
19شبانگاه فرشته خداوند درهای زندان را باز کرده و ایشان را بیرون آورده، گفت:
20“Go stand and speak in the temple to the people all the words of this life.”
20«بروید و در هیکل ایستاده، تمام سخنهای این حیات را به مردم بگویید.
21When they heard this, they entered into the temple about daybreak and taught. But the high priest and those who were with him came and called the council together, with all the senate of the children of Israel, and sent to the prison to have them brought.
21چون این را شنیدند، وقت فجر به هیکل درآمده، تعلیم دادند.
22But the officers who came didn’t find them in the prison. They returned and reported,
22پس خادمان رفته، ایشان را در زندان نیافتند و برگشته، خبر داده،
23“We found the prison shut and locked, and the guards standing before the doors, but when we opened them, we found no one inside!”
23گفتند که «زندان را به احتیاط تمام بسته یافتیم و پاسبانان را بیرون درها ایستاده، لیکن چون باز کردیم، هیچ‌کس را در آن نیافتیم.»
24Now when the high priest, the captain of the temple, and the chief priests heard these words, they were very perplexed about them and what might become of this.
24چون کاهن و سردار سپاه هیکل و روسای کهنه این سخنان را شنیدند، درباره ایشان در حیرت افتادند که «این چه خواهد شد؟»
25One came and told them, “Behold, the men whom you put in prison are in the temple, standing and teaching the people.”
25آنگاه کسی آمده ایشان را آگاهانید که اینک آن کسانی که محبوس نمودید، در هیکل ایستاده، مردم راتعلیم می‌دهند.
26Then the captain went with the officers, and brought them without violence, for they were afraid that the people might stone them.
26پس سردار سپاه با خادمان رفته ایشان را آوردند، لیکن نه به زور زیرا که ازقوم ترسیدند که مبادا ایشان را سنگسار کنند.
27When they had brought them, they set them before the council. The high priest questioned them,
27و چون ایشان را به مجلس حاضر کرده، برپابداشتند، رئیس کهنه از ایشان پرسیده، گفت:
28saying, “Didn’t we strictly command you not to teach in this name? Behold, you have filled Jerusalem with your teaching, and intend to bring this man’s blood on us.”
28«مگر شما را قدغن بلیغ نفرمودیم که بدین اسم تعلیم مدهید؟ همانا اورشلیم را به تعلیم خود پرساخته‌اید و می‌خواهید خون این مرد را به گردن ما فرود آرید.»
29But Peter and the apostles answered, “We must obey God rather than men.
29پطرس و رسولان در جواب گفتند: «خدا را می‌باید بیشتر از انسان اطاعت نمود.
30The God of our fathers raised up Jesus, whom you killed, hanging him on a tree.
30خدای پدران ما، آن عیسی را برخیزانیدکه شما به صلیب کشیده، کشتید.
31God exalted him with his right hand to be a Prince and a Savior, to give repentance to Israel, and remission of sins.
31او را خدا بردست راست خود بالا برده، سرور و نجات‌دهنده ساخت تا اسرائیل را توبه و آمرزش گناهان بدهد.
32We are his witnesses of these things; and so also is the Holy Spirit, whom God has given to those who obey him.”
32و ما هستیم شاهدان او بر این امور، چنانکه روح‌القدس نیز است که خدا او را به همه مطیعان او عطا فرموده است.»
33But they, when they heard this, were cut to the heart, and were determined to kill them.
33چون شنیدند دلریش گشته، مشورت کردند که ایشان را به قتل رسانند.
34But one stood up in the council, a Pharisee named Gamaliel, a teacher of the law, honored by all the people, and commanded to put the apostles out for a little while.
34اما شخصی فریسی، غمالائیل نام که مفتی و نزد تمامی خلق محترم بود، در مجلس برخاسته، فرمود تارسولان را ساعتی بیرون برند.
35He said to them, “You men of Israel, be careful concerning these men, what you are about to do.
35پس ایشان راگفت: «ای مردان اسرائیلی، برحذر باشید از آنچه می‌خواهید با این اشخاص بکنید.
36For before these days Theudas rose up, making himself out to be somebody; to whom a number of men, about four hundred, joined themselves. He was slain; and all, as many as obeyed him, were dispersed and came to nothing.
36زیرا قبل ازاین ایام، تیودا نامی برخاسته، خود را شخصی می‌پنداشت و گروهی قریب به چهار صد نفر بدوپیوستند. او کشته شد و متابعانش نیز پراکنده ونیست گردیدند.
37After this man, Judas of Galilee rose up in the days of the enrollment, and drew away some people after him. He also perished, and all, as many as obeyed him, were scattered abroad.
37و بعد از او یهودای جلیلی درایام اسم نویسی خروج کرد و جمعی را در عقب خود کشید. او نیز هلاک شد و همه تابعان اوپراکنده شدند.
38Now I tell you, withdraw from these men and leave them alone. For if this counsel or this work is of men, it will be overthrown.
38الان به شما می‌گویم از این مردم دست بردارید و ایشان را واگذارید زیرا اگراین رای و عمل از انسان باشد، خود تباه خواهد شد.
39But if it is of God, you will not be able to overthrow it, and you would be found even to be fighting against God!”
39ولی اگر از خدا باشد، نمی توانید آن رابرطرف نمود مبادا معلوم شود که با خدا منازعه می‌کنید.»
40They agreed with him. Summoning the apostles, they beat them and commanded them not to speak in the name of Jesus, and let them go.
40پس به سخن او رضا دادند و رسولان را حاضر ساخته، تازیانه زدند و قدغن نمودند که دیگر به نام عیسی حرف نزنند پس ایشان رامرخص کردند.
41They therefore departed from the presence of the council, rejoicing that they were counted worthy to suffer dishonor for Jesus’ name.
41و ایشان از حضور اهل شوراشادخاطر رفتند از آنرو که شایسته آن شمرده شدند که بجهت اسم او رسوایی کشند
42Every day, in the temple and at home, they never stopped teaching and preaching Jesus, the Christ.
42و هرروزه در هیکل و خانه‌ها از تعلیم و مژده دادن که عیسی مسیح است دست نکشیدند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.