Fakahā 21
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Lutherbibel 1912
1Pea ne u mamata ki he langi foʻou mo e fonua foʻou: he kuo mole atu ʻae ʻuluaki langi mo e ʻuluaki fonua: pea naʻe ʻikai kei ʻi ai ha tahi.
1Und ich sah einen neuen Himmel und eine neue Erde; denn der erste Himmel und die erste Erde verging, und das Meer ist nicht mehr.
2Pea ko au Sione, ne u mamata ki he kolo māʻoniʻoni, ko Selūsalema foʻou, ʻoku ʻalu hifo mei he ʻOtua ʻi he langi, kuo teuteu ʻo hangē ha taʻahine kuo teu ki hono ʻeiki taʻane.
2Und ich, Johannes, sah die heilige Stadt, das neue Jerusalem, von Gott aus dem Himmel herabfahren, bereitet als eine geschmückte Braut ihrem Mann.
3Pea ne u fanongo ki he leʻo lahi mei he langi, ʻoku pehē, “Vakai, ko e fale fehikitaki ʻoe ʻOtua ʻoku ʻi he kakai, pea ʻe nofo ia mo kinautolu; pea te nau hoko ko hono kakai, pea ʻe ʻiate kinautolu ʻae ʻOtua, ko honau ʻOtua.
3Und ich hörte eine große Stimme von dem Stuhl, die sprach: Siehe da, die Hütte Gottes bei den Menschen! und er wird bei ihnen wohnen, und sie werden sein Volk sein, und er selbst, Gott mit ihnen, wird ihr Gott sein;
4Pea ʻe holoholo ʻe he ʻOtua ʻae loʻimata kotoa pē mei honau mata; pea ʻe ʻikai kei ai ha mate, pe ha ongosia, pe ha tangi, pea ʻe ʻikai kei ai ha mamahi: he kuo mole atu ʻae ngaahi meʻa muʻa.”
4und Gott wird abwischen alle Tränen von ihren Augen, und der Tod wird nicht mehr sein, noch Leid noch Geschrei noch Schmerz wird mehr sein; denn das Erste ist vergangen.
5Pea ko ia naʻe nofo ʻi he nofoʻa fakaʻeiʻeiki naʻe pehē ʻe ia, “Vakai, ʻoku ou fakafoʻou ʻae ngaahi meʻa kotoa pē.” Pea ne pehē mai kiate au, “Tohi: he ʻoku moʻoni mo totonu ʻae ngaahi lea ni.”
5Und der auf dem Stuhl saß, sprach: Siehe, ich mache alles neu! Und er spricht zu mir: Schreibe; denn diese Worte sind wahrhaftig und gewiß!
6Pea ne pehē mai kiate au, “Kuo fai ia. Ko au ko e ʻAlifa mo ʻOmeka, ko e kamataʻanga mo e ngataʻanga. Te u foaki taʻetotongi mei he matavai moʻui kiate ia ʻoku fieinu.
6Und er sprach zu mir: Es ist geschehen. Ich bin das A und das O, der Anfang und das Ende. Ich will den Durstigen geben von dem Brunnen des lebendigen Wassers umsonst.
7Ko ia ia ʻe ikuna, ʻe maʻu ʻe ia ʻae ngaahi meʻa kotoa pē; pea teu hoko ko hono ʻOtua, pea ʻe hoko ia ko hoku foha.
7Wer überwindet, der wird es alles ererben, und ich werde sein Gott sein, und er wird mein Sohn sein.
8Ka ko e loto foʻi, mo e taʻetui, mo e fakalielia, mo e kau fakapō, mo e kau feʻauaki, mo e kau fiemana, mo e kau tauhi tamapua, mo e loi kotoa pē, ko honau tofiʻa ʻoku ʻi he ano ʻoku vela ʻi he afi mo e sulifa: ʻaia ko e mate ʻangaua.”
8Der Verzagten aber und Ungläubigen und Greulichen und Totschläger und Hurer und Zauberer und Abgöttischen und aller Lügner, deren Teil wird sein in dem Pfuhl, der mit Feuer und Schwefel brennt; das ist der andere Tod.
9Pea ko e tokotaha ʻi he ʻāngelo ʻe toko fitu, ʻakinautolu naʻe ʻi ai ʻae hina ʻe fitu kuo fonu ʻi he malaʻia fakamui ʻe fitu, naʻe haʻu kiate au, ʻo lea mai kiate au, mo pehē, “Haʻu ki heni, te u fakahā kiate koe ʻae taʻahine, ko e uaifi ʻoe Lami.”
9Und es kam zu mir einer von den sieben Engeln, welche die sieben Schalen voll der letzten sieben Plagen hatten, und redete mit mir und sprach: Komm, ich will dir das Weib zeigen, die Braut des Lammes.
10Pea naʻe ʻāvea au ʻi he laumālie ki ha moʻunga lahi mo māʻolunga ʻo ne fakahā kiate au ʻae kolo lahi ko ia, ʻae Selūsalema māʻoniʻoni, ʻoku ʻalu hifo mei loto langi mei he ʻOtua,
10Und er führte mich hin im Geist auf einen großen und hohen Berg und zeigte mir die große Stadt, das heilige Jerusalem, herniederfahren aus dem Himmel von Gott,
11Kuo ʻi ai ʻae nāunau ʻoe ʻOtua: pea ko hono maama naʻe tatau mo e maka koloa mahuʻinga lahi ʻaupito, ʻio, ʻe hangē ko e maka ko e sasipa, ʻoku ʻāsinisini ʻo hangē ko e kalisitala;
11die hatte die Herrlichkeit Gottes. Und ihr Licht war gleich dem alleredelsten Stein, einem hellen Jaspis.
12Pea naʻe ai hono ʻa naʻe lahi mo māʻolunga, pea naʻe hongofulu ma ua hono ngaahi matapā, pea naʻe ʻi he ngaahi matapā ʻae ʻāngelo ʻe toko hongofulu ma toko ua, pea naʻe tohi ʻi ai ʻae hingoa, ʻa ia ko e hingoa ʻoe faʻahinga ʻe hongofulu ma ua ʻoe fānau ʻa ʻIsileli:
12Und sie hatte eine große und hohe Mauer und hatte zwölf Tore und auf den Toren zwölf Engel, und Namen darauf geschrieben, nämlich der zwölf Geschlechter der Kinder Israel.
13Naʻe tolu ʻae matapā ki he potu hahake; naʻe tolu ʻae matapā ki he potu tokelau; naʻe tolu ʻae matapā ki he potu tonga; naʻe tolu ʻae matapā ki he potu lulunga.
13Vom Morgen drei Tore, von Mitternacht drei Tore, vom Mittag drei Tore, vom Abend drei Tore.
14Pea ko e ʻā ʻoe kolo, naʻe hongofulu ma ua hono ngaahi tuʻunga, pea naʻe ʻi ai ʻae hingoa ʻae ʻaposetolo ʻe toko hongofulu ma toko ua ʻoe lami.
14Und die Mauer der Stadt hatte zwölf Grundsteine und auf ihnen Namen der zwölf Apostel des Lammes.
15Pea ko ia naʻa ne talanoa mai kiate au, naʻa ne maʻu ʻae vaʻa kaho koula, ke fuofua ʻaki ʻae kolo, mo hono ngaahi matapā, mo hono ʻā.
15Und der mit mir redete, hatte ein goldenes Rohr, daß er die Stadt messen sollte und ihre Tore und Mauer.
16Pea ʻoku tapa fā tatau pe ʻae kolo, pea ʻoku tatau hono lōloa mo hono māukupu: pea ne fuofua ʻaki ʻae vaʻa kaho ʻae kolo, ko e maile ʻe taha afe mo e nimangeau. Ko hono lōloa mo hono māukupu mo hono māʻolunga ʻoku tatau pe.
16Und die Stadt liegt viereckig, und ihre Länge ist so groß als die Breite. Und er maß die Stadt mit dem Rohr auf zwölftausend Feld Wegs. Die Länge und die Breite und die Höhe der Stadt sind gleich.
17Pea naʻe fuofua ʻae ʻā, ko e kiupite ʻe teau ma fāngofulu ma fā, ʻi he fuofua ʻoe tangata, ʻa ia, ko e ʻāngelo.
17Und er maß ihre Mauer, hundertvierundvierzig Ellen, nach Menschenmaß, das der Engel hat.
18Pea naʻe langa ʻaki ʻa hono ʻā ʻae sasipa: pea ko e kolo ko e koula haohaoa, ʻo hangē ha sioʻata ʻāsinisini.
18Und der Bau ihrer Mauer war von Jaspis und die Stadt von lauterm Golde gleich dem reinen Glase.
19Pea ko e ngaahi tuʻunga ʻoe ʻā ʻoe kolo, naʻe sipa; ko hono ua, ko e safaia; ko hono tolu, ko e kalisitone; ko hono fā, ko e ʻemalata;
19Und die Grundsteine der Mauer um die Stadt waren geschmückt mit allerlei Edelgestein. Der erste Grund war ein Jaspis, der andere ein Saphir, der dritte ein Chalzedonier, der vierte ein Smaragd,
20Ko hono nima, ko e satoniki; ko hono ono, ko e satio; ko hono fitu, ko e kalisolaite; ko hono valu, ko e pelili; ko hono hiva, ko e topasi ko hono hongofulu, ko e kelaisapaso ko hono hongofulu ma taha, ko e sasini; ko hono hongofulu ma ua, ko e ʻametisi.
20der fünfte ein Sardonix, der sechste ein Sarder, der siebente ein Chrysolith, der achte ein Berill, der neunte ein Topas, der zehnte ein Chrysopras, der elfte ein Hyazinth, der zwölfte ein Amethyst.
21Pea ko hono matapā ʻe hongofulu ma ua, ko e mataʻitofe ʻe hongofulu ma ua; naʻe taki taha pe ʻae mataʻitofe ʻi he matapā: pea ko e hala lahi ʻoe kolo, ko e koula haohaoa, ʻo hangē ha sioʻata ʻāsinisini.
21Und die zwölf Tore waren zwölf Perlen, und ein jeglich Tor war von einer Perle; und die Gassen der Stadt waren lauteres Gold wie ein durchscheinend Glas.
22Pea naʻe ʻikai te u mamata ʻi ai ki ha fale tapu: he ko hono fale tapu ʻoʻona ʻae ʻEiki ko e ʻOtua Māfimafi pea mo e Lami.
22Und ich sah keinen Tempel darin; denn der HERR, der allmächtige Gott, ist ihr Tempel, und das Lamm.
23Pea naʻe ʻikai ʻaonga ʻae laʻā ki he kolo, pe ko e māhina, ke ulo ʻi ai: he ʻoku fakamaama ia 'e he naunau 'oe 'Otua, pea ko e Lami, ko hono maama ia 'o'ona.
23Und die Stadt bedarf keiner Sonne noch des Mondes, daß sie scheinen; denn die Herrlichkeit Gottes erleuchtet sie, und ihre Leuchte ist das Lamm.
24Pea ko e ngaahi pule'anga 'o kinautolu 'e fakamo'ui te nau 'a'eva 'i hono maama: pea 'oku 'omi ki ai 'e he ngaahi tu'i 'o māmani ʻa honau nāunau mo e fakaʻapaʻapa.
24Und die Heiden, die da selig werden, wandeln in ihrem Licht; und die Könige auf Erden werden ihre Herrlichkeit in sie bringen.
25Pea ʻe ʻikai tāpuni ʻa hono ngaahi matapā ʻi he ʻaho; he koeʻuhi ʻe ʻikai ʻi ai ha pō.
25Und ihre Tore werden nicht verschlossen des Tages; denn da wird keine Nacht sein.
26Pea te nau ʻomi ki ai ʻae nāunau mo e fakaʻapaʻapa ʻoe ngaahi puleʻanga.
26Und man wird die Herrlichkeit und die Ehre der Heiden in sie bringen.
27Pea ʻe ʻikai ʻaupito hū ki ai ha meʻa ʻoku fakaʻuli, pe fai fakalielia, pe loi: ka ko kinautolu pe ʻoku tohi ʻi he tohi ʻoe moʻui ʻae Lami.
27Und es wird nicht hineingehen irgend ein Gemeines und das da Greuel tut und Lüge, sondern die geschrieben sind in dem Lebensbuch des Lammes.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.