Fakahā 11
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Pea naʻe ʻomi kiate au ʻae vaʻa kaho ʻo hangē ha tokotoko: pea tuʻu ʻae ʻāngelo, ʻo pehē mai, “Tuʻu, ʻo fuofua ʻae fale tapu ʻoe ʻOtua, mo e ʻesifeilaulau, mo kinautolu ʻoku lotu ʻi ai.
1Kaj estis donita al mi kano, simila al bastono; kaj iu diris: Leviĝu, kaj mezuru la templon de Dio, kaj la altaron, kaj la adorantojn en ĝi.
2Kae tuku pe ʻae lotoʻā ʻoku ʻituʻa ʻi he faletapu, ʻoua ʻe fuofua ia he kuo tuku ia ki he kakai Senitaile pea te nau malaki hifo ʻae kolo tapu ʻi he māhina ʻe fāngofulu ma ua.
2Kaj la korton ekster la templo preterlasu, kaj ne mezuru ĝin, ĉar ĝi estas donita al la nacioj; kaj la sanktan urbon ili piedpremos kvardek du monatojn.
3Pea te u foaki ki hoku ongo fakamoʻoni, ke na kikite ʻi he ʻaho ʻe taha afe ma uangeau ma onongofulu, kuo kofuʻaki ʻae tauangaʻa.”
3Kaj mi donos komision al miaj du atestantoj, kaj ili profetos mil ducent sesdek tagojn, vestite per sakaĵo.
4Ko eni ia ʻae ongo ʻakau ʻolive, mo e ongo tuʻunga maama, ʻoku tutuʻu ʻi he ʻao ʻoe ʻOtua ʻo māmani.
4Ili estas la du olivarboj kaj la du lampingoj, starantaj antaŭ la Sinjoro de la tero.
5Pea ka loto ke tautea ʻakinaua ʻe ha taha, ʻoku ʻalu atu ʻae afi mei hona ngutu, ʻo fakaʻauha hona ngaahi fili: pea ka loto ʻe ha taha ke tautea ʻakinaua, ʻe tāmateʻi pehē ni ia.
5Kaj se iu volas difekti ilin, fajro elvenas el ilia buŝo kaj formanĝas iliajn malamikojn; kaj se iu volas difekti ilin, tiamaniere li devas esti mortigita.
6ʻOku maʻu ʻekinaua ni ʻae mālohi ke tāpuni ʻae langi, ke ʻoua naʻa ʻuha ʻi he ngaahi ʻaho ʻo ʻena kikite: pea ʻoku na maʻu ʻae mālohi ki he ngaahi vai, ke liliu ia ko e toto, pea ke taaʻi ʻaki ʻa māmani ʻae ngaahi meʻa mamahi ʻo na faʻiteliha pe liunga fiha ia.
6Ili havas la povon fermi la ĉielon, por ke ne pluvu dum la tagoj de ilia profetado; kaj ili havas povon super la akvoj, por ŝanĝi ilin en sangon, kaj frapi la teron per ĉia plago ĉiufoje, kiam ili volos.
7Pea ka fakaʻosi ʻekinaua ʻena fakamoʻoni, ko e manu fekai ʻoku ʻalu hake mei he luo taʻehanotakele, te ne tauʻi ʻakinaua, pea te ne ikuna ʻakinaua, ʻo tāmateʻi ʻakinaua.
7Kaj kiam ili finos sian ateston, la besto, kiu suprenvenas el la abismo, faros militon kontraŭ ili kaj venkos ilin kaj mortigos ilin.
8Pea ko hona sino mate ʻe tuku ʻi he hala ʻoe kolo lahi, ʻaia ʻoku ui fakalaumālie ko Sotoma mo ʻIsipite, ʻaia naʻe tutuki ai ki he ʻakau ʻa hotau ʻEiki.
8Kaj iliaj kadavroj kuŝas sur la strato de la granda urbo, kiu nomiĝas laŭspirite Sodom kaj Egiptujo, kie ankaŭ ilia Sinjoro estis krucumita.
9Pea ko kinautolu ʻoe ngaahi kakai, mo e ngaahi faʻahinga, mo e ngaahi lea, mo e ngaahi puleʻanga, te nau mamata ki hona sino mate ʻi he ʻaho ʻe tolu mo e konga ʻaho, pea ʻe ʻikai tuku ke tanu hona sino mate.
9Kaj el la popoloj kaj triboj kaj lingvoj kaj nacioj oni rigardas iliajn kadavrojn dum tri tagoj kaj duono, kaj ne lasas meti iliajn kadavrojn en tombon.
10Pea ko kinautolu ʻoku nofo ʻi māmani te nau fiefia kiate kinaua, ʻo fakafiefiaʻi, pea feʻaveʻaki ʻenau ngaahi meʻaʻofa; koeʻuhi naʻe fakamamahi ʻe he ongo palōfita ni ʻakinautolu naʻe nofo ʻi māmani.
10Kaj la loĝantoj sur la tero ĝojas pri ili, kaj gajiĝas; kaj ili sendos donacojn unu al la alia; ĉar tiuj du profetoj turmentadis la loĝantojn sur la tero.
11Pea hili ʻae ʻaho ʻe tolu mo e konga ʻaho, naʻe hū kiate kinaua ʻae laumālie ʻoe moʻui mei he ʻOtua, pea naʻa na tuʻu ʻi hona vaʻe; pea naʻe tō ʻae manavahē lahi kiate kinautolu naʻe mamata kiate kinaua.
11Kaj post la tri tagoj kaj duono la spirito de vivo el Dio eniris en ilin, kaj ili stariĝis sur siaj piedoj; kaj granda timo falis sur tiujn, kiuj ilin rigardis.
12Pea naʻa nau fanongo ki he leʻo lahi mei he langi, ʻoku pehē kiate kinaua, “ʻAlu hake ki heni.” Pea ne na ʻalu hake ki he langi ʻi he ʻao; pea naʻe mamata kiate kinaua ʻa hona ngaahi fili.
12Kaj ili aŭdis grandan voĉon el la ĉielo, dirantan al ili: Suprenvenu ĉi tien. Kaj ili supreniris en la ĉielon en la nubo; kaj iliaj malamikoj rigardis ilin.
13Pea ʻi he feituʻulaʻā pe ko ia naʻe ai ʻae mofuike lahi, pea holo hono hongofulu ʻoe vahe ʻoe kolo, pea naʻe mate ʻi he mofuike ʻae kakai ʻe toko fitu afe: pea naʻe ilifia hono toe, ʻonau fakamālō ki he ʻOtua ʻoe langi.
13Kaj en tiu horo fariĝis granda tertremo, kaj dekono de la urbo falis; kaj en la tertremo mortis sep mil homoj; kaj la ceteraj pleniĝis de timo, kaj donis laŭdon al la Dio de la ĉielo.
14Kuo hili hono ua ʻoe malaʻia; vakai, ʻoku haʻu toʻotoʻo hono tolu ʻoe malaʻia.
14La dua Veo jam pasis; jen la tria Veo rapide venas.
15Pea naʻe ifi ʻe hono fitu ʻoe ʻāngelo pea naʻe ai ʻae ngaahi leʻo mālohi ʻi he langi, naʻe pehē, “Ko e ngaahi puleʻanga ʻoe maama kuo ʻo hotau ʻEiki, mo hono Kalaisi pea ʻe pule ia ʻo taʻengata pea taʻengata.”
15Kaj la sepa anĝelo trumpetis; kaj fariĝis grandaj voĉoj en la ĉielo, dirante: La regno de la mondo fariĝis regno de nia Sinjoro kaj de Lia Kristo; kaj li reĝos por ĉiam kaj eterne.
16Pea ko e mātuʻa e toko uofulu ma toko fā, ʻaia naʻe nofo ʻi honau ngaahi nofoʻa ʻi he ʻao ʻoe ʻOtua, naʻa nau foʻohifo ʻo hū ki he ʻOtua,
16Kaj la dudek kvar presbiteroj, kiuj antaŭ Dio sidas sur siaj tronoj, falis sur la vizaĝon kaj adorkliniĝis al Dio,
17ʻo pehē, “ʻOku mau fakafetaʻi kiate koe, ʻe ʻEiki ko e ʻOtua Māfimafi, ʻOku ke ʻi ai ni, pea naʻa ke ʻi ai, pea te ke ʻi ai; Koeʻuhi kuo ke toʻo kiate koe ʻa hoʻo mālohi lahi, pea kuo ke pule.
17dirante: Ni dankas Vin, ho Dio, la Sinjoro, la Plejpotenca, kiu estas kaj estis; ĉar Vi alprenis Vian grandan potencon kaj reĝis.
18Pea naʻe ʻita ʻae ngaahi puleʻanga pea kuo hoko mai ho houhau, Mo e kuonga ʻoe pekia, koeʻuhi ke fakamaaua ʻakinautolu, Pea koeʻuhi ke ke totongi ai ki hoʻo kau tamaioʻeiki ko e kau palōfita, mo e kakai māʻoniʻoni, Mo kinautolu ʻoku manavahē ki ho huafa, ʻae iiki mo e lalahi; Pea ke fakaʻauha ʻakinautolu ʻoku nau fakaʻauha ʻae maama.
18Kaj la nacioj furiozis, kaj venis Via kolero, kaj la tempo de la mortintoj, por esti juĝataj, kaj la tempo doni la rekompencon al Viaj servistoj, la profetoj, kaj al la sanktuloj, kaj al la timantoj de Via nomo, malgrandaj kaj grandaj, kaj pereigi la detruantojn de la tero.
19Pea naʻe fakaava ʻae fale tapu ʻoe ʻOtua ʻi he langi, pea naʻe hā mai ʻi hono fale tapu ʻae puha ʻo ʻene fuakava: pea naʻe ai ʻae ngaahi ʻuhila, mo e ngaahi leʻo, mo e ngaahi mana, mo e mofuike, mo e ʻuha maka lahi.
19Kaj malfermiĝis la enĉiela templo de Dio, kaj vidiĝis en Lia templo la kesto de Lia interligo; kaj fariĝis fulmoj kaj voĉoj kaj tondroj kaj tertremo kaj granda hajlo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.