Nomipā 25
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Lutherbibel 1912
1Pea naʻe nofo ʻa ʻIsileli ʻi Sitimi, pea naʻe kamata fai ʻe he kakai ʻae feʻauaki mo e ngaahi ʻofefine ʻo Moape.
1Und Israel wohnte in Sittim. Und das Volk hob an zu huren mit der Moabiter Töchtern,
2Pea naʻa nau ui ʻae kakai ki he ngaahi feilaulau ki honau ngaahi ʻotua: pea naʻe kai ʻe he kakai, mo nau punou hifo ki honau ngaahi ʻotua.
2welche luden das Volk zum Opfer ihrer Götter. Und das Volk aß und betete ihre Götter an.
3Pea naʻe feangai ʻa ʻIsileli mo Peali-Peoli: pea naʻe vela ʻae houhau ʻo Sihova ki ʻIsileli.
3Und Israel hängte sich an den Baal-Peor. Da ergrimmte des HERRN Zorn über Israel,
4Pea naʻe pehē ʻe Sihova kia Mōsese, “ʻAve ʻae houʻeiki ʻoe kakai, ke tautau ʻakinautolu ʻi he ʻao ʻo Sihova ʻi he ʻao ʻoe laʻā, koeʻuhi ke foki ai ʻae houhau lahi ʻo Sihova mei ʻIsileli.”
4und er sprach zu Mose: nimm alle Obersten des Volks und hänge sie dem HERRN auf an der Sonne, auf daß der grimmige Zorn des HERRN von Israel gewandt werde.
5Pea naʻe pehē ʻe Mōsese ki he kau fakamaau ʻo ʻIsileli, “Taki taha tāmateʻi ʻa hono kau tangata naʻe feangai mo Peali-Peoli.”
5Und Mose sprach zu den Richtern Israels: Erwürge ein jeglicher seine Leute, die sich an den Baal-Peor gehängt haben.
6¶ Pea, vakai, naʻe haʻu ʻae tokotaha ʻoe fānau ʻa ʻIsileli ʻo ʻomi ki hono kāinga ha fefine Mitiane ʻi he ʻao ʻo Mōsese, pea ʻi he ʻao ʻoe kakai kotoa pē ʻoe fānau ʻa ʻIsileli, lolotonga ʻenau tangi ʻi he veʻe matapā ʻoe fale fehikitaki ʻoe kakai.
6Und siehe, ein Mann aus den Kindern Israel kam und brachte unter seine Brüder eine Midianitin vor den Augen Mose's und der ganzen Gemeinde der Kinder Israel, die da weinten vor der Tür der Hütte des Stifts.
7Pea ʻi he mamata ki ai ʻa Finiasi, ko e foha ʻo ʻEliesa, ko e foha ia ʻo ʻElone ko e taulaʻeiki, naʻe tuʻu hake ia ʻi he kakai, ʻo ne toʻo ʻae tao ʻi hono nima;
7Da das sah Pinehas, der Sohn Eleasars, des Sohnes Aarons, des Priesters, stand er auf aus der Gemeinde und nahm einen Spieß in seine Hand
8Pea naʻe muimui ia ʻi he tangata ko ia ki hono fale fehikitaki, ʻo ne hokaʻi ʻakinaua ʻo ʻasi, ʻae tangata ʻIsileli, mo e fefine, ʻi hono kete, ko ia naʻe tuku ai ʻae mahaki fakaʻauha mei he fānau ʻa ʻIsileli.
8und ging dem israelitischen Mann nach hinein in die Kammer und durchstach sie beide, den israelitischen Mann und das Weib, durch ihren Bauch. Da hörte die Plage auf von den Kindern Israel.
9Pea ko kinautolu naʻe mate ʻi he mahaki fakaʻauha naʻe toko ua mano ma toko fā afe.
9Und es wurden getötet in der Plage vierundzwanzigtausend.
10¶ Pea naʻe folofola ʻa Sihova kia Mōsese, ʻo pehē,
10Und der HERR redete mit Mose und sprach:
11“Ko Finiasi, ko e foha ʻo ʻEliesa, ko e foha ia ʻo ʻElone ko e taulaʻeiki, kuo fakaafe ʻe ia ʻa hoku houhau mei he fānau ʻa ʻIsileli, ʻi heʻene fai feinga kiate kinautolu koeʻuhi ko au, ko ia naʻe ʻikai ai te u fakaʻauha ʻae fānau ʻa ʻIsileli ʻi hoku fuaʻa.
11Pinehas, der Sohn Eleasars, des Sohnes Aarons, des Priesters, hat meinen Grimm von den Kindern Israel gewendet durch seinen Eifer um mich, daß ich nicht in meinem Eifer die Kinder Israel vertilgte.
12Pea ko ia, ke ke pehē, Vakai, te u foaki kiate ia ʻeku fuakava ʻoe fiemālie:
12Darum sage: Siehe, ich gebe ihm meinen Bund des Friedens;
13Pea te ne maʻu ʻe ia, pea mo hono hako ki mui ʻiate ia, ʻae fuakava ʻoe ngāue fakataulaʻeiki ʻo lauikuonga; koeʻuhi kuo ne fai feinga ki hono ʻOtua, pea ne fai ʻae fakalelei koeʻuhi ko e fānau ʻa ʻIsileli.”
13und er soll haben und sein Same nach ihm den Bund eines ewigen Priestertums, darum daß er für seinen Gott geeifert und die Kinder Israel versöhnt hat.
14Pea ko e hingoa eni ʻoe tangata ʻIsileli naʻe tali, ʻio, ʻaia naʻe tali fakataha mo e fefine Mitiane, ko Simili, ko e foha ʻo Salu, ko e ʻeiki ʻoe fale lahi ʻi he faʻahinga ʻo Simione.
14Der israelitische Mann aber, der erschlagen ward mit der Midianitin, hieß Simri, der Sohn Salus, der Fürst eines Vaterhauses der Simeoniter.
15Pea ko e hingoa ʻoe fefine Mitiane naʻe tali ko Kosipi, ko e ʻofefine ʻo Sua; ko e ʻeiki ia ki he kakai, mo e fale lahi ʻi Mitiane.
15Das midianitische Weib, das auch erschlagen ward, hieß Kosbi, eine Tochter Zurs, der ein Fürst war seines Geschlechts unter den Midianitern.
16¶ Pea naʻe folofola ʻa Sihova kia Mōsese, ʻo pehē,
16Und der HERR redete mit Mose und sprach:
17“Fakafiuʻi ʻae kau Mitiane, ʻo taaʻi ʻakinautolu:
17Tut den Midianitern Schaden und schlagt sie;
18He kuo nau fakafiuʻi ʻakimoutolu ʻaki ʻenau kākā, ʻaia kuo nau fakakākaaʻi ʻaki ʻakimoutolu ʻi he meʻa ʻa Peoli, mo e meʻa ʻa Kosipi, ko e ʻofefine ʻoe ʻeiki ʻo Mitiane, ko honau tuofefine, ʻaia kuo tāmateʻi ʻi he ʻaho ʻoe mahaki fakaʻauha koeʻuhi ko Peoli.”
18denn sie haben euch Schaden getan mit ihrer List, die sie wider euch geübt haben durch den Peor und durch ihre Schwester Kosbi, die Tochter des Fürsten der Midianiter, die erschlagen ist am Tag der Plage um des Peor willen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.