Hepelū
Chapter 8
Tongan Bible, Revised We…
vs Lutherbibel 1912
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Tongan Bible, Revised West Version
Lutherbibel 1912
1Pea ko hono meʻa lahi eni ʻi he ngaahi lea ni: ʻOku tau maʻu ʻae fungani taulaʻeiki pehē, pea kuo nofo ia ʻi he nima toʻomataʻu ʻoe ʻafioʻanga ʻoe Fungani Māʻolunga ʻi he ngaahi langi;
1Das ist nun die Hauptsache, davon wir reden: Wir haben einen solchen Hohenpriester, der da sitzt zu der Rechten auf dem Stuhl der Majestät im Himmel
2Ko e tauhi ʻoe potu tapu, mo e fale fehikitaki moʻoni, ʻaia naʻe fokotuʻu ʻe he ʻOtua, kae ʻikai ko e tangata.
2und ist ein Pfleger des Heiligen und der wahrhaften Hütte, welche Gott aufgerichtet hat und kein Mensch.
3He ko e taulaʻeiki lahi kotoa pē, kuo fakanofo ke ne ʻohake ʻae ngaahi meʻa foaki mo e ngaahi feilaulau: ko ia naʻe totonu mei ai ki he tangata ni ke ʻohake foki ʻe ia ha meʻa.
3Denn ein jeglicher Hoherpriester wird eingesetzt, zu opfern Gaben und Opfer. Darum muß auch dieser etwas haben, das er opfere.
4He ka ne ʻi māmani ia, ʻe ʻikai taulaʻeiki ia, koeʻuhi ʻoku ai ʻae kau taulaʻeiki ʻoku nau ʻohake ʻae ngaahi meʻa foaki ʻo fakatatau mo e fono:
4Wenn er nun auf Erden wäre, so wäre er nicht Priester, dieweil da Priester sind, die nach dem Gesetz die Gaben opfern,
5‌ʻAkinautolu ʻoku tauhi ʻo fakatatau mo e ata ʻoe ngaahi meʻa ʻoe langi, ʻo hangē ko e valokiʻi ʻe he ʻOtua ʻa Mōsese ʻi heʻene teu ke langa ʻae fale fehikitaki: he naʻe pehē mai ʻe ia, “Vakai ke ke ngaohi ʻae meʻa kotoa pē ʻo fakatatau ki hono fakatātā naʻe fakahā kiate koe ʻi he moʻunga.”
5welche dienen dem Vorbilde und dem Schatten des Himmlischen; wie die göttliche Antwort zu Mose sprach, da er sollte die Hütte vollenden: “Schaue zu,” sprach er, “daß du machest alles nach dem Bilde, das dir auf dem Berge gezeigt ist.”
6Ka ko eni, kuo maʻu ʻe ia ʻae ngaue ʻoku lelei lahi, ʻo hangē ko hono lelei lahi ʻoe fuakava ʻoku fakalaloa ai ia, ʻaia ʻoku fokotuʻu ʻi he ngaahi talaʻofa lelei lahi.
6Nun aber hat er ein besseres Amt erlangt, als der eines besseren Testaments Mittler ist, welches auch auf besseren Verheißungen steht.
7He ka ne haohaoa ʻae ʻuluaki fuakava ko ia, pehē, ne ʻikai kumi ha potu mo hono ua.
7Denn so jenes, das erste, untadelig gewesen wäre, würde nicht Raum zu einem andern gesucht.
8Koeʻuhi ʻi heʻene taʻefiemālie, naʻe pehē ʻe ia kiate kinautolu, “Vakai, ʻoku pehē ʻe Sihova, ʻe hoko mai ʻae ngaahi ʻaho te u fai ai ʻae fuakava foʻou mo e fale ʻo ʻIsileli mo e fale ʻo Siuta:
8Denn er tadelt sie und sagt: “Siehe, es kommen die Tage, spricht der HERR, daß ich über das Haus Israel und über das Haus Juda ein neues Testament machen will;
9‌ʻO ʻikai tatau mo e fuakava ʻaia ne u fai mo ʻenau ngaahi tamai, ʻi he ʻaho ne u puke ai honau nima ke tataki ʻakinautolu mei he fonua ko ʻIsipite; ʻoku pehē ʻe Sihova, koeʻuhi naʻe ʻikai ke nau tuʻumaʻu ʻi heʻeku fuakava, pea ne u taʻetokangaʻi ʻakinautolu.
9nicht nach dem Testament, das ich gemacht habe mit ihren Vätern an dem Tage, da ich ihre Hand ergriff, sie auszuführen aus Ägyptenland. Denn sie sind nicht geblieben in meinem Testament, so habe ich ihrer auch nicht wollen achten, spricht der HERR.
10He ko eni ʻae fuakava ʻaia te u fai mo e fale ʻo ʻIsileli ʻoka hili ange ʻae ngaahi ʻaho ko ia, ʻoku pehē ʻe Sihova; Teu ʻai ʻeku ngaahi fekau ki honau loto, pea tohi ia ʻi honau laumālie: pea teu hoko ko honau ʻOtua, pea ʻe hoko ʻakinautolu ko hoku kakai:
10Denn das ist das Testament, das ich machen will dem Hause Israel nach diesen Tagen, spricht der HERR: Ich will geben mein Gesetz in ihren Sinn, und in ihr Herz will ich es schreiben, und will ihr Gott sein, und sie sollen mein Volk sein.
11Pea ʻe ʻikai te nau taki taha ako ki hono kaungāʻapi, mo taki taha ki hono kāinga, ʻo pehē, ‘Ke ʻilo ʻa Sihova:’ he koeʻuhi ʻe ʻiloʻi au kotoa pē, mei he iiki ʻo aʻu ki he lalahi.
11Und soll nicht lehren jemand seinen Nächsten noch jemand seinen Bruder und sagen: Erkenne den HERRN! denn sie sollen mich alle kennen von dem Kleinsten an bis zu dem Größten.
12He te u ʻaloʻofa ki heʻenau taʻemāʻoniʻoni, pea ko ʻenau ngaahi angahala mo ʻenau hia, ʻe ʻikai te u kei manatuʻi.”
12Denn ich will gnädig sein ihrer Untugend und ihren Sünden, und ihrer Ungerechtigkeit will ich nicht mehr gedenken.”
13Pea ʻi heʻene pehē, Ko e fuakava foʻou, kuo hā ai kuo motuʻa ʻae ʻuluaki. Pea ko ia kuo motuʻa mo vaivai, kuo tei mole ia.
13Indem er sagt: “Ein neues”, macht das erste alt. Was aber alt und überjahrt ist, das ist nahe bei seinem Ende.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.