Kaletia 3
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Freedom Bible (Thai)
1ʻAe kau Kalētia vale, ko hai kuo ne fakamatavalea ʻakimoutolu, koeʻuhi ke ʻoua naʻa mou talangofua ki he moʻoni, ʻakimoutolu naʻe fakahā tautonu ʻi homou ʻao ʻa Sisu Kalaisi mo hono tutuki ki he ʻakau?
1ชาวกาลาเทียผู้โง่เขลา! ใครสะกดพวกคุณจนไม่เชื่อฟังความจริง ทั้งที่พระเยซูคริสต์ ผู้ถูกตรึงบนกางเขน ถูกแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนต่อหน้าต่อตาพวกคุณ?
2Ko e meʻa ni pe ʻoku ou fie ʻilo ʻiate kimoutolu, naʻa mou maʻu ʻae Laumālie ʻi he ngaahi ngāue ʻoe fono, pe ʻi he fanongo ʻi he tui?
2ข้าพเจ้าอยากรู้จากพวกคุณเพียงเรื่องนี้: พวกคุณได้รับพระวิญญาณโดยการกระทำตามธรรมบัญญัติ หรือโดยการได้ยินด้วยความเชื่อ?
3ʻOku pehē koā hoʻomou vale? Kuo mou kamata ʻi he Laumālie, pea kuo fakahaohaoa eni ʻakimoutolu ʻe he kakano?
3พวกคุณโง่เขลาถึงเพียงนี้หรือ? เมื่อเริ่มต้นด้วยพระวิญญาณแล้ว ตอนนี้กลับคิดว่าจะทำให้สำเร็จด้วยเนื้อหนังหรือ?
4Kuo mou kātaki taʻeʻaonga ʻae ngaahi meʻa lahi? ʻO kapau ʻoku kei taʻeʻaonga.
4พวกคุณต้องทนทุกข์มากมายโดยเปล่าประโยชน์จริงหรือ ถ้าหากทั้งหมดนั้นเปล่าประโยชน์จริง ๆ?
5Ko ia ia kuo ne foaki kiate kimoutolu ʻae Laumālie, ʻo ne fai ʻae ngaahi meʻa mana kiate kimoutolu, ʻoku ne fai ia ʻi he ngaahi ngāue ʻoe fono, pe ʻi he fanongo ʻi he tui?
5ดังนั้น พระเจ้า ผู้ประทานพระวิญญาณแก่พวกคุณ และทำการอัศจรรย์ท่ามกลางพวกคุณ ทำสิ่งเหล่านี้โดยการกระทำตามธรรมบัญญัติ หรือโดยการได้ยินด้วยความเชื่อ?
6ʻO hangē ko e tui ʻa ʻEpalahame, ki he ʻOtua, “Pea naʻe lau ia kiate ia ko e māʻoniʻoni.”
6เช่นเดียวกับอับราฮัม “เขาเชื่อพระเจ้า และความเชื่อนั้นถูกนับเป็นความชอบธรรมแก่เขา”
7Ko ia ke mou ʻilo ko kinautolu ʻoku ʻi he tui, ko e fānau ʻakinautolu ʻa ʻEpalahame.
7เพราะฉะนั้น จงรู้ว่า คนที่มีความเชื่อคือลูกของอับราฮัม
8Pea ʻi he tomuʻa ʻilo ʻe he tohi, ʻe fakatonuhia ʻe he ʻOtua ʻae Senitaile ʻi he tui, naʻe malangaʻaki ʻae ongoongolelei ʻi muʻa kia ʻEpalahame, ʻo ne pehē , “ʻE monūʻia ʻiate koe ʻae ngaahi puleʻanga kotoa pē.”
8พระคัมภีร์เห็นล่วงหน้าว่า พระเจ้าจะให้ชนต่างชาติได้รับความชอบธรรมโดยความเชื่อ จึงประกาศข่าวดีแก่อับราฮัมล่วงหน้าว่า “ทุกชนชาติจะได้รับพรในตัวเจ้า”
9Ko ia ko kinautolu ʻoku ʻi he tui, ʻoku tāpuekina fakataha mo ʻEpalahame angatonu.
9ดังนั้น คนที่มีความเชื่อจึงได้รับพรร่วมกับอับราฮัม ผู้ซื่อสัตย์
10He ko kinautolu kotoa pē ʻoku ʻi he ngaahi ngāue ʻoe fono, ʻoku moʻulaloa ʻi he malaʻia: he kuo tohi, “ʻOku malaʻia kotoa pē ʻoku ʻikai tuʻumaʻu aipē ʻi he ngaahi meʻa kotoa pē kuo tohi ʻi he tohi ʻoe fono ke fai ia.”
10ทุกคนที่ยึดการกระทำตามธรรมบัญญัติเป็นหลัก อยู่ใต้คำสาป ดังที่เขียนไว้ว่า “ทุกคนที่ไม่ยึดมั่นทำทุกสิ่งที่เขียนไว้ในหนังสือธรรมบัญญัติต้องถูกสาปแช่ง”
11Ka ʻoku ha māhina mai, ʻoku ʻikai ha taha ʻe fakatonuhia ʻe he fono ʻi he ʻao ʻoe ʻOtua: koeʻuhi, “ʻE moʻui ʻae tonuhia ʻi he tui.”
11เห็นได้ชัดว่า ไม่มีใครได้รับความชอบธรรมโดยธรรมบัญญัติต่อหน้าพระเจ้า เพราะ “คนชอบธรรมจะมีชีวิตโดยความเชื่อ”
12Pea ʻoku ʻikai mei he tui ʻae fono: ka, “Ko ia ia ʻoku ne fai ia ʻe moʻui ai.”
12ธรรมบัญญัติไม่ได้อาศัยความเชื่อ แต่กล่าวว่า “คนที่ทำสิ่งเหล่านั้นจะมีชีวิตโดยสิ่งเหล่านั้น”
13Naʻe huhuʻi ʻakitautolu ʻe Kalaisi mei he malaʻia ʻoe fono, ko ʻene hoko ko e malaʻia koeʻuhi ko kitautolu: he kuo tohi, “ʻOku malaʻia kotoa pē ʻoku tautau ki he ʻakau:”
13พระคริสต์ไถ่เราให้พ้นจากคำสาปของธรรมบัญญัติ โดยพระองค์เองกลายเป็นคำสาปแทนเรา เพราะมีเขียนไว้ว่า “ทุกคนที่ถูกแขวนบนต้นไม้ต้องถูกสาปแช่ง”
14Koeʻuhi ke hoko ʻae tāpuaki ʻa ʻEpalahame ki he kakai Senitaile foki ʻia Sisu Kalaisi; pea ke maʻu ʻekitautolu ʻae talaʻofa ki he Laumālie ʻi he tui.
14เพื่อให้พรของอับราฮัมมาถึงชนต่างชาติโดยทางพระคริสต์เยซู และเพื่อเราจะได้รับพระสัญญาเรื่องพระวิญญาณโดยความเชื่อ
15E kāinga, ʻoku ou lea ʻo taau pe mo e tangata; Kapau ko e fefuakavaʻaki ʻae tangata pe, ka kuo maʻu ia, ʻe ʻikai ha taha ʻe fakataʻeʻaonga ia, pe fakalahi ki ai.
15พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอพูดโดยเทียบกับเรื่องของมนุษย์ แม้เป็นเพียงพันธสัญญาของมนุษย์ เมื่อได้รับการรับรองแล้ว ก็ไม่มีใครทำให้เป็นโมฆะ หรือเพิ่มอะไรเข้าไป
16Ko eni, naʻe fai ʻae ngaahi talaʻofa kia ʻEpalahame mo hono hako. ʻOku ʻikai pehē ʻe ia, Pea ki he “ngaahi hako,” ʻo hangē ko e meʻa ʻi he tokolahi; kae hangē ko e meʻa ʻi he tokotaha pe, Pea ki ho “hako,” pea ko Kalaisi ia.
16พระสัญญาทั้งหลายถูกกล่าวไว้กับอับราฮัม และกับเชื้อสายของเขา พระคัมภีร์ไม่ได้กล่าวว่า “และแก่เชื้อสายทั้งหลาย” ราวกับหมายถึงหลายคน แต่กล่าวถึงคนเดียวว่า “และแก่เชื้อสายของเจ้า” ซึ่งก็คือพระคริสต์
17Pea ko ʻeku lea eni, ko e fuakava ʻia Kalaisi, naʻe fakamoʻoni ki ai ʻi muʻa ʻe he ʻOtua, ʻoku ʻikai faʻa fai ʻe he fono ke fakaʻikaiʻi ia, koeʻuhi ke ne fakataʻeaongaʻi ʻae talaʻofa, he naʻe ki mui ia ʻi he taʻu ʻe fāngeau ma tolungofulu.
17ข้าพเจ้าหมายความว่า พันธสัญญาที่พระเจ้ายืนยันไว้ล่วงหน้าในพระคริสต์นั้น ธรรมบัญญัติ ซึ่งมาภายหลังสี่ร้อยสามสิบปี ไม่ได้ยกเลิกพันธสัญญานั้นจนทำให้พระสัญญาหมดผล
18He kapau ʻoku mei he fono ʻae tofiʻa, ʻoku ʻikai ai ʻi he talaʻofa: ka naʻe foaki ia ʻe he ʻOtua kia ʻEpalahame ʻi he talaʻofa.
18ถ้ามรดกนั้นขึ้นอยู่กับธรรมบัญญัติ ก็ไม่ได้ขึ้นอยู่กับพระสัญญาอีก แต่พระเจ้าประทานมรดกนั้นแก่อับราฮัมโดยพระสัญญา
19Pea tā koeʻumaʻā ʻae fono? Naʻe fakalahi ʻaki ia ko e meʻa ʻi he angahala, kaeʻoua ke hoko e talaʻofa; pea naʻe tauhi ia ʻe he kau ʻāngelo ki he nima ʻoe fakalaloa.
19ถ้าอย่างนั้น ธรรมบัญญัติมีไว้ทำไม? ธรรมบัญญัติถูกเพิ่มเข้ามาเพราะมีการละเมิด จนกว่าเชื้อสาย ผู้ที่ได้รับพระสัญญานั้น จะมาถึง ธรรมบัญญัติถูกกำหนดโดยเหล่าทูตสวรรค์ผ่านมือของคนกลาง
20Ko eni, ʻoku ʻikai ai ha fakalaloa, koeʻuhi ko e tokotaha pe, ka ʻoku taha pe ʻae ʻOtua.
20คนกลางไม่ได้มีไว้สำหรับฝ่ายเดียว แต่พระเจ้ามีเพียงองค์เดียว
21Pea ka ko ia, pea ʻoku kau kehe ʻae fono mo e ngaahi talaʻofa ʻae ʻOtua? ʻIkai ʻaupito: he ka ne fokotuʻu ha fono ʻe faʻa foaki ʻae moʻui, pehē ʻe hoko moʻoni ʻae fakatonuhia ʻi he fono ko ia.
21ถ้าอย่างนั้น ธรรมบัญญัติขัดกับพระสัญญาทั้งหลายของพระเจ้าหรือ? ไม่มีทาง! ถ้ามีธรรมบัญญัติที่สามารถให้ชีวิตได้ ความชอบธรรมก็คงมาจากธรรมบัญญัติอย่างแน่นอน
22Ka ʻoku fakahā ʻe he tohi kuo moʻulaloa kotoa pē ki he angahala, koeʻuhi ke foaki ai ʻae talaʻofa ʻi he tui, kia Sisu Kalaisi kiate kitautolu ʻoku tui.
22แต่พระคัมภีร์กักทุกสิ่งไว้เป็นนักโทษของบาป เพื่อให้สิ่งที่พระเจ้าสัญญาไว้ ซึ่งได้รับโดยความเชื่อในพระเยซูคริสต์ ถูกมอบแก่ผู้ที่เชื่อ
23Ka ʻi he teʻeki hoko mai ʻae tui, naʻe moʻua ʻakitautolu ʻo moʻulaloa ʻi he fono, ʻo moʻua ki he tui ʻaia ʻe toki fakahā ʻamui.
23ก่อนที่ความเชื่อจะมาถึง เราถูกกักไว้ภายใต้การควบคุมของธรรมบัญญัติ จนกว่าความเชื่อที่จะถูกเปิดเผยภายหลังนั้นจะมา
24Pea ko ia ko hotau takiakiʻi ʻae fono kia Kalaisi, koeʻuhi ke fakatonuhia ʻakitautolu ʻe he tui.
24ดังนั้น ธรรมบัญญัติจึงเป็นผู้ควบคุมดูแลเรา เพื่อพาเราไปถึงพระคริสต์ เพื่อเราจะได้รับความชอบธรรมโดยความเชื่อ
25Kae hili ʻae hoko mai ʻoe tui, ʻoku ʻikai te tau kei moʻulaloa ki ha takiaki.
25เมื่อความเชื่อมาแล้ว เราก็ไม่อยู่ใต้ผู้ควบคุมดูแลนั้นอีก
26He ko e fānau ʻae ʻOtua ʻakimoutolu kotoa pē ʻi he tui kia Kalaisi Sisu.
26พวกคุณทุกคนเป็นลูกของพระเจ้า โดยความเชื่อในพระคริสต์เยซู
27He ko kimoutolu kotoa pē kuo papitaiso kia Kalaisi, kuo mou ʻai ʻa Kalaisi.
27พวกคุณทุกคนที่รับบัพติศมาเข้าสู่พระคริสต์ ก็ได้สวมพระคริสต์ไว้
28Pea ʻoku ʻikai ai ha Siu pe Kiliki, ʻoku ʻikai ha pōpula pe ha tauʻatāina, ʻoku ʻikai ha tangata pe ha fefine: ka ʻoku mou taha pe kotoa pē ʻia Kalaisi Sisu.
28ไม่ว่าจะเป็นชาวยิวหรือชาวกรีก เป็นทาสหรือเป็นเสรีชน เป็นชายหรือเป็นหญิง พวกคุณทุกคนก็เป็นหนึ่งเดียวกันในพระคริสต์เยซู
29Pea kapau ʻoku ʻa Kalaisi ʻakimoutolu, pea ta koe hako ʻo ʻEpalahame ʻakimoutolu, pea koe fānau hoko ʻo fakatatau mo e talaʻofa.
29ถ้าพวกคุณเป็นของพระคริสต์ พวกคุณก็เป็นเชื้อสายของอับราฮัม และเป็นทายาทตามพระสัญญา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.