ʻIsikieli 46
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1ʻOku pehē ʻe Sihova ko e ʻOtua; “ʻE tāpuni ʻae matapā ʻoe lotoʻā ki loto ʻaia ʻoku hanga ki hahake ʻi he ʻaho ʻe ono ʻoku ngofua ai ʻae ngāue; ka ʻe fakaava ia ʻi he ʻaho tapu, pea ʻe fakaava ʻi he ʻaho ʻoe māhina foʻou.
1主なる神はこう言われる。「東を向く内庭の門は、六日の労働日には閉じておかなければならない。しかし、安息日には開き、新月の日にも開かなければならない。
2Pea ʻe hū atu ʻae tuʻi ʻi he hala ʻoe fale hala ʻoe matapā kituʻa, pea te ne tuʻu ʻi he tefito pou ʻoe matapā, pea ʻe ngaohi ʻe he kau taulaʻeiki ʻa ʻene feilaulau tutu, mo ʻene ngaahi feilaulau fakafetaʻi, pea te ne fai ʻene hū ʻi he hūʻanga ʻoe matapā: pea te ne toki ʻalu atu; ka ʻe ʻikai tāpuni ʻae matapā ʻo aʻu ki he efiafi.
2君主は外から門の前廊を通って入り、門の柱のそばに立つ。祭司たちは彼の焼き尽くすささげ物と平和のささげ物を用意し、彼は門の敷居の所で礼拝する。それから外へ出るが、門は夕方まで閉じてはならない。
3ʻE pehē foki mo e kakai ʻoe fonua te nau hū ʻi he matapā ʻi he hūʻanga ko ia ʻi he ʻao ʻo Sihova, ʻi he ngaahi ʻaho tapu, pea ʻi he ngaahi māhina foʻou.
3この地の民も、安息日と新月の日に、その門の入口で主の前に礼拝しなければならない。
4Pea ko e feilaulau tutu ʻe ʻatu ʻe he tuʻi ʻi he ʻaho tapu, ko e lami ʻe ono taʻehanauʻila, pea mo e sipitangata taʻehanomele.
4君主が安息日に主にささげる焼き尽くすささげ物は、傷のない子羊六頭と、傷のない雄羊一頭である。
5Pea ko e feilaulau ʻoe meʻakai ko e efa ʻe taha ki he sipitangata ʻe taha, pea ko e feilaulau meʻakai ki he fanga lami, ʻe fakatatau ia ki heʻene faʻa fai, pea ko e hini ʻe taha ʻoe lolo ki he efa ʻe taha.
5穀物のささげ物は、雄羊一頭につき一エパ、子羊については彼がささげることのできる量とし、一エパにつき一ヒン の油を添える。
6Pea ko e ʻaho ʻoe māhina foʻou ʻe ʻatu ai ʻae pulu mui taʻehanomele, pea mo e fanga lami ʻe ono, pea mo e sipitangata ʻe taha: pea te nau taʻehanaumele.
6新月の日には、傷のない若い雄牛一頭、子羊六頭、雄羊一頭をささげる。それらは傷のないものでなければならない。
7Pea te ne teuteu ha feilaulau meʻakai, ko e efa ʻe taha ki he pulu ʻe taha, mo e efa ʻe taha ki he sipitangata ʻe taha, pea ko e meʻa maʻae fanga lami ʻo fakatatau mo ia ʻoku faʻa fai ʻe hono nima, pea ko e hini ʻe taha ʻoe lolo, ki he efa ʻe taha.
7彼は穀物のささげ物として、雄牛一頭につき一エパ、雄羊一頭につき一エパ、子羊については彼がささげることのできる量を用意し、一エパにつき一ヒンの油を添えなければならない。
8Pea ka hū atu ʻae tuʻi, te ne hū atu ʻi he hala ʻoe fale hala ʻi he matapā, pea te ne toe ʻalu atu ai pe kituʻa.
8君主が入るときは、門の前廊を通って入り、同じ道を通って出なければならない。
9¶ Ka ʻi heʻene haʻu ʻae kakai ʻoe fonua ki he ʻao ʻo Sihova ʻi he ngaahi kātoanga fakatoputapu, ko ia ʻoku hū atu ke lotu ʻi he hūʻanga ʻoe matapā ki he tokelau, ʻe ʻalu atu ia kituʻa ʻi he hūʻanga ʻoe matapā ki he feituʻu tonga; pea ko ia ʻoku hū atu ʻi he hūʻanga ʻoe matapā ki tonga ʻe toe ʻalu atu ia ʻi he hūʻanga ʻoe matapā ki he tokelau: ʻe ʻikai te ne toe foki atu ʻi he hūʻanga ʻoe matapā ko ia naʻa ne hū mai mei ai, ka te ne ʻalu atu ʻi he matapā ʻoku hangatonu mai ki ai.
9しかし、この地の民が定められた祭りに主の前へ来るとき、礼拝するために北の門から入る者は南の門から出なければならず、南の門から入る者は北の門から出なければならない。入って来た門から引き返してはならず、まっすぐ向かい側の門から出なければならない。
10Pea ʻe hū atu ʻae tuʻi fakataha mo kinautolu ʻoka nau ka hū ki ai; pea ka nau ka toe ʻalu atu mei ai, ʻe ʻalu foki mo ia kituʻa.
10君主は、民が入るときに彼らと共に入り、彼らが出るときに共に出なければならない。
11Pea ʻi he ngaahi kātoanga mo e ngaahi fakataha fakatoputapu ko e feilaulau ʻoe meʻakai, ko e efa ʻe taha ki he pulu ʻe taha, mo e efa ʻe taha ki he sipitangata, pea ko e meʻa ki he fanga lami ʻe fakatatau ia mo ia ʻoku ne faʻa fai, pea ko e hini ʻe taha ʻoe loto, ki he efa ʻe taha.
11祭りと定められた祝日には、穀物のささげ物は雄牛一頭につき一エパ、雄羊一頭につき一エパ、子羊については彼がささげることのできる量とし、一エパにつき一ヒンの油を添える。
12Pea ka fai ʻe he tuʻi ke teuteu ʻofa pe haʻane feilaulau tutu, pe ha feilaulau fakafetaʻi ʻoku ʻatu ʻataʻatā pe kia Sihova, ʻe fakaava kiate ia ʻae matapā, ʻaia ʻoku hangatonu ki he potu hahake, pea ʻe teuteu ʻa ʻene feilaulau tutu, pea mo ʻene feilaulau fakafetaʻi, ʻo hangē ko ia ne fai ʻi he ʻaho tapu: pea te ne toki ʻalu atu kituʻa; pea ka ʻalu atu ia kituʻa, ʻe tāpuni ʻae matapā.
12君主が主への自発のささげ物として、焼き尽くすささげ物または平和のささげ物を用意するときには、東を向く門を彼のために開かなければならない。彼は安息日に行うのと同じように、焼き尽くすささげ物と平和のささげ物を用意する。それから彼が出た後、門を閉じなければならない。
13Te ke teuteu ʻi he ʻaho kotoa pē ha feilaulau tutu kia Sihova, ko e lami ʻi hono ʻuluaki taʻu, mo taʻehanomele; te ke teuteu ia ʻi he pongipongi kotoa pē kotoa pē.
13あなたは毎日、傷のない一歳の子羊一頭を、主への焼き尽くすささげ物として用意しなければならない。朝ごとにこれを用意せよ。
14Pea ʻe teuteu mo hono feilaulau meʻakai, ʻi he pongipongi kotoa pē, ko hono vahe ʻe ono ʻoe efa ʻe taha, mo hono vahe ʻe tolu ʻoe hini ʻe taha ʻoe lolo, ke natu ʻaki ʻae mahoaʻa lelei; ko e feilaulau ia ʻoe meʻakai, ke tuʻutuʻuni mo fai maʻuaipē kia Sihova.
14また、朝ごとに、それと共に穀物のささげ物として一エパの六分の一と、上質の小麦粉を湿らせるための油一ヒンの三分の一を用意せよ。これは永遠の定めにより、絶えず主にささげる穀物のささげ物である。
15ʻE pehē ʻa hono teuteu ʻekinautolu ʻae lami, mo e feilaulau ʻoe meʻakai, pea mo e lolo, ʻi he pongipongi kotoa pē, ko e feilaulau tutu ia ke fai maʻuaipē.”
15このようにして、朝ごとに子羊と穀物のささげ物と油を、絶えずささげる焼き尽くすささげ物として用意しなければならない。」
16¶ ʻOku pehē ʻe Sihova ko e ʻOtua; “Kapau ʻe ʻatu ha meʻa ʻe he tuʻi ki ha taha ʻi hono ngaahi foha, ʻe maʻu tukufakaholo ia ʻe hono ngaahi foha; ʻe ʻonautolu ia tukufakaholo.
16主なる神はこう言われる。「君主が自分の息子の一人に贈り物を与えるなら、それはその息子の相続地となる。それは世襲の所有地として息子たちのものとなる。
17Pea kapau te ne tuku ha meʻa ki ha taha ʻi heʻene kau tamaioʻeiki, ʻe maʻu ʻe ia ia ʻo aʻu ki he taʻu ʻoe fakatauʻatāina; ka hoko mai ia ʻe toe maʻu ia ʻe he tuʻi; ka ko e meʻa kuo ne tuku ki hono ngaahi foha, ʻe ʻanautolu maʻuaipē ia.
17しかし、自分の相続地から、しもべの一人に贈り物を与えるなら、それは解放の年までそのしもべのものとなり、その後は君主に戻る。君主の相続地は、ただその息子たちのものとなる。
18Pea ʻe ʻikai fakamālohiʻi ʻe he tuʻi ʻae tofiʻa ʻoe kakai, ke ne kapusi ʻakinautolu mei honau tofiʻa; ka te ne tuku ʻae tofiʻa ki hono ngaahi foha mei hono tofiʻa pe ʻoʻona: koeʻuhi ke ʻoua naʻa fakamovetevete ʻae kakai mei honau tofiʻa taki taha.”
18君主は、民をその所有地から追い出すために、民の相続地を取り上げてはならない。自分の所有地から息子たちに相続地を与えなければならない。わたしの民が、それぞれ自分の所有地から散らされないためである。」
19¶ Hili ia naʻa ne ʻomi au ki he hūʻanga ʻoku tuʻu ʻi he veʻe matapā, ki he ngaahi potu fale tapu, naʻe ʻoe kau taulaʻeiki, ʻaia ʻoku hanga ki he potu tokelau: pea vakai, naʻe ʻi ai ʻae potu, ʻi hono potu ʻe ua ki lulunga.
19それから彼は、門の脇にある入口を通って、北を向く祭司たちのための聖なる部屋へ私を連れて行った。見よ、その奥の西側に一つの場所があった。
20Pea naʻa ne toki pehē kiate au, “Ko e potu eni ʻe haka ai ʻe he kau taulaʻeiki, ʻae feilaulau ʻoe fai hala, mo e feilaulau ʻi he angahala, pea ʻe taʻo ai ʻae feilaulau ʻoe meʻakai; koeʻuhi ke ʻoua naʻa nau ʻave ia kituʻa, ki he lotoʻā kituʻa, ʻi he tāpuakiʻi ʻoe kakai.”
20彼は私に言った。「ここは、祭司たちが罪過のささげ物と罪のきよめのささげ物を煮、穀物のささげ物を焼く場所である。それらを外庭へ持ち出して、民を聖別してしまうことがないようにするためである。」
21Hili ia naʻa ne ʻomi au kituʻa, ki he lotoʻā kituʻa, mo ne ʻave au ke u ʻalu ki hono tuliki ʻe fā ʻoe lotoʻā; pea vakai naʻe ai ʻae lotoʻā siʻi ʻi hono tuliki kotoa pē.
21それから彼は私を外庭へ連れ出し、庭の四隅を通らせた。見よ、庭の各隅に小庭があった。
22ʻI hono tuliki ʻe fā ʻoe lotoʻā, naʻe ai ʻae lotoʻā siʻi, ko e kiupite ʻe fāngofulu hono lōloa, pea mo e tolungofulu ʻa hono laulahi: pea naʻe fuofua tatau ʻae tuliki ʻe fā ko ia.
22庭の四隅には囲まれた小庭があり、それぞれ長さ四十キュビト、 幅三十キュビトであった。四隅にあるこの四つは、すべて同じ寸法であった。
23Pea naʻe tuʻu takatakai ʻi ai ʻae ngaahi potu fale ki loto, ʻi hono potu ʻe fā ko ia, pea naʻe ngaohi takatakai ʻi ai ʻae ngaahi hakaʻanga meʻa ki lalo.
23四つの小庭には、それぞれ周囲に壁があり、その壁の下には周囲を巡る煮炊き場が設けられていた。
24Pea ne toki pehē mai kiate au, “Ko e ngaahi potu ia ʻanautolu ʻoku haka meʻa, ʻaia ʻe haka ai ʻe he kau tauhi ʻoe fale ʻae feilaulau ʻae kakai.”
24彼は私に言った。「これらは、宮に仕える者たちが民のいけにえを煮る場所である。」
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.