โรม 13
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Freedom Bible (Thai)
1ให้ทุกคนยอมอยู่ใต้อำนาจของผู้มีอำนาจปกครอง เพราะไม่มีอำนาจใดที่ไม่ได้มาจากพระเจ้า และผู้มีอำนาจที่มีอยู่ก็ล้วนถูกกำหนดไว้โดยพระเจ้า
1ให้ทุกคนยอมอยู่ใต้อำนาจของผู้มีอำนาจปกครอง เพราะไม่มีอำนาจใดที่ไม่ได้มาจากพระเจ้า และผู้มีอำนาจที่มีอยู่ก็ล้วนถูกกำหนดไว้โดยพระเจ้า
2เพราะฉะนั้น คนที่ต่อต้านอำนาจปกครอง ก็ต่อต้านสิ่งที่พระเจ้าทรงกำหนด และคนที่ต่อต้านจะนำการพิพากษามาสู่ตนเอง
2เพราะฉะนั้น คนที่ต่อต้านอำนาจปกครอง ก็ต่อต้านสิ่งที่พระเจ้าทรงกำหนด และคนที่ต่อต้านจะนำการพิพากษามาสู่ตนเอง
3เพราะผู้ปกครองไม่น่ากลัวสำหรับคนที่ทำดี แต่น่ากลัวสำหรับคนที่ทำชั่ว ท่านอยากไม่ต้องกลัวผู้มีอำนาจหรือ ก็จงทำสิ่งที่ดี แล้วท่านจะได้รับคำชมจากผู้มีอำนาจ
3เพราะผู้ปกครองไม่น่ากลัวสำหรับคนที่ทำดี แต่น่ากลัวสำหรับคนที่ทำชั่ว ท่านอยากไม่ต้องกลัวผู้มีอำนาจหรือ ก็จงทำสิ่งที่ดี แล้วท่านจะได้รับคำชมจากผู้มีอำนาจ
4เพราะเขาเป็นผู้รับใช้ของพระเจ้าเพื่อประโยชน์แก่ท่าน แต่ถ้าท่านทำชั่ว ก็จงกลัว เพราะเขาไม่ได้ถือดาบโดยไร้เหตุ เขาเป็นผู้รับใช้ของพระเจ้า เป็นผู้ลงโทษเพื่อสำแดงความโกรธแก่คนที่ทำชั่ว
4เพราะเขาเป็นผู้รับใช้ของพระเจ้าเพื่อประโยชน์แก่ท่าน แต่ถ้าท่านทำชั่ว ก็จงกลัว เพราะเขาไม่ได้ถือดาบโดยไร้เหตุ เขาเป็นผู้รับใช้ของพระเจ้า เป็นผู้ลงโทษเพื่อสำแดงความโกรธแก่คนที่ทำชั่ว
5เพราะฉะนั้น พวกคุณจำเป็นต้องยอมอยู่ใต้อำนาจ ไม่ใช่เพียงเพราะความโกรธเท่านั้น แต่เพราะมโนธรรมด้วย
5เพราะฉะนั้น พวกคุณจำเป็นต้องยอมอยู่ใต้อำนาจ ไม่ใช่เพียงเพราะความโกรธเท่านั้น แต่เพราะมโนธรรมด้วย
6เพราะเหตุนี้ พวกคุณจึงเสียภาษีด้วย เพราะคนเหล่านี้เป็นผู้รับใช้ของพระเจ้า และเอาใจใส่ทำหน้าที่นี้อยู่เสมอ
6เพราะเหตุนี้ พวกคุณจึงเสียภาษีด้วย เพราะคนเหล่านี้เป็นผู้รับใช้ของพระเจ้า และเอาใจใส่ทำหน้าที่นี้อยู่เสมอ
7เพราะฉะนั้น จงให้แก่ทุกคนตามสิ่งที่ท่านเป็นหนี้เขา ถ้าต้องเสียภาษี ก็จงเสียภาษี ถ้าต้องเสียอากร ก็จงเสียอากร ถ้าควรเกรง ก็จงเกรง ถ้าควรให้เกียรติ ก็จงให้เกียรติ
7เพราะฉะนั้น จงให้แก่ทุกคนตามสิ่งที่ท่านเป็นหนี้เขา ถ้าต้องเสียภาษี ก็จงเสียภาษี ถ้าต้องเสียอากร ก็จงเสียอากร ถ้าควรเกรง ก็จงเกรง ถ้าควรให้เกียรติ ก็จงให้เกียรติ
8อย่าเป็นหนี้อะไรใคร นอกจากการรักกันและกัน เพราะคนที่รักเพื่อนบ้านก็ทำให้ธรรมบัญญัติสำเร็จครบถ้วน
8อย่าเป็นหนี้อะไรใคร นอกจากการรักกันและกัน เพราะคนที่รักเพื่อนบ้านก็ทำให้ธรรมบัญญัติสำเร็จครบถ้วน
9เพราะพระบัญญัติที่ว่า “อย่าล่วงประเวณี” “อย่าฆ่า” “อย่าลักขโมย” “อย่าโลภอยากได้” และพระบัญญัติอื่นใดที่มีอยู่ ล้วนรวมอยู่ในคำนี้ คือ “จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง”
9เพราะพระบัญญัติที่ว่า “อย่าล่วงประเวณี” “อย่าฆ่า” “อย่าลักขโมย” “อย่าโลภอยากได้” และพระบัญญัติอื่นใดที่มีอยู่ ล้วนรวมอยู่ในคำนี้ คือ “จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง”
10ความรักไม่ทำร้ายเพื่อนบ้าน เพราะฉะนั้น ความรักจึงทำให้ธรรมบัญญัติสำเร็จครบถ้วน
10ความรักไม่ทำร้ายเพื่อนบ้าน เพราะฉะนั้น ความรักจึงทำให้ธรรมบัญญัติสำเร็จครบถ้วน
11จงทำเช่นนี้ เพราะพวกคุณรู้ว่าบัดนี้ถึงเวลาที่จะตื่นจากการหลับแล้ว เพราะบัดนี้ความรอดอยู่ใกล้เรามากกว่าตอนที่เราเริ่มเชื่อ
11จงทำเช่นนี้ เพราะพวกคุณรู้ว่าบัดนี้ถึงเวลาที่จะตื่นจากการหลับแล้ว เพราะบัดนี้ความรอดอยู่ใกล้เรามากกว่าตอนที่เราเริ่มเชื่อ
12กลางคืนล่วงไปมากแล้ว และกลางวันก็ใกล้เข้ามา เพราะฉะนั้น ให้เราถอดทิ้งการกระทำแห่งความมืด และสวมชุดเกราะแห่งความสว่าง
12กลางคืนล่วงไปมากแล้ว และกลางวันก็ใกล้เข้ามา เพราะฉะนั้น ให้เราถอดทิ้งการกระทำแห่งความมืด และสวมชุดเกราะแห่งความสว่าง
13ให้เราดำเนินอย่างเหมาะสม เหมือนคนที่อยู่ในกลางวัน ไม่ใช่ในการเลี้ยงฉลองอย่างเมามายและการเมาสุรา ไม่ใช่ในการสำส่อนทางเพศและการปล่อยตัวตามตัณหา และไม่ใช่ในการทะเลาะวิวาทและความริษยา
13ให้เราดำเนินอย่างเหมาะสม เหมือนคนที่อยู่ในกลางวัน ไม่ใช่ในการเลี้ยงฉลองอย่างเมามายและการเมาสุรา ไม่ใช่ในการสำส่อนทางเพศและการปล่อยตัวตามตัณหา และไม่ใช่ในการทะเลาะวิวาทและความริษยา
14แต่จงสวมพระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า และอย่าเปิดช่องให้เนื้อหนังสนองตัณหาของมัน
14แต่จงสวมพระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า และอย่าเปิดช่องให้เนื้อหนังสนองตัณหาของมัน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.