สดุดี 35
Greek New Testament, word by word (STEPBible TAGNT) has no text for this chapter yet.
1พระยาห์เวห์ โปรดสู้คดีกับคนที่สู้คดีกับฉัน ต่อสู้กับคนที่ต่อสู้กับฉัน
2จับโล่และโล่กำบังขึ้น ลุกขึ้นมาช่วยฉัน
3ชูหอกขึ้น ขวางทางคนที่ไล่ล่าฉัน บอกฉันว่า “เราคือความรอดของเจ้า”
4ขอให้คนที่ตามล่าชีวิตฉันอับอายและเสียเกียรติ ให้คนที่วางแผนทำลายฉันถอยกลับอย่างสับสน
5ให้พวกเขาเป็นเหมือนแกลบต่อหน้าลม ให้ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ไล่พวกเขาไป
6ให้ทางของพวกเขามืดและลื่น ให้ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ไล่ตามพวกเขา
7เพราะพวกเขาแอบซ่อนตาข่ายไว้ในหลุมดักฉันโดยไม่มีเหตุ ขุดหลุมดักชีวิตฉันโดยไม่มีเหตุ
8ขอให้ความพินาศมาถึงเขาโดยไม่ทันรู้ตัว ให้ตาข่ายที่เขาแอบซ่อนไว้จับตัวเขาเอง ให้เขาตกลงไปในความพินาศนั้น
9ฉันจะยินดีในพระยาห์เวห์ เปรมปรีดิ์ในความรอดจากพระองค์
10กระดูกทุกชิ้นของฉันจะพูดว่า “พระยาห์เวห์ ใครจะเหมือนพระองค์? พระองค์ช่วยคนยากจนให้พ้นจากคนที่แข็งแรงกว่าเขา ช่วยคนยากจนและขัดสนให้พ้นจากคนที่ปล้นเขา?”
11พยานที่ไม่ชอบธรรมลุกขึ้น พวกเขาซักถามฉันเรื่องที่ฉันไม่รู้
12พวกเขาตอบแทนความดีด้วยความชั่ว จนใจฉันเหมือนคนสูญเสียสิ่งรัก
13แต่เมื่อพวกเขาป่วย ฉันสวมผ้ากระสอบ ทำให้ตัวเองทุกข์ด้วยการอดอาหาร คำอธิษฐานของฉันกลับคืนสู่อกของฉันเอง
14ฉันปฏิบัติตัวเหมือนเขาเป็นเพื่อนหรือพี่น้อง ก้มตัวไว้ทุกข์ เหมือนคนไว้ทุกข์ให้แม่ของตน
15แต่เมื่อฉันตกที่นั่งลำบาก พวกเขากลับยินดีและรวมตัวกัน คนที่เข้าทำร้ายรวมตัวกันเล่นงานฉันโดยที่ฉันไม่รู้ตัว พวกเขาฉีกทึ้งฉันไม่หยุด
16เหมือนคนลบหลู่ที่เยาะเย้ยกันในงานเลี้ยง พวกเขาขบเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่ฉัน
17องค์เจ้านาย พระองค์จะมองดูอยู่อีกนานเท่าไร? โปรดช่วยชีวิตฉันจากการทำลายของพวกเขา ช่วยชีวิตอันล้ำค่าของฉันจากฝูงสิงโต
18ฉันจะขอบคุณพระองค์ในชุมนุมใหญ่ จะยกย่องพระองค์ท่ามกลางคนมากมาย
19อย่าให้ศัตรูที่เล่นงานฉันอย่างไม่เป็นธรรมได้ยินดีเมื่อเห็นฉันล้ม อย่าให้คนที่เกลียดฉันโดยไร้เหตุขยิบตาเยาะเย้ยฉัน
20เพราะพวกเขาไม่พูดอย่างเป็นมิตร กลับคิดถ้อยคำหลอกลวงเล่นงานคนที่อยู่อย่างสงบในแผ่นดิน
21พวกเขาอ้าปากกว้างใส่ฉัน พูดว่า “เห็นแล้ว! เห็นแล้ว! เราเห็นกับตา!”
22พระยาห์เวห์ พระองค์เห็นแล้ว อย่านิ่งเงียบ องค์เจ้านาย อย่าอยู่ห่างจากฉัน
23ตื่นขึ้น! ลุกขึ้นมาปกป้องฉัน พระเจ้าของฉัน! องค์เจ้านายของฉัน โปรดสู้คดีแทนฉัน!
24พระยาห์เวห์ พระเจ้าของฉัน โปรดตัดสินให้ฉันได้รับความเป็นธรรมตามความชอบธรรมของพระองค์ อย่าให้พวกเขาสะใจเมื่อเห็นฉันล้ม
25อย่าให้พวกเขาคิดในใจว่า “ดี! ได้อย่างที่เราอยากได้!” อย่าให้พวกเขาพูดว่า “เรากลืนเขาลงไปแล้ว!”
26ขอให้คนที่ยินดีกับหายนะของฉันอับอายและสับสนพร้อมกัน ให้คนที่ยกตัวข่มฉันถูกห่มด้วยความอับอายและเสียเกียรติ
27แต่คนที่ยินดีกับการที่ฉันได้รับความเป็นธรรม จงโห่ร้องและยินดี ให้พวกเขาพูดอยู่เสมอว่า “ขอให้พระยาห์เวห์ได้รับการยกย่อง พระองค์ผู้ยินดีในความผาสุกของผู้รับใช้!”
28ลิ้นของฉันจะพูดถึงความชอบธรรมของพระองค์ และยกย่องพระองค์ตลอดวัน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.