เอสเธอร์ 3

Freedom Bible (Thai)Translation

Freedom Bible (Thai)

Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)

1หลังจากนั้น กษัตริย์อาหสุเอรัสเลื่อนตำแหน่งฮามาน บุตรของฮัมเมดาธา ชาวอากัก ให้สูงขึ้น และจัดที่นั่งของเขาไว้เหนือเจ้านายทุกคนที่อยู่กับพระองค์

1אַחַ֣ר ׀ הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֗לֶּה גִּדַּל֩ הַמֶּ֨לֶךְ אֲחַשְׁוֵר֜וֹשׁ אֶת־הָמָ֧ן בֶּֽן־הַמְּדָ֛תָא הָאֲגָגִ֖י וַֽיְנַשְּׂאֵ֑הוּ וַיָּ֙שֶׂם֙ אֶת־כִּסְא֔וֹ מֵעַ֕ל כָּל־הַשָּׂרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר אִתּֽוֹ׃

2ผู้รับใช้ของกษัตริย์ทุกคนที่อยู่ประตูวังต่างก้มลงคำนับฮามาน ตามคำสั่งของกษัตริย์ แต่โมรเดคัยไม่ก้มลงและไม่คำนับเขา

2וְכָל־עַבְדֵ֨י הַמֶּ֜לֶךְ אֲשֶׁר־בְּשַׁ֣עַר הַמֶּ֗לֶךְ כֹּרְעִ֤ים וּמִֽשְׁתַּחֲוִים֙ לְהָמָ֔ן כִּי־כֵ֖ן צִוָּה־ל֣וֹ הַמֶּ֑לֶךְ וּמָ֨רְדֳּכַ֔י לֹ֥א יִכְרַ֖ע וְלֹ֥א יִֽשְׁתַּחֲוֶֽה׃

3บรรดาผู้รับใช้ที่ประตูวังจึงถามโมรเดคัยว่า “ทำไมท่านถึงขัดคำสั่งของกษัตริย์?”

3וַיֹּ֨אמְר֜וּ עַבְדֵ֥י הַמֶּ֛לֶךְ אֲשֶׁר־בְּשַׁ֥עַר הַמֶּ֖לֶךְ לְמָרְדֳּכָ֑י מַדּ֙וּעַ֙ אַתָּ֣ה עוֹבֵ֔ר אֵ֖ת מִצְוַ֥ת הַמֶּֽלֶךְ׃

4พวกเขาพูดกับโมรเดคัยทุกวัน แต่เขาไม่ฟัง จึงนำเรื่องไปบอกฮามานเพื่อดูว่าเหตุผลของโมรเดคัยจะฟังขึ้นหรือไม่ เพราะโมรเดคัยบอกพวกเขาไว้แล้วว่าตนเป็นชาวยิว

4וַיְהִ֗י באמרם אֵלָיו֙ י֣וֹם וָי֔וֹם וְלֹ֥א שָׁמַ֖ע אֲלֵיהֶ֑ם וַיַּגִּ֣ידוּ לְהָמָ֗ן לִרְאוֹת֙ הֲיַֽעַמְדוּ֙ דִּבְרֵ֣י מָרְדֳּכַ֔י כִּֽי־הִגִּ֥יד לָהֶ֖ם אֲשֶׁר־ה֥וּא יְהוּדִֽי׃

5เมื่อฮามานเห็นว่าโมรเดคัยไม่ก้มลงและไม่คำนับตน เขาก็โกรธจัด

5וַיַּ֣רְא הָמָ֔ן כִּי־אֵ֣ין מָרְדֳּכַ֔י כֹּרֵ֥עַ וּמִֽשְׁתַּחֲוֶ֖ה ל֑וֹ וַיִּמָּלֵ֥א הָמָ֖ן חֵמָֽה׃

6แต่ฮามานเห็นว่าการทำร้ายโมรเดคัยเพียงคนเดียวเป็นเรื่องเล็กน้อยเกินไป เพราะมีคนบอกเขาแล้วว่าโมรเดคัยเป็นชนชาติใด เขาจึงคิดจะทำลายชาวยิวทั้งหมด ซึ่งเป็นชนชาติเดียวกับโมรเดคัย ทั่วอาณาจักรของอาหสุเอรัส

6וַיִּ֣בֶז בְּעֵינָ֗יו לִשְׁלֹ֤ח יָד֙ בְּמָרְדֳּכַ֣י לְבַדּ֔וֹ כִּֽי־הִגִּ֥ידוּ ל֖וֹ אֶת־עַ֣ם מָרְדֳּכָ֑י וַיְבַקֵּ֣שׁ הָמָ֗ן לְהַשְׁמִ֧יד אֶת־כָּל־הַיְּהוּדִ֛ים אֲשֶׁ֛ר בְּכָל־מַלְכ֥וּת אֲחַשְׁוֵר֖וֹשׁ עַ֥ם מָרְדֳּכָֽי׃

7ในเดือนแรก คือเดือนนิสาน ปีที่สิบสองแห่งรัชกาลกษัตริย์อาหสุเอรัส มีการจับสลากที่เรียกว่า “ปูร์” ต่อหน้าฮามาน โดยเลือกทีละวันและทีละเดือน แล้วเลือกได้เดือนที่สิบสอง คือเดือนอาดาร์

7בַּחֹ֤דֶשׁ הָרִאשׁוֹן֙ הוּא־חֹ֣דֶשׁ נִיסָ֔ן בִּשְׁנַת֙ שְׁתֵּ֣ים עֶשְׂרֵ֔ה לַמֶּ֖לֶךְ אֲחַשְׁוֵר֑וֹשׁ הִפִּ֣יל פּוּר֩ ה֨וּא הַגּוֹרָ֜ל לִפְנֵ֣י הָמָ֗ן מִיּ֧וֹם ׀ לְי֛וֹם וּמֵחֹ֛דֶשׁ לְחֹ֥דֶשׁ שְׁנֵים־עָשָׂ֖ר הוּא־חֹ֥דֶשׁ אֲדָֽר׃ ס

8ฮามานทูลกษัตริย์อาหสุเอรัสว่า “มีชนชาติหนึ่งกระจัดกระจายอยู่ท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ ในทุกมณฑลของอาณาจักรของพระองค์ กฎหมายของพวกเขาต่างจากชนชาติอื่น และพวกเขาไม่ปฏิบัติตามกฎหมายของกษัตริย์ การปล่อยให้พวกเขาอยู่ต่อไปจึงไม่เป็นประโยชน์แก่พระองค์

8וַיֹּ֤אמֶר הָמָן֙ לַמֶּ֣לֶךְ אֲחַשְׁוֵר֔וֹשׁ יֶשְׁנ֣וֹ עַם־אֶחָ֗ד מְפֻזָּ֤ר וּמְפֹרָד֙ בֵּ֣ין הָֽעַמִּ֔ים בְּכֹ֖ל מְדִינ֣וֹת מַלְכוּתֶ֑ךָ וְדָתֵיהֶ֞ם שֹׁנ֣וֹת מִכָּל־עָ֗ם וְאֶת־דָּתֵ֤י הַמֶּ֙לֶךְ֙ אֵינָ֣ם עֹשִׂ֔ים וְלַמֶּ֥לֶךְ אֵין־שֹׁוֶ֖ה לְהַנִּיחָֽם׃

9หากกษัตริย์เห็นชอบ ขอให้มีคำสั่งเป็นลายลักษณ์อักษรให้ทำลายพวกเขา ข้าพเจ้าจะจ่ายเงินหนึ่งหมื่นตะลันต์ แก่ผู้ดูแลกิจการของพระองค์ เพื่อนำเข้าคลังของกษัตริย์”

9אִם־עַל־הַמֶּ֣לֶךְ ט֔וֹב יִכָּתֵ֖ב לְאַבְּדָ֑ם וַעֲשֶׂ֨רֶת אֲלָפִ֜ים כִּכַּר־כֶּ֗סֶף אֶשְׁקוֹל֙ עַל־יְדֵי֙ עֹשֵׂ֣י הַמְּלָאכָ֔ה לְהָבִ֖יא אֶל־גִּנְזֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃

10กษัตริย์ถอดแหวนจากมือมอบให้ฮามาน บุตรของฮัมเมดาธา ชาวอากัก ศัตรูของชาวยิว

10וַיָּ֧סַר הַמֶּ֛לֶךְ אֶת־טַבַּעְתּ֖וֹ מֵעַ֣ל יָד֑וֹ וַֽיִּתְּנָ֗הּ לְהָמָ֧ן בֶּֽן־הַמְּדָ֛תָא הָאֲגָגִ֖י צֹרֵ֥ר הַיְּהוּדִֽים׃

11พระองค์บอกฮามานว่า “เงินนั้นเรายกให้ รวมทั้งชนชาตินั้นด้วย จะทำกับพวกเขาอย่างไรก็ได้ตามที่เห็นสมควร”

11וַיֹּ֤אמֶר הַמֶּ֙לֶךְ֙ לְהָמָ֔ן הַכֶּ֖סֶף נָת֣וּן לָ֑ךְ וְהָעָ֕ם לַעֲשׂ֥וֹת בּ֖וֹ כַּטּ֥וֹב בְּעֵינֶֽיךָ׃

12ในวันที่สิบสามของเดือนแรก มีการเรียกอาลักษณ์ของกษัตริย์มาเขียนทุกอย่างตามที่ฮามานสั่ง ส่งถึงผู้ปกครองท้องถิ่นของกษัตริย์ ผู้ว่าราชการทุกมณฑล และเจ้านายของแต่ละชนชาติ โดยใช้ตัวอักษรของแต่ละมณฑลและภาษาของแต่ละชนชาติ ข้อความเขียนในพระนามกษัตริย์อาหสุเอรัสและประทับตราด้วยแหวนของพระองค์

12וַיִּקָּרְאוּ֩ סֹפְרֵ֨י הַמֶּ֜לֶךְ בַּחֹ֣דֶשׁ הָרִאשׁ֗וֹן בִּשְׁלוֹשָׁ֨ה עָשָׂ֣ר יוֹם֮ בּוֹ֒ וַיִּכָּתֵ֣ב כְּֽכָל־אֲשֶׁר ־צִוָּ֣ה הָמָ֡ן אֶ֣ל אֲחַשְׁדַּרְפְּנֵֽי־הַ֠מֶּלֶךְ וְֽאֶל־הַפַּח֞וֹת אֲשֶׁ֣ר ׀ עַל־מְדִינָ֣ה וּמְדִינָ֗ה וְאֶל־שָׂ֤רֵי עַם֙ וָעָ֔ם מְדִינָ֤ה וּמְדִינָה֙ כִּכְתָבָ֔הּ וְעַ֥ם וָעָ֖ם כִּלְשׁוֹנ֑וֹ בְּשֵׁ֨ם הַמֶּ֤לֶךְ אֲחַשְׁוֵרֹשׁ֙ נִכְתָּ֔ב וְנֶחְתָּ֖ם בְּטַבַּ֥עַת הַמֶּֽלֶךְ׃

13ผู้ส่งสารนำจดหมายไปยังทุกมณฑลของกษัตริย์ ให้ทำลาย ฆ่า และทำให้ชาวยิวทุกคนสิ้นชีวิต ทั้งคนอายุน้อยและคนอายุมาก เด็กเล็กและผู้หญิง ภายในวันเดียว คือวันที่สิบสามของเดือนที่สิบสอง เดือนอาดาร์ และให้ปล้นทรัพย์สินของพวกเขา

13וְנִשְׁל֨וֹחַ סְפָרִ֜ים בְּיַ֣ד הָרָצִים֮ אֶל־כָּל־מְדִינ֣וֹת הַמֶּלֶךְ֒ לְהַשְׁמִ֡יד לַהֲרֹ֣ג וּלְאַבֵּ֣ד אֶת־כָּל־הַ֠יְּהוּדִים מִנַּ֨עַר וְעַד־זָקֵ֨ן טַ֤ף וְנָשִׁים֙ בְּי֣וֹם אֶחָ֔ד בִּשְׁלוֹשָׁ֥ה עָשָׂ֛ר לְחֹ֥דֶשׁ שְׁנֵים־עָשָׂ֖ר הוּא־חֹ֣דֶשׁ אֲדָ֑ר וּשְׁלָלָ֖ם לָבֽוֹז׃

14สำเนาจดหมายที่จะใช้ประกาศพระราชกฤษฎีกาในแต่ละมณฑลถูกเผยแพร่ให้ทุกชนชาติรับรู้ เพื่อให้เตรียมพร้อมสำหรับวันนั้น

14פַּתְשֶׁ֣גֶן הַכְּתָ֗ב לְהִנָּ֤תֵֽן דָּת֙ בְּכָל־מְדִינָ֣ה וּמְדִינָ֔ה גָּל֖וּי לְכָל־הָֽעַמִּ֑ים לִהְי֥וֹת עֲתִדִ֖ים לַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃

15ผู้ส่งสารรีบออกไปตามคำสั่งของกษัตริย์ และมีการประกาศพระราชกฤษฎีกาที่ป้อมปราการสุสา กษัตริย์กับฮามานนั่งดื่มกัน แต่ชาวเมืองสุสาต่างสับสน

15הָֽרָצִ֞ים יָצְא֤וּ דְחוּפִים֙ בִּדְבַ֣ר הַמֶּ֔לֶךְ וְהַדָּ֥ת נִתְּנָ֖ה בְּשׁוּשַׁ֣ן הַבִּירָ֑ה וְהַמֶּ֤לֶךְ וְהָמָן֙ יָשְׁב֣וּ לִשְׁתּ֔וֹת וְהָעִ֥יר שׁוּשָׁ֖ן נָבֽוֹכָה׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.