Romanos 14
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Tongan Bible, Revised West Version
1RECIBID al flaco en la fe, pero no para contiendas de disputas.
1Ko ia ʻoku vaivai ʻi he tui mou maʻu, kae ʻikai ʻi he fakakikihi taʻeʻaonga.
2Porque uno cree que se ha de comer de todas cosas: otro que es débil, come legumbres.
2He ʻoku tui ʻae tokotaha ʻoku ngofua ʻene kai ki he ngaahi meʻa kotoa pē: ka ko e tokotaha ʻoku vaivai, ʻoku kai mei he ngoue pē .
3El que come, no menosprecie al que no come: y el que no come, no juzgue al que come; porque Dios le ha levantado.
3Ke ʻoua naʻa manuki ʻaia ʻoku kai kiate ia ʻoku ʻikai kai; pea ʻoua naʻa fakamaau ʻaia ʻoku ʻikai kai kiate ia ʻoku kai: he kuo maʻu ia ʻe he ʻOtua.
4¿Tú quién eres que juzgas al siervo ajeno? para su señor está en pie, ó cae: mas se afirmará; que poderoso es el Señor para afirmarle.
4Ko hai koe, ʻoku ke fakamaauʻi ʻae tamaioʻeiki ʻae tangata kehe? ʻOku ʻi heʻene ʻeiki pē ʻaʻana ʻa ʻene tuʻu pe hinga. ʻIo, ʻe poupou hake ia: he ʻoku mafai ʻe he ʻOtua ke fakatuʻumaʻu ia.
5Uno hace diferencia entre día y día; otro juzga iguales todos los días. Cada uno esté asegurado en su ánimo.
5ʻOku manako ʻe he tangata ʻe taha ki he ʻaho ʻe taha ʻi he ʻaho ʻe taha: ka ko e taha kehe ʻoku manako pē ia ki he ʻaho kotoa pē. Ke fifili pau pē ʻae tangata kotoa pē ʻi hono loto ʻoʻona.
6El que hace caso del día, háce lo para el Señor: y el que no hace caso del día, no lo hace para el Señor. El que come, come para el Señor, porque da gracias á Dios; y el que no come, no come para el Señor, y da gracias á Dios.
6Ko ia ʻoku ne tokanga ki he ʻaho, ʻoku ne tokanga ki ai koeʻuhi ko e ʻEiki; pea ko ia ʻoku ʻikai tokanga ki he ʻaho, ʻoku ʻikai tokanga ki ai ia koeʻuhi ko e ʻEiki. Ko ia ʻoku kai, ʻoku ne kai koeʻuhi ko e ʻEiki, pea ʻoku ne ʻatu ʻae fakafetaʻi ki he ʻOtua; pea ko ia ʻoku ʻikai te ne kai, ʻoku ʻikai te ne kai koeʻuhi ko e ʻEiki, pea ʻoku ne ʻatu ʻae fakafetaʻi ki he ʻOtua.
7Porque ninguno de nosotros vive para sí, y ninguno muere para sí.
7He ʻoku ʻikai ha taha ʻiate kitautolu ʻoku moʻui kiate ia pē, pea ʻoku ʻikai ha taha ʻoku mate kiate ia pē.
8Que si vivimos, para el Señor vivimos; y si morimos, para el Señor morimos. Así que, ó que vivamos, ó que muramos, del Señor somos.
8He kapau ʻoku tau moʻui, ʻoku tau moʻui ki he ʻEiki; pea kapau ʻoku tau mate, ʻoku tau mate ki he ʻEiki: ko ia, ka tau ka moʻui, pe mate, ʻoku ʻae ʻEiki ʻakitautolu.
9Porque Cristo para esto murió, y resucitó, y volvió á vivir, para ser Señor así de los muertos como de los que viven.
9He ko eni ʻae meʻa naʻe pekia ai ʻa Kalaisi, mo toetuʻu, ʻo toe moʻui, koeʻuhi ke ʻEiki ia ki he mate mo e moʻui.
10Mas tú ¿por qué juzgas á tu hermano? ó tú también, ¿por qué menosprecias á tu hermano? porque todos hemos de estar ante el tribunal de Cristo.
10Ka ko e hā ʻoku ke fakamaau ai ho tokoua? Pea ko e hā ʻoku ke manuki ai ki ho tokoua? He te tau tutuʻu kotoa pē ʻi he fakamaauʻanga ʻo Kalaisi.
11Porque escrito está: Vivo yo, dice el Señor, que á mí se doblará toda rodilla, y toda lengua confesará á Dios.
11He kuo tohi, “ʻOku pehē ʻe he ʻEiki, Ko au ʻoku ou moʻui, ʻe peluki ʻae tui kotoa pē kiate au, pea ʻe vete ʻae ʻelelo kotoa pē ki he ʻOtua.”
12De manera que, cada uno de nosotros dará á Dios razón de sí.
12Ko ia te tau fakamatala atu taki taha kotoa pē ia ki he ʻOtua.
13Así que, no juzguemos más los unos de los otros: antes bien juzgad de no poner tropiezo ó escándalo al hermano.
13Ko ia ke ʻoua naʻa tau kei fefakamaauʻaki ʻakitautolu: kae fakamaau muʻa eni, koeʻuhi ke ʻoua naʻa ʻai ʻe ha taha ha tūkiaʻanga pe ha meʻa ke fakahinga ʻaki ʻa hono tokoua.
14Yo sé, y confío en el Señor Jesús, que de suyo nada hay inmundo: mas á aquel que piensa alguna cosa ser inmunda, para él es inmunda.
14ʻOku ou ʻilo, pea kuo u maʻu pau mei he ʻEiki ko Sisu, koeʻuhi ʻoku ʻikai ha meʻa ʻoku taʻemaʻa tuʻungaʻa pē: ka ko ia ʻoku ne lau ha meʻa ko e taʻemaʻa, ʻoku taʻemaʻa ia kiate ia.
15Empero si por causa de la comida tu hermano es contristado, ya no andas conforme á la caridad. No arruines con tu comida á aquél por el cual Cristo murió.
15Pea kapau ʻoku mamahi ho tokoua koeʻuhi ko e meʻakai, ʻoku ʻikai ai te ke laka ʻo taau mo e ʻofa. ʻOua naʻa ke fakaʻauha ia ʻaki hoʻo meʻakai, ʻaia naʻe pekia ai ʻa Kalaisi.
16No sea pues blasfemado vuestro bien:
16Ko ia ke ʻoua naʻa tuku ke lauʻikoviʻi ʻa hoʻomou lelei.
17Que el reino de Dios no es comida ni bebida, sino justicia y paz y gozo por el Espíritu Santo.
17He ko e puleʻanga ʻoe ʻOtua, ʻoku ʻikai ko e meʻakai pe ko e inu; ka ko e māʻoniʻoni, mo e melino, mo e fiefia ʻi he Laumālie Māʻoniʻoni.
18Porque el que en esto sirve á Cristo, agrada á Dios, y es acepto á los hombres.
18Pea ko ia ʻoku ne tauhi ʻa Kalaisi ʻi ʻaonga ia ki he ʻOtua, pea lelei ki he kakai.
19Así que, sigamos lo que hace á la paz, y á la edificación de los unos á los otros.
19Ko ia ke tau tuli ki he ngaahi meʻa fakamelino, mo e ngaahi meʻa te tau felangaʻaki hake ai ʻakitautolu.
20No destruyas la obra de Dios por causa de la comida. Todas las cosas á la verdad son limpias: mas malo es al hombre que come con escándalo.
20ʻOua naʻa ke maumau ʻae ngāue ʻae ʻOtua koeʻuhi ko e meʻakai. Ko e moʻoni ʻoku ngofua ʻae meʻa kotoa pē; ka ko e kovi ia ki he tangata ko ia ʻoku ne kai ke fakahalaʻi.
21Bueno es no comer carne, ni beber vino, ni nada en que tu hermano tropiece, ó se ofenda, ó sea debilitado.
21ʻOku lelei ke ʻoua naʻa kai kakano, pe inu uaine, pe fai ha meʻa ʻe humu ai ho tokoua, pe tūkia ai, pe vaivai ai.
22¿Tienes tú fe? Tenla para contigo delante de Dios. Bienaventurado el que no se condena á sí mismo con lo que aprueba.
22ʻOku ʻiate koe ʻae tui? Maʻu ia kiate koe ʻi he ʻao ʻoe ʻOtua. ʻOku monūʻia ia ʻoku ʻikai ke valokiʻi ia ʻe hono loto ʻi he meʻa ko ia ʻoku ne fai.
23Mas el que hace diferencia, si comiere, es condenado, porque no comió por fe: y todo lo que no es de fe, es pecado.
23Ka ko ia ʻoku lotolotoua, ʻoku halaia ia, ʻo kapau te ne kai, koeʻuhi ʻoku ʻikai kai ia ʻi he tui: he ko ia ʻoku ʻikai ʻi he tui, ko e angahala ia.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.