Romanos 14
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1RECIBID al flaco en la fe, pero no para contiendas de disputas.
1Tanghaih bangah thahnaem kaminawk to talawk oh, toe palunghaengh koi kaom hmuennawk pongah loe nihcae hoi lok angaek o hmah.
2Porque uno cree que se ha de comer de todas cosas: otro que es débil, come legumbres.
2Kami maeto mah loe hmuennawk boih caak thaih, tiah tanghaih a tawnh: toe kalah tanghaih thazok kami maeto mah loe aan khue ni a caak.
3El que come, no menosprecie al que no come: y el que no come, no juzgue al que come; porque Dios le ha levantado.
3Toe Sithaw mah anih to talawk boeh pongah, caa kami mah caa ai kami to patoek hmah nasoe; caa ai kami mah doeh caa kami to lokcaek hmah nasoe.
4¿Tú quién eres que juzgas al siervo ajeno? para su señor está en pie, ó cae: mas se afirmará; que poderoso es el Señor para afirmarle.
4Minawk ih tamna lokcaek kami nang loe mi aa? Angmah ih angraeng mah khue ni anih loe katoeng kami maw, katoeng ai kami, tiah lokcaek thai tih. Ue, Sithaw mah loe anih to toengsak thaih pongah, anih to toengsak tih.
5Uno hace diferencia entre día y día; otro juzga iguales todos los días. Cada uno esté asegurado en su ánimo.
5Kami maeto mah loe ani maeto pongah loe kalah ani to hoih kue, tiah poek: kalah kami mah loe ani loe anghmong boih, tiah poek. Kami boih a poekhaih baktiah om nasoe.
6El que hace caso del día, háce lo para el Señor: y el que no hace caso del día, no lo hace para el Señor. El que come, come para el Señor, porque da gracias á Dios; y el que no come, no come para el Señor, y da gracias á Dios.
6Ani zaa kami loe Angraeng han ih ni a zaah; ani zaa ai kami loe, Angraeng hanah zaa ai. Kacaa kami loe, Angraeng ah a caak pongah, Sithaw khaeah kawnhaih lok to thuih; kacaa ai kami loe, Angraeng ah caa ai pongah, Sithaw khaeah kawnhaih lok thui ai.
7Porque ninguno de nosotros vive para sí, y ninguno muere para sí.
7Aicae loe angmah han khue a hing o ai, angmah han khue a dueh o ai.
8Que si vivimos, para el Señor vivimos; y si morimos, para el Señor morimos. Así que, ó que vivamos, ó que muramos, del Señor somos.
8A hing o nahaeloe, Angraeng ah ni a hing o; a duek o cadoeh, Angraeng ah ni a duek o: to pongah, a hing o cadoeh, a duek o cadoeh, aicae loe Angraeng ih qawk ah ni a oh o.
9Porque Cristo para esto murió, y resucitó, y volvió á vivir, para ser Señor así de los muertos como de los que viven.
9Kri loe kadueh kami hoi kahing kami ih Angraeng ah oh thai hanah, a duek, angthawk let moe, a hing let boeh.
10Mas tú ¿por qué juzgas á tu hermano? ó tú también, ¿por qué menosprecias á tu hermano? porque todos hemos de estar ante el tribunal de Cristo.
10Aicae loe Kri lokcaekhaih tangkhang hmaa ah angdoe boih tih, to tiah nahaeloe tih hanah nam nawkamya to lok na caek loe? To tih ai boeh loe tih hanah nam nawkamya to na khet patoek loe?
11Porque escrito está: Vivo yo, dice el Señor, que á mí se doblará toda rodilla, y toda lengua confesará á Dios.
11Cabu thungah, Kai ka hing pongah, kami boih ka hmaa ah khokkhu cangkrawn o tih, kami boih mah Sithaw to taphong o tih, tiah Angraeng mah thuih ih lok tarik ih oh.
12De manera que, cada uno de nosotros dará á Dios razón de sí.
12To naah aicae boih mah Anih kawng to Sithaw hmaa ah taphong o tih.
13Así que, no juzguemos más los unos de los otros: antes bien juzgad de no poner tropiezo ó escándalo al hermano.
13To pongah aicae mah maeto hoi maeto lokcaek o hma lai si: toe mi kawbaktih doeh nawkamya amtimh han ih maw, to tih ai boeh loe amthaek han ih maw sah o hma si.
14Yo sé, y confío en el Señor Jesús, que de suyo nada hay inmundo: mas á aquel que piensa alguna cosa ser inmunda, para él es inmunda.
14Angraeng Jesu tanghaih rang hoiah, Kawbaktih caaknaek doeh angmah koehah amhnong ai, tiah a panoek o: toe ciimcai ai, tiah poek kami hanah loe, to hmuen to ciim ai.
15Empero si por causa de la comida tu hermano es contristado, ya no andas conforme á la caridad. No arruines con tu comida á aquél por el cual Cristo murió.
15Toe na caak ih buh pongah nawkamya palung na setsak nahaeloe, nang loe amlunghaih hoiah khosah kami na ai vop ni. Anih hanah Kri duek boeh pongah na caak ih buh hoiah anih to amrosak hmah.
16No sea pues blasfemado vuestro bien:
16Na hoihhaih to kasae thuihaih ah om hmah nasoe:
17Que el reino de Dios no es comida ni bebida, sino justicia y paz y gozo por el Espíritu Santo.
17Sithaw mah siangpahrang ah uk ih prae loe caak naekhaih ahmuen na ai ni; Kacai Muithla ah toenghaih, angdaehhaih hoi anghoehaih ah ni oh.
18Porque el que en esto sirve á Cristo, agrada á Dios, y es acepto á los hombres.
18To tiah Kri toksah kami loe Sithaw hmaa ah tapom han koiah oh, kaminawk mah pakoeh han koiah doeh oh.
19Así que, sigamos lo que hace á la paz, y á la edificación de los unos á los otros.
19To pongah aicae loe angdaehhaih hoi kami qoengsak thaih hmuen to patom o si.
20No destruyas la obra de Dios por causa de la comida. Todas las cosas á la verdad son limpias: mas malo es al hombre que come con escándalo.
20Caaknaekhaih hoiah Sithaw toksakhaih to amrosak hmah. Hmuen boih loe ciim; toe kami amtimsak hanah caak to hoih ai.
21Bueno es no comer carne, ni beber vino, ni nada en que tu hermano tropiece, ó se ofenda, ó sea debilitado.
21Nam nawkamya amtimsak hanah loe moi doeh, misurtui doeh, kawbaktih caaknaeknawk doeh caak han om ai.
22¿Tienes tú fe? Tenla para contigo delante de Dios. Bienaventurado el que no se condena á sí mismo con lo que aprueba.
22Tanghaih na tawnh maw? Na tawnh nahaeloe nangmah hanah Sithaw hmaa ah tawn ah. A koeh moe, sak ih hmuen pongah angmah hoi angmah lok angcaek ai kami loe tahamhoih.
23Mas el que hace diferencia, si comiere, es condenado, porque no comió por fe: y todo lo que no es de fe, es pecado.
23Toe palunghaenghaih hoiah caa kami loe, tanghaih palung hoiah caa ai pongah, zaehaih a tawnh: to pongah tanghaih hoiah sah ai ih hmuen boih loe zaehaih ah ni oh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.