Juan 19
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1ASÍ que, entonces tomó Pilato á Jesús, y le azotó.
1To naah Pilat mah Jesu to lak moe, a boh.
2Y los soldados entretejieron de espinas una corona, y pusiéron la sobre su cabeza, y le vistieron de una ropa de grana;
2Misatuh kaminawk mah soekhring lumuek sak pae o moe, a lu ah angmuek o sak, nihcae mah kahni kamling to angkhuk o sak,
3Y decían: ¡Salve, Rey de los Judíos! y dábanle de bofetadas.
3Anih hanah, Judah Siangpahrang, tiah a naa o. Anih to tabaeng o.
4Entonces Pilato salió otra vez fuera, y díjoles: He aquí, os le traigo fuera, para que entendáis que ningún crimen hallo en él.
4Pilat loe Judahnawk khaeah caeh let moe, nihcae khaeah, Khenah, A nuiah zaehaih ka hnu ai, tiah na panoek o hanah, nangcae khaeah kang hoih, tiah a naa.
5Y salió Jesús fuera, llevando la corona de espinas y la ropa de grana. Y díceles Pilato : He aquí el hombre.
5Jesu loe soekhring lumuek to angmuek moe, kahni kamling angkhuk pacoengah, tasa bangah angzoh. Pilat mah nihcae khaeah, Kami hae khen oh! tiah a naa.
6Y como le vieron los príncipes de los sacerdotes, y los servidores, dieron voces diciendo: Crucifícale, crucifícale. Díceles Pilato: Tomadle vosotros, y crucificadle; porque yo no hallo en él crimen.
6Kalen koek qaima hoi toksah angraengnawk mah Anih to hnuk o naah, Anih to thinglam pongah takhing ah! Anih to thinglam pongah takhing ah! tiah hang o. Pilat mah nihcae khaeah, A nuiah zaehaih ka hnu ai pongah, Anih to nangmacae mah hoi oh loe, takhing oh, tiah a naa.
7Respondiéronle los Judíos: Nosotros tenemos ley, y según nuestra ley debe morir, porque se hizo Hijo de Dios.
7To naah Judahnawk mah anih khaeah, Kaicae loe daan ka tawnh o, angmah hoi angmah Sithaw Capa ah angsak pongah, kaimacae ih daan baktih toengah Anih loe duek han oh, tiah pathim pae o.
8Y como Pilato oyó esta palabra, tuvo más miedo.
8Pilat mah to lok to thaih naah, a zit aep:
9Y entró otra vez en el pretorio, y dijo á Jesús: ¿De dónde eres tú? Mas Jesús no le dió respuesta.
9lokcaekhaih imthung ah caeh let moe, Jesu khaeah, Naa hoiah maw nang zoh? tiah a naa. Toe Jesu mah lok pathim pae ai.
10Entonces dícele Pilato: ¿A mí no me hablas? ¿no sabes que tengo potestad para crucificarte, y que tengo potestad para soltarte?
10Pilat mah anih khaeah, Lok nang pathim mak ai maw? Nang thinglam pong takhing thaih kami hoi loisak thaih kami ah ka oh, tito na panoek ai maw? tiah a naa.
11Respondió Jesús: Ninguna potestad tendrías contra mí, si no te fuese dado de arriba: por tanto, el que á ti me ha entregado, mayor pecado tiene.
11Jesu mah, Ranui bang hoiah na paek ai nahaeloe, ka nuiah sakthaihaih tidoeh na tawn mak ai: to pongah nang khaeah Kai paek kami loe kalen kue zaehaih to tawnh, tiah a naa.
12Desde entonces procuraba Pilato soltarle; mas los Judíos daban voces, diciendo: Si á éste sueltas, no eres amigo de César: cualquiera que se hace rey, á César contradice.
12To naa hoi kamtong Pilat mah Anih loisak hanah loklam to pakrong: toe Judahnawk mah, Hae kami na loisak nahaeloe, nang loe Caesar ih ampui na ai boeh ni: mi kawbaktih doeh angmah hoi angmah siangpahrang ah angsah kami loe Caesar ih misa ni, tiah a naa o.
13Entonces Pilato, oyendo este dicho, llevó fuera á Jesús, y se sentó en el tribunal en el lugar que se dice Lithóstrotos, y en hebreo Gabbatha.
13To lok to Pilat mah thaih naah, anih mah Jesu to tasa bangah hoih moe, thlung hoi sak ih lokcaekhaih tangkhang nuiah anghnut. To ahmuen loe Hebru lok ah Gabbatha, tiah thuih o.
14Y era la víspera de la Pascua, y como la hora de sexta. Entonces dijo á los Judíos: He aquí vuestro Rey.
14To na ni loe misong loihhaih poih niah oh moe, atue tarukto oh duih boeh: Pilat mah Judahnawk khaeah, Nangmacae ih Siangpahrang hae khen oh! tiah a naa.
15Mas ellos dieron voces: Quita, quita, crucifícale. Díceles Pilato: ¿A vuestro Rey he de crucificar? Respondieron los pontífices: No tenemos rey sino á César.
15Toe nihcae mah, Anih to hoi ving ah, anih to hoi ving ah, anih to thinglam pongah takhing ah, tiah hang o. Pilat mah nihcae khaeah, Nangcae ih Siangphrang hae thinglam pongah ka takhing han maw? tiah a naa. To naah kalen koek qaima mah, Caesar ai ah loe siangpahrang ka tawn o ai, tiah pathim pae.
16Así que entonces lo entregó á ellos para que fuese crucificado. Y tomaron á Jesús, y le llevaron.
16To pacoengah Pilat mah Jesu to thinglam pong takhing hanah nihcae ban ah paek. Nihcae mah Jesu to lak o moe, a caeh o haih.
17Y llevando su cruz, salió al lugar que se dice de la Calavera, y en hebreo, Gólgotha;
17Anih loe angmah ih thinglam to aput moe, luhuh (Hebru lok hoiah Golgotha,) tiah thuih ih ahmuen ah caeh.
18Donde le crucificaron, y con él otros dos, uno á cada lado, y Jesús en medio.
18To ahmuen ah nihcae mah anih to thinglam pongah takhing o, banqoi bangah maeto bantang bangah maeto, kami hnetto anih hoi nawnto takhing o moe, Jesu loe a um ah takhing o.
19Y escribió también Pilato un título, que puso encima de la cruz. Y el escrito era: JESUS NAZARENO, REY DE LOS JUDIOS.
19Pilat mah, NAZARETH JESU, JUDAHNAWK IH SIANGPAHRANG, tiah angmathaih ca tarik pacoengah, thinglam pongah takhing.
20Y muchos de los Judíos leyeron este título: porque el lugar donde estaba crucificado Jesús era cerca de la ciudad: y estaba escrito en hebreo, en griego, y en latín.
20Jesu thinglam nuiah takhinghaih ahmuen loe vangpui hoiah zoidaek: to ih ca loe Hebrew, Grik, Latin lok hoiah tarik pongah, paroeai Judah kaminawk mah kroek o.
21Y decían á Pilato los pontífices de los Judíos: No escribas, Rey de los Judíos: sino, que él dijo: Rey soy de los Judíos.
21Judahnawk ih kalen koek qaima mah Pailat khaeah, Judah Siangpahrang, tiah tarik hmah, hae kami mah, Kai loe Judah Siangpahrang ah ka oh, tiah thuih, tiah tarik hanah a thuih pae.
22Respondió Pilato: Lo que he escrito, he escrito.
22Pilat mah, Ka tarik pacoeng boeh loe, tarik pacoeng ah ni oh boeh, tiah a naa.
23Y como los soldados hubieron crucificado á Jesús, tomaron sus vestidos, é hicieron cuatro partes (para cada soldado una parte); y la túnica; mas la túnica era sin costura, toda tejida desde arriba.
23Misatuh kaminawk mah, Jesu thinglam pong takhing o pacoengah, anih ih kahni to lak o moe, palito ah tapraek o, misatoep kaminawk mah maeto kangbae ah lak o boih; anih ih kahni doeh lak pae o: to kahni loe lu hoi khok khoek to kasawkah sak ih kahniah oh pongah, huihhaih ahmaa to om ai.
24Y dijeron entre ellos: No la partamos, sino echemos suertes sobre ella, de quién será; para que se cumpliese la Escritura, que dice: Partieron para sí mis vestidos, y sobre mi vestidura echaron suertes. Y los soldados hicieron esto.
24Nihcae mah, Kahni loe asik o hmah si, mi mah maw coe tih, tiah taham khethaih phoisa va o si, tiah maeto hoi maeto thuih o: nihcae mah kai ih kahni to amzet o moe, kang khuk ih kahni lak hanah taham khethaih phoisa to azuh o, tiah tarik ih Cabu akoep han ih ni, misatuh kaminawk mah to tiah sak o.
25Y estaban junto á la cruz de Jesús su madre, y la hermana de su madre, María mujer de Cleofas, y María Magdalena.
25Jesu ih thinglam taengah, amno, amno ih amnawk, Kalopa ih zu Meri hoi Meri Magdalene cae to oh o.
26Y como vió Jesús á la madre, y al discípulo que él amaba, que estaba presente, dice á su madre: Mujer, he ahí tu hijo.
26Jesu mah toah kangdoe amno hoi anih mah palung ih a hnukbang kami to hnuk naah, amno khaeah, Nongpata, na capa hae khenah! tiah a naa.
27Después dice al discípulo: He ahí tu madre. Y desde aquella hora el discípulo la recibió consigo.
27To pacoengah a hnukbang kami khaeah, Nam no hae khenah! tiah a naa. To nathuem hoi kamtong a hnukbang kami mah Jesu amno to angmah im ah caeh haih.
28Después de esto, sabiendo Jesús que todas las cosas eran ya cumplidas, para que la Escritura se cumpliese, dijo: Sed tengo.
28To pacoengah loe Jesu mah Cabu lok akoep hanah, hmuen boih sak pacoeng boeh, tiah panoek naah, Tui kang haeh, tiah a thuih.
29Y estaba allí un vaso lleno de vinagre: entonces ellos hinchieron una esponja de vinagre, y rodeada á un hisopo, se la llegaron á la boca.
29To ahmuen ah misurtui kathaw laom maeto pongah pahung o: tui pazop thaih laprawn to misurtui kathaw thungah nup o, hyssop tadong ah takaek o moe, Anih ih pakha ah bah pae o.
30Y como Jesús tomó el vinagre, dijo: Consumado es. Y habiendo inclinado la cabeza, dió el espíritu.
30Jesu mah misurtui kathaw to pataeng pacoengah, Pacoeng boeh, tiah thuih, to pacoengah luthuk moe, a hinghaih to qui apet.
31Entonces los Judíos, por cuanto era la víspera de la Pascua , para que los cuerpos no quedasen en la cruz en el sábado, pues era el gran día del sábado, rogaron á Pilato que se les quebrasen las piernas, y fuesen quitados.
31To na ni loe amprikcaihaih niah oh, (Sabbath ni loe kasang niah oh), to pongah Sabbath niah thinglam pongah kami qok oh han om ai, Judahnawk loe nihcae ih khok to khaeh moe, a qok to lak hanah, Pilat khaeah caeh o moe, a hnik o.
32Y vinieron los soldados, y quebraron las piernas al primero, y asimismo al otro que había sido crucificado con él.
32Misatuh kaminawk angzoh o moe, anih hoi nawnto takhing ih hmaloe koek kami maeto ih khok to khaeh pae o pacoengah, kalah maeto ih khok doeh khaeh pae o.
33Mas cuando vinieron á Jesús, como le vieron ya muerto, no le quebraron las piernas:
33Toe Jesu khae phak o naah, Anih loe duek boeh pongah, Anih ih khok loe khaek pae o ai.
34Empero uno de los soldados le abrió el costado con una lanza, y luego salió sangre y agua.
34Toe misatoep kami maeto mah tazae hoiah Anih ih panak to thunh, to naah athii hoi tui to tacawt.
35Y el que lo vió, da testimonio, y su testimonio es verdadero: y él sabe que dice verdad, para que vosotros también creáis.
35To tiah kaom hmuen hnu kami mah hnukung ah ohhaih kawng to a thuih, anih mah thuih ih lok loe amsoem: na tang o thai hanah, anih mah thuih ih lok loe amsoem, tito anih mah panoek.
36Porque estas cosas fueron hechas para que se cumpliese la Escritura: Hueso no quebrantaréis de él.
36Anih ih ahuh maeto doeh angkhaek mak ai, tiah tarik ih Cabu lok akoep hanah, hae tiah hmuennawk to oh.
37Y también otra Escritura dice: Mirarán al que traspasaron.
37Kalah Cabu mah, A thunh o ih Anih to nihcae mah khen o tih, tiah thuih.
38Después de estas cosas, José de Arimatea, el cual era discípulo de Jesús, mas secreto por miedo de los Judíos, rogó á Pilato que pudiera quitar el cuerpo de Jesús: y permitióselo Pilato. Entonces vino, y quitó el cuerpo de Jesús.
38To pacoengah Judahnawk zit pongah, tamquta hoi Jesu hnukbang kami, Arimathea avang ih Joseph mah, Pilat khaeah, Jesu ih qok lak hanah a hnik: Pilat mah lak han paek pongah, anih loe caeh moe, Jesu ih qok to lak.
39Y vino también Nicodemo, el que antes había venido á Jesús de noche, trayendo un compuesto de mirra y de áloes, como cien libras.
39Khoving ah Jesu khae kacaeh Nikodema doeh caeh toeng, anih mah myrrh hoi aloe kangbaeh boengloeng cumvaito kazit hmuihoih tui to sinh.
40Tomaron pues el cuerpo de Jesús, y envolviéronlo en lienzos con especias, como es costumbre de los Judíos sepultar.
40Nihhnik mah Jesu ih qok to lak hoi moe, aphum hanah Judahnawk mah sakzong ih atawk baktih toengah, hmuihoih tui hoi nawnto kahni hoiah ayaw hoi.
41Y en aquel lugar donde había sido crucificado, había un huerto; y en el huerto un sepulcro nuevo, en el cual aun no había sido puesto ninguno.
41Anih thinglam nuiah takhinghaih ahmuen ah takha maeto oh; to takha thungah loe, mi doeh aphum vai ai ih, taprong kangtha maeto oh.
42Allí, pues, por causa de la víspera de la Pascua de los Judíos, porque aquel sepulcro estaba cerca, pusieron á Jesús.
42Judahnawk amprikcaihaih niah oh moe, taprong doeh anghnai daek pongah, nihcae mah to ahmuen ah Jesu to aphum o.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.